Personality

Monique des Bouvrie over leven, loslaten en liefde: 'Het was een jaar na Jans overlijden en het gebeurde gewoon'

Na het verlies van haar man vond Monique des Bouvrie onverwachts opnieuw de liefde. Nu ze ouder is, kijkt ze anders naar een relatie: met meer rust, ruimte en waardering voor de kleine dingen. “Je bent weer zo verliefd als wat. Net een puber.” Met Nouveau praat ze over liefde na verlies, samen oud worden en het geluk van het nu.

Ruth Stuut
Monique des Bouvrie
Monique des Bouvrie tijdens de covershoot voor Nouveau

Smaken verschillen

Otto is al vier jaar de grote liefde van Monique. Beiden hebben een uitgesproken smaak en een sterk gevoel voor stijl – maar elkaars interieur veranderen? Dat doen ze niet. ‘Hij zit in de mode en hij heeft ook niet mijn kledingkast aangepakt’, vertelt ze.

‘Je moet elkaar daarin respecteren. We hebben beiden onze ruimte nodig. Letterlijk en figuurlijk. We hebben wel samen het appartement op Ibiza veranderd. In samenspraak dus. Een mooi dakterras gemaakt met waanzinnige planten. Samen mooie kunst gekocht, zoals een prachtig portret van Brigitte Bardot in gelimiteerde oplage. Genomen in haar hoogtijdagen met sigaret in haar mond. En ook onder meer een foto van Bastiaan Woudt. Otto houdt enorm van zijn werk. Ik sleep Otto steeds meer mee in de wereld van kunst en dat vindt hij heel boeiend.’

Monique des Bouvrie poseert in deuropening van huiskamer tijdens de covershoot Nouveau
Monique des Bouvrie tijdens de covershoot voor Nouveau (Beeld: Stef Nagel).

Samenwonen

Hoewel ze veel samen zijn en vaak reizen, wonen ze nog niet onder één dak. Dat is volgens haar niet altijd even praktisch, maar wél een bewuste keuze. ‘We zijn al de helft van de tijd samen en we reizen ook veel met z’n tweeën. Maar ik woon in Naarden en hij in Amsterdam. Het is niet ver van elkaar, maar het is zo’n gedoe die dubbele huishoudens. Dan ben ik dit vergeten of ligt dat truitje daar. Je wilt het op beide plekken gezellig maken en de koelkast vullen. Dat is aanpoten. Bovendien vind ik het fijner om ’s ochtends samen wakker te worden in plaats van alleen. En het gaat goed samen. Hij vindt mijn georganiseerdheid prima en is daar zelf ook van. Wanneer ik heb gekookt, ruimt hij gelijk daarna op.’

Toch willen ze wel ooit gaan samenwonen. ‘Uiteindelijk wil ik lekker mijn huis verkopen om samen wat nieuws te zoeken. Het duurt al enige tijd, maar ik blijf er positief over en heb ook niet veel haast. Als ik er niet ben, bewaken mijn moeder en haar man het fort. Zij is 84 en superfit. Ze golft nog een paar keer per week en loopt op hakken. Een voorbeeld voor mij, wow, wat een powerhouse.’

Non-hodgkin

Twintig jaar geleden werd haar leven op z’n kop gezet toen ze hoorde dat ze non-hodgkin had. Inmiddels gaat het goed, maar die periode heeft sporen nagelaten – op een positieve manier. ‘Ik ga twee keer per jaar voor controle naar het ziekenhuis. Toevallig vanmiddag weer. Ik ben dan niet gestrest, ik voel me goed. Ik ben ook niet anders gaan leven. Alleen iets meer nee zeggen tegen anderen, meer voor mezelf opkomen. Ik ben ambassadeur van de stichting Lymph&Co en als ik mensen kan helpen, kunnen ze altijd bij me terecht. Misschien is het enige wat is veranderd: ik ben meer in het hier en nu gaan leven.’

“Misschien is het enige wat door mijn ziekte is veranderd: ik ben meer in het hier en nu gaan leven.”

Monique des Bouvrie

‘Ik vind het altijd raar wanneer mensen vragen: waar ben je over vijf jaar? Weet je nog Jeroen Pauw met het programma 5 jaar later? Bij iedereen was het anders dan verwacht. Kortom: het enige wat telt is nu.’

De liefde

Ook in de liefde kwam het mooiste moment onverwacht. Na het overlijden van haar man dacht ze niet dat ze ooit nog opnieuw verliefd zou worden – tot Otto in haar leven kwam.

‘Je bent weer zo verliefd als wat. Net een puber’, vertelt Monique. ‘Het bijzondere was dat ik helemaal niet op zoek was naar een man. Het was een jaar na Jans overlijden en het gebeurde gewoon. Hier, bij de voordeur, botsten we tegen elkaar op. Ik kwam terug van de markt met een bos bloemen, hij wilde een koffietje doen in de brasserie. Maar die was dicht. Ik zei: ‘Kom mee, dan maak ik het voor je.’ ’s Avonds zag ik hem weer. Hij moest naar een boekpresentatie van een vriendin waar ik ook was. Ik dacht gewoon: gezellig. Niet: zal dit wat worden? Of: is dit iets voor de langere termijn? Dat doe ik niet. Het ging bij ons vanzelf. We vonden beiden: we zien wel, geen verplichtingen. Ik zei na een paar weken: ‘Heb je tijd vrij binnenkort?’ Hij liet weten: ‘Dan en dan kan ik.’ Ik zei: ‘We hebben een dinner date in Parijs. Ik regel alles als jij voor het vervoer zorgt.’ Hartstikke leuk. En zo willen we elkaar blijven verrassen.’

Benieuwd naar het hele interview met Monique des Bouvrie? Je leest het in de nieuwste Nouveau, vanaf donderdag in de winkel of te bestellen via tijdschriftland.

De nieuwste Nouveau met Monique des Bouvrie