'Je moet van de show en van de inhoud houden.'

In de aanloop naar de verkiezingen op 17 maart vind je op Nouveau een reeks portretten van vrouwelijke politici die hoog op de kieslijst van hun partij staan. Vandaag: Tweede Kamerlid Corinne Ellemeet (1976) die op de tweede plaats van de kandidatenlijst van GroenLinks staat, met Volksgezondheid in haar portefeuille.

Article continues after the ad

Ellemeet is geboren in Rotterdam, groeide op in Wassenaar en haalde haar International Baccalaureate in Italië. Na haar studie geschiedenis en pre-master bedrijfskunde heeft ze gewerkt bij het ministerie van VWS, de gemeente Amsterdam, culturele instelling de Westergasfabriek en bij de Natuur en Milieufederaties.

Eén van haar meest ingevoerde Google search opdrachten is: ‘Michelle Obama fashion’

Corinne houdt van de zee en van dansen (waarover later meer). Met haar kinderen speelt ze het liefst Mastermind en Cluedo. Eén van haar meest ingevoerde Google search opdrachten is: ‘Michelle Obama fashion’.

Waarom bent u de politiek ingegaan?

Corinne Ellemeet: "Tussen 2010-2012 had je het kabinet Rutte I, met een gedoogconstructie met de PVV. Dat vond ik zó erg, dat een partij die mensen tegen elkaar opzet meeregeerde, dat het voor mij de reden was om de politiek in te gaan.

Ik denk dat mensen veel meer gemeen hebben dan dat ze verschillen. Ik wilde iets verbeteren aan het land, dat was mijn drijfveer."

Hoe bevalt uw baan?

"Ik was geen carrièrepoliticus, maar ik had wel ervaring als ambtenaar. Tweede Kamerlid zijn is echter een baan die niet met wat dan ook te vergelijken is, dus ik moest wel wennen. Je moet van de show en van de inhoud houden.

Een beetje een podiumdier zijn en een debat kunnen voeren, maar je moet ook een nerd zijn en alle stukken lezen, die inhoudelijk vaak taai en technisch zijn. En je moet een vorm van idealisme hebben. Ik heb nooit eerder een baan gehad waarin al die aspecten samen komen en waarin ik zoveel van mezelf kwijt kan."

Wat is het zwaarste aspect van uw werk?

"Het zwaarste vind ik de negativiteit op social media. Hoe makkelijk nepnieuws kan ontstaan. Hoe je als vrouw benaderd en uitgescholden wordt. Ik kende dat niet en in het begin deed dat wel wat met me, de verwensingen die je naar je hoofd krijgt. Maar daar leer je mee omgaan, door wat minder vaak te kijken en een dikkere huid te kweken.

'Ik vraag het me soms toch nog af: waar komt al die haat vandaan?'

Het is ook niet alleen maar negatief, social media bieden ook een manier om je verhaal te vertellen. Maar ik vraag het me soms toch nog af: waar komt al die haat vandaan? Dit zijn uiteindelijk toch ook gewoon mensen die achter hun computer zitten?"

En wat is het leukste aan Tweede Kamerlid zijn?

"Je kunt echt dingen veranderen. Niet alleen kleine dingen, ook grote. Ik heb vrouwenissues als de postnatale depressie op de kaart gezet. Veel vrouwen worden daar door getroffen, er was weinig aandacht voor.

Het is fijn om te zien dat je als Kamerlid het een beetje makkelijker kunt maken, door te zorgen dat vrouwen hiervoor standaard een screening krijgen en door de campagne die is opgezet om het taboe op postnatale depressie te doorbreken."

Wat is uw beste tip om overeind te blijven in een debat van 18 uur?

"Ik heb een gezin met twee kinderen, eentje van 12 en eentje van 14, het is zoeken naar de balans houden. Als ik thuis ben, probeer ik ook echt thuis te zijn en mijn aandacht erbij te houden en niet stiekem toch weer even mijn telefoon te pakken. Zo benader ik ook mijn werk: een debat probeer ik heel aandachtig te volgen, dan is het beter vol te houden.

Politiek is toch een soort marathon, een keertje overeind blijven op zes espresso's kan wel, maar ik ben toch bewust meer gaan trainen, meer gaan sporten. Conditie op peil houden, stressklachten aanpakken. Goed slapen is heel belangrijk. En mijn helpt-altijd-tip is even naar buiten gaan. Stukje lopen, zuurstof happen."

Waar haalt u buiten uw werk energie uit?

"Ik hou erg van dansen, vooral salsa. Heb zelfs vroeger nog in een showgroepje gezeten. Nu dans ik thuis, lekker de muziek aan. Van David Bowie tot hiphop. Instant reactie van de pubers: 'Mam, doe normáál.' Wat ik ontzettend leuk vind, maar waar ik me ook over verwonder, is dat ze muziek uit mijn tijd aan het ontdekken zijn.

'Ik vind het ook wel eens lekker om het níet over politiek te hebben'

De jongste luistert nu naar Leonard Cohen en ABBA, dat had ik totaal niet zien aankomen. Voor de covid-19 beperkingen genoot ik ook erg van naar de film gaan en afspreken met vrienden. En het dan níet over politiek hebben. Iedereen vindt daar namelijk altijd wat van en ik vind het ook wel eens lekker om over onbenullige dingen te kletsen."

Wat is uw meest inspirerende ervaring met sisterhood?

"Voor mij is Femke Halsema altijd een rolmodel geweest. Toen ik studeerde, profileerde zij zich als politicus en dat was iets waar ik bewondering voor had. Nu ik zelf in de Tweede Kamer zit, merk ik dat vrouwen van anderen partijen me vaak steunen, bij een begrotingsdebat over de marktwerking in de zorg, bijvoorbeeld.

'Dan zie ik hoe mannelijke collega's zenuwachtig op hun stoel heen en weer schuiven'

Nog een voorbeeld: vrouwen in de overgang krijgen vaak veel klachten waarmee ze thuis komen te zitten met het etiket burn-out, terwijl er iets heel anders aan de hand is. Dat is een van de onderwerpen waar ik me mee bezig heb gehouden. En dan zie ik hoe mannelijke collega's zenuwachtig op hun stoel heen en weer schuiven. Zij zouden zoiets nooit uit zichzelf op de agenda zetten. Dat vind ik een goed voorbeeld van sisterhood, dat ook vrouwen van anderen partijen meededen en dat we gehoord werden.

En er kwamen zoveel reacties uit de maatschappij – van artsen, van vrouwen - die allemaal zeiden: wat geweldig dat dit eindelijk op de kaart staat. Er zijn onderwerpen die zo belangrijk zijn dat ze de partijen overstijgen. Vrouwen kunnen elkaar daarin heel goed helpen, zonder hun partijprincipes te verloochen."

Hoe wilt u dat Nederland er over vier jaar bijstaat?

"Ik hoop dat we dan weer een progressief land zijn. Daar is vrouwelijk leiderschap voor nodig. Het is heel raar dat ik bij wijze van spreken de straat weer op moet voor het recht op abortus, waar ook mijn moeder en haar generatie al voor vocht.

Er zijn de laatste jaren veel traditionele denkbeelden de samenleving ingeslopen waar ik niet veel heil in zie. Verder hoop ik dat over vier jaar de ongelijkheid is afgenomen. Je ziet nu dat het voor je levensloop wel degelijk uitmaakt waar en bij wie je wordt geboren. Ik vind dat iedereen gelijke kansen moet krijgen. Ik hoop daarnaast dat we dan een veel schonere,  duurzamere economie hebben en dat we klimaatverandering goed aan het aanpakken zijn.

'Die onzekerheid en ongelijkheid, daar wordt de samenleving niet beter van'

En tenslotte hoop ik dat er wordt geïnvesteerd in een menswaardiger bestaan. Je ziet nu dat flexwerkers amper kunnen rondkomen en twee, drie banen moeten hebben om overeind te blijven. Die onzekerheid en ongelijkheid, daar wordt de samenleving niet beter van. Dat moet anders. Dat kan beter."

Foto's (c) ANP, Brunopress, Groen Links, Corinne Ellemeet

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in