Een jaar na het verlies van Jonnie: hoe Thérèse Boer de kracht vindt om door te gaan

Het succesverhaal van De Librije in Zwolle is onlosmakelijk verbonden aan de twee-eenheid Jonnie en Thérèse. Ze waren 35 jaar lang dag en nacht samen; in die tijd sliepen ze naar eigen zeggen misschien drie nachten niet naast elkaar. Waar Jonnie de creatieve 'hardopdenker' was, vormde Thérèse het rustige, zakelijke brein.

De confrontatie met de stilte

Het gemis is na een jaar nog altijd allesoverheersend. "Ik zit nog steeds vol verdriet, maar ik krijg het wel langzaam een beetje onder controle", vertelt Thérèse. Vooral de avonden en ochtenden zijn zwaar. Ze verkocht hun gezamenlijke huis omdat de herinneringen te pijnlijk waren en woont nu met haar kinderen Jimmie (26) en Isabelle (23) onder één dak in drie aparte appartementen. "Nog steeds hoop ik elke ochtend als ik wakker word dat hij weer naast me ligt. En dat ik wakker ben geworden uit een heel nare droom."

Signalen van boven

Hoewel Thérèse nooit bijgelovig was, ervaart ze nu regelmatig momenten die haar doen geloven dat Jonnie nog dichtbij is. Zo hoort ze vaak een koekoek bij hun huis – precies het geluid dat Jonnie in de keuken maakte als hij haar nodig had. "Ik was nooit zo bijgelovig, maar ik krijg regelmatig signalen waardoor ik weet dat hij bij mij is", aldus Thérèse. Zelfs de nuchtere Jimmie stond perplex toen er op nieuwjaarsdag een halo rond de zon verscheen precies op het moment dat ze hun traditionele hart in het zand tekenden. Voor Thérèse zijn het tekens dat ze op de goede weg zijn.

Bekijk ook

Stralend als Thérèse Boer: In 5 stappen naar haar iconische ‘Leco-look’ | Nouveau

De erfenis van Jonnie

Ondanks de enorme klap, heeft De Librije haar drie Michelinsterren behouden. Een emotionele mijlpaal. Thérèse wist dat stoppen geen optie was. "De enige manier om hier mee om te gaan voor mij is doorgaan met werken, omdat ik weet dat Jonnie dat gewild had. Jonnie zou zeggen: ‘Genoeg gehuild, genoeg verdriet, aan de slag.’"

Die kracht haalt ze ook uit haar kinderen, die beiden in de zaak werken. Samen smeden ze nieuwe plannen. Zo opent dochter Isabelle in mei een wijnbar in Zwolle. Een project dat Thérèse als een prachtig verjaardagscadeau ziet en haar helpt om de dag door te komen zonder haar grote liefde.

Een zegen van 36 jaar

Hoewel de beelden van de fatale nacht op Bonaire nog dagelijks op haar netvlies gebrand staan, probeert Thérèse de focus te verleggen naar dankbaarheid. Een nieuwe liefde ziet ze voorlopig absoluut niet zitten; een liefde zoals die met Jonnie maak je volgens haar maar één keer mee.

"Weet je, af en toe heb ik nu zelfs een moment dat ik me heel dankbaar voel", besluit ze. "Dat ik 36 jaar zoveel liefde – een grote, allesomvattend liefde – en zoveel bijzondere dingen met hem heb ervaren, dat is een zegen die misschien maar heel weinig mensen krijgen in het leven..."

Haar droom voor de toekomst? Oma worden van 'kleine Jonnies' en De Librije als familiebedrijf laten voortbestaan. Want zolang zijn passie voortleeft in Zwolle, is Jonnie nooit echt weg.