Stine Jensen (45) schrijft elke maand een vaste column in Nouveau over haar zoektocht naar wijsheid, liefde en geluk en zichzelf... "Dat is nog wel een project...".

‘Durven is je evenwicht verliezen, niet durven is jezelf verliezen’. Het is het levensmotto van Stine Jensen, ontleend aan een uitspraak van de Deense filosoof Kierkegaard. “Het gaat over jezelf durven zijn,” legt ze uit.

“Soms is het eng om aan iets nieuws, iets totaal anders te beginnen, maar meestal weet je ook dat je jezelf verloochent als je het niet doet. Maar eerlijk is eerlijk, jezelf vinden is niet gemakkelijk; het gaat niet vanzelf, anders zouden psychologen en coaches het ook niet zo druk hebben. Autonoom ervaren wie je bent, is een uitdaging. Voor mij, als helft van een eeneiige tweeling helemaal, omdat je in een soort symbiose hebt gezeten."

Jensen studeerde literatuurwetenschap en filosofie, ze schrijft kinderboeken, romans en wetenschappelijke boeken. Met haar tweelingzus Lotte publiceerde ze vorig jaar Het Zussenboek en of dat nog niet genoeg is, maakt ze twee dagen per week het programma Dus ik ben voor tv-zender Human. Ze geeft ook lezingen en is sinds enkele jaren yoga-instructrice. Die yoga hielp haar bij haar eigen innerlijke zoektocht.

“Ik deed al aan yoga, maar ik ben de opleiding gaan volgen na een crisisperiode. Ik was 38, had twee banen en een kind en ik kon niet meer. Toen ik op een gegeven moment door mijn rug ging en niet meer kon bewegen, realiseerde ik me dat ik echt iets moest veranderen.”

Inmiddels staat Stine weer sterk en gelukkig in het leven. Ze overleefde een echtscheiding en doet het goed als single mum van haar nu zevenjarige dochter. Ook heeft ze tegenwoordig weer een geliefde.

"Veel van wat ik laatst heb geschreven gaat over identiteit. Er zijn talloze manieren om uit te vogelen wie je bent, door creatieve processen, schrijven, muziek maken… maar in deze tijd drukken we vooral uit wie we zijn door onze voor- en afkeuren. Het is in deze hectische tijd ook moeilijk om de tijd te vinden om werkelijk stil te staan en je echt af te vragen wie je bent."

Ze heeft dan ook bewondering voor vrouwen die duidelijk met zichzelf op hun gemak zijn. Mooie agelesswomen met inhoud.

"Vrouwen als Carine Crutzen, Johanna ter Steege, Germaine Greer, Hanneke Groenteman. Ageless beauty draait niet om uiterlijke schoonheid. Al is uiterlijk wel degelijk een manier om te onderstrepen wie je bent. Iedereen zegt wel eens bij het passen van een kledingstuk: Dat ben ik niet. Kennelijk is er dus wel een zelfbeeld. En het is leuk om daarmee te experimenteren… Door iets anders aan te trekken, kun je je ook echt anders voelen. Dat is voor een deel het geluk van het vrouw zijn. Dat theater, die verkleepartij. Maar het gevaar is dat je doorschiet, dat je uiterlijk alles gaat beheersen en dat je er je identiteit aan ontleent. Het is prachtig dat we er op alle leeftijden stralend uit kunnen zien, maar dat heeft niets te maken met een geforceerd jong blijven. Het mooie van ageless is dat je als je ouder wordt niet klaar bent met het leven, maar er nog middenin staat, je idealen kunt nastreven en waarmaken... Daarom word ik heel blij van een vrouw als Joanna Lumley die op haar 70ste schittert in haar reisprogramma over Japan. Dat dat kan, is voor mij een van de meest waardevolle verworvenheden van deze tijd."