In dit tiende sterfjaar van Robert Long verschijnt zijn complete Nederlandstalige oeuvre op 18 cd’s. Niet alleen de bijtende teksten die Long zo karakteriseerden in pareltjes  als Allemaal angst en Die fijne Jordaan, hebben nog altijd kracht, ook de prachtige en tijdloze liefdesliedjes als Flink zijn en Waarom huil je nou?, waarin hij een meester was, blijven ontroeren.

ROBERT LONG
Long
Long

Jeugdjaren

Long werd geboren in Utrecht, maar groeide op in Ederveen. Zowel hij als zijn gescheiden moeder kwamen regelmatig in aanvaring met de veelal orthodox-protestante dorpsbewoners. Dat werd er niet beter op toen Long openlijk voor zijn homoseksuele geaardheid uitkwam. De weerstand die zijn levensstijl in zijn omgeving opriep, werd uiteindelijk de drijfveer voor zijn artistieke verzet. Hij uitte deze periode in het album Homo sapiens met gelijkluidende titelsong en het liedje Perebloesem op het album Nu.

Eerste optredens

Na een korte carrière als etaleur bij HEMA ging Long als artiest optreden. Onder de artiestennaam Bob Revvel richtte hij in 1963 de band The Yelping Jackals op. In 1967 stapte hij over naar de band Gloria, later Unit Gloria. Zijn Engelstalige repertoire had, zeker in het licht van wat er allemaal nog komen zou, een betrekkelijk onschuldig karakter. De grootste hit van Long bij Gloria is The Last Seven Days. Vanaf 1971 zong hij solo onder zijn definitieve artiestennaam Robert Long (een naam die verwijst naar zijn lengte van 1.92 meter), al bracht hij in 1973 nog een Engelstalige single uit onder de naam Michael Hirschmann. Toen Long bij Unit Gloria vertrok, werd zijn rol daar overgenomen door zangeres Bonnie St. Claire.

Nederlandstalig

Van zijn eerste Nederlandstalige album Vroeger of Later (1974) werden uiteindelijk meer dan een half miljoen exemplaren verkocht en het behoorde achtereenvolgens 118 weken bij de best verkochte albums, waarvan drie keer op de eerste plaats. Ook van zijn tweede album Levenslang gingen er enkele honderdduizenden over de toonbank. In 1977 ontving hij de eerste van zes Edisons.

Overlijden

Long kreeg op 8 september 2005 een hartinfarct en werd hiervoor gedotterd in het Academisch Medisch Centrum te Amsterdam. Later dat jaar, op 6 december 2005, trouwde Long met zijn Belgische vriend en manager Kristof Rutsaert (1972). De voltrekking van het huwelijk werd in het gemeentehuis van Baarle-Nassau uitgevoerd door Gerard Cox, een goede vriend van Long. Speciaal voor het huwelijk werd Cox de week ervoor in Breda beëdigd als ambtenaar van de burgerlijke stand.
Robert Long overleed op 63-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Antwerpen. Hij is op 23 december 2006 begraven in een zandgraf op de Haagse rooms-katholieke begraafplaats Sint Petrus Banden, niet ver van de arcade, waar ook zijn goede vriend Dimitri Frenkel Frank begraven is. Op het grafmonument staat een beeld van de Vlaamse kunstenaar George Minne (1866-1941) een "geknielde jongeling", waarvan het oorspronkelijke ontwerp gebruikt is voor een fontein in Gent; ook is er de zin te lezen die Long zelf uitkoos in zijn lied Grafschrift: "Iemand, in elk geval één, heeft er van hem gehouden".