Gallyon van Vessem: 'Ik heb nu al zin om hem te vergezellen op alle zakenreizen die hij maakt'

Mijn vriendinnen zitten links van het gangpad, ik rechts. Ik schuif langs de gangpadstoel naar de middelste. De passagier bij het raam kijkt op. Twee donkerbruine ogen staren mij aan, een pluk donkerblond haar valt zachtjes opzij. Nonchalant schudt hij de pluk op z’n plek, glimlacht en begroet zijn buurvrouw voor deze reis met een enthousiast ‘hi!’  Dit is geen passagier, dit is een ingehuurde acteur. Een lookalike van Matt Damon. Mijn vriendinnen beginnen opgewonden te knipogen. Vernietigend kijk ik ze aan.

Ik zit met m’n haar op zolder na een avond van drankgelag, tot diep in de nacht Hitster spelen en hard lachen niet bijster fit op deze vlucht. Ik stamel een onhandig ‘hi there’ en klik mijn riem vast.  Terwijl het vliegtuig naar de startbaan rolt, begint Matt D. naast mij licht te knikkebollen. Het heeft iets schattigs. Ik bedenk mij hoe intiem dat eigenlijk is. In een vliegtuig een wildvreemde ongegeneerd op nog geen dertig centimeter afstand bestuderen. Scary ook. Hij opent plots zijn ogen en staart uit het raam. Ik draai snel mijn hoofd weg en concentreer mij op de start. Ik heb vliegangst, dus dit is niet mijn favoriete moment. Ook Matt D. ziet het angstzweet op mijn handpalmen glinsteren. Met een betoverende glimlach zegt hij liefdevol: ‘We will be fine, don’t worry.’ Vanaf dat moment hebben we dikke verkering besluit ik.

Bekijk ook

Gallyon van Vessem: ‘Hoe heerlijk overzichtelijk is het leven als je volledig bent ingepakt’ | Nouveau

We zullen nog déze vlucht moeten beslissen waar we gaan wonen. Of dat in Chicago is, waar hij straks naartoe vliegt, of bij mij in Overveen. Of gaan we latten? Ik ben inmiddels aan mijn vrijheid gewend en die koester ik. Matt klapt zijn laptop open en begint zijn mails te lezen. Overal staat in grote letters: CONFIDENTIAL. Ik kijk professioneel en discreet weg, maar heb nu al zin hem te vergezellen op alle zakenreizen die hij maakt. Fijn dat hij mij nu al laat meelezen met zulke vertrouwelijke informatie. Hij wil vast mijn mening. Ik heb nog geen verstand van zijn business, maar ik heb overal een mening over, dus dat komt goed.  En we gaan natuurlijk Thanksgiving vieren én kerst. (Note to self: vind recepten voor gevulde kalkoen.)

Matt D. klapt vastberaden zijn laptop dicht. De landing is ingezet horen we vanuit de cockpit. ‘Home sweet home?’ vraagt Matt D. ‘Yes,’ stamel ik, ‘only a short drive to my house.’ Dan weet Matt meteen dat ik dicht bij Schiphol woon. Dat is wel zo handig. Voor ons allebei. De wielen klappen tegen het asfalt van de Polderbaan, het moment waarop iedereen de telefoon weer activeert en de wereld terug het vliegtuig in stroomt. Matt D. klikt FaceTime aan. Ik kijk mee, want inmiddels hebben we verkering door onze conversatie van drie zinnen, en dus geen geheimen voor elkaar. Op zijn scherm verschijnt een man. Zijn man. ‘Hi babe,’ zegt hij vrolijk, ‘I’ve missed you.’  En daar zit ik dan met mijn nu al ingestorte internationale huwelijk. Mijn vriendinnen links op de rij kijken mij nog steeds hoopvol aan. ‘Heb je z’n nummer?’ sist een van hen. ‘Ja,’ fluister ik, ‘en ook dat van zijn man...’