Met je voeten in de blubber: waarom wadlopen de ultieme mental reset is
Lifestyle

Met je voeten in de blubber: waarom wadlopen de ultieme mental reset is

Amper bereik op je telefoon, nul afleiding en een uitzicht waar je u tegen zegt. Wie denkt dat wadlopen alleen een stoffige wandeltocht is voor saaie mensen, heeft het mis. Het is de allerbeste manier om je hoofd in één keer leeg te vegen. Waarom een modderpartij op de zeebodem precies is wat je nodig hebt – zéker als je hem in de avondzon beleeft.

Ruth Stuut
3 minuten

De meeste mensen starten in alle vroegte, maar wij stapten pas rond zes uur ’s avonds in Lauwersoog op de boot. Terwijl de dag langzaam overgaat in de avond, vaar je naar Engelsmansplaat voor een tocht van zo'n twee uur over de kwetsbare, uitgestrekte bodem van de Waddenzee.

Een flinke workout (zonder dat je naar de sportschool hoeft)

Wie het wad op stapt, merkt het meteen: van piekeren over je to-dolijst komt niks meer terecht. Je brein heeft namelijk handig genoeg alle capaciteit nodig om je evenwicht te bewaren en je voeten uit de zuigende modder te trekken. Tel daar de rust van de stilte en de geur van de zee bij op, en je snapt waarom het voelt alsof je een andere wereld bent ingestapt.

Bij hoogwater loopt de Engelsmanplaat vrijwel helemaal onder, maar tijdens eb valt de plaat (samen met nabijgelegen platen zoals Het Rif) grotendeels droog.

Natuurlijk, het is bikkelen. Je gebruikt spiergroepen in je benen en core waarvan je het bestaan niet wist, puur omdat je door zompige bodems en watergeulen moet ploeteren. Maar het grootste cadeau geef je aan je hoofd.

Zodra je de boot achter je laat en de bewoonde wereld vervaagt tot een stip, is het enige wat je hoort is de wind, krijsende meeuwen en het klotsende water. Het is een heerlijke detox in de buitenlucht. Je móét wel in het hier en nu zijn, en dat geeft een bijna kinderlijke vrijheid. Alles wat je ziet op de zeebodem is interessant: schelden, zeewier en sporen van dieren strekken zich voor je uit.

Dit is nou typisch zo'n prachtig gezicht op de Wadden. Omdat het water zich bij eb razendsnel terugtrekt, zie je boten ineensklaps op het droge belanden. Ze zakken langzaam weg in het slik en lijken bijna te stranden, tot het tij weer keert en ze op een magische manier weer gaan drijven.
Aan het einde van de dag, rond laagwater en de kentering naar opkomend tij, vallen veel van de zandplaten droog. Dat is voor zeehonden het perfecte moment om ongestoord uit te rusten en te zonnebaden ('bankhangen' op zijn zeehonds).

Zeehonden en een magische zonsondergang

Onderweg ben je trouwens niet alleen, want het wemelt hier van de zeehonden! Ze luieren met hele families op de zandbanken, maar zwemmen ook nieuwsgierig op een steenworp afstand van de boot.

Gouden uurtje, zout haar en voeten in het zand. Beter wordt het niet!

Na een paar uur stampen door de modder, lachen om elkaars bijna-valpartijen en turen naar de unieke natuur, stap je weer aan boord voor de terugtocht. Terwijl de zon langzaam wegzakt in de zee en de lucht kleurt in de mooiste rood- en oranjetinten, vaar je voldaan terug. Met loodzware benen, een knalrode toet en kleren die schreeuwen om de wasmachine geniet je van het uitzicht. In de stilte geniet je van de mooie natuur, met een wijntje als beloning en zicht op zeehonden die zich een weg naar de zandbanken manen. Dit is pas echt ontspannen!