Blog posts met tag Familie

Nooit gedacht dit woord als titel voor een blog te gebruiken. En als ik het wél zou gebruiken, dan in de context 'niet voor mij'. Ik was namelijk één van de mensen die op Moederdag de quotes deelde over de vraag waarom mensen überhaupt kinderen krijgen als ze ze niet willen, of toch niet van plan waren om ooit hun kinderen prioriteit te geven.

Quotes waaruit overduidelijk blijkt dat echt niet elk kind die beroemde basisliefde en geborgenheid meekrijgt. Die liefde van waaruit zelfvertrouwen groeit, je groot wordt in de wetenschap dat je de moeite waard bent, je domweg weet dat je er mag zijn. 

Bloemen en kaarten

Ik stuurde braaf de kaarten en de bloemen hoor, en dat niet naar één, maar zelfs naar twéé vrouwen. Eentje naar mijn stiefmoeder en eentje naar mijn biologische moeder. Tsja, dat krijg je als kind van gescheiden ouders. Tenminste, zo is het bij mij gegaan, en 'keeping up appearances' is me met de paplepel ingegoten. Alles om de schone schijn naar de buitenwereld op te houden. Sinds ruim twee jaar is dat drastisch veranderd en stuur ik met Moederdag naar één adres een boeket en een kaart, namelijk naar mijn biologische moeder. 

Zij was nooit de moeder die ik in films en series zag, of gewoon bij klasgenootjes, en al helemaal niet zoals ik er later over las in diverse glossy’s en bladen als Psychologie Magazine. Wat ze wel is, is een vrouw die op haar beurt net zo hard heeft geknokt om haar ellendige jeugd te overwinnen als ik. Ze is een vrouw die, zelfs toen ik haar meer dan eens liet weten geen contact meer te willen, élke keer liet merken dat haar deur voor mij openbleef. 

Maar of ik nu contact had of niet, of ik het wilde of niet, ik kón haar niet vergeten. Want ik zag haar elke dag, in de spiegel welteverstaan. Ik vond dat echt erg, want ik wilde niet op haar lijken, maar ja, daar doe je niet zoveel aan hè? ;) 

Brieven

De brieven die ik haar door de jaren heen heb gestuurd, heeft ze allemaal gelezen én bewaard. Ze liggen in een speciaal ‘Syl-laatje’. Ze heeft naar me geluisterd toen ik haar vertelde hoe het voor mij is geweest, hoe ik het heb gevoeld en ervaren. Ze heeft naar me geluisterd toen ik huilde, en ook toen ik woedend was. Daarna pakte ze mijn hand en zei ‘het spijt me’. Ze gaf me de tijd en ruimte om in mijn eigen tempo te ontdekken hoe onze relatie ervoor stond, te ervaren hoe zij, net als ik, veranderd was. 

Terugkijkend realiseer ik me dat zij net zo goed slachtoffer is geweest en bovendien was zij - veel minder dan ik - in de positie om hulp te zoeken. Dus logisch dat het langer duurde voordat ze écht zelfstandig was en op haar eigen mening en gevoel durfde te vertrouwen. 

Aanval is niet de beste verdediging 

Ondertussen ben ik ook ouder en wijzer, denk ik een stuk minder zwart-wit, en geloof ik niet meer dat de aanval de beste verdediging is. Dat is namelijk heel zelden het geval. Ik ging, en ben, in therapie. Één van de belangrijkste vragen die ik kreeg: ‘Wat denk je, als je moeder beter had geweten, had ze het dan ook beter gedaan?’ Mijn antwoord op die vraag is een volmondig JA. En het is dié wetenschap die verandering bracht, want dat zet heel veel dingen in een heel ander perspectief. Brengt acceptatie in plaats van woede, begrip in plaats van verdriet, liefde in plaats van eenzaamheid. 

Het heeft ons jaren gekost, het is nu mei 2019. We hebben niet die levenslange standaard moeder/dochterrelatie (wat die dan ook moge zijn), maar voor het eerst in mijn leven praat ik over ‘mijn moeder’. Want ze ís mijn moeder en ik hou van haar. 

Lieve M., een hele fijne Moederdag en ik zie je bijna ;) 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

More content below the advertising

Reacties (1)

Rosa Oman
1/1 | 

Hallo, ik wil mijn prachtige getuigenis delen. Nadat hij jarenlang in een relatie met Husband was geweest, brak hij het uit, ik deed al het mogelijke om hem terug te brengen, maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik heb voor hem smeekte ik hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en zij stelde voor dat ik liever contact zou opnemen met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te brengen om hem terug te brengen, maar ik ben het type dat nooit in betovering geloofde, ik had geen keus dan het te proberen, ik e-mailde de spreukgieter en hij vertelde me dat er geen probleem was dat alles binnen drie dagen in orde zou zijn, dat mijn ex voor drie dagen naar me terug zou keren, hij sprak de betovering en verrassend op de tweede dag, het was rond 16.00 uur. Mijn ex heeft me gebeld, ik was zo verrast, ik heb de oproep beantwoord en het enige wat hij zei was dat hij zoveel medelijden had met alles wat er gebeurde dat hij wilde dat ik bij hem terugkwam, dat hij zoveel van me hield. Ik was zo blij en ging naar hem, dat was hoe we weer gelukkig samen zijn gaan leven. Sindsdien heb ik een belofte gedaan dat iedereen die ik ken die een relatieprobleem heeft, deze persoon zou kunnen helpen door hem of haar door te verwijzen naar de enige echte en krachtige spell caster die me hielp met mijn eigen probleem. e-mail: babaidadawiseman01@gmail.com
 je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak.

Hou van spreuken
Verdien een goed geld of win een loterij.
Succes behalen in het bedrijfsleven.
Geestelijke problemen.
Win rechtszaak.
Zoek naar je levenspartner.
Krijg een goedbetaalde baan.
Krijg controle over je huwelijk.
Ontvang gunst en vind aantrekkingskracht van mensen.
Krijg verloren geld terug.
Genees je van alle ziekten. zowel geneesbaar als ongeneeslijk.
Los zwangerschapsproblemen op en zegen je met baby's enz ...

Neem contact op met deze geweldige man als u problemen ondervindt met een duurzame oplossing
via babaidadawiseman01@gmail.com
WhatsApp: +2348136951551

Bedank mij later

Het is 21 december. Drie dagen voor kerstavond. In 2016 was het ‘erger’, toen kwamen mijn schrijfsels op kerstavond zelf én met Oud & Nieuw online, en ja, dat bracht toch even wat extra druk met zich mee.

Lijstjes

Want je wilt dan net iets meer, net iets anders, meegeven dan die andere dagen. Ik lees mijn eigen stukjes, ik lees héél veel andere stukjes. Dat doe ik altijd, maar in december op een andere manier, lijkt het wel. Zelf merk ik ook dat ik meer dan anders in een soort van ‘mijmer-stand’ sta. Terugkijken, overdenken, wat ging goed, wat ging minder. Dat werk.

Ook zie ik weer veel lijstjes en alhoewel ik daar zelf niet zo van ben (met een uitzondering voor Netflix) vind ik ze wel leuk om te lezen, én er iets van te vinden.

Zo las ik ook een ‘lijstje-column’ over waarom Kerstmis vroeger ‘beter’ was, en dat kwam met name door de tradities.

Zelf heb ik tradities de laatste paar jaar juist laten varen en raad eens? Waar ik twee jaar geleden nog hardop klaagde over het verloren gaan van mijn kerstavond, nu verheug ik me erop dat ik 1e Kerstdag heerlijk relaxed op de bank plof en de herhaling ga kijken.

Ik wil gewoon een mooie boom met alles op de juiste plek

Verder had ik, na zeven maanden verbouwen, bedacht dat ik dit jaar niet eens de kerstboom uit de kelder naar boven zou halen (ja, deze cultuurbarbaar heeft een nepperd), maar een week na Sint vond ik het toch wat raar. En kaal. En ongezellig. En niet kersterig.

Dus Lief toch maar gevraagd het hele gevaarte naar boven te sjouwen en voilà, de volgende dag stond ‘ie er weer. Onze fijne boom. Daarin ben ik blijkbaar ook al een cultuurbarbaar en oppervlakkig, want mijne is dus wel ‘gestyled’. Alles is wit, zilver en turquoise, net als de rest van de kerstfreubels

.

Ik hou niet van ‘die oude ballen/ strikken/ knutsels’ van vroeger. En hoe lief ik mijn cadeaukind en mijn Lief ook vind, de boom versieren doe ik zelf.

Daarbij zou ik me kunnen verschuilen achter het excuus dat het met zijn drieën onhandig is, en dat bijna alles glaswerk is, en sommige ook best duur, maar de waarheid is, en dat weten zij ook, dat ik gewoon een mooie boom wil met alles op de juiste plek. Tsja, en zo is dat ook traditie ;)

Vreemde reden om iemand ineens te vergeven

Ik lees ook veel over gezinnen en families waar ruzie is. Mensen die elkaar met Kerstmis niet (willen) zien, niet samen aan tafel (willen) zitten, en mensen die alleen zijn. Lang niet altijd vrijwillig. Daarmee komt ook het woord ‘vergeving’, ineens vaak naar voren.

Ik vind ‘de tijd van het jaar’ een wat vreemde reden om iemand ineens te vergeven. Dat kan op elke andere dag ook. Natuurlijk, we worden allemaal in de ‘emo-stand’ gezogen met de tranentrekkende commercials en kerstliedjes, om het over de kersterige films maar niet te hebben, maar dan nog…

Ik denk dat wat ik eigenlijk met je wil delen, tegen je wil zeggen, is dat tradities niet per se beter zijn. Vroeger was het ook traditie dat vrouwen thuisbleven, niet werkten, niet mochten stemmen etc.

Nieuwe tradities

Dus maak lekker zelf nieuwe tradities, richt je leven zo in dat jij en degenen erin, je er gelukkig bij voelen. Als dat betekent dat je brood met pindakaas eet en televisie kijkt, lekker doen! Als dat betekent dat je niet van hot naar her rijdt om de hele familie te zien, doe dat!

Als je daarvoor het contact met iemand wél wilt herstellen, doe dan dat.

Maar maak je eigen keuzes. Steeds maar blijven voldoen aan andermans verwachtingen, daar word je niet gelukkiger van.

Dat gezegd hebbende, ik bedoel daar niét mee dat je nooit eens iets voor een ander kunt doen. Als je je partner blij maakt als je meegaat naar zijn ouders, ook al blijf jij liever thuis, máák dan even zin.

Iets voor een ander overhebben, is namelijk ook een groot goed. Iets voor elkáár overhebben, daar word je allebei blij van. En is dat niet waar het om gaat? En dan niet alleen met Kerstmis natuurlijk hè …

Ik wens je hele fijne en gezellige feestdagen, op jouw manier!

Liefs Sylvia

Reacties (0)

Sylvia (1973). Geboren in het Gooi, wonend en werkend in het Heuvelland van Zuid-Limburg. Getrouwd met de liefde van haar leven, voor wie ze tien jaar geleden naar het Limburgse is verhuisd. Hij is ondernemer met een bedrijf in het zuiden, dus verhuizen was voor hem geen optie. Op deze plek en op haar eigen website sylvia.nl vertelt ze over haar leven. Sylvia neemt zichzelf niet heel serieus en niet alle mensen begrijpen haar humor, wat regelmatig tot allerlei vermakelijke misverstanden leidt.

Archief

2018
2017