Stine Jensen (44) schrijft in haar column over haar zoektocht naar wijsheid, liefde en geluk in de wereld van yoga en filosofie.

Als Medina Schuurman en Isa Hoes een boek over ouder worden schrijven, dan heet dat De kunst van het mooi ouder worden. ‘Oké, we worden ouder, maar dan wel knetterknap en gezond graag,’ zeggen ze. Ja, wil ik ook, maar ik heb meer op mijn lijstje: mijn relatie levendig en liefdevol houden, het contact met mijn dochter goed houden, in contact met mijn gevoel blijven, helder van geest blijven. Ik ben nu 44 jaar. Mijn dochter is 7 jaar, vol energie, steeds mondiger en wereldwijzer. Mijn moeder is 72 jaar. Haar lichaam kan niet meer wat het ooit kon; haar geest is soms moe. Eens in de twee weken gaan we wat drinken. Het is maar een stukje rijden naar het centrum van het dorp. Meestal sputtert mijn ­dochter tegen: “Ik wil lopen!” Oma wil ook wel lopen, en ik trouwens ook, maar de energie is er niet altijd. Als we er zijn, dan bestellen we zalmbroodjes, ­koffie en verse jus. Mijn dochter wipt op haar stoel – kan ze beide koekjes te pakken krijgen? Ik ­probeer niet te veel op mijn telefoon te kijken. Mijn moeder praat voornamelijk over haar gezondheid. Ik neem me dan voor dat niet te gaan doen, al moet ik bekennen dat ik er nu al eindeloos over kan kleppen met vriendinnen.

             Lees ook: 12 uitspraken waar moeder achteraf gezien gelijk in had

Ik ben waakzaam dat ik ‘hoe gaat het?’ niet automatisch beantwoord in termen van drukte of moeheid. Ik vraag aan mijn dochter: “Wat wil jij liever als je groot wordt, knetter­knap of gezond?” Ze denkt na. “Mama, wat is knetterknap?” “Knetter­knap is on­­wijs mooi.” “Zoals jij?” “Ehm. Nou ja. Dankjewel, lieverd.” “Mag ik je koekje?” “Dat is dus niet zo knetter­­gezond, lunchen met koekjes,” merk ik op, maar oma heeft die van haar al gegeven. Volgens de oosterse yogische filosofie komt het leven met cycli. Je hebt de cyclus van zeven jaar (bewustzijns­verandering, de wereld wordt groter) van elf jaar (praktische intelligentie – je kunt de dingen gaan toepassen die je leerde) en van achttien jaar (energie­huishouding). In de spirituele wereld kom ik die knetterknappe, (emotioneel) gezonde, heldere vrouwen trouwens weleens tegen. Ouderdom is niet een periode waarin je ‘waste’ bent, overvloedig en overtallig, geen kostbare post van de samen­leving, maar een bron van wijsheid. Mooi! “Ik wil blij blijven,” zegt mijn dochter ineens. Oma knikt. “Ik ook.” Als ik zo met hen zit, dan komen er allerlei oude familiepatronen, kleine en grote ergernissen boven. Maar soms ben ik even écht knetterblij.