Van 'Baby Grumpling' tot koninklijke balling: de nanny van prins Andrew zag de bui al hangen

Het is geen geheim dat Andrew Mountbatten-Windsor (66) momenteel in de koninklijke hoek zit waar de klappen vallen. Na het verlies van zijn titels en zijn verbanning naar Sandringham, doken onlangs verhalen op uit zijn jeugd die laten zien dat hij altijd al een tikkeltje 'eigenzinnig' was.

Geen zonnetje in huis

Nigel Cawthorne onthult in zijn nieuwste boek dat de koninklijke nanny, Mabel Anderson, haar handen vol had aan de jonge prins. Waar Charles en Anne nog enigszins gedwee waren, was Andrew een kleine rebel. Mabel noemde hem gekscherend 'Baby Grumpling' (vrij vertaald: Baby Mopperaar) vanwege zijn driftbuien en koppige karakter. Als hij een betere bui had, werd hij 'de jonge deugniet' genoemd.

En die bijnamen waren verdiend. Andrew hield ervan om kattenkwaad uit te halen: van het verwijderen van de onderdelen uit de radio van de nanny tot het aan elkaar knopen van de veters van de paleiswachten. Hij ging zelfs zover dat hij jeukpoeder in het bed van zijn moeder, koningin Elizabeth, strooide. De Queen reageerde destijds droogjes: "Hij is niet altijd een zonnetje in huis."

De favoriete nanny

Interessant is het contrast met koning Charles. Voor hem was Mabel Anderson veel meer dan een nanny; zij was een moederfiguur en een rots in de branding tijdens zijn eenzame jaren op kostschool. Charles heeft haar altijd op handen gedragen: hij liet een huis voor haar opknappen op het landgoed van Windsor en stuurde zelfs op late leeftijd nog zijn privéchauffeur om haar op te halen voor kerstdiensten.

Een bitterzoet theekransje

Terwijl Andrew onlangs het nieuws haalde vanwege een arrestatie op zijn 66e verjaardag (op verdenking van wangedrag in een publieke functie), koos Charles een heel ander pad. De koning (77) bracht onlangs een emotioneel bezoek aan de inmiddels 100-jarige Mabel.

Ondanks alle koninklijke drama's en de zorgen om zijn broer, nam de koning uitgebreid de tijd om met zijn oude nanny thee te drinken en herinneringen op te halen aan de tijd dat de wereld nog een stuk overzichtelijker was. Een prachtig gebaar van een koning die zijn afkomst – en de mensen die hem gevormd hebben – nooit is vergeten.

Voor 'Baby Grumpling' zijn die zorgeloze dagen in de nursery inmiddels heel ver weg.