In de tijd dat laptops, iPads en mobiele telefoons regeren - zelfs als je samen aan tafel zit - zou je haast gaan verlangen naar simpeler tijden, waarin goede manieren een stuk belangrijker waren dan nu.  

Dat klinkt misschien oubollig, maar juiste omgangsvormen worden echt gemist, zo blijkt uit een recent onderzoek van nieuwswebsite Reddit.

Die goeie, ouwe tijd
Zij stelden lezers de vraag: 'wat is volgens jou een teken dat iemand een goede opvoeding heeft genoten?' en werden overladen met 8000 (!) antwoorden, die volgens velen heel herkenbaar zijn. 

Hierbij een aantal van de reacties. 

1. Ze weten dat geduld een schone zaak is. "Ik werk in een supermarkt en kinderen die wél weten hoe het hoort, wachten tot ze aan de beurt zijn. Ze trekken niet alle aandacht en verwachten niet dat ze iets krijgen op het moment dat ze het nú willen. Volwassenen die dat niet hebben geleerd, reageren zelfs nog op latere leeftijd als een driejarige."

2. Ze denken altijd aan een ander. "En dan bedoel ik mensen die een stap naar achteren doen om een ander de kans te geven ook deel uit te maken van een groep mensen die met elkaar staat te praten. Niemand zou over de schouders van anderen te hoeven kijken om mee te doen aan een conversatie."

Lees ook: 10 Etiquette-lessen die we hebben geleerd van de royals

3. Ze maken eerlijk ruzie. "Mijn moeder leerde me als kind al dat er een verschil is tussen een 'goede en een slechte ruzie' en moedigde me altijd aan om voor de eerste optie te gaan, zélfs als we een woordenwisseling hadden over wat voor soort straf ik zou krijgen. Een 'goede ruzie' draaide om het duidelijk verwoorden van je gevoelens, zonder te gillen, elkaar uit te schelden of vals te zijn. En, ook heel belangrijk: ik leerde luisteren naar hoe de ánder erover dacht zonder meteen te gaan steigeren als hij of zij het niet met me eens was."

4. Ze zijn zich altijd bewust van hun omgeving. "Vandeweek liep ik naar mijn auto op een drukke parkeerplaats. Mijn nichtje zei: 'Laten we opschieten, iemand anders wil vast onze plek.' Ze is zes, ik was onder de indruk."

5. Ze zeggen 'alsjeblieft' en 'dankjewel'. "Kinderen die 'dankjewel' en 'alsjeblieft' zeggen, het klinkt me als muziek in de oren. Ik nam gisteren een cadeautje mee voor mijn neefje van drie en hij was zo blij. Hij keek me aan en zei: 'Dank je, tante Dani!' En het was hem niet eens ingefluisterd. Er is echt geen excuus voor een kind dat onbeleefd is, vind ik. Er is een groot verschil tussen een verlegen en een onbeleefd kind - ouders moeten dat onderscheid maken en geen smoesjes verzinnen als hun kind niet bedankt."

6. Ze vragen niet om erkenning. "Niets maakt me nijdiger dan mensen die iets goed doen, puur en alleen om er vervolgens over op te scheppen. Hartstikke mooi als ze een goede daad verrichten, ik hoop dat ze er iemand mee hebben geholpen, maar wees daarna niet zo zelfvoldaan. Je hebt mensen die geld aan een dakloze geven en dat aan de halve wereld vertellen, en er zijn mensen die hetzelfde doen en het voor zichzelf houden. Omdat het niet om de aandacht gaat, maar om het feit dat ze iemand hebben geholpen. Dat is, als je het mij vraagt, de definitie van 'held'."

7. Ze bieden hun stoel aan. "Opstaan in het openbaar vervoer voor iemand die ouder of zwanger is, als alle stoelen bezet zijn. Dan heb je goede manieren." Een andere lezer zegt: "Ik dacht dat iedereen dat deed, maar ik ben de tel kwijt hóe vaak ik de enige ben die opstaat voor iemand die slecht ter been is."

8. Ze zijn óók beleefd tegen personeel in restaurants (en caissières). "Ze behandelen personeel in een restaurant niet als oud vuil. Als ik kinderen heb, wil ik dat ze minstens drie maanden in een restaurant aan de slag gaan, zodat ze weten wat serveerders, gastheren en -vrouwen, koks, managers en ander personeel dagelijks meemaken."

9. Ze leggen iets op de juiste plek terug. "Ben je in een winkel en besluit je dat je iets toch niet wilt? Breng het terug naar de plek waar je het (product) vandaan hebt."

10. Ze verplaatsen zich in de ander. "Empathie. Het lijkt momenteel wel uit de mode, dus het zal wel moeilijk zijn om het kinderen te leren. Maar áls ik zie dat iemand probeert in 'de schoenen van een ander' te staan, geloof ik meteen dat die persoon correct is opgevoed. Daarvoor heb je inlevingsvermogen en een visie nodig, en je moet sterk in je éigen schoenen staan."

11. Ze respecteren ouderen. "Ze zeggen 'meneer' en 'mevrouw' als ze het tegen ouderen hebben. Mijn ouders hebben me ook talloze keren verbeterd voordat ik dat onder de knie had."

12. Ze wachten op hun beurt. "Zonder in de rij openlijk gestrest of geërgerd te raken. De mensen vóór je willen ook geholpen worden en hebben dezelfde rechten als jij. Door geïrriteerd of boos te worden, wek je de indruk dat je beter bent dan zij."

13. Ze zijn zich altijd bewust van de behoeften van anderen. "Respecteer iedereen in een publieke omgeving. Niet te hard praten in restaurants (de mensen naast je willen ook een gesprek kunnen voeren), geen rommel maken van gemeenschappelijke ruimtes en niet de héle stoep vullen zodat een ander niet kan passeren, valt daar ook onder."

14. Ze zijn aardig. "Jaren terug, toen mijn zoon nog op de lagere school zat, was ik een keer vrijwilliger tijdens een sportdag op school. De kinderen speelden een balspelletje toen een meisje met overgewicht aan de beurt was. Ik zag hoe sommige kinderen grinnikten, haar uitlachten en allerlei botte opmerkingen naar haar hoofd slingerden. Kinderen kunnen wreed zijn. En daar was mijn zoontje, dat haar gewoon aanmoedigde zonder die pesters ook maar een blik waardig te keuren. Toen dacht ik wel: hebben mijn vrouw en ik toch iets goeds gedaan. Ik was, en ben, trots op hem."

15. Ze zijn goede gastvrouwen en -heren. "Ze zorgen ervoor dat hun gasten zich welkom, relaxed en comfortabel voelen als ze hen thuis uitnodigen."

Bron: Goodhousekeeping.com

Het was heerlijk zonnig afgelopen weken, maar de herfst dient zich nu toch echt aan. We kunnen onze warme kleren weer tevoorschijn halen. Maar om nou te zeggen dat die fris en fruitig ruiken... nou nee.

Dan maar alles wassen? Dat is gelukkig niet nodig. Die muffe geur haal je er in mum van tijd uit. En je raadt nooit waarmee. 

Daar proosten we op

Geloof het of niet: er komt drank aan te pas. Om je kleding op te frissen, heb je een plantenspuit en wodka nodig. Omdat je het niet drinkt (nee echt niet), maar op je kleding spuit, is een goedkoop huismerk voldoende.

Lees ook: Kriebelende wollen trui? Zo zit-ie weer zalig!

Snel en safe schoon

Waarom het werkt? De alcohol doodt alle bacteriën die luchtjes met zich meebrengen, maar laat daarna geen dranklucht achter. Wol, katoen en polyester zijn veilig om te bespuiten. Wees voorzichtig met dure materialen als zijde en leer.

Bron: Libelle.nl. Beeld: iStock

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

​​​​​​​

De 14-jarige Southern Beauty Priscilla Beaulieu is in de wolken als Elvis Presley haar het hof maakt. Zeven jaar droomt ze van een lang en gelukkig leven met The King, maar na hun sprookjestrouwdag in 1967 wordt ze langzaam wakker…

Dat Elvis Presley (1935-1977) in Duitsland meer heeft gedaan dan het vervullen van zijn dienstplicht, wordt duidelijk op de dag dat hij weer vertrekt. Op foto’s die op het vliegveld van Wiesbaden zijn gemaakt, is duidelijk te zien dat er op de achterbank van de auto die de zanger wegbrengt een donkerharige jongedame zit.

Haar naam is Priscilla Beaulieu (1945) en ze is pas veertien jaar oud; ze gaat nog naar school. De afgelopen zes maanden heeft ze op een roze wolk geleefd.

Kennismaking

Als stiefdochter van een officier in de US Air Force woont ze sinds de overplaatsing van haar vader in het West-Duitse Wiesbaden.

Priscilla is vaak te vinden in de plaatselijke dans – en eet-gelegenheid Eagle Club, waar ze brieven schrijft aan haar vriendinnen in Austin, Texas, en luistert naar muziek uit de jukebox.

Op een dag wordt ze aangesproken door een man die beweert een vriend te zijn van Elvis Presley. Hij nodigt haar uit kennis met de wereldberoemde zanger te komen maken.

Priscilla gelooft het verhaal maar half, maar staat de volgende avond toch - gekleed in een wit met blauw matrozenjurkje - op de afgesproken tijd klaar om opgehaald te worden. De auto brengt haar wel degelijk naar Elvis, die in het nabijgelegen Bad Neuheim in een doodgewoon rijtjeshuis blijkt te wonen.

“De kamer zat vol mensen. Elvis zag ik meteen. Hij was knapper dan in zijn films, jonger ook en meer kwetsbaar met zijn kort-geknipte haar. Hij zat met één been over de leuning van een fauteuil, een sigaar aan zijn lippen. Hij stond op en schudde mijn hand.

Toen pas drong de werkelijkheid tot me door en ik dacht: ‘Wat doe ik hier?’” Wanneer ze thuiskomt, zitten haar ouders op haar te wachten. “Ze vroegen me hoe het was en ik vertelde precies wat er was gebeurd, dat Elvis erg aardig en warm was, maar dat ik dacht dat ik hem nooit meer zou zien. En toen belde hij op.”

Elvis wil Priscilla vaker zien

Elvis maakt duidelijk dat hij Priscilla vaker wil zien. Aarzelend geven haar ouders toestemming. Wanneer hun dochter wel erg vaak naar Bad Neuheim gaat, vinden ze het tijd worden dat Elvis zich komt voorstellen.

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Een bericht gedeeld door Elvis Aaron Presley (@elvispresley_memories_) op

Als dat vervolgens gebeurt, wil Priscilla’s vader vooral antwoord op één brandende vraag: “Waarom mijn dochter? Je bent Elvis Presley en alle vrouwen vallen op je.”

Het antwoord van Elvis: “Zij is erg rijp voor een meisje van veertien jaar en ik geniet van haar gezelschap. Zo ver weg en zo lang van huis zijn, is niet gemakkelijk voor mij. Ik heb iemand nodig om mee te praten. U hoeft zich geen zorgen over haar te maken. Ik zal goed voor haar zorgen.”

Priscilla’s ouders gaan overstag

Vrijwel iedere avond wordt Priscilla nu opgehaald, door Elvis zelf, zijn vader, of een vriend. En altijd is ze voor middernacht thuis, precies volgens afspraak.

De avonden verlopen volgens een vast patroon. In een huiskamer vol mensen maakt Elvis muziek; hij zingt, speelt piano of gitaar. Dan geeft hij Priscilla een subtiel seintje, waarop zij naar boven gaat, naar zijn slaapkamer.

Wanneer hij zich even later bij haar voegt, praten ze vooral. Af en toe een kus, wat geknuffel, meer gebeurt er niet. Al tijdens hun eerste ontmoeting heeft Elvis gezegd: “Ik zal je als een zus behandelen. Ik zweer dat ik je geen kwaad zal doen”, en daar houdt hij zich aan.

Hij is zich er goed van bewust dat ze pas veertien is en hij tien jaar ouder.

Geen onschuldige tiener meer

Dan komt de dag dat Priscilla Elvis op het vliegveld uitzwaait. Het zal drie weken duren voor ze zijn stem weer zal horen. Tijdens dat telefoongesprek is hij vooral bezig haar gerust te stellen.

Nee, hij heeft geen relatie met Nancy Sinatra (dochter van), wat de kranten ook mogen beweren. Ze weet toch dat hij alleen van haar houdt? Zij is zijn ‘Cilla’, zijn alles! In de periode die volgt, raakt ze gewend aan de verhalen over zijn affaires, zijn hartstochtelijke ontkenningen, haar frustraties.

Maar in juni 1962 krijgt ze het telefoontje waar ze al ruim twee jaar op wacht: Elvis vraagt of ze een paar weken naar Los Angeles komt. Haar ouders gaan akkoord, met als belangrijkste voorwaarde dat Priscilla bij vrienden van Elvis slaapt.

Dat doet ze welgeteld één nacht, de rest van de tijd brengt ze door in een hotel in Las Vegas, samen met haar grote liefde. Presley maakt van de gelegenheid gebruik om Priscilla van onschuldige tiener te transformeren tot elegante vrouw van de wereld, met een nieuwe garderobe, getoupeerd haar en zware make-up met veel eyeliner en mascara.

Ze brengt dat jaar ook de kerstdagen met Elvis door, waarna hij haar vraagt te blijven; haar ouders moet hij beloven dat ze in Memphis haar middelbare school zal afronden. Vier jaar later, in december 1966, vraagt hij haar ten huwelijk.

Het is dan ruim zeven jaar geleden dat ze elkaar leerden kennen.

Delen met anderen

Na hun huwelijk op 1 mei 1967 in het Aladdin Hotel in Las Vegas, gaat Elvis al snel weer aan het werk (opnames, optredens, films maken). Priscilla houdt zich vooral bezig met de inrichting van hun nieuwe huis in Beverly Hills.

Maar dat vult de leegte van zijn afwezigheid niet op. “Als Elvis na een reis thuiskwam, vertrok hij vrijwel direct weer. Het werd normaal dat hij verjaardagen miste.”

Met de geboorte van dochter Lisa Marie, exact negen maanden na hun bruiloft, lijkt Priscilla een doel in haar leven te hebben gekregen, maar het is niet genoeg. De twee zien elkaar weinig en als hij er al is, moet ze hem met anderen delen, zelfs tijdens de vakanties. Dat was al zo toen ze nog niet getrouwd waren, maar nu kan ze er niet meer tegen.

“Uiteindelijk realiseerde ik me dat we volledig gescheiden levens leidden en dat dit nooit zou veranderen.” Begin 1972 gaan ze uit elkaar, in oktober 1973 wordt de scheiding uitgesproken.

Tot het plotselinge overlijden van The King in 1977 blijven ze bevriend. En Priscilla noemt Elvis nog steeds: “Mijn eerste liefde, en mijn laatste.”

Beeld: ANP/Getty Images

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in