Ooit van forest bathing of shinrin-yoku gehoord? Voor mij was het begrip helemaal nieuw, totdat ik onlangs in een paar weken tijd drie (!) nieuwe boeken op mijn bureau vond met de titel Shinrin-yoku. Ik werd meteen gegrepen door de persberichten die erbij zaten: ‘Shinrin-yoku is hét Japanse geheim om gezonder, rustiger en gelukkiger te worden’. Hier moest ik meer van weten.

Bosbaden

Shinrin-yoku wordt vertaald als ‘bosbaden’. Nee, er komt geen bad of water aan te pas, het betekent dat je je onderdompelt in de natuur, bewust tijd doorbrengt tussen bomen en planten.

Nu weet ik zelf als geen ander wat natuur met je kan doen. Nergens knap ik zo van op als van eindeloos wandelen door het groen. Niet voor niets ga ik elk jaar op wandelvakantie. De frisse lucht, al dat groen: ze hebben een therapeutisch effect op mij.

Toch is dat kennelijk niet helemaal hetzelfde als shinrin-yoku. Wat maakt dat bosbaden zo anders en waarom is het plotseling zo’n trend?

Ik vraag het aan Annette Lavrijsen, die het boek Shinrin-yoku, De helende kracht van bosbaden schreef.

‘Shinrin-yoku betekent letterlijk “baden in de atmosfeer van het bos”. Het verschil met een gewone wandeling in de natuur is dat je alles veel bewuster in je opneemt. Je vertraagt je pas, je verdiept je ademhaling en geeft alle zintuigen volop de ruimte om de natuurlijke omgeving te absorberen.

Dat kan door je handen even tegen een boomstam te houden, door languit op je rug naar de wolken of het bladerdek boven je te kijken of door je ogen te sluiten en de vogelzang in je op te nemen, terwijl een briesje je wangen streelt. Zo profiteer je optimaal van haar gunstige uitwerking op je gezondheid, fysiek, mentaal én emotioneel.’

Aan welke effecten moet je dan denken?

Annette Lavrijsen, schrijfster van Shinrin-yoku, De helende kracht van de bosbaden : ‘Er zijn de afgelopen jaren heel veel wetenschappelijke studies gedaan die de positieve werking van de natuur op de gezondheid van de mens aantonen.

Het bosbaden verlaagt de bloeddruk en hartslag, vermindert het vrijkomen van stresshormonen in het bloed, stimuleert de creativiteit en cognitieve vermogens, en gaat neerslachtigheid, concentratiestoornissen en chronische stress tegen.

Zo blijkt ook, dat natuurgeluiden de zogeheten parasympathische zenuwactiviteit, noodzakelijk voor de ontspanning van ons lichaam, stimuleren. Tegelijk ademen we in het bos aroma’s in, die kalmeren en ons immuunsysteem versterken.’

Bewust wandelen

Hoewel ik eigenlijk niet zo verbaasd ben over al het goeds wat de natuur ons brengt, ben ik door deze shinrin-yoku-rage wel weer even wakker geschud. Ik ben niet van het bomen aaien en uren staren naar een blad, maar door het boek van Annette besef ik weer hoe weinig tijd ik in de natuur doorbreng.

Ik ben op een andere manier door het park gaan wandelen. Normaal gesproken heb ik haast en loop ik hard, omdat dat zo goed is. Nu ga ik vaker wandelen en ruik, luister en kijk ik écht en dat ontspant zoveel meer.

Als er íets is wat snel oud maakt, dan is het wel stress. Dus hup, die natuur in! Wist je trouwens dat we van alle mooie herinneringen die we van onze jeugd hebben, het merendeel hebben opgedaan in de natuur? Ga maar eens na bij jezelf.

Zelf bosbaden?

■ Zoek in het bos of park een plek uit waar je rustig kunt liggen of zitten en observeer enkele minuten lang de omgeving. Wat valt je op?

■ Sluit nu je ogen en ga met je aandacht heel bewust naar je gehoor. In de natuur krijgt je gehoor de kans om geluiden echt te ontvangen. Je kunt dichterbij komen en hoort meer. Keer naar binnen en laat je meevoeren door de vogelzang, het ruisen van de bladeren, het zoemen van een bij…

■ Ga na wat de geluiden met je doen. Hoorde je meer dan toen je je ogen open had? Voel je je meer ontspannen?

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (0)

Wies Verbeek (54) werkt als chef lifestyle/ageless bij Nouveau.
Ik woon in Amsterdam samen met vriend Paul en kat Teddy. Mijn leven heeft er nog nooit zo leuk uit gezien als nu. Dat komt door mijn leeftijd. Vijftiger zijn is zo leuk. Alleen die rimpels en kwalen hè. Die hadden van mij wel wat minder gemogen.
Daarom schrijf ik ook heel graag een blog over healthy aging. Wie wil er nu niet als een jong hertje oud worden? Volg mij in mijn zoektocht naar de eeuwige jeugd.

Archief

2018