In haar serie ontmoetingen voor Nouveau sprak Maria Goos met actrices en hartsvriendinnen Isa Hoes en Medina Schuurman. Over burn-out, rouw en de vastberadenheid om weer te genieten. Liefst samen. Isa: "Ik voelde me een soort puppy bij haar."

Een dubbelinterview. Dat heb ik nog nooit eerder gedaan. Maar nu gaat het gebeuren, met Isa Hoes en Medina Schuurman; actrices, hartsvriendinnen, schrijfsters, moeders. We ontmoeten elkaar in het Pulitzer-hotel waar 's ochtends de fotoshoot plaatsvindt en we 's middags het interview doen.

Wijntje erbij!
Tussendoor lunchen we met z’n drieën. Isa en Medina willen een maand niet drinken, maar als ze besluiten om vanmiddag een uitzondering te maken, klapt Isa in haar handen en roept ze: “Wat fijn! Ik vind het zo tof dat we dit doen!” De wijn wordt ingeschonken en daar gaan we. 

Medina, wat denk jij dat Isa zegt als ik haar vraag wat ze in het interview wil?
Medina: “Ik denk dat zij dan zegt, dat ze andere vrouwen wil inspireren. Want die brug wil zij altijd slaan, dat is een terug­kerend thema in haar leven.”
Isa: “Mag ik het aanvullen? Want het is waar wat Medina zegt. Ik kan heel moeilijk in het zware blijven hangen, terwijl dat misschien best eens goed zou zijn. Maar ik zie altijd allerlei dingen om vrolijk van te worden. Ik heb lange tijd gedacht dat alle vrouwen zo in elkaar zitten, maar dat is niet zo.”

Sinds wanneer ben je erachter dat dat niet zo is?
Isa: “Na Antonie’s dood kwam ik erachter dat er twee soorten mensen zijn. De ene soort begrijpt helemaal niets van een zelfmoord en de andere soort zegt: ‘Ik ken het, ik begrijp het.’ Zeg maar als ik het niet mag zeggen Medina, maar zij heeft het best zwaar gehad. En volgens mij ziet ze nu pas welke mogelijkheden ze heeft en daar geniet ik heel erg van.”

Wat voor mogelijkheden zie jij voor je vriendin?
Isa: “Ze kan zo veel...”
Medina: “Misschien komt er een theatershow. Wat we onderzocht hebben aan feministische geschiedenis voor het boek Te Lijf, dat we samen hebben geschreven, heeft enorm veel materiaal opgeleverd. Dat had ik nooit verwacht. Er valt nog zoveel te doen.”

Wat valt er dan te doen?
Medina: “Vrouwen zijn altijd tweederangs burgers geweest die zich dienstbaar opstellen en die geen ruimte durven in te nemen, want dan worden ze gezien als haaibaai. Maar nu is het tijd dat we, juist vanuit onze zachtheid als vrouw, onze plek gaan innemen.”

Hoe brengen jullie dat in praktijk?
Medina: “Ik zie dat wij vrouwen door het feminisme iets van dat mannelijke hebben over­genomen: grote ambities, hard werken… En dan zijn we ook nog moeder; we zijn behoorlijk veeleisend voor onszelf geworden. Wat wij nu doen, is ons afvragen: fijn, dat mannelijke, maar wat heeft onze vrouwelijke kant eigenlijk te bieden?”
Isa: “Ik ken nog heel veel vrouwen die gaan werken, maar die van hun man wel de oppas moeten regelen. We zitten nog behoorlijk vast in een oud en scheef patroon.”

Hoe was dat in jullie huwelijken?
Isa: “Ik had, ook wat dat betreft, een unieke man, denk ik. Een halfjaar na de geboorte van ons eerste kind Merlijn, die nu achttien is, zat ik te huilen omdat ik dacht dat ik nooit meer zou kunnen werken. Ik vond de zwangerschap geweldig en Merlijn krijgen ook. Maar blijkbaar zat er in mij toch de angst dat het met mijn werk gedaan was. Totdat Antonie zei: ‘Doe niet zo raar, het is toch ook mijn kind? Natuurlijk ga je weer werken.’ Hij was daar heel makkelijk in, nam later allebei de kinderen overal mee naar toe, ook naar de set. Dat wilde ik niet, want dan kon ik het op de set niet loslaten, maar hij kon dat. De angst en de problemen zaten in mij.

Medina, jij bent gescheiden. Had jij ook een feministische man?
Medina: “Ik denk het wel, maar ik ben een beetje een apart geval. Mijn man had al een kind uit een ander huwelijk en wij kregen ook heel snel een kind. Ik werd bedolven onder het gezinsleven. Ik stikte. Van de afwas, boodschappen doen, kinderen naar bed. Het was allemaal in mijn huis: dan komt het wel allemaal in jouw territorium. En ik ging alles regelen. Dat het gezellig was, dat het er leuk uitzag en opgeruimd was en toen dacht ik: ik ben niet geschikt voor het gezinsleven.”
Isa: “De vraag was of je een feministische man had.”
Medina: “Dat denk ik wel, maar hij kreeg de kans niet om dat te uiten, want ik deed alles al.”

Is het voor jullie niet vanzelfsprekend geweest dat je de opvoeding samen doet?
Medina: “Ik vind dat het zwaartepunt de eerste jaren na de geboorte vooral bij de moeder ligt. Je trekt de zorg automatisch naar je toe. Dat kwam in mijn geval ook, doordat ik een huilbaby had die nauwelijks sliep. Mijn gezinsleven was nogal heftig.”

Maar je zorgt toch samen voor een kind?
Medina: “Dat is mij niet gelukt. Maar waarom het tussen ons niet is gelukt, dat wil ik niet delen, sorry. Uit respect voor mijn ex ben ik daar voorzichtig mee.
Isa: “Je kunt het natuurlijk ook positief benaderen en dan was het antwoord heel kort geweest: ‘Ja, mijn ex was een feministische man’.”
Medina: “Ja. Dat is waar. Dat was dus zo.”

Hoe lang zijn jullie bevriend?
Isa: “Zestien jaar. We hebben elkaar ontmoet bij Rozengeur & Wodka Lime. Dat was meteen bingo. Ik had haar nog nooit daarvoor gezien.”

Wat gaf de klik?
Isa: “Het was iets heel intuïtiefs. ‘Verliefd’ is het woord niet, maar ik vond haar zo leuk. We waren ergens begin dertig, maar bij elkaar werden we kleine meisjes. Ik voelde me een soort puppy bij haar. Totdat ik voelde dat ze zich terugtrok…”
Medina: “O ja. Ik schrok heel erg van wat er tussen ons gebeurde. Dat ik ineens kreeg wat ik eigenlijk  al heel lang wilde. In principe ben ik een behoorlijk blij ei, maar dat is overschaduwd door mijn verleden. Isa is de eerste in mijn leven geweest die dat weer aansprak: blij zijn. Met die energie die zij had…”
Isa: “Ik kreeg er hartkloppingen van, dat zij zich zo terugtrok. Dus ik naar haar kleedkamer. Daar heb ik haar uitgelegd dat ik in mijn leven nog nooit vol voor vriendschap was gegaan en dat ik dat bij haar voor het eerst wel deed. Waarop Medina zei: ‘Ik vind het eigenlijk heel leuk maar je bent zovéél, in je enthousiasme en je liefde, dat ik ervan schrik. En toen was het weer helemaal goed.”
Isa: “Zij kwam in het voorlaatste seizoen van Rozengeur bij Antonie en mij langs op de boerderij waar we toen woonden; ik was toen hoogzwanger. ‘Zal ik even komen poetsen bij jullie?’ vroeg ze.”
Medina: “Als je bevalt, dan moet je huis schoon zijn. Ik ging de ramen zemen, enzo.”
Isa: “Het was een heel warm, mooi voorjaar en het was zo gezellig dat ze er was.”
Medina: “Antonie zag wat er tussen ons gebeurde en dat vond hij wel interessant; daardoor klikte het tussen hem en mij ook meteen.”
Isa: “En toen bleef ze en bleef ze maar en stelde Antonie voor: ‘Zullen we vragen of ze bij de bevalling blijft?’”
Medina: “Dat was super. Dat was met Vlinder, nu twaalf jaar geleden. Een heel intens moment."

Lees het gehele interview in de nieuwe Nouveau, die vanaf vandaag in de winkel ligt. 

Multi-talent Ricky Koole is dól op muziek en haar tuin. Nouveau vroeg haar naar een haar favorieten en heeft er zo weer een goed lijstje bij.

Ricky Koole (46) is begenadigd actrice en singer-songwriter. ze heeft een eigen band, een radioprogramma en speelt deze maand in African mamas. Met echtgenoot Leo Blokhuis heeft ze een zoon, Otis.

1. Favoriete productie 

Ik speel tot eind mei in African Mamas over het leven van de Zuid-Afrikaanse zangeres Miriam Makeba. Ik neem de rol enkele dagen per week over van Leoni Jansen die de voorstelling heeft gemaakt. 

Heerlijk maar ook best eng om op zo'n rijdende trein te springen, want het hele repetitieproces heb ik niet meegemaakt. Leoni en ik kennen elkaar al heel lang en hoewel we heel verschillend zijn, hebben we ook dingen gemeen. 

We spelen allebei gitaar en houden van zingen en verhalen vertellen.’

2. Inspiratie 

‘Mensen als Bonnie Raitt, Ray Charles en Aretha Franklin, zij is voor mij de grootste soulzangeres, vind ik inspirerend.’

3. Verheugt zich op

‘Mijn eigen radio-programma Ricky op zondag bij NH. Ik heb daar volledig de vrije hand en kan er dus aandacht schenken aan de vele goede Nederlandse muzikanten die we hebben.

Zoals Ruben Hein, Jeangu Macrooy en Suus de Groot van Sue the Night. Het is een van mijn lievelingsbaantjes. 

 

Wat ik zondag heb gedraaid bij #NHRadio

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

4. Passie voor: muziek 

‘Muziek is mijn leven, datgene waar alles om draait. Het mooie van zelf muziek maken, is voor mij dat je het altijd met anderen doet. Samen spelen, met elkaar communiceren door de muziek, vind ik het mooiste wat er is.’

 

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

5. Favoriete expositie 

‘Ik wil in elk geval weer eens naar het Van Gogh en het Rijksmuseum. Omdat ik deze maand niet elke avond speel , heb ik daar hopelijk tijd voor.

Ik ben dol op schilderkunst, ik schilder zelf ook heel graag. Mijn favoriete kunstenaars zijn onder anderen Breitner en Charley Toorop.’ 

6. Guilty pleasure 

‘Ik koop veel boeken, maar verder ben ik volgens mijn boekhouder erg netjes, bijna braaf.’

7. Motivatie 

‘De diensten zonder religie die ik elk seizoen organiseer in De Rode Hoed. Dat is denk ik, in een notendop, mijn motivatie. Een moment, samen met musici, een koor, sprekers en publiek geconcentreerd samen zijn.

Ervaren wat kunst kan doen door  dingen uit te vergroten... je weer even realiseren hoe tijdelijk het allemaal is. Het leuke is dat deze diensten altijd vol zitten met de meest uiteenlopende mensen, van zeven tot zeventig.’  www.derodehoed.nl 

8. Droom 

‘Ik zou wel eens een cd willen maken met een fantastische producer als Joe Henry. Ik kan dat helaas niet betalen, maar ik zou het heerlijk vinden als zo iemand mij eens helemaal bij de hand zou nemen.

Ook zou ik weleens een jaar op een berg willen zitten en alleen maar schrijven en schilderen. Geen handige dromen met een kind van vijf. Ik ben wel ambitieus, maar ik vind het ook fijn thuis op de bank met een kopje thee en een goede Netflix-serie, zoals Fargo... Smullen.’

9. Favoriete reisbestemming

‘We gaan graag naar Amerika, naar plekken die muzikaal interessant zijn. We zijn bijvoorbeeld dol op New Orleans.’

10. Favoriete eten 

‘Ik hou ontzettend van goed eten en in Amsterdam wemelt het van de fijne restaurants. Ik vind de creaties van François Geurts heerlijk, maar ik hou ook van een goede houtovenpizza. Jamie's restaurant in Ouderkerk vind ik altijd leuk en lekker.’

11. Uiterlijk

‘Omdat ik mezelf goed onder controle heb, hoef ik nooit te lijnen. Van sporten ben ik eerlijk gezegd ook niet zo... 

Ik hou wel van mooie kleren, maar ik geef er niet heel veel geld aan uit omdat ik niet vaak nieuwe dingen koop. Maar als ik iets nieuws aanschaf, kies ik voor kwaliteit. Ik hou van Chloé, Yves Saint Laurent... 

Het liefst koop ik broeken en jasjes en mooie laarzen. Ik gebruik niet veel make-up. Een  B&B cream van L'Oréal en altijd mascara van Lancôme. Een van mijn favoriete geuren is Santal van Le Labo.’

12. Favoriete boeken 

‘Ik lees graag en heb een hele stapel nieuwe boeken liggen. Onder meer: de dichtbundel van Menno Wigman, Onder een hemel van sproeten van Alex Boogers en Donker woud van Nicole Krauss.’

13. Wordt gelukkig van 

‘Het feit dat deze maanden de zon weer gaat schijnen en ik mijn Amsterdamse tuin in gebruik kan gaan nemen. In de zomer is dat onze woonkamer.’

 

Ja! Mijn vogelvoederhuis doet het!!

Een bericht gedeeld door Ricky Koole (@ricky.koole) op

www.rickykoole.nl

Beeld: ANP

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Het is inmiddels alweer 5 jaar geleden dat de begenadigd journaal-presentatrice aankondigde te stoppen met het presenteren van het journaal. Ze was halverwege de 40, dus om een vervroegd pensioen kon het niet gaan. Nee, ze wilde iets anders, een oude passie nieuw leven inblazen: Fotografie.

Het is niet niks om een goedlopende carrière te laten schieten om een droom achterna te jagen, maar ze deed het toch. En met succes. Inmiddels doet ze al weer jaren waar ze al heel vroeg mee begon. Ze maakt vrij werk en fotografeert in opdracht van bedrijven of instellingen.

Zo ging ze bijvoorbeeld voor Oxam Novib de boeren fotograferen in Zimbabwe, en voor Nikon reisde ze naar de Noordpool. Ze exposeert, geeft workshops en ging onlangs voor de lol met echtgenoot Rick Nieman op de motor van Nashville naar New Orleans.

Wilde je altijd al fotograaf worden? ‘Ja, ik was van jongs af aan besmet met het fotovirus. Wij woonden naast een fotograaf, hier in Amsterdam aan de Biesbostraat, vlakbij waar ik nu woon.

Ik herinner mij die zwarte kastjes, met zo’n zilveren oog erin. Dat vond ik fascinerend. En dan dat woord: ‘fotograaf’ dat was voor mij net zoiets als ‘ridder.’

Werd je via die vroegere buurman fotograaf? ‘Nee, dat niet. Ik ging al wel vanaf mijn negende met mijn Agfa Clack dieren fotograferen in Artis.

Later, toen ik op de middelbare school zat, kreeg ik een baantje als koffiejuf bij een drukkerij en daar werkte iemand als fotograaf. Ik mocht zijn assistent worden.

Deden we shoots op kasteeltjes met kitscherige, beetje ordinaire, modellen. Daarvan dacht ik meteen: Dat wil ik dus niet. Maar het hele fenomeen fotografie bleef voor mij fascinerend.’

Ik was van de HAVO naar het VWO gegaan en dat ging vrij makkelijk dus ja, dan zit je in die richting en dan is het logisch dat je gaat studeren. Mijn ouders hadden gestudeerd, mijn broer had gestudeerd, dus dan is het logisch dat je dat ook gaat doen.’

Dus niet je grote passie, de fotografie achterna. ‘Er was toen alleen maar een fotovakschool in Apeldoorn en daar wilde ik niet naartoe. Ik ben toen massacommunicatie gaan studeren.

Daarbij ging het om álle aspecten van informatieoverdracht, teksten schrijven, filmen, fotograferen. Daar was ik meteen op mijn plek.’

Had je tijdens die studie ook nog allerlei baantjes? ‘O ja! Ik was als koerier bij RTL begonnen. Ik moest videobanden ophalen om naar de redactie te brengen en ik bleef overal net iets langer hangen en met iedereen kletsen natuurlijk. Alles was voor mij interessant.

Toen vroeg er een cameraman: ‘Kun jij goed sjouwen?’ Ik zei: ‘Prima, heel goed zelfs.’ En zo werd ik geluidsman, wat inderdaad heel veel sjouwen was met kabels, tassen en statieven, maar ik zat nu wel bovenop de interviews die gemaakt werden.

Toen dacht ik: ‘Ik wil eigenlijk verslaggever worden, dat lijkt me zo cool.’ Dus die fotografie is daardoor eigenlijk lange tijd een beetje op de achtergrond geraakt.’

Tijdens het Nouveau Matinee vertelt Sacha hoe ze haar passie hervond en het roer omgooide. 

Nouveau Matinee 14 juni, kom je ook?

In de prachtige ambiance van het sfeervolle Concertgebouw gaat de Nouveau Matinee van start. Een bruisend evenement, met alle ingrediënten om je een topmiddag te bezorgen!

In gesprek met Hedy d'Ancona en Ans Markus

Behalve Sacha is schrijfster Barbara van Beukering er ook. Zij interviewt Ans Markus en Hedy d’Ancona over ouder worden.

Verder leest Tommy Wieringa voor uit eigen werk, treedt de prachtige Ntjam Rosie voor ons op en inspireert filosoof Lammert Kamphuis met zijn Filosofie voor een weergaloos leven.

Bestel hier je tickets