Paul Jambers (79): ‘Op mijn leeftijd voel ik me beter, ben gezond en actief. Allemaal dankzij haar’

Pascale, je bent succesvol kookboekenschrijver. Om in kooktermen te blijven: welke ingrediënten zijn nodig voor een lang en fijn huwelijk?

PAUL: ‘Daar kun je een boek over schrijven.’

PASCALE: ‘Elkaar vleugels geven en elkaar ‘in de verf zetten’: elkaars werk en carrière zien en appreciëren. In het begin van onze relatie kon ik mijn agenda aan Pauls agenda aanpassen. Hij had het zo druk, was op de top van zijn carrière. Ik vond het fijn dat ik er kon zijn voor hem. Was trots op hoe hij mensen interviewde, hoe hij met zijn medewerkers omging en het journalistieke vak doorgaf. Toen al was ik er fier op om mevrouw Jambers te zijn. Onze agenda’s pasten mooi in elkaar. Nu is het omgekeerd: ik ben druk en Paul kan zijn agenda aanpassen aan de mijne.’

PAUL: ‘Elkaar nemen zoals je bent en elkaars kwaliteiten zien, is onontbeerlijk voor een goed huwelijk.’
PASCALE: ‘Daardoor wordt 1 + 1 al gauw 3, in plaats van gewoon maar samenzijn. Al werken de clichés, kaarsjes en romantische muziek, ook nog altijd.’

PAUL: ‘De liefde moet je elke dag beleven, terwijl je elkaar ook de nodige vrijheid moet verschaffen. Daarmee bedoel ik dat je als individu door het leven moet blijven gaan. Er zijn koppels waarin een rivaliteit bestaat. Stel je voor: je bent schrijver en je partner zegt dat hij/zij met geen mogelijkheid jouw boeken kan lezen. Dat gebeurt. Ik vind dat onmogelijk. Met de kookboeken van Pascale zag ik haar talent vanaf het begin en heb dat altijd publiekelijk gewaardeerd.’

PASCALE: ‘Zou Paul mijn visie op koken niet waarderen, dan zouden we niet samen kunnen zijn. Hij maakt mijn ontbijt klaar, ik ervaar elke dag hoe aangenaam dat is. Ik kan me niet inbeelden dat sommige partners het zo normaal vinden dat de vrouw voor de man kookt. Ik ben ooit zover gegaan om publiekelijk te zeggen dat je je partner moet verlaten als hij of zij je kookkunsten niet kan waarderen.’

PAUL, LACHEND: ‘Je ziet, ik ben heel voorzichtig in mijn woorden. Ik apprecieer iedere dag opnieuw wat zij doet. Ik ben het proefkonijn en dat vind ik een voorrecht. Pascale experimenteert dagelijks met recepten en ik ben de eerste die daarvan kan genieten. Het is niet zomaar evident dat ik mijn voeten onder tafel schuif, zoals mijn vader dat vroeger deed. Mijn vader was voor het oog een goede man, maar hij drukte zo weinig zijn waardering uit voor mijn moeder. Dat vond ik als kind al spijtig en dat is altijd blijven hangen bij mij.’

PASCALE: ‘Ik vind het fijn dat Paul zo van mijn pure eten geniet, maar je ziet ook het resultaat van gezonde voeding.’

PAUL (SLAAKT EEN OERKREET): ‘Op mijn vergevorderde leeftijd van bijna tachtig jaar voel ik me beter, ben gezond en probeer ik actief te blijven leven. En dat allemaal dankzij haar.’

PASCALE: ‘Maar let op: hij verwacht niet dat ik altijd het eten klaarmaak. Hij is zelf oud genoeg. In een relatie moet je altijd je zelfstandigheid zien te behouden. Je eigen centen verdienen. Zodat je telkens weer in alle vrijheid voor elkaar kunt blijven kiezen.’

Bekijk ook

Pascale Naessens (56) en Paul Jambers (79) over kritiek op relatie: 'Onze liefde werd daardoor alleen maar groter' | Nouveau

Jouw nieuwe boek heet Eén pan. Welke gerechten probeerde je uit op proefkonijn Paul?

PASCALE: ‘Allemaal! In het boek breng ik eenvoudige gerechten voor lezers die druk zijn en het toch belangrijk vinden om gezond en lekker te eten. Ik doe Paul een groot plezier met een simpele stoof van ui, gember en knoflook, wortel erbij en gochujang, een Koreaanse saus van gefermenteerde pepers. Vlak voor we aan tafel gaan, leg ik de kabeljauw op de saus waardoor die gestoomd wordt. Je kunt het mooi serveren op een diep bord. Het is een visueel plaatje.’

‘Voel je je nog altijd vervuld met blijdschap als je partner de ruimte binnenstapt? Bij ons is er geen twijfel mogelijk’

Paul, mogen we hopen op een terugkeer van Jambers op Nederlandse tv?

Paul trekt zijn wenkbrauw op. ‘Ik ben in 1971 begonnen op tv, ik denk dat het genoeg is geweest.’

PASCALE: ‘Ik heb dat al vaak gehoord.’
PAUL: ‘Ik heb vorig jaar nog een film gemaakt over Belgisch politicus Bart De Wever, BDW Politiek Beest. Een film die in de zalen is vertoond en achteraf op tv. Ik heb het als mijn afscheid gezien van de media, maar of het echt definitief is, is afwachten. Ik ga géén programma’s meer verkopen net als vroeger. Het blijft een keiharde job en een harde business. Ik maakte arbeidsintensieve reportages. Maar wie weet. Ik zou de oudste tv-maker in Vlaanderen en België zijn.’

We kunnen de welbekende Jambers voice-over van toen nog dromen...

PAUL: ‘Nederlanders spreken me er nog vaak op aan. Beginnen hun gesprekken met het nadoen van mijn stem: ‘Overdag is zij een keurige secretaresse. Maar als de avond valt, klimt zij op de bar van de parenclub.’ Ik was de chro- niqueur van de jaren negentig. Van 91 tot 98 had ik elke week een show in België en Nederland. Ik heb alle mogelijke onderwerpen behandeld met alle mogelijke invalshoeken.’

Blijft er daarmee meer tijd over om te dromen over gezamenlijke doelen?

PAUL: ‘Dat is een moeilijke vraag.’

Waarom?

PAUL: ‘Hoewel ik in betere conditie ben dan twintig jaar geleden, kan ik op mijn leeftijd geen plannen maken voor over tien jaar. Ik moet plannen op korte termijn. Liefst blijven we actief – ik houd lichaam en geest gezond door krachttraining en we deden al eens samen aan yoga. Tijdens het wandelen mogen we graag filosoferen over het leven en we houden van reizen. We hebben de hele wereld over gezeild, vertoefden maanden op zee op de meest verlaten plekken. Het was een avontuurlijk gebeuren.’

PASCALE: ‘Als het in België koud is, mogen we graag naar warme landen trekken. In de diepe winter vind ik het fijn om te schrijven. Dat kan ik overal. Werken en reizen combineren is fantastisch en zeker met Paul. Met hem beleef ik mijn grote liefde. Hij is niet zomaar een partner. Als ik het vergelijk met vele anderen heb ik een man gevonden bij wie ik kan thuiskomen. Andere koppels zijn vaak aan het praten over elkaar en lang niet altijd in positieve woorden. Als ik zelf thuiskom voel ik me gelukkig. Ik haal veel energie uit hoe goed wij het hebben.’

PAUL: ‘Dat doet mij denken aan een uitspraak die je eens deed: ‘Als je alleen op een feest bent en je partner komt later, moet je trots zijn als hij of zij arriveert en dan niet stiekem stoppen met drinken.’’

PASCALE: ‘Voel je je nog altijd vervuld met blijdschap als je partner de ruimte binnenstapt? Het is een prachtige, eerlijke oefening die iedereen zelf kan maken. Bij ons is er geen twijfel mogelijk: we zien elkaar ongelooflijk graag.’

Verder lezen?

Dit interview is afkomstig uit de nieuwe Nouveau. Deze ligt vanaf donderdag 4 september in de winkels!