Vloek of fabel? Waarom de Britse royals déze 4 juwelen als 'vervloekt' beschouwen

In de wereld van de Windsors zijn juwelen meer dan alleen accessoires; het zijn geschiedenisboeken van diamant. Maar sommige hoofdstukken uit die boeken lees je liever met de lichten aan. Experts onthullen dat een aantal van de meest iconische stukken officieel als 'ongelukkig' of zelfs 'vervloekt' wordt bestempeld.

1. De Hesse Strawberry Leaf Tiara: de 'Final Destination' onder de juwelen

Als er één tiara is die we liever achter slot en grendel laten, dan is het dit exemplaar met aardbeienbladeren. Hij werd in 1861 ontworpen door prins Albert als huwelijkscadeau voor zijn dochter Alice. Het noodlot sloeg direct toe: Albert overleed aan tyfus nog voordat de bruiloft plaatsvond.

De lijst met ellende die volgde voor iedereen die de tiara bezat, is bijna bizar: Alice verloor twee kinderen op jonge leeftijd en stierf zelf op haar 35ste aan difterie (op exact dezelfde dag als haar vader). Een latere eigenaresse, prinses Cecilie, kwam om bij een gruwelijke vliegtuigcrash terwijl ze hoogzwanger was. De tiara werd nota bene teruggevonden tussen de wrakstukken. Tegenwoordig ligt hij veilig in een museum. Ons advies? Laten liggen.

2. De Oriental Circlet: weg met de opalen!

Deze tiara, die we onlangs nog zagen bij prinses Kate op Windsor Castle, heeft een minder bloederige maar wel bijgelovige geschiedenis. Oorspronkelijk was dit topstuk bezet met maar liefst 2.600 diamanten en een reeks opalen.

Opalen waren de lievelingsstenen van prins Albert, maar zijn schoondochter, koningin Alexandra, dacht daar heel anders over. Destijds geloofde men namelijk heilig dat opalen ongeluk brachten. Zodra ze de tiara erfde, liet ze alle opalen resoluut verwijderen en vervangen door robijnen. Of het heeft geholpen? Kate straalt er in elk geval nog steeds mee, dus de 'reiniging' lijkt te hebben gewerkt.

3. De Vladimir Tiara: de James Bond van de kluis

Deze tiara is misschien wel het meest geliefde stuk van wijlen koningin Elizabeth, maar het verhaal erachter leest als een spionageroman. Oorspronkelijk hoorde hij toe aan de Russische groothertogin Maria Pavlovna. Tijdens de Russische Revolutie in 1918 moest zij vluchten voor haar leven en liet ze haar juwelen achter in het paleis.

Een Britse kunsthandelaar en Maria’s zoon verkleedden zich als gewone arbeiders en smokkelden de tiara het land uit, verstopt in een paar tassen. Maria zag haar geliefde sieraad nooit meer terug; ze stierf kort daarna in ballingschap. De Britse koninklijke familie kocht het stuk uiteindelijk over. Ondanks de tragische vlucht werd het de favoriet van de Queen, die de parels vaak verving door smaragden. Een tiara met een edge, zullen we maar zeggen.

Queen Elizabeth met de tiara in 2019 (NL Beeld)

Maria Pavlona met de tiara (NL Beeld)

4. De Koh-i-Noor: dames gaan voor, heren opgepast

De beroemde Koh-i-Noor diamant (te vinden in de kroon van de Queen Mother) is de absolute koning van de vloeken. Volgens de overlevering brengt deze reusachtige steen van 105 karaat een 'gruwelijke dood' aan elke man die hem durft te dragen.

Gelukkig lijkt de vloek een tikkeltje feministisch ingesteld: vrouwen kunnen de diamant zonder problemen dragen. Koningin Victoria kreeg de steen in 1849 en sindsdien is hij alleen door koninginnen en koningin-gemalen gedragen. Koningin Camilla besloot de steen tijdens haar kroning overigens links te laten liggen, al had dat meer te maken met politiek gesteggel over de herkomst dan met de vloek. Maar ach, een gewaarschuwd man telt voor twee, nietwaar Charles?

Prachtig, die koninklijke schittering, maar wij houden het voorlopig maar bij een bescheiden paar parels. Die hebben tenminste geen handleiding (of exorcist) nodig!