Claudia wordt over een week 50 en vindt dit haar beste jaren ooit. "Alleen, pfff, wat is zo’n verjaardag een gedoe. Neem alleen al het verzinnen van een cadeau. Ik hoef namelijk helemaal niks. Ja, geld voor een onvergetelijke gezinstrip – maar ik snap dat dat voor anderen niet leuk is om te geven."

Nou heeft mijn vriendin Elleke vorig jaar voor haar 50ste een bedelarmband gekregen waar alle vriendinnen naar draagkracht aan hebben bijgedragen (de ene bedel wat groter dan de ander). Symbolisch. Vond ik. Dus noemde ik deze bedel maar even, omdat ik het verder ECHT ECHT niet wist. Had ik niet moeten doen, er waren namelijk al wat radartjes in werking gezet. Toen ik liet vallen dat ik eigenlijk nooit armbanden draag, ontplofte er een bom. Het cadeaucomité was not amused. 'Clau, een nieuwe verlanglijst, en wel binnen 24 uur', appte Barbelijn streng.

Lees ook: 'Sta ik toch zomaar in een Top 10 met mijn adoptieverhaal'

Best raar ook eigenlijk, dacht ik, niks kunnen verzinnen, want op heel veel andere vlakken weet ik heel goed wat ik wil.

Ik wil:

  1. Geen lawaai meer. Herrie of slechte akoestiek in een restaurant, deze bejaarde kan er niet meer tegen. Was vorige week bijna weggelopen uit ’n sympathiek visbarretje, omdat ik het lawaai en de klepperende deuren niet meer trok.
  2. Op tijd beginnen met feesten. Vroeger bij ons in de streek werden de disco’s pas na 23 uur leuk, we lagen al half op de bank te slapen voordat we uit mochten. De bevrijding van de ouderdom: zelf bepalen hoe laat of vroeg je start. Mijn feest start om 17 uur, of éérder als we daar zin in hebben.
  3. Een haarloze kin. Ondanks laser-, epileer-, scheerwerk moet ik nog elke avond aan de (kinne)bak.
  4. Vrede in de wereld.
  5. Solidariteit onder vrouwen onderling. Weg met de krabbenmand waarbij we anderen naar beneden proberen te halen.
  6. Cluedo spelen. Met mijn gezinnetje, kan er geen genoeg van krijgen, en al 40 jaar lang wil ik Juffrouw Scarlett zijn.
  7. Verkering met Idris Elba of Julien Baptiste uit The Missing. Gemankeerde politie-agenten met een gekwelde ziel, kan ook daar geen genoeg van krijgen.
  8. Bootje varen. Op mijn echte verjaardag (in de meivakantie) met een sloepje door Friesland. Met man en kind, en dan zo veel mogelijk Friese steden aandoen. En overal mee-eten (zou Wim Sonneveld zeggen).
  9. Mijn dierbaren om mij heen. Mijn gezin, mijn vriendinnen, dat mijn broer nog even langskomt, en dat allemaal in het weiland van mijn moeder. De cirkel is rond. Dat is pas symboliek. Daar kan geen armband tegen op.

Reacties (0)