Duidelijke liefdeslessen voor Andre in Winter Vol Liefde: 'Hij heeft een duwtje in de rug nodig'

Wie trouw Winter Vol Liefde volgt, ziet in Andre een jongeman die zijn rol als hotelier tot in de puntjes beheerst. Vriendelijk, attent en altijd bezig met het welzijn van zijn gasten en de vrouwen die voor hem naar Andorra kwamen. Maar die focus op zijn vertrouwde rol bleek een valkuil; hij verschuilde zich achter zijn gastheer-modus. "Hij creëerde een situatie waarin hij zorgde voor de ander, maar zich niet hoefde te verbinden," duidt psycholoog De Jong als we haar spreken.

De veilige afstand van de gastheer

Zijn afwachtende houding is geen onwil, maar een diepgeworteld patroon. "Het is niet dat hij het niet kan uitvoeren," legt De Jong uit. "Het zit 'm alleen in het initiatief." Met andere woorden: hij kan de auto prima besturen, maar iemand anders moet hem de sleutels geven en zeggen dat het tijd is om te vertrekken. "Door constant te zorgen voor, een rol die hem bekend is, hoefde hij zich niet te verbinden," gaat ze verder. Het is een subtiel maar belangrijk verschil: zijn gedrag creëerde een veilige afstand, waardoor een echte, kwetsbare connectie met zijn dames uitbleef.

Bekijk ook

'Het ging nooit om de verf': wat volgens psycholoog Ben écht raakte in Winter Vol Liefde | Nouveau

Mama weet raad

Om zijn gedrag te begrijpen, wijst de psycholoog op de dynamiek in zijn gezin. Zijn vader is zijn eerste voorbeeld. “Je ziet iemand die op de achtergrond is, dus niet iemand die pro-actief de leiding pakt. Dat zie je: wat hij van zijn vader meekrijgt, dat ga je overnemen. Dus dat is een soort spiegel.”

Het is dan ook Andres moeder die ingrijpt als hij ook bij de laatste dame, Debbie, te passief en afwachtend blijft. Als hij weer in zijn veilige haven – de keuken van het hotel – staat, spreekt ze hem duidelijk toe: hij blijft te oppervlakkig en stelt zich niet genoeg open. Ze schudt hem eventjes duidelijk maar liefhebbend door elkaar: 'doe nou eens eventjes niet zo gesloten'. De theetjes en ontbijtjes die hij zowel voor de dames als hotelgasten verzorgt, zijn leuk, maar daar gaat het niet over, benadrukt ze. Ook daar is de rolverdeling in de familie duidelijk te zien: terwijl moeder zoonlief toespreekt, staat vader op de achtergrond mee te luisteren, maar mengt zich (op camera) niet in het verhaal.

Het spiegelbeeld van thuis

Het is een voorbeeld dat Andre al vroeg heeft meegekregen in zijn gezin. “Hij ziet natuurlijk dat de vrouw in dit geheel een leidende rol heeft en dat de man meer op de achtergrond is,” analyseert De Jong. Deze dynamiek verklaart waarom de interventie van zijn moeder zo belangrijk was. Zij gaf hem het 'duwtje in de rug' dat hij nodig had om uit zijn comfortzone te stappen.

Volgens de psycholoog is dit systemisch te verklaren. Simpel gezegd betekent dit dat je de ongeschreven 'spelregels' van je familie onbewust overneemt. Ze legt uit dat daadkracht vaak wordt geassocieerd met de mannelijke lijn in de familie: "De daadkrachtenergie komt vaak uit de mannenlijn." Een zoon kijkt dus naar zijn vader om te leren hoe hij initiatief moet nemen. "Als die minder aanwezig is," concludeert De Jong, "zie je vaak dat de kinderen ook minder daadkracht hebben."

Van rol naar relatie

Toen Andre die wijze woorden ter harte nam en zich eindelijk openstelde en zijn gevoel uitsprak naar Debbie, zagen we de jongeman transformeren. De opluchting was van zijn gezicht te lezen. Hij stopte met het spelen van zijn rol als gastheer en werd een actieve deelnemer in het daten. En we moeten zeggen, dat zag er zo saampjes tijdens de wandeling veelbelovend uit!