‘O, no wat een zak tabak!’ Hoor ik mijn vriendin H. geërgerd zeggen. We hebben ons net lekker geïnstalleerd op het strand van Menorca. Lekkere bedjes, parasolletje, een sudoku-boekje, tijdschriften en 2 ijskoffie.

H. is opeens helemaal van slag door een werkmail die ze leest op haar mobiel. ‘Ik had nog zo gezegd dat hij zich niet met mijn project moest bemoeien,’ vervolgt ze, ‘en nu zit hij toch iedereen te mailen over dingen die ik al lang geregeld heb! En dan zet hij ook nog mijn baas in de cc!’ H. is furieus.

Weg vakantiesfeer

En ik snap haar heel goed, want ik zou precies zo reageren. Maar omdat ik dit soort dingen niet op vakantie wil meemaken, stel ik altijd de regel in dat we niet naar onze werkmails mogen kijken. Alleen, nu moest ze toch ‘heel eventjes’ kijken of een klant akkoord was gegaan met een offerte. Dat was belangrijk en toen kwam ze dus de mail van die zak tegen. Weg vakantiesfeer.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik op een avond ook een keer stiekem mijn mails heb gecheckt. Toen zag ik dat er een tekst, die ik ingeleverd had, was veranderd en helemaal niet naar mijn zin. Ik heb er een paar uur wakker van gelegen.

Over twee weken gaan we weer op vakantie, fietsen in Puglia. En om alvast in de sfeer te komen, dronken we gisteren maar alvast een Barolo. ‘Zullen we straks echt niet meer naar onze werkmails kijken? ’ vroeg ik H. ‘Het verpest de hele sfeer.’

Niet onmisbaar

‘Toch vind ik dat ik als projectleider verantwoordelijk ben voor een aantal zaken, ook op vakantie,’ sputterde H. tegen.

Ik ben het niet met haar eens. Oké, als er brand uitbreekt kunnen ze bellen, maar verder vind ik het onzin. Je bent toch niet onmisbaar! Ze kunnen het op kantoor best allemaal zelf regelen. Vóór je vakantie is het al zo’n enorm gestress om alles af te krijgen en over te dragen. Waarom zou je er op je vakantie ook nog mee bezig moeten zijn?

H. voegde er nog even aan toe dat ze ook best opgelucht kan raken als ze leest dat dingen goed zijn afgehandeld. Dus dat het ook positief kan werken. Dat zal best maar we moeten gewoon even afstand nemen van het werk en dat kan alleen door er echt niet meer mee bezig te zijn.

Er moet een wet komen

Ik moet denken aan een uitje naar Parijs met 3 vriendinnen, waarbij 1 vriendin zich continu afzonderde om met haar werk te bellen. We werden er niet goed van. ‘Nog een klein dingetje afhandelen, dit moet echt even gebeuren,’ zei ze dan. En: ‘Gaan jullie maar vast naar het museum, ik zie jullie zo wel daar.’

Wat een onzin. Voor hetzelfde geld zit je ergens waar je geen bereik hebt.

Een paar jaar geleden keek je toch ook niet de hele tijd op je telefoon naar je mails. Ik vind dat er maar eens een wet moet komen die verbiedt om tijdens je vakantie contact te houden met je werk. Om jezelf te beschermen komt er een slot op je mailbox waardoor je niet meer naar je berichten kan kijken.

Ja, ik denk dat ik maar eens een mail stuur naar Wouter Koolmees, de minister van Sociale zaken en Werkgelegenheid. Nu maar hopen dat niet al op vakantie is.

 

Reacties (0)

Wies Verbeek (54) werkt als chef lifestyle/ageless bij Nouveau.
Ik woon in Amsterdam samen met vriend Paul en kat Teddy. Mijn leven heeft er nog nooit zo leuk uit gezien als nu. Dat komt door mijn leeftijd. Vijftiger zijn is zo leuk. Alleen die rimpels en kwalen hè. Die hadden van mij wel wat minder gemogen.
Daarom schrijf ik ook heel graag een blog over healthy aging. Wie wil er nu niet als een jong hertje oud worden? Volg mij in mijn zoektocht naar de eeuwige jeugd.

Archief

2018