Wat klinkt dat heerlijk nostalgisch: discotheek de Locomotion, waar Thérèse Boer haar Jonnie ontmoette onder het genot van een bessenjenever. Ook toen al was ze een wonder van daadkracht. ‘Ik ging voor hem staan en zei: ik wil met je zoenen.’ Nu zijn ze al dertig jaar dag en nacht samen. 

Jonnie – De liefde voor Thérèse

‘In 1986 ging ik werken bij restaurant De Librije, toen nog op de oude locatie, en een jaar later zag ik Thérèse voor het eerst in een kroeg in Steenwijk. Ze woonde sinds kort met haar ouders in Giethoorn en daar woonde ik ook.

Ik had al gehoord dat er een nieuwe ‘chick in town’ was. Zo ging dat in Giethoorn. Thérèse was pas zestien en ik al tweeëntwintig, maar ik dacht meteen: hoe kan ik dit aanleggen?

Maanden later zag ik haar weer, in discotheek Locomotion, ook in Steenwijk. Ze vroeg me toen of ik haar naar huis wilde brengen. Haar vriendje, dat in Steenwijk woonde, was daar duidelijk niet blij mee. Maar goed, haar fiets achter in mijn auto en daar gingen we.

'Met haar ga ik later trouwen'

Die keer hebben we voor het eerst gezoend. Daarna gebeurde er weer een tijdje niets, hoewel… Ik weet nog dat ik met mijn speedboot was gaan varen, met mijn vrienden René en Natasja Froger, en Thérèse zag lopen over de brug vlak bij haar huis. “Met haar ga ik later trouwen,” zei ik.

Ze trok me enorm aan: mooi opgemaakt, behoorlijk gedurfd in haar kleding. En ze ging recht op haar doel af, al ontdekte ik dat pas de keer daarna, weer in de Locomotion.

'Ze drukte die dames nog net niet aan de kant'

Ik was die avond aan het flirten met twee blonde dames uit Lelystad, maar Thérèse liet zich niet afschrikken. Ze liep naar me toe, drukte die dames nog net niet aan de kant, en toen was het bekeken.

Thérèse ging naar de hotelschool in Zwolle en werkte op zaterdag in de horeca, net als ik, dus in het begin zagen we elkaar alleen de zaterdagnachten in het uitgaansleven. Na een halfjaar zei ze dat ze daar genoeg van had en graag een keer samen uit eten wilde.

Die avond is de basis gelegd voor wat we nu nog steeds hebben.’ 

Thérèse – de liefde voor Jonnie

‘Toen ik Jonnie voor het eerst zag in dat café in Steenwijk, vond ik hem meteen superleuk. Ik had in die tijd een vriendje dat ook wel leuk was, maar toch minder. Alleen was Jonnie een stuk ouder dan ik, dus ik dacht: dit is vast niet voor mij weggelegd.

En Jonnie had vast ook verkering, want dat had hij altijd. Dat ik hem de keer daarop vroeg om me naar huis te brengen, was zonder bijbedoelingen. Ik had met mijn ouders afgesproken dat ik nooit in mijn eentje naar huis zou fietsen.

Het stuk tussen Steenwijk en Giethoorn was best donker en stil. Maar we hebben dus wel even staan zoenen. Al heb ik dat nooit aan dat vriendje verteld.   

'Ik had mezelf wel eerst moed ingedronken hoor'

Een maand of vijf later zag ik Jonnie weer in discotheek Locomotion. Mijn verkering was intussen uit en de zijne ook. Ik zag dat hij sjans had met twee hoogblonde dames. Hij is toch wel heel erg leuk, dacht ik.

Dus ik ging voor hem staan en vroeg: “Ken je me nog?” “Natuurlijk!” antwoordde Jonnie. Waarop ik zei: “Ik wil met je zoenen.” Nou, hij ook met mij, dus die andere dames dropen af. Ik had mezelf wel eerst moed in gedronken, hoor. Vast met wodka-jus of bessenjenever, brrrr.

Het halfjaar daarna ontmoetten we elkaar geregeld in de Locomotion. Jonnie pikte me ook steeds vaker op bij de bushalte in Zwolle, als ik uit school kwam en hij uit zijn werk. Of ik fietste zondagavond na mijn horecabaantje nog even langs Jonnie’s huis.

Ja, wat sprak me zo aan in hem? Dat hij er heel verzorgd uitzag en altijd precies deed waar hij zelf zin in had. Terwijl hij ook zorgzaam was en zinvolle dingen zei als ik piekerde of last had van heimwee naar Rijssen, waar ik vandaan kwam.

Na dat etentje werden we echt close, al had ik toen nog geen idee dat dat onze toekomst zou zijn: vierentwintig uur per dag samen.’

Hoe kwamen jullie erachter dat jullie zo’n goed team zijn?

Jonnie: ‘In 1988 vroeg mijn oude baas Thérèse om te komen helpen in De Librije. Ik zie haar nog binnenkomen, in een doorzichtige broek die ze samen met Natasja in Amsterdam had gekocht.’
Thérèse: ‘Met een keurig geel jasje erop.’

Jonnie: ‘Het geheel was zeker niet over the top, maar je was wel een verschijning. Die oude baas werd gék. Mooi dat hij hartstikke blij met je was, want je was heel goed met de gasten.

Thérèse: 'Achteraf denk ik: Zo jong, zo veel verantwoordelijkheden...'

Op een gegeven moment hebben we tegen hem gezegd: “Ga eens een keer op vakantie, dan draaien wij gewoon door.” Dat ging fantastisch. Ik wist al dat ik meer wilde dan ergens in de keuken staan, maar vanaf dat moment had ik een concreet doel: samen met jou de zaak overnemen.

Uiteindelijk vond de verkoop plaats in 1993, meteen ook het jaar waarin we onze eerste ster kregen.’

Thérèse: ‘Ik heb de dingen nooit zo bewust gepland. Toen jij over een eigen zaak begon, had ik iets van: “O ja, dat lijkt mij ook wel leuk.” Achteraf denk ik: zo jong en dan al zoveel verantwoordelijkheid…

Jonnie: 'Als jij dit vak niet had zien zitten, had ik het nooit zo ver geschopt'

Maar het ging goed en het voelde ook goed. Al hadden we in het begin geen geld voor personeel, dus ik deed de bediening in mijn eentje en jij stond alleen in de keuken, zes dagen per week.

En als ik op zondagmiddag de boekhouding deed, was jij alweer bezig met voorbereidingen in de keuken. Dan leer je wel werken.’

Jonnie: ‘Het culinaire niveau in Nederland was rampzalig in die tijd. De weinige goede zaken die er waren, kookten Frans, dus er was duidelijk iets om voor te vechten.

Maar als jij dit vak niet had zien zitten, had ik het ook nooit zo ver geschopt. De helft van wat we hebben bereikt, is mijn verdienste, en de andere helft is dankzij jou.’

Thérèse: ‘Echt wel.’  

Verder lezen? Jonnie en Thérèse over het combineren van een drukke zaak met een gezin, wat ze aan het lachen maakt in elkaar, dat ze bijna 24 uur per dag samen zijn en het nóg leuk hebben samen. Daarover lees je deze maand in Nouveau. Nu in de winkel:

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

Fotografie: Iris Planting

Elke maand vraagt Nouveau een inspirerende vrouw naar haar favorieten. Deze maand is dat zangeres Wende Snijders (39). Zijn start steeds weer nieuwe, verrassende projecten en samenwerkingen, zoals met componist Michel van der Aa, van wie ze een liedcyclus zingt.

Bezig met

‘MENS, het is een omvangrijk project, maar eigenlijk zijn al mijn programma’s dat. De cd ligt nu in de winkel en na de shows in Carré ga ik me voorbereiden op festivals als Down The Rabbit Hole en Into The Great Wide Open. In het najaar begint de MENS-clubtoer. ’

Verheugt zich op

‘Mijn eigen festival in Carré komend najaar, ik ben dan huiskunstenaar in het kader van MENS. Verder sta ik – ook in het najaar – in de Zeven Doodzonden met het Concert-gebouworkest.’

Guilty Pleasure

‘Parfum! Ik ben de Imelda Marcos van de geurtjes. Zelfs als ik ga slapen, wil ik altijd een bepaalde geur op en aan elk project waaraan ik werk, is altijd een speciale geur verbonden.

Bij MENS is het Odin nummer 6. Voor de theatershows van MENS is het Citrus Esther. En mijn all time favourite is Nomenclature van Prada.’

Droom

‘Ik lééf dit jaar in een soort droom. Alles wat ik aan diversiteit te bieden heb, komt bij elkaar. Verder vind ik het nog steeds een droom om  met een eigen show het podium op gaan.

Ik wil de lat steeds een stukje hoger leggen en dat wil ik het liefst mijn leven lang blijven doen. En waarom niet? Kijk naar Jenny Arean of Nick Cave die zijn toch ook nog volop aan het werk.’

Uiterlijk

‘Als ik nog in de fase van het creëren ben, doe ik niet zo veel aan mijn uiterlijk, maar ik vind het heel leuk om me mooi aan te kleden. Ik hou ook ontzettend van mode, van de creativiteit die daarin zit.

Daarom kan ik ook zo genieten van de paradijsvogels die je soms op straat ziet lopen, maar ook van mensen die zich mooi uitdossen voor een première. Als mijn moeder zich mooi heeft aangekleed, kan dat me echt ontroeren.

Het is fijn als mensen er mooi verzorgd uitzien, niet omdat ze bevestiging zoeken, maar omdat ze het leven willen versieren.’ 

Inspiratie & bewondering

‘Dingen die met liefde gemaakt worden, inspireren me. Of het nou kunst is of mode, het is de gedrevenheid erachter die me raakt. Ik vind bijvoorbeeld Stromae fantastisch.

Heel jammer dat hij niet meer optreedt. Ik bewonder ook zeer de choreografieën van Ohad Naharin en de mode van Iris van Herpen ontroert me.’

Zin in

‘Het Holland Festival en de nieuwe voorstelling van FC Bergman, dat gezelschap vind ik echt geweldig.’’

Kledingstijl 

‘Je zult mij niet snel zien lopen met strikken en tierlantijnen. Je zult mij ook eerder in een pak of broek zien dan in een jurk.

Mooi  vind ik de ontwerpen van Dries Van Noten, Raf Simons, Olivier Theyskens, maar ik koop ook graag vintage bij Salon Heleen Hülsmann en soms zie ik leuke dingen van Laundry Industry…’

Eten

‘Ik ben dol op kip en sinds ik een maand in India ben geweest, ook op Indiaas. Zelf koken doe ik niet zo vaak, ik hou aanmerkelijk meer van eten dan van koken.

Mijn favoriete restaurants zijn Toscanini en Breda.’

Passie

‘Voor dat gekke ding dat ‘leven’ is; de chaos, de emoties… Het fascineert me enorm. Ook de verhalen over hoe mensen hun leven leiden of hebben geleid.

Wat is er wel gelukt en wat niet, wat waren hun dromen en angsten? Daar poëzie en muziek van maken is mijn passie. En een plek regelen waar mensen uit hun daagse routine kunnen stappen in die magische wereld van het concert.’

Reizen

‘Het continent Afrika trekt me erg sinds ik in  Kenia ben geweest. In het kader van mijn project MENS, waarin het draait om vragen als “wie ben ik?”, “waar ben ik geworteld?”, ben ik me gaan afvragen waar mijn eigen wortels liggen en dat blijkt in Amsterdam te zijn.’ 

Lezen 

‘Ik ben een echte lezer en lees verschillende boeken door elkaar heen. Nu We Were Eight Years in Power van Ta-Nehisi Coates, Mythos van Stephen Fry, Negroland: A Memoir van Margot Jefferson (4) en The Ministry of Utmost  Happiness van Arundhati Roy.’

Meer informatie over MENS van Wende? Klik hier 

Beeld: ANP

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

In haar zelfgebreide pak voelde Hella de Jonge zich behoorlijk opgelaten op dat verlovingsfeestje in 1969. Maar alles veranderde toen Freek binnenliep. Liefde op het eerste gezicht. ‘Dat was ook het beste, want Hella bracht een gecompliceerde achtergrond mee.’

Hella – de liefde voor Freek

"De eerste keer dat ik Freek zag, was in 1969. Ik ging veel naar het theater en had gehoord over Neerlands Hoop In Bange Dagen: een ontzettend leuke groep, daar móést je naartoe. Ze stonden met hun eerste professionele voorstelling in Delft.

Ik ben daar gaan kijken en zou met theaterproducent Nico Knapper terugrijden naar Amsterdam. Na afloop kwam Freek bij ons groepje staan; hij nam Nico’s creatieve ontmoetingsplaats de Werkwinkel op de korrel.

De manier waarop hij stond te schelden, was zó geestig, dat ik stiekem vreselijk moest lachen. Een week later ging ik mee met een vriend die was uitgenodigd op het verlovingsfeest van Bram Vermeulen in Wassenaar.

Ik zat op de Rietveld Academie en droeg een zelfgebreid pak, waarin ik me eerst nogal opgelaten voelde tussen alle keurige mensen. Maar alles veranderde zodra Freek binnenstapte. We keken elkaar in de ogen en het was gebeurd: liefde op het eerste gezicht, echt waar.

Samen verdwenen we naar de kelder van het huis, waar een comfortabele bank stond. Die avond bracht Freek me naar huis en bij de voordeur vroeg ik: “Vind je het leuk om mijn kamer te zien?” Toen is hij blijven slapen.

Ik had nooit eerder iemand meegenomen die ik net had ontmoet, maar ik dacht gewoon: dit is mijn man.

Na 49 jaar vind ik Freek nog steeds geestig. De lichtheid en de lol die we in het begin hadden, ben ik blijven koesteren."

Freek – de liefde voor Hella

"Die eerste keer in Delft heb ik Hella niet gezien, maar een week later in Wassenaar des te beter. We verdwenen al snel naar de kelder en ik kan me niet herinneren dat ik verder nog iets van Brams verloving heb meegemaakt.

Op de bank in die kelder gingen we tamelijk voortvarend aan de slag, mag ik wel zeggen. Men noemt het liefde op het eerste gezicht. Dat is denk ik ook het beste, want Hella bracht een gecompliceerde achtergrond mee, waar ik niets van begreep toen ik er later mee werd geconfronteerd.

Maar aanvankelijk vond ik haar vooral prachtig. Dat ze heel erg om mij moest lachen, was ook plezierig. En ze had een openheid en een authenticiteit die mij enorm amuseerden, dus het ging allemaal razendsnel.

Hella paste niet direct in het groepje waarin ik verkeerde. De dingen die wij op dat moment belangrijk vonden, zoals muziek en politiek, zeiden haar niet zo veel. Ze had haar eigen artistieke omgeving en dus ook die psychische bagage.

Voor mij was dat volkomen nieuw, dat je uit een gezin kwam waar spanning was en mensen elkaar meer dwars zaten dan hielpen. Ik stond aan het begin van Neerlands Hoop, was bezig met mijn carrière, had verantwoordelijkheden naar mijn vrienden.

En ik had een vriendin die ernstig beschadigd was. Ineens kwam er dus nogal wat op me af.

Het lag voor de hand dat ik zou afhaken, omdat het me te ingewikkeld werd. Maar dat is niet gebeurd.

Dat is het grootste wonder: dat we samen door die pijn heen zijn gegaan."

Benieuwd naar het verdere gesprek en bijzondere openbaringen? Freek en Hella zijn enorm openhartig over hun relatie in het dubbelgesprek in Nouveau 7-2018: Nu in de winkel.

Met verder ook nog heel veel zomerse inspiratie op mode-gebied. De leukste adresjes van de locals in Parijs en St. Tropez (daar deelde Monique de Bouvrie bijvoorbeeld haar favoriete stekken). Zonnige interieurs.

Iconisch dansduo Alexandra Radius en Hans Ebbelaar gaan in gesprek met Maria Goos en we duiken nog een keer in de hormoondiscussie.

Fotografie: Sacha de Boer

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in