Bijna twintig jaar na de tragische dood van zijn moeder, prinses Diana, deelt prins Harry zijn ervaringen over hoe hij is omgegaan met het immense verdriet. Zijn eerlijkheid is indrukwekkend.

Harry heeft verteld dat hij na het ongeluk in Parijs in 1997, meerdere keren op het randje balanceerde van een zenuwinzinking.

Het kan iedereen overkomen
Harry is doorgaans al vrij extravert, maar de Britse prins komt hier ook mee naar buiten omdat hij zo het stigmatiseren wil tegengaan van mensen die dit ook overkomt. En hij wil benadrukken dat het belangrijk is om hulp te zoeken als je psychisch in de war bent.

Lees ook: Geveild: prinses Diana's handgeschreven brieven (over Harry's streken)

'Ik weigerde nog aan haar te denken'
In een recent interview met de Telegraph's podcast Mad World sprak de 32-jarige Harry openhartig over hoe zijn leven veranderde in "totale chaos" in de tientallen jaren die volgden. Toen zijn moeder omkwam in Parijs, was Harry pas twaalf jaar oud. In het interview onthulde hij dat hij alleen met haar dood kon omgaan door emotioneel afstandelijk te worden en "door mijn kop in het zand te steken. Ik weigerde nog aan haar te denken, want wat zou dat helpen? Het zou me alleen maar verdrietig maken, ik kreeg haar er toch niet mee terug. Wat mijn gevoelens aangaat, dacht ik: 'Oké, zorg dat je nooit ergens emotioneel bij betrokken raakt."

Rouwen voor het oog van iedereen
De prins vertelde ook dat het nog zwaarder was dat hij 'publiekelijk' moest rouwen, alle ogen waren op de koninklijke familie gericht - en dat eiste zijn tol in elk aspect van zijn leven. "Ik kan met zekerheid zeggen dat het verliezen van mijn moeder op twaalfjarige leeftijd, en die emotionele blokkade die daarop volgde, een groot effect heeft gehad op mijn persoonlijk leven én mijn werk", zegt Harry. "Ik heb waarschijnlijk verschillende keren heel dicht bij een totale zenuwinzinking gezeten; als er sprake was van rouw, of leugens en misvattingen - en dat vanuit alle hoeken op me afkwam."

William zei: 'Zoek professionele hulp'
Tegen de tijd dat Harry de 25 jaar was gepasseerd, ging het alleen maar bergafwaarts. Uiteindelijk moedigde zijn broer, prins William, hem aan om professionele hulp te zoeken. Harry bezocht "meer dan een paar keer" een therapeut. "Mijn broer was een geweldige steun voor me", aldus Harry. "Hij bleef zeggen: 'Dit klopt niet, dit is niet normaal. Je moet echt met iemand gaan praten. Dat is juist goed'." 

Eindelijk 'in a good place'
Harry bekende ook dat hij is gaan boksen om de strijd aan te gaan met allerlei angsten die hij door de jaren heen ontwikkelde. Dat, en het werk dat hij de laatste jaren heeft gedaan, hebben ervoor gezorgd dat hij zich eindelijk goed voelt.

Levenslessen
"Juist door het proces waar ik de laatste tweeënhalf, drie jaar doorheen ben gegaan, ben ik nu in staat om mijn werk én privé-leven serieus te nemen. Nu stop ik bloed, zweet en tranen in de dingen die voor mij, en voor anderen, echt het verschil maken", zei hij. "En ik weet inmiddels hoe belangrijk het is om over je problemen te praten. Als je je mond houdt, wordt een situatie alleen maar slechter."