Soms heb je het gewoon nodig: een vriendinnen-weekend. Nouveau's dieet-vlogger Kim gaat elk jaar een lang weekend naar het buitenland met vriendinnen Ellen en Leonie. Ditmaal ging de reis naar New York. Inderdaad, het walhalla der hamburgers en pancakes.

"Die ga ik dus écht niet eten", zei ik nog toen het vliegtuig opsteeg. "Dat vette spul zit zo niet meer in mijn systeem."

Knabbelvoer in het vliegtuig
En ik meende het. Zat op stoel 10C vol overtuiging te knabbelen aan de stukken komkommer, paprika en hapklare worteltjes ("Heb je die vanochtend nog staan klaarmaken?", aldus mijn stomverbaasde vriendinnen). Nee, hoor, ik had deze XL-bak de avond ervoor al klaargezet in de ijskast. Want we weten allemaal: die vliegtuigmaaltijden zijn nu niet bepaald een culinair hoogstandje. Dan maar calorie-arm knaagvoer, en de vriendinnen knaagden solidair mee.

Bekijk ook: Kims afvalrace deel 4: 'Hoera, ik kan mijn lievelingsbroek weer aan!'

Salade bij -3? Forget it
Meevaller: vliegmaatschappij Delta serveerde zowaar een kakelverse salade. Met blauwe kaas, dat dan wel weer. Met een zuinig mondje - voor de vorm - at ik het genietend op. Onderwijl orakelend over calorieën, voldoende bewegen ("We gaan hardlopen in Central Park hoor!") en over wat ik allemaal niet zou eten. Ik was namelijk afgekickt. Maar dat viel puntje bij paaltje reuze mee - helemaal als puntje en paaltje 12 kilometer van elkaar zijn verwijderd, mán wat loop je veel in The Big Apple. En dan denk je dus niet bij -3 (in Nederland was het lente, in New York kwam het kwik overdag soms niet boven de nul uit): kom, laat ik eens mijn tanden zetten in een koude low fat tonijnsalade. 

Maar óók Granny Smiths
Nee, dan val je voor de hamburger met friet, die echt zoveel lekkerder smaken als je het zelden eet. En voor die stapel pancakes (mét maple syrup - ahornsiroop - en boter), die goddelijke omelet met truffel bij Fowler & Wells in het Beekman Hotel (aanrader!). En liggend op een bedje met een deken een halve pizza eten in de iPic bioscoop (heaven mensen, echt, de volgende keer als je in New York bent: doen!), tja, dat kon ik ook al niet weerstaan.
Maar daar staat tegenover dat ik liters water dronk - en vervolgens half Fifth Avenue afstruinde, op zoek naar een restroom... - de dag steevast begon met crackers met hüttenkäse (de NYC-versie is oké) en tussendoor verslond ik Granny Smiths alsof het donuts waren. O ja, een donut heb ik ook gegeten. Gedipt in hot fudge in The Beekman. Waar je bij nader inzien toch maar niet moet gaan brunchen als je op de kilo's let...

Omeletten met truffel, en donuts met hot fudge eet je in Fowler & Wells, het restaurant van The Beekman Hotel
Omeletten met truffel, en donuts met hot fudge eet je in Fowler & Wells, het restaurant van The Beekman Hotel

Mag het een dollar meer zijn?
En toch ben ik in die vijf dagen nergens 'doorgeslagen', wat ook niet had gekund, want het leven in New York is de laatste jaren bizar duur geworden. Vijftien dollar voor een glas wijn? Is heel normaal. Bekijk voor het idee even deze wijnlijst van Rebelle, het 'buurtrestaurant' waar wij de eerste avond (overigens erg lekker) aten. Fruit in de supermarkt? Zéker het dubbele van de Nederlandse prijzen - om nog maar te zwijgen van hapklaar gesneden fruit. Staat prachtig in de schappen, maar is onbetaalbaar.

Lekker-en-gezond-tips
Nee, voor de echte tips ga ik toch terug naar Nederland. Met het advies van NewFysic-coach Nicole "wit doet echt niets voor je" in mijn achterhoofd, eet ik alleen nog 'alles bruin'. Wat ik echt een ontdekking vind, en gewoon te koop in de supermarkt: eenpersoons-kuipjes met zilvervliesrijst die je, hup, 1 minuut in de magnetron zet en klaar is Klara.
Viergranen couscous (Artisan grains, ook in de supermarkt te koop) is in vier minuten klaar. Ik mik het door een roerbakje (waar ik standaard twee bouillonblokjes bij doe - Surinamers zweren bij bouillonblokjes), eet er een omelet bij of kipfilet, soms zalm, heerlijk.

It's a wrap
En snel klaar. Altijd handig na een werkdag. En heb ik kip over? Dan gaat die de volgende dag met ijsbergsla, tomaatjes en een light-sausje in de volkoren wrap. Yes, ook uit de supermarkt. Heel fijn dat je tegenwoordig niet meer stad en land hoeft af te zoeken naar gezond en lekker eten. En los van die incidentele vette hap (tripjes blijven een uitdaging), maak ik graag gezonde keuzes. Dat is het met een dieet: je moet jezelf en je lichaam de tijd gunnen om eraan te wennen. Het te gaan waarderen. 
Had ik dit slechts een maand gedaan, dan was ik zo weer (daaaag crackers!) overgestapt naar mijn oude leven. Met veel brood en vaak dingen 'uit gewoonte' eten. "Ja joh, doe me er nog maar één." Maar dit is toch ook mijn levensstijl geworden. Met soms een uitspatting en suikervrije drop (op veler verzoek: die shop je hier), maar anders is het niet vol te houden. 

Bekijk hier mijn een-na-laatste vlog, want ik ben er bijna. -10 kilo, here I come!