Personality

Een nieuw begin na een groot verlies: hoe gaat het nu met Jolien uit Kopen Zonder Kijken?

Het was een van de meest aangrijpende afleveringen van dit seizoen: de zoektocht van weduwe Jolien. Slechts een half jaar na het overlijden van haar man besloot ze een enorme stap te zetten: het grote familiehuis in Hengelo verruilen voor een nieuwe plek, samen met haar jongste zoon Tijn. Inmiddels is het stof van de verbouwing neergedaald. Heeft Jolien de rust gevonden waar ze zo naar verlangde?

Fabiën van der Haar Leestijd 2 minuten
Kopen zonder Kijken
Kopen zonder Kijken Jolien

Het team van Kopen Zonder Kijken krijgt meestal te maken met jonge stellen die dromen van een eerste gezinswoning, maar Joliens verhaal was van een heel andere orde. Ze moest een plek achterlaten waar een heel leven aan herinneringen lag. "Ik vond het heel moeilijk om mijn huis in Hengelo te verlaten, omdat het ons familiehuis was", biecht ze eerlijk op in een update aan RTL.

Van 'hokkerig' naar een droomkeuken

De eerste ontmoeting met haar nieuwe woning was dan ook even slikken. Jolien zag niet direct de potentie die Alex en Bob wel zagen. "Ik vond het heel hokkerig. Ik hoopte dat ze er wat muurtjes uit konden halen", vertelt ze over haar eerste indruk.

Gelukkig is dat precies waar Bob Sikkes en zijn team in uitblinken. Er werd flink gesloopt en gebouwd, met als resultaat de royale leefkeuken waar Jolien op hoopte. Maar de weg daar naartoe was niet zonder hobbels. Toen er ook nog eens problemen met het riool ontstonden, werd het Jolien bijna te veel. De stress van het loslaten en tegelijkertijd verbouwen eiste zijn tol: "Er is een moment geweest dat ik dacht: we stoppen ermee. Het gaf me zo veel stress. Ik wilde ontzorgd worden, maar dit gaf juist zorgen."

De goedkeuring van boven

Ondanks de tranen en de verbouwingsstress is Jolien nu op een plek waar ze zich eindelijk weer thuis voelt. De hectiek van de verhuizing heeft plaatsgemaakt voor een fijn nieuw ritme met haar zoon en hond Guus. "Ik wilde vooral rust om me heen en die heb ik gekregen. Tijn en ik koken vaker dan voorheen, en ontbijten vaak samen."

Het allermooiste? Hoewel ze de muren van haar oude huis achterliet, heeft ze het gevoel dat ze haar man niet is kwijtgeraakt. Hij verhuisde in gedachten gewoon met hen mee naar hun nieuwe stekje. "Het voelt alsof hij hier is. We hebben zijn goedkeuring", aldus een trotse en dankbare Jolien.

Het is een krachtig bewijs dat een nieuw huis soms precies is wat je nodig hebt om – stapje voor stapje – weer vooruit te kijken.