Bridget Maasland over de overgang: 'Klachten worden te vaak weggewuifd, alsof je je aanstelt'

Op haar 43ste belandde Bridget Maasland in de overgang. Wat volgde, was een verwarrende periode vol hormonale veranderingen – maar met nauwelijks medische begeleiding of erkenning. Juist daarom spreekt ze er nu openlijk over. ''Vooral om vrouwen duidelijk te maken dat ze niet gek zijn,'' vertelt Bridget ons. ''We hebben recht op goede voorlichting van artsen en moeten niet worden weggezet als lastig als we vragen stellen over onze gezondheid. Helaas worden klachten nog steeds te vaak weggewuifd, alsof je je aanstelt.''

'De overgang begint vroeger dan je denkt'

Bridget herinnert zich hoe ze, begin veertig, klachten begon te ervaren die vaak niet serieus genomen werden door medische professionals. De nadruk ligt steeds maar op opvliegers en menstruatie, terwijl er veel meer aspecten van de overgang meespelen. "Vrouwen krijgen vaak te horen: 'Oh, je hebt geen opvliegers en bent nog regelmatig ongesteld, dan ben je niet in de overgang.' Maar dat is maar een klein deel van het verhaal," vertelt ze. Mentale klachten, zoals paniekaanvallen en depressie, worden vaak niet gekoppeld aan de overgang, wat voor veel vrouwen frustrerend is.

Bridget benadrukt hoe belangrijk het is om goed naar je klachten te kijken – zowel voor vrouwen zelf als voor artsen. "Het is cruciaal om je klachten serieus te nemen," zegt ze. "Ik had bijvoorbeeld last van duizeligheid, alsof de kristallen in mijn hoofd heen en weer gingen. Dat maakte me niet alleen draaierig, maar leidde ook tot paniekaanvallen. Je verliest je houvast en weet niet waar je aan toe bent." Op een gegeven moment dacht ze zelfs dat er iets mis kon zijn met haar hersenen en overwoog een scan. Maar haar moeder, die al meer dan veertig jaar kampte met overgangsklachten, bracht haar terug naar de realiteit. "Ze zei: 'Lieverd, óók dat heeft te maken met de overgang.' En dat besef – dat zelfs zulke fysieke klachten erbij kunnen horen – is precies wat zoveel vrouwen missen. Die kennis is zó belangrijk."

Bekijk ook

Hormoontherapeut Ulla Brouwer: 'Als onze hormonen in balans zijn, zouden we helemaal geen klachten hebben' | Nouveau

Hoewel de overgang vaak wordt gezien als iets wat zich rond het vijftigste levensjaar afspeelt, benadrukt Bridget dat de veranderingen vaak veel eerder beginnen. "De premenopauze kan beginnen rond je veertigste. Je kunt je al veel eerder gaan afvragen waarom je niet meer zo lekker in je vel zit. Het is belangrijk om daar vroeg bij te zijn en het serieus te nemen." Toch praten veel vrouwen er nauwelijks over, terwijl deze fase soms tien jaar of langer kan duren. "Het lijkt haast een ongeschreven regel dat je anderen er niet mee mag lastigvallen. Alsof het er gewoon bij hoort en je niet moet zeuren," aldus Bridget.

'De medische wetenschap is nog steeds te veel geënt op het mannenlijf'

Gebrek aan erkenning in de medische wereld

Hormonale klachten van vrouwen blijven volgens Bridget te vaak onderbelicht. "De medische wetenschap is nog steeds te veel geënt op het mannenlijf. De hormonale behandelingen zijn vaak niet afgestemd op het vrouwenlijf, en dat is een enorm gemis," legt ze uit. Ze voegt eraan toe dat het niet alleen een fysiek proces is, maar ook mentaal veel van een vrouw vraagt. "De overgang is niet iets wat je zomaar overkomt. Het is een proces dat je zowel mentaal als fysiek moet aanpakken."

Veel artsen herkennen de symptomen niet, waardoor vrouwen soms jarenlang geen duidelijke diagnose krijgen. "Vrouwen krijgen bijvoorbeeld te horen dat ze een burn-out hebben, terwijl hun klachten eigenlijk hormonale schommelingen zijn. Er is nog te weinig kennis over de impact van de overgang, en dat zorgt ervoor dat vrouwen zich vaak onbegrepen voelen."

Een bezoek aan de huisarts levert dan ook niet altijd de antwoorden op die vrouwen zoeken. "Een arts heeft vaak maar vijftien minuten per patiënt, en in hun opleiding krijgen ze misschien één pagina aan informatie over de overgang," legt Bridget uit. Dit gebrek aan kennis maakt het extra belangrijk dat vrouwen zich goed voorbereiden op zo’n gesprek. "Als je zelf helder hebt welke klachten je ervaart en weet dat die onder de overgang kunnen vallen, sta je sterker in je schoenen. Vraag desnoods direct om een verwijzing naar een gynaecoloog – daar heb je volgens de nieuwste richtlijnen recht op."

'Je kent je eigen lichaam beter dan wie dan ook. Laat je niet afschepen'

Toch laten veel vrouwen zich te snel wegsturen, merkt ze op. "We zijn geneigd om de huisarts als een autoriteit te zien en te denken: 'Hij of zij zal het wel weten.' Maar als je eigen klachten worden afgedaan als een burn-out of 'iets tussen de oren', moet je volhardend zijn. Je kent je eigen lichaam beter dan wie dan ook. Laat je niet afschepen."

Vinden wat werkt

Bridget deed tal van dingen om grip terug te krijgen op haar lijf. Zo volgde ze schematherapie en focuste zich op krachttraining. "In deze fase van je leven is krachttraining veel belangrijker dan cardio, het gaat erom dat je je kracht terugvindt om de overgang goed door te komen." Tijdens schematherapie werd ze geconfronteerd met oude trauma's die tijdens de overgang weer de kop opstaken. "Als je die trauma's nooit hebt verwerkt, komen ze harder binnen en kan alles wat je zo lang hebt weggestopt weer naar boven komen," legt ze uit.

Ook verdiept ze zich actief in het gebruik van bio-identieke hormonen, iets waar ze veel over heeft geleerd door haar eigen ervaringen en via haar platform GRAPES. Ze gelooft in de effectiviteit van bio-identieke hormonen omdat ze beter te doseren zijn dan synthetische varianten, aangezien je het smeert of een pleister plakt die je ook kleiner kan knippen. Hoewel de meningen in de medische wereld hierover verdeeld zijn, heeft Bridget zelf positieve ervaringen. "De medische wereld heeft jarenlang gesuggereerd dat hormonen gevaarlijk zijn, maar gelukkig begint er nu meer onderzoek te komen dat toont dat bio-identieke meer lijken op lichaamseigen hormonen dan synthetische."

De invloed van levensstijl

Naast de zoektocht naar de juiste behandelingen, heeft Bridget ook haar levensstijl aangepast. Ze paste haar dieet aan om haar hormonale balans te ondersteunen stopte met alcohol drinken. "Niet omdat ik een alcoholprobleem had, maar omdat mijn lichaam het gewoon niet meer aankon," vertelt ze. "Het is iets wat ik veel hoor van andere vrouwen. Ze zeggen vaak: 'Na mijn veertigste kon ik niet meer tegen alcohol, terwijl ik er vroeger niet zoveel last van had.' En dat is heel logisch. Alcohol verstoort je slaapritme, en de overgang doet dat ook al. Dus met alcohol slaap je nog slechter." Bridget legt uit dat alcohol de bloedvaten letterlijk verwijdt, wat leidt tot meer opvliegers en nachtzweten, twee symptomen die veel vrouwen in de overgang ervaren. "Het is echt een grote boosdoener. Ik zou iedereen aanraden om, in ieder geval, minder alcohol te drinken. Het maakt een enorm verschil."

De community die ze zelf miste

Bridget had het geluk dat ze tijdens haar overgangsproces kon leunen op haar moeder. "Zij heeft me er echt doorheen geholpen en was voor mij een belangrijk voorbeeld," vertelt ze. "Ze begreep precies wat ik doormaakte, omdat ze het zelf ook had meegemaakt." Maar niet iedere vrouw heeft die steun in haar omgeving. Dat besef raakte Bridget diep – en het inspireerde haar om iets te doen voor vrouwen die er wél alleen voor staan.

Wat begon met een podcast samen met haar moeder, groeide uit tot iets groters. De gesprekken die ze voerden raakten een snaar bij veel luisteraars. "We merkten hoeveel behoefte er was aan openheid, herkenning en ruimte om je verhaal te delen."

Zo ontstond GRAPES: een community voor vrouwen in de overgang. Een veilige plek waar je mag praten over wat je voelt, vragen mag stellen zonder oordeel en vooral mag ervaren dat je niet de enige bent. "Er zijn zoveel vrouwen die niemand in hun omgeving hebben bij wie ze terechtkunnen," zegt Bridget. "Juist voor hen wil ik er zijn – met een platform dat verbindt, steunt en informeert."

Volgens haar ligt de kracht in verbinding. Door vrouwen samen te brengen ontstaat er een gedeeld bewustzijn en, nog belangrijker, een gedeeld geluid. "We moeten leren dat ouder worden niets is om ons voor te schamen," zegt ze. "Door open te zijn over wat we doormaken, geven we elkaar de ruimte om sterker, vrijer en met meer zelfvertrouwen deze nieuwe fase in te gaan."