De meeste mensen starten in alle vroegte, maar wij stapten pas rond zes uur ’s avonds in Lauwersoog op de boot. Terwijl de dag langzaam overgaat in de avond, vaar je naar Engelsmansplaat voor een tocht van zo'n twee uur over de kwetsbare, uitgestrekte bodem van de Waddenzee.
Een flinke workout (zonder dat je naar de sportschool hoeft)
Wie het wad op stapt, merkt het meteen: van piekeren over je to-dolijst komt niks meer terecht. Je brein heeft namelijk handig genoeg alle capaciteit nodig om je evenwicht te bewaren en je voeten uit de zuigende modder te trekken. Tel daar de rust van de stilte en de geur van de zee bij op, en je snapt waarom het voelt alsof je een andere wereld bent ingestapt.
Natuurlijk, het is bikkelen. Je gebruikt spiergroepen in je benen en core waarvan je het bestaan niet wist, puur omdat je door zompige bodems en watergeulen moet ploeteren. Maar het grootste cadeau geef je aan je hoofd.
Zodra je de boot achter je laat en de bewoonde wereld vervaagt tot een stip, is het enige wat je hoort is de wind, krijsende meeuwen en het klotsende water. Het is een heerlijke detox in de buitenlucht. Je móét wel in het hier en nu zijn, en dat geeft een bijna kinderlijke vrijheid. Alles wat je ziet op de zeebodem is interessant: schelden, zeewier en sporen van dieren strekken zich voor je uit.
Zeehonden en een magische zonsondergang
Onderweg ben je trouwens niet alleen, want het wemelt hier van de zeehonden! Ze luieren met hele families op de zandbanken, maar zwemmen ook nieuwsgierig op een steenworp afstand van de boot.
Na een paar uur stampen door de modder, lachen om elkaars bijna-valpartijen en turen naar de unieke natuur, stap je weer aan boord voor de terugtocht. Terwijl de zon langzaam wegzakt in de zee en de lucht kleurt in de mooiste rood- en oranjetinten, vaar je voldaan terug. Met loodzware benen, een knalrode toet en kleren die schreeuwen om de wasmachine geniet je van het uitzicht. In de stilte geniet je van de mooie natuur, met een wijntje als beloning en zicht op zeehonden die zich een weg naar de zandbanken manen. Dit is pas echt ontspannen!