Royalty

Twee Olympiërs, één dronken prins en het best bewaarde geheim van de Spelen

Het is een verhaal dat decennialang in de doofpot zat, maar te spectaculair is om niet te vertellen. Een scène die je eerder in een film verwacht dan in de annalen van de Nederlandse koninklijke geschiedenis: een prins van Oranje, laveloos in de sneeuw, gered door twee van zijn eigen teamgenoten op de Olympische Spelen.

Olympische Spelen
Twee Olympiërs, één dronken prins en het best bewaarde geheim van de Spelen

Stel je voor: St. Moritz, 1928. De wereld is bijeen voor de Winterspelen in het chique Zwitserse bergdorp. De sfeer is uitgelaten, de champagne vloeit rijkelijk. Aanwezig als eregast is prins Hendrik, echtgenoot van koningin Wilhelmina, maar ook het hoofd van de Nederlandse delegatie. De prins, bekend om zijn voorliefde voor feesten, staat in hofkringen bekend als de ‘Vrolijke Prins’, een bijnaam die hij die avond meer dan waar zou maken.

Een vorst in nood

Na een avond die we vandaag de dag als ‘royaal doorzakken’ zouden omschrijven, keren twee jonge schaatsers van de Nederlandse Olympische ploeg terug naar hun verblijf. Het zijn de boomsterke Siem Heiden en de jonge Wim Kos. In een sneeuwhoop langs de weg zien ze iets liggen. Het blijkt hun eigen delegatieleider te zijn: prins Hendrik.

Hij is zwaar onderkoeld, niet meer aanspreekbaar en kan onmogelijk op zijn eigen benen staan. De prins is in levensgevaar.

Heiden en Kos twijfelen geen moment. De twee Olympiërs hijsen de prins overeind en slepen hem mee naar een veilige, warme plek, hem zo reddend van een zekere vriesdood en een gigantisch koninklijk schandaal.

Zwijgen met sloffen sigaretten

Een koninklijke medaille voor hun heldendaad? Een handdruk van de koningin? Welnee. De volgende dag meldt zich een adjudant van de prins bij de schaatsers. Hij overhandigt hen een paar sloffen sigaretten met de dringende boodschap om het voorval voor zich te houden. Het schandaal van een laveloze prins op de Spelen moest koste wat het kost worden voorkomen.

En zo geschiedde. Siem Heiden hield zijn lippen decennialang stijf op elkaar. Pas op latere leeftijd vertrouwde hij het verhaal toe aan sporthistoricus Marnix Koolhaas, onder de voorwaarde dat het pas na zijn dood gepubliceerd mocht worden. Heiden overleed in 1993, en pas toen kwam het grote geheim naar buiten.

Een fascinerend stukje Oranje-geschiedenis, nietwaar? Een prins die letterlijk even van zijn voetstuk viel, en twee sporthelden die hem zonder aarzelen weer overeind hesen. Een beter Olympisch verhaal ga je niet snel vinden.

NU.nl, Sportgeschiedenis.nl, Historiek.net Foto ter illustratie, gegenereerd met AI