In Nouveau's Leesclub lezen we elke maand spannende thrillers, meeslepende romans en andere aanraders. 

07 Boekenclub EVIE WYLD
07 Boekenclub EVIE WYLD

En vragen we vervolgens de schrijvers naar hun motieven.

Evie Wyld

Evie Wyld (Londen, 1980) groeide op in Londen en Australië. Zij wordt beschouwd als een van de beste jonge Britse schrijvers van het moment. Wyld’s eerste roman, Na het vuur, een ademloze stilte, won meteen al verschillende literaire prijzen. Overal vogelzang, oorspronkelijke titel All the Birds, Singing, is inmiddels bekroond met drie prestigieuze prijzen en is genomineerd voor vijf andere.

OVERAL VOGELZANG - Wat bezielt Jake, een jong Australische vrouw, om ver van de bewoonde wereld schapen te gaan scheren? Ze lijkt tevreden op haar desolate Engelse eiland, met alleen haar hond, haar schapen en haar ruwe mannelijke collega’s als gezelschap. Dan wordt haar kluizenaarsbestaan bedreigd; Jake’s schapen worden verscheurd, maar door wie of wat? En wie is er verantwoordelijk voor de mysterieuze littekens op haar lichaam?

Een raadselachtige titel, Overal vogelzang. Waar komt hij vandaan?
“Het begon met het beeld van vogels die opstuiven uit een bosbrand. Iets moois zoals vogelzang, kan dan omslaan in een overweldigend en beangstigend geluid.”

U woont in een bruisende metropool en uw hoofdpersoon Jake kies voor een leven in the middle of nowhere tussen ruw volk. Wat interesseert u zo aan die volslagen andere wereld?
“Ik wilde schrijven over een vrouwelijk personage dat nu eens niet verliefd raakt. Het moest over kameraadschap gaan. Over een vrouw die er zo uit kan zien als ze wil, die vooral nuttig en sterk is, in plaats van mooi. In fictie wordt al zo vaak geschreven over conventioneel mooie personages; ik wilde iemand schetsen die in de eerste plaats een mens is.”

Toch zijn er wel mannen in haar leven… Zelfs een minnaar.
“Bij hem kan zij zich als een ander voordoen, kan ze weglopen voor alles wat er in haar leven is gebeurd. Pas later leert ze een man kennen met wie ze gewoon vrienden kan zijn, een kameraad.”

Maar hoe verplaatst u zich in die totaal andere wereld?
“Ik kom nog geregeld op het eiland Wight, waar ik deels ben opgegroeid. Op Wight is het aan de randen allemaal middle class en cream teas, maar het hart is nog een echte wildernis. Dat typisch Engelse, melancholieke landschap dat volgens mij erg eenzaam kan zijn, dat heeft mij geïnspireerd.”

Wat ervaart u als het grootste culturele verschil tussen de werelden waarin u bent opgegroeid, Australië en Groot-Brittannië?
“Waarschijnlijk is dat het vermogen om te praten over gevoelens. Mijn Australische familie woont op een boerderij. Hoewel ze intelligent zijn, lezen ze geen boeken. Het gaat er niet om fictie, maar om wat je moet doen. Werken. In Londen heerst zo’n cultuur van vooral praten. Praat het uit, dan komt alles goed, zogenaamd.”

Jake overkomen die dingen vooral. Toch lijkt ze wel degelijk in staat tot valse streken….
“Dat heb ik juist altijd zo interessant aan fictie gevonden, er zijn geen louter, goede of slechte mensen. Zelfs de meest kwaadaardige personages in het boek probeer ik de suggestie mee te geven dat ze niet altijd monsters zijn geweest, maar gevormd zijn door hun geschiedenis.”

Waarom koos u voor deze spannende vertelstructuur, waarbij heden en verleden door elkaar heen lopen?
“Ik had ongeveer drie kwart van het verhaal al chronologisch geschreven en vond dat er toch iets ontbrak. Toen ben ik gaan spelen met de hoofdstukken. Dat is een van de grote geneugten van het schrijven: gewoon zien hoe anders iets eruit komt te zien zodra je er iets naast legt wat er niet bij hoort. En dit voelde meteen als de juiste vorm. Het draagt bij aan de spanning.”

Vertelt u eens over het onderzoek dat u voor het boekt hebt gedaan.
“Ik heb op een schapenboerderij aan de Welshe grens gelogeerd en heel veel irritante vragen gesteld. De scheerders wilden daar aanvankelijk geen antwoord op geven, maar me alleen de mooie dingen laten zien zoals de geboorte van een lammetje. Terwijl ik juist het alledaagse wilde weten. : hoe laat sta je op, enzovoorts. Maar het is een hard leven, meedogenloos, en het zelfmoordpercentage onder de scheerders is hoog.”

Is het moeilijk om uzelf weer los te weken uit die sfeer waar u hele dagen over schrijft?
“Als ik schrijf, schrijf ik en daarna kijk ik gewoon, naar Wallander of zo. Toch is de sfeer in dit boek wel duisterder geworden doordat mijn vader halverwege erg ziek werd en vervolgens ook overleed.”

Lezersvraag van Martine Wouda uit Doetinchem.
Het boek is geen klassieke misdaadroman, de spanning zit ‘m meer in de beklemmende, grimmige sfeer. Waarom koos u juist voor deze vorm?

“Het was niet echt een keus, je schrijft wat je kunt, in mijn geval is dat kennelijk: iets duisters. Wat me voor ogen stond, was een gevoel, meer dan nog een plot. Ik wilde in de eerste plaats iemands leven verkennen.”

Overal Vogelzang is een uitgave van Uitgeverij De Geus, www.degeus.nl