Blog posts met tag Volg de redactie

Wies’ derde week zonder alcohol is in gegaan. Leeft ze nog een beetje?

“Het heeft toch niet zoveel zin, zo’n maand niet drinken als je daarna gewoon weer aan de wijn gaat? vraagt collega Margreet. En ze is niet de enige.

Heel veel inzichten

Ik heb er ook zo over gedacht, maar ik weet nu dat het heel, heel veel zin heeft. Niet eens zozeer vanwege je gezondheid en je lever die even tot rust komt. Nee veel belangrijker is dat je gaat inzien hoeveel je drinkt, wat je drankpatroon is en hoe je je voelt zonder drank. En ik ben me daar afgelopen weken tot veel inzichten gekomen! Ongelooflijk.

Allereerst heb ik gemerkt dat ik regelmatig uit gewoonte drink, zonder er echt veel zin in te hebben. Zo maak ik normaal gesproken als ik een dag of drie, vier niet gedronken heb automatisch de fles open, want ja, dan wordt het wel weer eens tijd.

In de eerste week van januari had ik geen afspraken, maar had ik normaal gesproken wel een keer gedronken, puur uit gewoonte. Nu heb ik gemerkt dat dat helemaal niet nodig is. Idioot eigenlijk dat je gaat drinken alleen omdat het in je systeem zit.

Het viel eigenlijk heel erg mee

De tweede week merkte ik weer iets anders, namelijk dat de angst om niet te mogen drinken erger is dan het niet drinken op de avond zelf. Ik ging met een vriendin uit eten en zag er van te voren echt tegen op. Zo verschrikkelijk stom om niet gezellig wijn te kunnen drinken samen. Maar op de avond zelf viel het eigenlijk heel erg mee.

Ik hou helemaal niet van bier, laat staan van alcoholvrij bier, maar omdat ik zo gauw niks anders wist, bestelde ik dat en het was best goed te doen. Ik dacht ook dat ik zonder drank snel moe zou worden, maar ook dat was het niet het geval.

Zaterdag had ik een feest met diner van een vriend, waar ik met veel onbekenden aan tafel zat. Ik was flink chagrijnig, omdat ik het gewoon niet zag zitten om niet even lekker te kunnen ontladen met wijn. In het begin was het dan ook best saai. Ik kreeg wel een wijn-alternatief aangeboden, geen idee wat het was maar het was veel te zoet.

Normaal lig ik zondags voor pampus

Afijn, op een gegeven moment raakte ik aan de praat met twee heel leuke vrouwen. Het werd zo’n leuk gesprek dat ik helemaal de alcohol vergat. Om 1 uur ’s nachts ging ik met een opgewekt gevoel naar huis terug. En de volgende dag kon ik gewoon vroeg opstaan en allerlei dingen doen! Ongekend. Normaal lig ik zondags de hele dag voor pampus.

’s Middags had ik een pubquiz met vrienden wat ook vergezeld ging met veel wijn. Zat ik daar weer saai aan de thee. Ik voelde me even heel zielig, maar weer kwam ik blij terug. Ik realiseerde me dat ik ook de slappe lach kan krijgen zonder drank. Trots fietste ik naar huis.

Er zitten dus heel leuke kanten aan, denk aan veel meer tijd en een trots gevoel, maar ook minder leuke, vooral het idee dat je niet meer even lekker in extase kan zijn na een somber gevoel of een dag hard werken.

Balans 

Als je me nu zou vragen hoe de balans tussen die twee is dan is het een beetje fifty-fifty. Ik loop niet over van enthousiasme over het stoppen. Ik moet vooral ontzettend wennen aan het idee dat er geen leuk momentje meer is om naar uit te kijken. Ik word er niet echt vrolijk van.

Maar tegelijkertijd besef ik goed hoeveel gif ik normaal gesproken naar binnen werk. Het moet echt minder. Hoe ik dat na januari ga doen, weet ik nog niet. Eerst maar eens deze maand zonder doorkomen. Een ding weet ik zeker en dat is dat me dat gaat lukken.

Cadeautje van Claudia: Alcoholvrij bier

Reacties (0)

Ik zal het maar meteen opbiechten: ik heb een ongezonde relatie met alcohol. Ik gebruik bewust niet het woord verslaafd, want dan denk je misschien dat ik hier half aangeschoten aan mijn bureau zit met een fles wijn in een papieren zak onder mijn stoel. Maar, ik bén wel verslaafd ook al drink ik niet elke dag.

Jacqueline van Lieshout die het boek ‘Ontwijnen’ schreef en zelf al 2 jaar gestopt is met alcohol, schrijft dat iedereen altijd vraagt: ‘maar hoeveel drink je dan?’ Dat doen we in de hoop dat die ander meer drinkt dan wijzelf. We willen denken: nou dan valt mijn alcoholinname nog wel mee.

Om eerlijk te zijn dacht ik dat ook toen ik het boek las van Jacqueline: ‘ik ben nog niet zo erg want zij gaat tot het gaatje door en ik moet altijd om een uur of 12 wel naar bed.’

Als ik een afspraak maak, kijk ik altijd eerst wat ik de avond daarvoor heb

Maar, vertelt Jacqueline, het gaat er niet om hoeveel je precies drinkt maar hoe het je leven beïnvloedt. En dat doet het bij mij. Om meerdere redenen. Mijn agenda wordt bepaald door mijn drankgebruik. Als ik een afspraak maak, kijk ik altijd eerst wat ik de avond ervoor heb. Als dat een avond met alcohol is, weet ik dat ik de volgende dag niet veel waard ben.

Zo vroeg een vriendin van mij onlangs of ik haar wilde interviewen in een boekenzaak over haar net uitgebrachte boek. Ik zag dat ik de avond ervoor een etentje had met vrienden die ook niet vies zijn van een glas wijn, dus ik wilde bijna gaan zeggen: ‘nee, sorry ik kan niet.’ Ik bedacht me nog net op tijd. Dat ik zoiets belangrijks zou laten schieten omdat ik de avond ervoor zo nodig moet zuipen. Idioot gewoon.

Nu wil je natuurlijk toch weten hoeveel ik drink. Nou daar gaat die: ik drink gemiddeld 3 x per week, meestal drie glazen per avond. So far so good. Maar regelmatig, zoals bij zo’n etentje met andere drinkebroeders en zusters, worden het er al snel 6 of 7.

Ik heb katers... daar lusten de honden geen brood van

En dan ben ik de volgende dag echt half dood. Ik weeg nog geen 50 kilo dus dan kun je een beetje nagaan hoe ik me voel. Nu is het gelukkig niet zo dat ik overal tegen aanval of echt rare dingen doe (rare dingen zeg ik wel) als ik drink, maar ik heb katers…. Daar lusten de honden geen brood van. Je kunt me opvegen.

Rot voelen en niet elke dag iets kunnen afspreken, je vraagt je af waarom stop je dan niet? Nou, omdat ik wijn zo ontzettend lekker vind. En zo ongelooflijk gezellig. Al mijn vrienden, ja echt al mijn vrienden, zijn drinkers. Een borrel bij de buren is echt niks aan zonder dat lekkere wijntje. Etentjes met vriendinnen zijn maar saai zonder drank. Daarom dus.

Maar nu, voor het allereerst in mijn leven vind ik dat het maar eens afgelopen moet zijn. Echt stoppen voor altijd wil ik nog niet, daar ben ik nog niet aan toe, maar ik wil een maand niet drinken, kijken hoe het voelt en hoe gaat. En natuurlijk ook om even te detoxen. Het wordt hoog tijd.

Ik hou je op de hoogte van mijn Dry January

Ik ben precies op 1 januari begonnen en het voelde als een verademing. Ik had de laatste 2 weken van december zoveel champagne en wijn gedronken, dat ik er helemaal genoeg van had. We zijn nu een paar dagen verder en ben nog steeds enthousiast, voel me zelfs ‘bevrijd’, maar dat komt ook omdat ik nog geen sociale afspraken heb gehad.

Volgende week heb ik weer allemaal etentjes. Geen idee hoe ik de avond doorkom. Ik kan me er nog niets bij voorstellen. Ik hou je op de hoogte van mijn ‘Dry January’.

Op de Nouveau-redactie zijn Claudia (vegan switch), Inge (Cambridge) en Merijn (-5 kilo in 5 weken) ook vol goede voornemens aan 2019 begonnen. Volg de redactie

 

Reacties (0)

Wies Verbeek (54) werkt als chef lifestyle/ageless bij Nouveau.
Ik woon in Amsterdam samen met vriend Paul en kat Teddy. Mijn leven heeft er nog nooit zo leuk uit gezien als nu. Dat komt door mijn leeftijd. Vijftiger zijn is zo leuk. Alleen die rimpels en kwalen hè. Die hadden van mij wel wat minder gemogen.
Daarom schrijf ik ook heel graag een blog over healthy aging. Wie wil er nu niet als een jong hertje oud worden? Volg mij in mijn zoektocht naar de eeuwige jeugd.

Archief

2018