Blog posts met tag afvallen

Ik zal het maar meteen opbiechten: ik heb een ongezonde relatie met alcohol. Ik gebruik bewust niet het woord verslaafd, want dan denk je misschien dat ik hier half aangeschoten aan mijn bureau zit met een fles wijn in een papieren zak onder mijn stoel. Maar, ik bén wel verslaafd ook al drink ik niet elke dag.

Jacqueline van Lieshout die het boek ‘Ontwijnen’ schreef en zelf al 2 jaar gestopt is met alcohol, schrijft dat iedereen altijd vraagt: ‘maar hoeveel drink je dan?’ Dat doen we in de hoop dat die ander meer drinkt dan wijzelf. We willen denken: nou dan valt mijn alcoholinname nog wel mee.

Om eerlijk te zijn dacht ik dat ook toen ik het boek las van Jacqueline: ‘ik ben nog niet zo erg want zij gaat tot het gaatje door en ik moet altijd om een uur of 12 wel naar bed.’

Als ik een afspraak maak, kijk ik altijd eerst wat ik de avond daarvoor heb

Maar, vertelt Jacqueline, het gaat er niet om hoeveel je precies drinkt maar hoe het je leven beïnvloedt. En dat doet het bij mij. Om meerdere redenen. Mijn agenda wordt bepaald door mijn drankgebruik. Als ik een afspraak maak, kijk ik altijd eerst wat ik de avond ervoor heb. Als dat een avond met alcohol is, weet ik dat ik de volgende dag niet veel waard ben.

Zo vroeg een vriendin van mij onlangs of ik haar wilde interviewen in een boekenzaak over haar net uitgebrachte boek. Ik zag dat ik de avond ervoor een etentje had met vrienden die ook niet vies zijn van een glas wijn, dus ik wilde bijna gaan zeggen: ‘nee, sorry ik kan niet.’ Ik bedacht me nog net op tijd. Dat ik zoiets belangrijks zou laten schieten omdat ik de avond ervoor zo nodig moet zuipen. Idioot gewoon.

Nu wil je natuurlijk toch weten hoeveel ik drink. Nou daar gaat die: ik drink gemiddeld 3 x per week, meestal drie glazen per avond. So far so good. Maar regelmatig, zoals bij zo’n etentje met andere drinkebroeders en zusters, worden het er al snel 6 of 7.

Ik heb katers... daar lusten de honden geen brood van

En dan ben ik de volgende dag echt half dood. Ik weeg nog geen 50 kilo dus dan kun je een beetje nagaan hoe ik me voel. Nu is het gelukkig niet zo dat ik overal tegen aanval of echt rare dingen doe (rare dingen zeg ik wel) als ik drink, maar ik heb katers…. Daar lusten de honden geen brood van. Je kunt me opvegen.

Rot voelen en niet elke dag iets kunnen afspreken, je vraagt je af waarom stop je dan niet? Nou, omdat ik wijn zo ontzettend lekker vind. En zo ongelooflijk gezellig. Al mijn vrienden, ja echt al mijn vrienden, zijn drinkers. Een borrel bij de buren is echt niks aan zonder dat lekkere wijntje. Etentjes met vriendinnen zijn maar saai zonder drank. Daarom dus.

Maar nu, voor het allereerst in mijn leven vind ik dat het maar eens afgelopen moet zijn. Echt stoppen voor altijd wil ik nog niet, daar ben ik nog niet aan toe, maar ik wil een maand niet drinken, kijken hoe het voelt en hoe gaat. En natuurlijk ook om even te detoxen. Het wordt hoog tijd.

Ik hou je op de hoogte van mijn Dry January

Ik ben precies op 1 januari begonnen en het voelde als een verademing. Ik had de laatste 2 weken van december zoveel champagne en wijn gedronken, dat ik er helemaal genoeg van had. We zijn nu een paar dagen verder en ben nog steeds enthousiast, voel me zelfs ‘bevrijd’, maar dat komt ook omdat ik nog geen sociale afspraken heb gehad.

Volgende week heb ik weer allemaal etentjes. Geen idee hoe ik de avond doorkom. Ik kan me er nog niets bij voorstellen. Ik hou je op de hoogte van mijn ‘Dry January’.

Op de Nouveau-redactie zijn Claudia (vegan switch), Inge (Cambridge) en Merijn (-5 kilo in 5 weken) ook vol goede voornemens aan 2019 begonnen. Volg de redactie

 

Reacties (0)

Wies heeft soms van die kwesties waar ze niet helemaal uitkomt en waarvan ze wel eens wil weten hoe anderen erover denken. Wat vinden jullie hier nu van?

De kwestie:

Vorige week was ik op een feest van een vriendin, toen een vriend die naast me stond, tegen me zei: “Ik snap niet waarom zoveel vrouwen rond hun 50e opeens niks meer aan hun lijf doen. Moet je nou zien hoeveel vrouwen hier te dik zijn.”

Ik reageerde meteen fel: “weet je dat die vrouwen daar echt niks aan kunnen doen. Als je eenmaal in de overgang komt, vliegen de zwembanden eraan en dan kun je lijnen wat je wilt, maar die  overtollige kilo’s gaan er niet meer af.”

“Jij bent toch ook slank?” vervolgde hij. Ik legde hem uit dat dat echt een kwestie van geluk is en dat ik vrouwen ken die meer sporten en minder eten dan ik, maar die geen ons kwijt raken. “Je hebt geen idee wat die hormonen met je doen” zei ik er nog geërgerd achteraan.

Het was overigens niet zo dat hij het niet voor mannen vond gelden. Te dikke mannen van 50 begreep hij net zo goed niet. “Ik word ook een papzak als ik niet sport” zei hij. Het gesprek ging vervolgens ergens anders over en ik vergat ik mijn boosheid over zijn opmerking.

Lekker consequent. Not.

Een paar dagen later las ik in de krant een artikel over het toenemen van het aantal mensen met overgewicht, over de kwalen en ziekten die er mee gepaard gaan, en over hoeveel dat de overheid kost. Alles door het te veel eten van ongezonde snacks.

Ik zei het nog net niet hardop maar ik dacht meteen: ‘waarom laten al die mensen dat toch gebeuren, verdorie. Eet toch eens gezond. Kijk toch eens naar je lijf!’ Terwijl ik het dacht realiseerde ik me dat ik een paar dagen geleden nog totaal het tegenovergestelde vond. Lekker consequent. Not. 

Nog steeds kan ik er verschillende meningen over hebben. Ik zou er zelf niet aan moeten denken om te dik te zijn en begrijp soms ook niet dat mensen zich zo kunnen laten gaan, maar even vaak denk ik aan mijn vriendinnen met overgewicht die van alles doen om af te vallen, maar bij wie het niet lukt.

Dan denk ik: je kiest er niet voor om dikker te worden na je 45e. Het gebeurt gewoon. En als je verder gezond leeft, wat zou het?

Ik kom er dus niet uit. Hoe denk jij hier nou over?

Reacties (0)

Wies Verbeek (54) werkt als chef lifestyle/ageless bij Nouveau.
Ik woon in Amsterdam samen met vriend Paul en kat Teddy. Mijn leven heeft er nog nooit zo leuk uit gezien als nu. Dat komt door mijn leeftijd. Vijftiger zijn is zo leuk. Alleen die rimpels en kwalen hè. Die hadden van mij wel wat minder gemogen.
Daarom schrijf ik ook heel graag een blog over healthy aging. Wie wil er nu niet als een jong hertje oud worden? Volg mij in mijn zoektocht naar de eeuwige jeugd.

Archief

2018