Al zolang ik me kan herinneren, heb ik een gruwelijke hekel aan vuurwerk. De oorverdovende herrie, de zware klappen die overal doorheen dreunen, de rommel achteraf. Ik snap niet, en heb nooit begrepen, wat mensen er aan vinden.

Maar voor dieren is vuurwerk ronduit hél. Jaren voor ik het kon beredeneren, begreep iets in mij al dat het voor dieren pas echt afschuwelijk is. Ik begrijp inmiddels wat er gebeurt en weet dat het ook vanzelf weer ophoudt. Dieren snappen dat niet. Die hebben enkel hun instinct en dat schreeuwt dan keihard: Gevaar! Vluchten!

Vuurwerkverbod

De discussie over vuurwerk en een eventueel verbod daarop loopt al jaren, maar sinds Covid is het ook in Nederland eindelijk ingevoerd. Helaas dus niet vanuit dierenwelzijn, maar wie weet, komt een definitief verbod er toch nog van.

De Koninklijke Hondenbescherming heeft met dat doel een petitie aangeboden aan de Tweede Kamer.

Wat is er gebeurd met empathie?

Met een beetje begrip? Het lijkt wel alsof alle socials dienen als uitlaatklep voor mensen die lijden aan emotionele armoe. Want wat voor loser ben je als je reactie is dat je je plezier toch niet laat verkl*ten door de stress en angst van een hond of kat? En ach, het duurt maar vier weken, dus willen we alsjeblieft niet zo lopen zaniken?

Trauma

Eén harde knal is voldoende om een hond of kat levenslang te traumatiseren. Zo’n dier houdt daar altijd last van. Dus ook bij een knallende uitlaat of hard dichtknallende deur. En ja, er bestaat daadwerkelijk ‘vuurwerktraining’ en natuurlijk zijn er de bekende maatregelen, maar als een dier eenmaal bang is, helpt dat allemaal niet meer.

Bovendien kunnen seniore honden en katten op latere leeftijd alsnog serieuze vuurwerkangst ontwikkelen. Mijn eigen bejaarde poezenbeest is daar een levend voorbeeld van.

Sommige diereigenaren moeten naar een opvoedcursus

Verreweg de meeste baasjes zorgen gelukkig heel goed voor hun huisdier(en). Er zijn er echter ook bij die hun kat op oudjaarsavond buiten laten lopen. Die mensen hebben het ook niet helemaal begrepen. Als het dier schrikt en in paniek wegrent, is een (fataal) ongeluk heel goed denkbaar. En wat te denken van grapjassen (helaas meestal toch van het ‘mannelijk geslacht’) die het o zo grappig vinden om vuurwerk naar je dier te gooien.

Het is echt heel eenvoudig: als je huisdieren hebt, moet je er goed voor zorgen en ben je er verantwoordelijk voor. Een heel simpel voorbeeld daarvan is dat die dieren op 31 december binnen zijn.

Niet alleen huisdieren zijn de dupe

De rottige schrik raakt niet alleen onze binnen-huisdieren. Ook konijntjes en kippetjes buiten in hun ren, en talloze vogels en eenden staan, letterlijk, doodsangsten uit door de knallen. En ja, ik bedoel letterlijk, want elk jaar vinden tientallen vogels en konijnen op Oudjaarsavond de dood omdat hun hart letterlijk stopt van schrik.

Ook vliegen vogels in pure paniek tegen (hoogspannings)kabels en ruiten.

Op één plek, 10 minuten lang,  één groot vuurwerkspektakel

Er zijn nu eenmaal mensen die vuurwerk geweldig vinden, en het heeft ergens misschien ook wel wat moois. Dus laten we het in het vervolg dan net zo doen als in Sydney. Daar geniet je 12 minuten lang van één waanzinnige vuurwerkshow.

Professioneel, dus veel mooier dan je het zelf ooit kunt kopen, en bovendien ook in vakkundige handen waardoor onze mensen in de zorg verschoond blijven van het zoveelste ‘rund dat met vuurwerk stunt’.

Teken hier voor een definitief vuurwerkverbod

Met ‘dank’ aan Covid hebben we dit jaar voor de 2e keer een vuurwerkverbod. Maar net zoals bij de mondkapjes en QR-code-check is van handhaving (bijna) geen sprake. Met als treurig resultaat dat talloze dieren nu al wekenlang trillend van angst wegkruipen en baasjes van ellende midden in de nacht de wekker zetten teneinde om 4 uur ‘s nachts met hun geliefde viervoeter te wandelen. Wil jij ook dat hier een einde aan komt? Teken dan de petitie. Behalve bij de Koninklijke Hondenbescherming, kun je trouwens ook bij het vuurwerkmanifest tekenen. Of allebei natuurlijk 😉

Reacties (1)

Inge Bennink
2/1 | 

Ik voel me weer zo gezegend in mijn huwelijk nadat Dr. Igbinovia mijn man terugbracht die 3 maanden van mij gescheiden was. Am Inge Bennink, genaamd uit Zutphen, Nederland Ook al heb ik monden over mijn hele lichaam, het zal niet genoeg zijn om Dr. Igbinovia te bedanken voor zijn hulp aan mijn leven. Mijn man is 3 maanden van mij gescheiden en ik heb pijn en pijn gehad zonder hem, dus ik zocht overal naar hulp, maar niets werkte, pas toen ik Dr. Igbinovia bedoelde met wie ik online contact opnam, legde ik mijn situatie aan hem uit en hij beloofde dat mijn man binnen drie dagen contact met me opneemt voor zover mijn hart nog voor hem klopt. Ik geloofde in hem en hij bereidde een spreuk voor mij voor en mijn man belde me precies zoals Dr. Igbinovia zei. Hij smeekte en zei dat hij me terug nodig heeft en nu leven we weer gelukkig. Iedereen die mijn artikel leest en hulp nodig heeft, moet contact opnemen met zijn e-mail doctorigbinovia93@gmail.com of whatsapp +12162022709 en viber +12066713285 de beste manier om je huwelijk te redden

More content below the advertising

Sylvia (1973). Geboren in het Gooi, wonend en werkend in het mooie Zuid-Limburgse Heuvelland. Daar is ze in 2007 naartoe ‘geëmigreerd’ voor de liefde van haar leven. Een ondernemer met zijn bedrijf in het zuiden, dus verhuizen was voor hem geen optie. Sylvia leest zich suf aan nationaal en internationaal nieuws, heeft veel te veel (digitale) abonnementen op magazines en streamingdiensten en koopt meer boeken dan ze lezen kan. Heeft ook een guilty pleasure en dat is royal gossip. Wat ze ook heeft, is een duidelijke mening en die deelt ze onder andere via Nouveau. Meer weten? www.sylvia.nl 

Archief

2021
2020
2019
2018
2017

Instagram

More content below the advertising