Blog posts met tag Blog Sylvia

Aanstaande zondag is het eindelijk zover: seizoen 3 van The Crown! Misschien wel de allermooiste Netflix Original die er is. Ik verheug me er al op sinds ik de laatste aflevering van seizoen 2 heb gezien en djeez, wat duurt wachten soms toch lang. 

Seizoen 1 was direct een kijkcijferhit. Ik kan me niet herinneren ooit zo’n geweldig ‘kostuumdrama’ gezien te hebben. Want ja, het gaat over de echte Britse koninklijke familie, het vertelt geschiedenis, maar het kijkt als een heuse Pride and Prejudice van Jane Austen. Herinner je je de trailer van het eerste seizoen nog? Dat was in november 2016: 

Vervolgens kwam in december 2017 seizoen 2:

En nu, bijna een jaar later, kunnen we opnieuw bingewatchen. Dit is de officiële trailer:

Wat een veranderingen!

En wat maken we een sprong in de tijd, want ineens leven we in 1964. Prins Charles, de Prince of Wales, krijgt een veel prominentere rol en: Camilla Parker Bowles komt in beeld. Met de kennis van nu kijk ik daar niet compleet onbevooroordeeld naar. Niet omdat Charles verliefd werd op een ander, dat kan iedereen overkomen, maar vandaag de dag is de officiële titel van ‘The Rottweiler’ zoals ze werd genoemd, ‘Duchess of Cornwall’, en is ze verbazingwekkend geliefd. 

Een hele nieuwe cast!

Ik ben fán van Claire Foy, dus ik zal wel even moeten wennen aan Olivia Colman als Queen Elizabeth, formidabel als ze is. Daarentegen verheug ik me echt op Helena Bonham Carter, die vrouw is een gewéldige actrice. Ben heel benieuwd hoe zij vorm gaat geven aan de rebellerende prinses Margaret.

Samengeknepen billen

Gelukkig zijn ze ondertussen ook al druk bezig met de opnames van seizoen 4, en daarin komt, eindelijk, echt ‘mijn generatie’ aan bod, met Charles en Diana. Deze bijzondere rol wordt vertolkt door Emma Corrin. Eerlijk is eerlijk: ik kan me er van alles bij voorstellen dat de Britse royals het met enigszins samengeknepen koninklijke billen gaan analyseren, maar ik kijk er naar uit. Met grote pot thee en deken op schoot op de bank en gáán. 

Nog drie nachtjes slapen ;)

Aanstaande zondag, 17 november, is het zover. Bij diverse programma’s is een ‘sneak preview’ te zien geweest en die maken mijn ongeduld alleen maar groter. Ik kan in ieder geval niet wachten! Wie kijkt er mee?

Beeld: Netflix

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (0)

More content below the advertising

“Meneer, gaat het goed met u?”
“Jawel hoor.” 

Hij is niet echt duidelijk verstandelijk beperkt, hij is wel overduidelijk niet oké. Anders ga je niet zo plompverloren op de stoep zitten. Zijn ooit witte T-shirt is te klein om zijn buik te bedekken en hij heeft onmiskenbaar al een paar dagen niet gedoucht. 

“Weet u het zeker? Kan ik iemand voor u bellen? Iets doen?”

“Nee hoor.”

“Oké, fijne dag.” Ik twijfel of ik weg kan, blijf nog even naast hem staan. Dan leg ik mijn hand op zijn schouder, geef hem een glimlach en loop terug naar mijn auto. 

Het was druk onderweg naar mijn personal trainer. Niet zo raar, ook de supermarkt, bouwmarkt en bioscoop zijn hier, dus er is altijd wel wat te doen. Ik heb zin in mijn work-out, zing zachtjes mee op de muziek van mijn Spotify-playlist, en kijk een beetje om me heen. 

Smoezelige meneer


In een flits zag ik hem zitten. ‘Huh, zitten?’ Ik kijk in mijn achteruitkijkspiegel. Ja, hij zit. Gelukkig is er precies op dat moment een parkeerhaven aan mijn kant van de weg. Even later loop ik op hem af. Hij zit met zijn rug naar me toe en van achteren zie ik een beetje smoezelige meneer met afhangende schouders, zijn hoofd naar beneden, naast hem een rugzak. ‘Verslagenheid’, is het woord dat door mijn hoofd schiet. Wanneer ik bij hem ben, ga ik op mijn hurken zitten en kijk hem aan. Hij kijkt terug met heldere ogen. Dat haalt mijn ergste angst weg, ik hoef niet direct 112 te bellen. 

Onbehagen

Om ons heen reed iedereen stoïcijns door. Niémand die even afremde. Ik zag een auto van een bekende zorginstelling; die mensen keken, maar vervolgden ook onverstoorbaar hun weg. Terwijl ik de laatste paar meter naar de parkeerplaats rij, laat ik mijn eigen gevoel van onbehagen toe. Daar schaam ik me voor, maar het was wel zo. Ik merkte het aan mezelf. Toch ben ik blij dat mijn eerste instinctieve reactie sterk genoeg was om op de rem te trappen.  

Aaibaarheidsfactor

Natuurlijk, het is makkelijker om op een Labradoodle-pup af te lopen. Die heeft, in tegenstelling tot volwassen ongewassen en ongeschoren mannen, een heerlijke aaibaarheidsfactor en dat kan op geen enkele manier verkeerd gaan. Maar jeemig, je ziet de man toch zitten.

Spoorloos verdwenen

Ruim een uur later, op weg naar huis, kom ik langs dezelfde plek. Hij zit er niet meer. Waar is hij heen? Is hij gaan lopen, bij iemand in de auto gestapt?  Ik zal het wel nooit weten. Of misschien zie ik hem volgende week wel weer...

 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (1)

rosa oman
1/1 | 

Ik wil mijn prachtige getuigenis delen over hoe ik mijn man van mijn leven terug heb gekregen, ik wil de mensen in de wereld vertellen dat er online een echte spell caster is en krachtig en oprecht is, zijn naam is Baba Wale Wiseman, hij hielp Ik heb onlangs mijn relatie herenigd met mijn man die me gedumpt heeft. Toen ik contact opnam met Wiseman, heeft hij een liefdesbetovering voor me uitgesproken en mijn man die zei dat hij niets meer met me te maken had, belde me en begon me te smeken. Voor iedereen die dit artikel leest en hulp nodig heeft, kan Wiseman ook alle soorten hulp bieden, zoals hereniging van huwelijk en relatie, genezing van alle soorten ziekten, rechtszaken, zwangerschapsspreuk, we zijn nu erg blij met onszelf. Wiseman laat hem beseffen hoeveel we van elkaar houden en elkaar nodig hebben. Deze man is echt en goed. Hij kan je ook helpen je gebroken relatie op te lossen. Ik had mijn man terug! Het was als een wonder! Geen huwelijkstherapie en we doen het heel goed, in ons liefdesleven. Neem contact op met deze geweldige man als je een probleem hebt met een duurzame oplossing
via e-mail: babaidadawiseman01@gmail.com
WhatsApp: +2348136951551
Viber: +2348136951551

Begin deze week stuurde hoofdredacteur Claudia, net als ik een taalliefhebber, mij een app met daarin een artikel van de Volkskrant. De titel: “Nederlands kan ik toch al, denken studenten”.

Uit dat artikel komt naar voren dat steeds minder mensen kiezen voor een studie Nederlands. Dat vind ik best erg. Het heeft namelijk invloed op het onderwijs van jouw (klein-)kinderen, de beroepsbevolking van de toekomst. Want minder alumni, betekent simpelweg minder eerstegraads docenten Nederlands. Een groep waar we er nu niet bepaald teveel van hebben.

Oftewel: kinderen die nu op de basisschool zitten, en de kinderen die straks naar de basisschool gaan, lopen een grote kans om überhaupt niet meer op een behoorlijk niveau Nederlandse les te krijgen.

Je wilt toch dat jongeren goed leren lezen en schrijven?

Denk je eens in wat dit betekent voor de toekomst van boeken, van magazines, van lesmateriaal, van álles wat je leest. Dat is bizar veel, want het overgrote deel van de communicatie verloopt schriftelijk. Je wilt toch dat jongeren goed leren lezen en schrijven? Dat ze post van de gemeente begrijpen, formulieren normaal kunnen invullen?

Oorzaken worden ook genoemd. Één daarvan vind ik ‘kwalijk’, en dat is dat Nederlands schijnbaar op een té saaie manier wordt gedoceerd. ‘Zes jaar lang trucjes leren’, ‘jarenlang dezelfde geestdodende oefeningen’. Tsja, ik kan niet zeggen dat ik dat niet begrijp.

Laat mij één week hetzelfde kunstje doen en ik verveel me al een ongeluk, laat staan een jáár. Dus daar valt veel winst te behalen. Want ‘creatief schrijven’, als klas samen gedichten / verhalen schrijven, debatteren over taal, dát maakt dat iets gaat leven. Een goede én leuke docent is daarbij niet onbelangrijk.

'Dat kan ik toch al?'

‘Nederland ontleest’. De media staan al jaren bol van dergelijke berichten. Als een column vijf minuten van je tijd vraagt, staat er boven ‘long read’. Dat kan toch niet waar zijn? Vijf minuten hè! Geen 50….

En ondertussen zijn we dus aangeland bij het punt dat studenten zeggen: ‘Dat kan ik toch al'. Waarop ik denk: If only…

Want heel veel Nederlanders beschikken helemaal niet over zo’n goede kennis van de Nederlandse taal.

Ik heb daar al eens een blog over geschreven. Over het verschil tussen ‘me’ en ‘mijn’, tussen ‘jou’ en ‘jouw’, tussen ‘ik’ en ‘mij’, tussen ‘hun’ en ‘zij’ (ugh!) en, nog zo’n gruwel: de d’s en de t’s en de dt’s … Even voor de duidelijkheid: Dit is het soort fouten dat niets met dyslexie te maken heeft.

Als ik in een vlaag van verstandsverbijstering weer ‘ns zo dom ben om daar, bijvoorbeeld op Facebook, iets over te zeggen tegen iemand, krijg ik zonder uitzondering de reactie: “Daar gáát het niet om, het gaat om de inhoud, en ik snap toch zeker wel wat er bedoeld wordt, irritante arrogante snob die ik ben?! En dat schrijven ze dan dus zo: ”‘je snap toch zekers wel wat er bedoelt word irrietante arrogante snop?!’

Fout is gewoon fout

En ja, natuurlijk snap ik wat er bedoeld wordt, en natuurlijk gaat het over de inhoud. En daarnáást draagt goed Nederlands bij aan de duidelijkheid van de discussie.

Ik zeg echt niet dat we middeleeuws Nederlands moeten leren. Taal is een levend iets, vandaar ook ‘het cadeau’ en ‘het kado’. Persoonlijk vind ik die laatste ietsjepietsje lelijk, is een kwestie van smaak. Maar, fout is gewoon fout.

Straattaal zoals de rappers die gebruiken is ook leuk, en vormt inmiddels een onderdeel van onze samenleving, maar het kan toch niet zo zijn dat dát onze Nederlandse taal gaat vervangen? Nu klink ik natuurlijk als een ouwe opoe, maar ik zou daar serieus verdrietig van worden.

En wat ik toch ook kwijt wil: Iets waar de media óók bol van staan, is integratie, en dat ‘nieuwe Nederlanders’ als éérste en zo snel mogelijk, onze taal moeten leren. Nou, als je als Nederlander dan zo hecht aan tradities en integratie, en dan vooral het beheersen van de taal, waarom zorg je er dan niet voor dat je zelf een goede ambassadeur bent?

Doe 'ns gek en lees een boek

Wees zelf het voorbeeld. Doe ‘ns gek en lees een boek. Doet wonderen voor je woordenschat én taalgevoel. Doe ‘ns heel gek, en lees een boek voor aan je (klein-)kind/buurkind/nichtje.

Tekst, geschreven tekst, draagt bij aan je kennis, aan je ontwikkeling.

Dyslexie

Wellicht ten overvloede, maar ik meld het toch: Ik heb het uitdrukkelijk niét over mensen met dyslexie. Voor die mensen heb ik juist bewondering dat ze wél gewoon meeschrijven op Facebook. Want zul je zien dat zo’n taalpurist als ik dan weer iets zegt. Ik ken een paar mensen met dyslexie. Eentje daarvan is afgelopen jaar geslaagd voor haar VWO. Zij is voor mij een kanjer.

Maar, niet iedereen met schrijfproblemen heeft dyslexie. In Nederland heeft ongeveer 5 op de 100 mensen officieel gediagnosticeerde dyslexie. Het feit dat hoogleraren aangeven dat de diagnose vaak veel te snel, veel te vroeg, en daarmee onterecht wordt gesteld, is een kwalijke zaak.

Méér aandacht

Zij stellen, en ik ben het daar volmondig mee eens, dat kinderen die problemen laten zien bij het lezen en schrijven juist méér aandacht en ondersteuning nodig hebben. Méér leesoefeningen, méér schrijfoefeningen, méér spelenderwijs met taal bezig zijn en zo die achterstand wegwerken.

Want laten we vooral niet uit het oog verliezen dat dyslexie erfelijk is, het is een handicap, waar je je leven lang mee zit. Dat is echt wel even iets anders dan het domweg niet goed geleerd hebben. En dat brengt me weer terug bij mijn punt van hierboven: Om dat alles te realiseren, zijn leraren Nederlands nodig. Goéde leraren, enthousiaste leraren. Het begint bij de basis.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (1)

Renée
1/1 | 

Helemaal mee eens! 

Als ik een verhaal lees en er staat 'me vriend' of iets dergelijks, dan ben ik al geneigd om niet meer verder te lezen. Regelmatig verbeter ik mijn man, die vaak 'hun' in plaats van 'zij' gebruikt (zo irritant!). Ik hoop ook niet dat dit ooit 'goed' Nederlands wordt, omdat iedereen het al zo gebruikt; inderdaad zoals jij zei: fout is gewoon fout.

Ik lees mijn zoontje van twee jaar 3 boekjes voor. 3? wordt er vaak gevraagd. Ja, 3. En zijn woordenschat is groot! Hij praat me de oren van mijn hoofd! Heerlijk! En natuurlijk is het ook wel eens vermoeiend, maar als ik dit dan lees, denk ik: ik ben toch goed bezig en ik ben blij dat het nu al zijn vruchten afwerpt!

Een week geleden kwam het nieuws naar buiten dat Burberry in 2017 voor ruim 31 miljoen euro aan kleding, parfum en accessoires heeft vernietigd. Het totaal aan vernietigd kapitaal over de afgelopen vijf jaar loopt op tot een adembenemend bedrag van meer dan 90 miljoen pond.

Burberry vernietigde de kleding etc. om te voorkomen dat alles wat ‘over’ was van een bepaald seizoen, illegaal op de markt zou komen tegen een veel lagere prijs. En hoe rot het ook is, vernietigen, lees: ‘verbranden’, is domweg goedkoper dan recyclen. Dat verklaart dus ook dat Burberry nooit een uitverkoop heeft. Er gaat nooit iets ‘in de sale’.

Op sociale media ging het helemaal los

Over de aantallen mensen die geen kleding hebben, en/of geen geld voor een jas, voor schoenen etc. En al die mensen hebben gelijk. Dat snappen ze bij Burberry ook. Zelfs een gerenommeerd Brits merk als dit, zal op een gegeven moment toch echt verantwoording moeten afleggen. Niet aan hun aandeelhouders die winst willen, maar wel aan de maatschappij.

In alle eerlijkheid: Ik wist niet dat ze dit deden. Is dat dom? Ja, eigenlijk wel, want ook ik heb me heus weleens afgevraagd waarom er nooit uitverkoop was, nooit eens een leuk voordeeltje. Ik besteedde er verder alleen geen aandacht aan. Dacht: ‘Het zal wel’.

Ook ik heb de klassieke Burberry trench coat, een shawl, een portemonnee enzovoort. Een aantal mensen verbrandde uit protest hun Burberry-items (vraag me niet wat dáár de toegevoegde waarde van is, want je doet dan precies hetzelfde) en een aantal mensen schonk hun kleding aan Oxfam Novib (dat snap ik al beter.)

Mijn oma zei weleens ‘Beter dan halve gekeerd dan ten hele gedwaald’. Daar hou ik me nu bij Burberry dan maar aan vast. En ik hoop dat het wordt gecontroleerd door een echt onafhankelijke partij.

Niet alleen Burberry

Toch schrok ik ook best even van de woorden van de Nederlandse modeontwerper Ronald van der Kemp. Hij zei in een interview met de NOS dat niet alleen luxemerken al tientallen jaren op deze schandalige wijze hun luxe imago bewaken. Ook goedkopere confectiemerken verbranden collecties. Ik vind dat nogal wat.

Juist nu we elke dag praten over armoede, over dat er steeds meer voedselbanken komen, dat er mensen onder het minimuminkomen moeten leven, wordt er aan de andere kant voor tónnen aan kapitaal vernietigd.

Ik vraag me wel af hoe we in vredesnaam nog kunnen weten wat een goede keuze is qua fashionmerk. En als je principieel bent, mag je dan ook het parfum van Burberry niet meer gebruiken? En dat helpt alleen als duizenden mensen het doen.

Maar feit is dat de meeste mensen helemaal niet wíllen weten welk verhaal er achter hun kleding schuil gaat. Want de mensen die het hardst schreeuwen? Daar zie ik heel veel posts over hoe lekker veel ze weer hebben geshopt bij de Action, de Primark en de H&M.

En, als ik dan even héél eerlijk ben:

Ik heb meer moeite met bedrijven met aimabele arbeidsomstandigheden, waar mensen onder ernstig beroerde omstandigheden een shirt in elkaar zetten dat hier vervolgens voor € 3,50 wordt verkocht, dan dat een bedrijf ervoor kiest om z’n eigen (!) collectie in de fik te steken.

Stoppen met bont

Waar ik oprecht blij mee ben, is dat ze óók stoppen met het gebruik van bont. En dat is met grote dank aan de nieuwe hoofdontwerper: Riccardo Tisci. Tot zijn aantreden, gebruikte Burberry onder andere wasberen-, konijnen- en vossenbont. Dit wordt nu ‘uitgefaseerd’. In alle eerlijkheid: Dié kleding mag van mij dus acuut alsnog in de verbrandingsoven.

Maar we kijken naar de positieve kant: Ze stoppen ermee! Burberry volgt hiermee het voorbeeld van onder andere Gucci en Versace, en dat is een goede zaak!

Helaas heeft een aantal merken zoals het akelige Goldbergh en Woolrich nog niet het licht gezien. Daar moeten ze nog een keer hard met hun neus op de feiten worden gedrukt. Bijvoorbeeld door de video, met Stella McCartney als verteller, te kijken. Let op! Deze video bevat echt harde, schokkende beelden. Dus denk nog even na voor je op de link klikt. 

Dat moet je gewoon niet willen (ver)kopen

Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat je na het kijken daarvan nog steeds met droge ogen durft te beweren dat er niks mis is met het dragen van bont, of dat het hetzelfde is als leren schoenen. Want dat is het dus niet.

Normaal gesproken ben ik heel erg van het idee: ‘De consument bepaalt de vraag’, dus als die nu even gezond nadenkt, dan komt het vanzelf goed en stopt ook een Goldbergh met de verkoop van bont.

Maar in dit geval maak ik graag een uitzondering: Het moet domweg niet meer worden aangeboden. Het is zó overbodig, en zó gruwelijk. Ook (of juist) als ondernemer heb je verantwoordelijkheden, niet alleen voor je medewerkers, ook voor de producten die je verkoopt. En bont? Dat moet je gewoon niet willen verkopen (!).

 

Reacties (0)

Sylvia (1973). Geboren in het Gooi, wonend en werkend in het Heuvelland van Zuid-Limburg. Getrouwd met de liefde van haar leven, voor wie ze tien jaar geleden naar het Limburgse is verhuisd. Hij is ondernemer met een bedrijf in het zuiden, dus verhuizen was voor hem geen optie. Op deze plek en op haar eigen website sylvia.nl vertelt ze over haar leven. Sylvia neemt zichzelf niet heel serieus en niet alle mensen begrijpen haar humor, wat regelmatig tot allerlei vermakelijke misverstanden leidt.

Archief

2019
2018
2017