Blog posts met tag Wies Verbeek

Wies’ derde week zonder alcohol is in gegaan. Leeft ze nog een beetje?

“Het heeft toch niet zoveel zin, zo’n maand niet drinken als je daarna gewoon weer aan de wijn gaat? vraagt collega Margreet. En ze is niet de enige.

Heel veel inzichten

Ik heb er ook zo over gedacht, maar ik weet nu dat het heel, heel veel zin heeft. Niet eens zozeer vanwege je gezondheid en je lever die even tot rust komt. Nee veel belangrijker is dat je gaat inzien hoeveel je drinkt, wat je drankpatroon is en hoe je je voelt zonder drank. En ik ben me daar afgelopen weken tot veel inzichten gekomen! Ongelooflijk.

Allereerst heb ik gemerkt dat ik regelmatig uit gewoonte drink, zonder er echt veel zin in te hebben. Zo maak ik normaal gesproken als ik een dag of drie, vier niet gedronken heb automatisch de fles open, want ja, dan wordt het wel weer eens tijd.

In de eerste week van januari had ik geen afspraken, maar had ik normaal gesproken wel een keer gedronken, puur uit gewoonte. Nu heb ik gemerkt dat dat helemaal niet nodig is. Idioot eigenlijk dat je gaat drinken alleen omdat het in je systeem zit.

Het viel eigenlijk heel erg mee

De tweede week merkte ik weer iets anders, namelijk dat de angst om niet te mogen drinken erger is dan het niet drinken op de avond zelf. Ik ging met een vriendin uit eten en zag er van te voren echt tegen op. Zo verschrikkelijk stom om niet gezellig wijn te kunnen drinken samen. Maar op de avond zelf viel het eigenlijk heel erg mee.

Ik hou helemaal niet van bier, laat staan van alcoholvrij bier, maar omdat ik zo gauw niks anders wist, bestelde ik dat en het was best goed te doen. Ik dacht ook dat ik zonder drank snel moe zou worden, maar ook dat was het niet het geval.

Zaterdag had ik een feest met diner van een vriend, waar ik met veel onbekenden aan tafel zat. Ik was flink chagrijnig, omdat ik het gewoon niet zag zitten om niet even lekker te kunnen ontladen met wijn. In het begin was het dan ook best saai. Ik kreeg wel een wijn-alternatief aangeboden, geen idee wat het was maar het was veel te zoet.

Normaal lig ik zondags voor pampus

Afijn, op een gegeven moment raakte ik aan de praat met twee heel leuke vrouwen. Het werd zo’n leuk gesprek dat ik helemaal de alcohol vergat. Om 1 uur ’s nachts ging ik met een opgewekt gevoel naar huis terug. En de volgende dag kon ik gewoon vroeg opstaan en allerlei dingen doen! Ongekend. Normaal lig ik zondags de hele dag voor pampus.

’s Middags had ik een pubquiz met vrienden wat ook vergezeld ging met veel wijn. Zat ik daar weer saai aan de thee. Ik voelde me even heel zielig, maar weer kwam ik blij terug. Ik realiseerde me dat ik ook de slappe lach kan krijgen zonder drank. Trots fietste ik naar huis.

Er zitten dus heel leuke kanten aan, denk aan veel meer tijd en een trots gevoel, maar ook minder leuke, vooral het idee dat je niet meer even lekker in extase kan zijn na een somber gevoel of een dag hard werken.

Balans 

Als je me nu zou vragen hoe de balans tussen die twee is dan is het een beetje fifty-fifty. Ik loop niet over van enthousiasme over het stoppen. Ik moet vooral ontzettend wennen aan het idee dat er geen leuk momentje meer is om naar uit te kijken. Ik word er niet echt vrolijk van.

Maar tegelijkertijd besef ik goed hoeveel gif ik normaal gesproken naar binnen werk. Het moet echt minder. Hoe ik dat na januari ga doen, weet ik nog niet. Eerst maar eens deze maand zonder doorkomen. Een ding weet ik zeker en dat is dat me dat gaat lukken.

Cadeautje van Claudia: Alcoholvrij bier

Reacties (0)

Wies heeft haar plan voor later al helemaal bedacht. Ze gaat met vrienden in een grote villa wonen, met veel borrels, boerenbridge en de pil van Drion in het kastje op de gang.

Het is wat met die tehuizen voor ouderen. Voor het ene ben je niet ziek genoeg, voor het andere te dement. Bij het ene krijg je te weinig zorg, bij het andere te veel. Het huis is te deprimerend of de kamer te klein. Dat willen mijn vriendinnen en ik later toch echt anders.

Een beetje flirten onderling is toegestaan

Als we met elkaar wandelen, fantaseren we dan ook eindeloos over de gemeenschappelijke villa die we in de toekomst gaan bouwen.

In die villa komen maximaal acht flinke wooneenheden. Iedereen heeft een eigen douche, keukentje, woonkamer, slaapkamer en logeerkamer. Maar er is ook een gemeenschappelijke ruimte waar we met z’n allen kunnen boerenbridgen en netflixen.

Om vijf uur ‘s middags wordt er iedere dag geborreld. Om de beurt vullen we de wijnkast en de bar met sterke dranken. Een beetje flirten onderling is toegestaan. Per ongeluk in de verkeerde slaapkamer stappen ook.

Huisfeest

Een keer per maand geven we een groot huisfeest waar al onze andere tachtigplus-vrienden voor worden uitgenodigd. Wie wil, kan zich elke donderdagavond bij het huiskoor aansluiten. Keihard meezingen met Abba, Luv, Boney M en Hazes.

In het bijhuis woont een huisarts en een assistent die ons met van alles en nog wat kan helpen. Kleine klusjes of regelwerk waar we zelf niet uitkomen.

Als we het hierover hebben, raak ik altijd in paniek. Kan ik dit later allemaal wel betalen? Maar dan zeggen mijn vriendinnen dat de rijken onder ons de armeren gaan ondersteunen. We willen toch immers allemaal samen zijn? Vind ik nog wel een lastig dingetje, maar ik mag me er geen zorgen meer over maken.

We weten ook al wat onze kwalen zullen zijn. De een wordt incontinent, want die laat nu al weleens wat lopen, de ander die nogal van wijn houdt, krijgt Korsakov-achtige verschijnselen, ik word doof door mijn eigen harde gepraat, en een vierde laat de hele dag winden zonder dat ze het in de gaten heeft.

Pil van Drion ligt in het kastje op de gang

We zijn er nog niet helemaal over uit of we een vaste yogajuf aan huis willen laten komen. De mannen vinden dat niks en we moeten ook wel iets voor onszelf hebben.

Als iemand van ons het niet meer ziet zitten en vindt dat ie een voltooid leven heeft, mag-ie de pil van Drion uit het kastje in de gang halen. Maar daarvoor moet je wel wat doen.

Eerst moet je de wens in de groep bespreken, gaat iedereen akkoord, dan krijg je de sleutel. Maar de pil ligt in een glazen doosje wat je eerst kapot moet slaan. Je moet dus echt zeker van de zaak zijn. Als je wilt, kun je tijdens het thee-uurtje de pil slikken, maar je mag het ook alleen op je kamer doen of in bijzijn van je man, als die nog leeft.

Iedereen die doodgaat krijgt een geweldig afscheidsfeest. Het hele huis wordt versierd en alle kinderen en kleinkinderen mogen blijven slapen. Soms slaan mijn vriendinnen en ik een beetje door tijdens het wandelen, maar dit basisplan blijft toch wel telkens overeind staan.

Ik heb er nu al zin in.

Beeld: villaspot

Reacties (0)

Nouveau's Wies kan er geen genoeg van krijgen. Als ze deze plaatjes ziet, stromen de zoete herinneringen door haar heen. Voor wie is dit ook een feest van herkenning?

1. Holly Hobby

Ik had een Holly Hobbie-pop, kussentjes, schoolspulletjes, een dekbedovertrek, een grote poster en zelfs een Holly Hobbie-jurk. Er bestond ook een Holly Hobbie rip-off: Sarah Kay, maar die vonden we maar nep. Mijn Holly Hobbie-poëziealbum was heilig voor me. Ik kon me dagen rot voelen als iemand er slordig in had geschreven.

2. De autoloze zondag

Het is dat mijn vader er iets spectaculairs van maakte in 1973, anders had ik me die zondagen niet meer zo goed herinnerd. Deze foto had van mij kunnen zijn. Wij gingen ook rolschaatsen op de snelweg. Superstoer vond ik dat.

3. De boerenzakdoektop

Ik word zo gelukkig van deze foto. Het was helemaal hip op de lagere school. Ik weet nog zo goed hoe blij ik was toen mijn moeder er een voor mij maakte. Met een spijkerrokje eronder had ik het gevoel dat ik de hele wereld aankon.

4. De boeken van Wiplala

Eerst werd ik eruit voorgelezen, later las ik het zelf. Ik ging helemaal op in het verhaal van het kleine mannetje dat kon tinkelen.

5. Klikklakken

Nadat mijn vader en moeder een weekendje weg waren geweest, namen ze als verrassing een cadeautje voor me mee: een klikklak. Precies dezelfde als op de foto. Ik vond het geweldig omdat het een rage was. Ik kreeg er blauwe plekken van op mijn polsen, maar dat liet ik niet blijken – dat was niet stoer.

6. De letterbak

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Een bericht gedeeld door Vintage and more (@2ehandsvintageandmore) op

Iedereen op de lagere school had een letterbak. Uren kon ik kijken naar alles wat erin stond. Het was het mooiste wat ik op mijn kamer had. Toen we gingen verhuizen en ik een blauw met witte kamer kreeg, heb ik de letterbak blauw geschilderd en alle miniatuurtjes wit. Heel stom natuurlijk, maar toen vond ik het fantastisch.

7. Luciferpoppetjes

Volgens mij was ik al iets te oud voor deze poppetjes toen ze op de markt kwamen, maar voor mij bestond er niks schattigers. Eigenlijk vind ik ze nog steeds heel cute. Jammer dat ik die dingen niet meer heb.

8. Calimero

Calimero was het helemaal. Ik denk dat ik me vereenzelvigde met het kuiken omdat ik zelf de jongste in het gezin was: zij zijn groot en ik ben klein en da’s niet eerlijk. Met Sinterklaas kreeg ik een schilderijtje waarop Calimero en ik arm in arm stonden afgebeeld. Ik vond het zo mooi dat er ik erom moest huilen.

9. Sleutelhangers

We hadden een grote bak met allemaal sleutelhangers, precies zoals deze. De meeste waren door mijn oudere broers en zussen bij elkaar gespaard. Op vrijdagavond bracht de kruidenier boodschappen bij ons thuis en iedere keer zat daar een sleutelhanger bij. Mij kon je niet blijer maken.

10. Spel van papier

Zucht, wat was het vroeger toch leuk. Dit spelletje vond ik magisch. Ik weet niet meer precies hoe het ging, maar het ging om lievelingskleuren en lievelingsgetallen en ik geloof zelfs op wie je verliefd was. In ieder geval zei het iets over de persoon aan wie je de vragen stelde. Het papier gaf het antwoord.

11. Stuif es in

Man, wat een geweldig programma was dat. Na elke aflevering fantaseerde ik dat ik er zelf ook een keer inkwam met iets wat ik goed kon. Alleen wist ik nooit wat dat dan was. Het lied aan het eind van de show met Ria Bremer ken ik nog steeds uit mijn hoofd:

Dit is het einde, dat doet de deur dicht, er zijn geen woorden voor, ja dat is tralalalalala, ja dat is tralalalalala.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

Reacties (0)

Wies heeft soms van die kwesties waarbij ze graag wil horen hoe anderen erover denken.

"Er zijn niet veel dingen die ik samen met mijn man doe –sporten doe ik alleen en wandelen of uit eten gaan vooral met vriendinnen- maar er is een ding wat ik met niemand anders wil doen dan met mijn eigen man. Ja seks natuurlijk, maar ik bedoel: series kijken.

We zijn dol op Netflix en HBO. We hebben net de superspannende Sharp Objects weggewerkt, the Sinner deel 2 afgerond en nu zit we midden in het derde seizoen van The affair. Man, wat smullen.

We liggen altijd -met onze lelijke joggingpakken- in elkaar verstrengeld op de bank te genieten. Soms geef ik een gil van schrik of duik ik met mijn hoofd in zijn borst als het te eng of wordt. Potje thee erbij. Heerlijk.

Een avond per week lukt bijna altijd wel. Ik geniet al als ik overdag een appje krijg met: vanavond Affairtje doen? Zeg maar rustig AffairtjeS want het blijft natuurlijk nooit bij 1 aflevering.

Maar nu ben ik weer op zoek naar andere goede series. Wat moet ik volgens jou kijken? Hoe meer tips hoe beter dan kunnen we met z’n allen een tijdje voort.

 

Reacties (1)

Wies Verbeek (54) werkt als chef lifestyle/ageless bij Nouveau.
Ik woon in Amsterdam samen met vriend Paul en kat Teddy. Mijn leven heeft er nog nooit zo leuk uit gezien als nu. Dat komt door mijn leeftijd. Vijftiger zijn is zo leuk. Alleen die rimpels en kwalen hè. Die hadden van mij wel wat minder gemogen.
Daarom schrijf ik ook heel graag een blog over healthy aging. Wie wil er nu niet als een jong hertje oud worden? Volg mij in mijn zoektocht naar de eeuwige jeugd.

Archief

2018