'De Parkinson begint echt om zich heen te slaan.'
Ze zijn al dertig jaar samen, Jet de Nijs (54) en Rob de Nijs (79). Hoe 'samen' bleek ook weer uit de registratie van het laatste concert van Rob (de registratie van 'Het is mooi geweest' kun je nog terugkijken op NPO Start)
.
:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2Fnouveau2024%2F9%2F0%2F225421109.jpg)
Nouveau 2017
Voor Rob is het zwaar om met de Ziekte van Parkinson te moeten leven, maar ook Jet krijgt het als mantelzorger stevig voor haar kiezen. "Het gaat redelijk, maar ik ben moe, merk ik," zegt ze in een lang en lezenswaardig interview in Vrouw. Over Rob: "Die heeft extra zorg nodig. Als ik zou zeggen dat het goed gaat, lieg ik. De Parkinson begint echt om zich heen te slaan, dat is heel pijnlijk en verdrietig.
:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2Fnouveau2024%2F8%2F0%2F225421108.jpg)
Nouveau 2017
Eerder vandaag hadden we het er nog met iemand over: je moet dit eigenlijk zien als een soort rouwproces. Daar horen gevoelens van boosheid, machteloosheid en verdriet ook bij. Rob loopt niet meer en gaat bijna nergens meer naartoe. ’Gelukkig’ waren we dat in coronatijd al gewend geraakt. Net daarvoor in 2019 had hij de diagnose gekregen, het liep naadloos in elkaar over."
Ze denkt dat hij de ziekte al vijftien tot twintig jaar onder de leden had: "Zijn handen begonnen te trillen, maar lang dachten we dat het een onschuldige tremor was. Die werd erger en daarbij kreeg hij andere klachten: hij kon minder goed ruiken, was ’s nachts onrustig… We kwamen bij een neuroloog terecht. Het was geen grote verrassing toen de diagnose viel."
:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2Fnouveau2024%2F0%2F8%2F225421480.jpg)
ANP
Het contrast tussen voor en na corona is groot: "Ons leven is nu totaal anders. Waar Rob voor die tijd nog zijn kopje koffie zelf kon zetten of iets voor mij doen, is hij nu volledig afhankelijk van mij. Ik zorg graag voor hem, maar het is intens. De opleiding voor verpleegkundige die ik ooit deed, komt nu goed van pas: ik kan alle medische handelingen zelf doen, we hebben geen zorg thuis."
'Rob accepteert het en heeft nog nooit gezegd: ’Waarom ik?’
Hoe is Rob als patiënt? "Hij is in niets moeilijk, daar heb ik zo’n bewondering voor. Ik kan nog weleens gefrustreerd raken over de situatie, bijvoorbeeld als het ons niet lukt om hem goed overeind te hijsen. Hij heeft dat niet. Rob accepteert het en heeft nog nooit gezegd: ’Waarom ik?’ Hij zegt juist: ’Ik heb al zo’n mooi leven geleefd. Deze tijd met jou en Julius is me zoveel waard, ik koester hem."
Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in