Blog posts met tag leeftijd

Wies (52) vraagt zich af waar haar handleiding-angst vandaan komt. Ligt het aan de nieuwe apparaten of is het de leeftijd?

Afgelopen week overviel het me weer. Ik had een serieuze camera gekocht om te kunnen gaan vloggen. Dat wil ik al een hele tijd dus ik was erg trots op mijn aankoop. In het weekend nam ik de camera en alle toebehoren mee naar mijn moeder zodat ik eens rustig de gebruiksaanwijzing kon bestuderen. Vol goede moed pakte ik de handleiding in negen verschillende talen, gelukkig was het een dun boekje. De pret was van korte duur want al snel kwam ik erachter dat ik de gehele gebruiksaanwijzing moest downloaden op internet. Dat alleen al bracht mij lichtelijk van slag. Maar toen ik het bestand op mijn scherm zag, raakte ik helemaal in paniek. ‘O, nee, dit ga ik natuurlijk niet begrijpen!’ Ik maande mezelf tot rust: je hebt alle tijd, doe het stapje voor stapje. De eerste paar minuten gingen nog. Ik bekeek de tekening en bestuurde welk onderdeeltje nu wat was. Maar toen ik even naar de volgende pagina’s scrolde, brak het angstzweet me uit. ‘Dit kan ik echt niet. Ik ga nooit leren hoe deze camera werkt.’ Ik voelde me zo ellendig dat ik nog maar een ding kon doen en dat was de computer uitzetten en de camera weer in de doos stoppen. Het hele weekend ben ik er naar van geweest.

Ik weet dat er mensen zijn die in paniek raken van formulieren die ingevuld moeten worden, ik heb het met alle gebruiksaanwijzingen van apparaten. Het gaat altijd om elektrische dingen, met een werk-beschrijving van een Ikea kast maak je mij niet gek, maar een TV instellen of een nieuwe oven installeren kan ik echt niet. Ik raak de controle kwijt door de hoeveelheid tekst. Ik denk alles te moeten begrijpen. Met als gevolg dat ik veel apparaten maar voor een klein deel gebruik. We hebben net een combi-magnetron gekocht waar je in kan bakken en grillen, ontdooien en mooie korstjes kan maken, maar ik weet alleen hoe je de magnetron aanzet. Ik eet mijn vis nog liever rauw dan dat ik die dikke handleiding moet doornemen. Het liefst zou ik bij elk apparaat dat ik koop een mannetje willen hebben dat mij heel rustig de tien belangrijkste functies uitlegt, ik maak aantekeningen en elke keer als ik het ding gebruik staat het mannetje er weer om te kijken of ik het snap. Hij praat tegen me alsof ik een kind van 5 ben en wordt niet boos als ik het dan nog niet begrijp.

Nu woon ik gelukkig samen met een mannetje die alle apparaten meteen snapt zonder ook maar een letter in de gebruiksaanwijzing te lezen. En weet hij het even niet dan werpt hij een blik op de handleiding en hup, alles werkt. Alleen dit mannetje is er niet altijd en hij heeft ook niet het geduld om mij heel langzaam alles uit te leggen. Toen hij zag hoe erg ik van de camera baalde beloofde hij het toestel te bestuderen en het dan rustig met mij door te nemen. Terwijl ik in mijn agenda het “lesje video” plande, vroeg ik me af of ik deze gebruiksaanwijzing-fobie vroeger ook al zo sterk had. Ik kan het me niet echt herinneren. Het zou toch niet ook een ouderdomskwaal zijn hè? Of zijn de apparaten ingewikkelder geworden? Please, twintigers en dertigers, vertel me dat ook jullie hier weleens last van hebben. Ik beloof dat ik een mooi videofilmpje over het item zal maken.

 

Reacties (1)

Vierailija
1/1 | 

"Ik bekeek de tekening en bestuurde welk onderdeeltje nu wat was"?

Bestudeerde...

groet, uw taalpurist.

More content below the advertising

In heel veel opzichten ben ik voor de buitenwereld gewoon een vrouw van 53. Qua uiterlijk word ik op leeftijd geschat – helaas ook net iets te vaak ouder-  en qua persoonlijkheid ben ik volgens mij ook vrij normaal voor mijn leeftijd. Maar in sommige dingen lijkt het wel of ik maar niet volwassen wil worden.

1. Ik denk nog steeds dat ik later iets ga worden
Ok, dat ik later geen prima ballerina of tweede Adèle word, is inmiddels wel tot me doorgedrongen. Maar soms denk ik dat ik net ben afgestudeerd en dat ik nog van alles kan worden. Een beroemde schrijver ofzo. Later ga ik pianospelen, later word ik boerin, later gebeurt er van alles.   

2. Sommige vrienden van mij wonen in grote-mensen-huizen
Af en toe ga ik bij mensen van mijn leeftijd op bezoek die net zo’n huis hebben als mijn ouders vroeger en als de huizen van de ouders van mijn vriendinnetjes op school. Met een boven en een beneden en voor en een achter.

Nu heb ik zelf die leeftijd en dus is het heel normaal dat die vrienden in serieuze huizen wonen, maar ik bekijk het nog steeds vanuit de ogen van een puber. Misschien komt het doordat ik zelf in appartement woon. Dat is natuurlijk geen grote-mensen-huis.

3. Ik spring in de lucht van blijdschap
Als ik blij ben, maak ik altijd een sprongetje. Of ik klap heel snel en hard in mijn handen. Mijn vrienden en familie weten niet beter maar ik denk dat onbekenden zich regelmatig zullen afvragen of ik wel helemaal lekker ben.  

4. Ik grijp naar jonge meisjes kleding
Hoe vaak ik niet bij de kassa sta bij H&M of Zara met iets in mijn hand dat óf veel te kort óf te cheap is voor mijn leeftijd, is bijna niet bij te houden. Gelukkig kom ik meestal nog net op tijd tot bezinning en kan ik het terugleggen.

Truien met opdrukken van een kinderachtig hertje, kan ik heel leuk vinden. Afgelopen week stond ik nog met toilettas met een schattig poesje in mijn hand. Ik zou er een kind van een jaar of 7 heel blij mee maken, jammer voor het kind, want ik heb het voor mezelf gekocht.

5. Ik ga helemaal op in kindertekenfilms
Ik leef me in elke film helemaal in. Niemand wil meer met mij naar de bioscoop omdat ik gil als er iets ergs gebeurt. De bewering dat het maar een film is en niet echt gebeurd, gaat er bij mij moeilijk in. Op zich niks zorgelijks, maar ik vind Finding Nemo al bijna niet te doen qua spanning. Ik heb zelfs gehuild bij Bolt, een tekenfilm over een hondje...

 

Reacties (0)

Wies Verbeek (54) werkt als chef lifestyle/ageless bij Nouveau.
Ik woon in Amsterdam samen met vriend Paul en kat Teddy. Mijn leven heeft er nog nooit zo leuk uit gezien als nu. Dat komt door mijn leeftijd. Vijftiger zijn is zo leuk. Alleen die rimpels en kwalen hè. Die hadden van mij wel wat minder gemogen.
Daarom schrijf ik ook heel graag een blog over healthy aging. Wie wil er nu niet als een jong hertje oud worden? Volg mij in mijn zoektocht naar de eeuwige jeugd.

Archief

2018