We zitten tot 6 april veelal thuis en binnen met onze eventuele huisgenoten. Maar ook met de televisie, onze boeken, ons fornuis en meer. Hoe wij van NOUVEAU er het beste van maken? Vandaag geeft hoofdredacteur Claudia een prachtige leestip.

Ik zit in twee leesclubs, verlies me graag in boeken, en nu heb ik – buiten het thuiswerken om – daar gelukkig weer meer tijd voor. In deze corona-crisis steunen we terecht de zorg, maar er zijn meer beroepen die ik een hart onder de riem wil steken. Schoonmakers bijvoorbeeld. Maar ook: docenten. In het dagelijkse leven al helden, en nu weer, want ze weten massaal om te schakelen naar het online lesgeven.

Article continues after the ad

Graag zet ik een van deze docenten in het zonnetje. Karina Meeuwse was vorig jaar de mentor van mijn dochter en heeft een meeslepend boek geschreven: 'Lang Leven’, het familieverhaal achter Chinese toko Dun Yong, beroemd in Amsterdam, gelegen op de hoek Stormsteeg/Geldersekade.

De geschiedenis over de eerste Chinezen in Nederland (1911) is vervlochten met de je-gaat-van-ze-houden-familie Dun Yong. Ook een zeer belangrijk boek in deze tijden van globalisering. We zijn allen een, een grote samenleving, en staan allemaal voor dezelfde uitdagingen.

Ook kon ik fijn veel googlen tijdens dit boek (doe ik veel en vaak, kijken hoe historische feiten in elkaar zitten). Waardoor ik erachter kwam dat de familie Dun recent – met hotelier Arjen van der Horst – het bloedmooie hotel Mai heeft geopend. Met kunst van m’n lievelingsontwerper Claes Iversen (een goede vriend van Arjen).

Bizarre tijden ook voor de hotelbranche.

Maar goed, ik dwaal af. Nu even bellen met Karina (buiten het online-onderwijs om):

Je bent zelf geboren en getogen in Zeeland, vanwaar dan deze interesse in een Chinees onderwerp?

“Lang verhaal, maar het komt er op neer dat ik in 1996 in opdracht van de  publieke omroep een documentaire heb gemaakt over het ontstaan van de Chinese gemeenschap. Bij een vorige documentaire – de Ruslui – was ik zo intens met het Russische onderwerp vergroeid dat ik me nu had voorgenomen meer afstand te houden. Niet echt gelukt, geloof ik, in de tussentijd heb ik veel andere dingen gedaan, maar het Amsterdamse Chinatown kwam altijd weer terug. Ik weet overigens nog goed hoe ik als meisje van 14, 15 jaar op schoolreis al diep onder de indruk was van de Binnen Bantammerstraat. “

Hoe kom je als buitenstaander in zo’n gemeenschap terecht?

"Tijdens mijn research ontdekte ik dat er in het begin Chinees-Nederlandse huwelijken plaats vonden, er waren nog geen Chinese vrouwen in Nederland. Via zo’n Chinees-Nederlandse verbintenis ben ik in de normaal gesloten gemeenschap binnengekomen. Zo heb ik Tante Stien uit Katendrecht leren kennen, oma van de Dun familie."

Ik begreep dat de mater familias Wai-Ming je heldin is?

“Ja, ze is zo sterk. Als kind moest ze vluchten uit China, in Hong Kong ging ze naar een strenge communistische school, in Nederland heeft ze zichzelf razendknap ontwikkeld tot hardwerkende zakenvrouw. “Wat heb ik nu voor mezelf? In het Westen ben je vrij, vrij, maar ook alleen.”, zegt Wai-Ming tijdens een interview met mij. Haar man Hengko voert mij ter afleiding naar de vijver met koikarpers. Deze vertelling is mijn lievelingsscène."

Karina Meeuwse, Lang Leven: het familieverhaal achter een Chinese Toko, Uitgeverij Ambo|Anthos

Beeld: Ambo|Anthos/Anne Timmer

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in