Een week geleden kwam het nieuws naar buiten dat Burberry in 2017 voor ruim 31 miljoen euro aan kleding, parfum en accessoires heeft vernietigd. Het totaal aan vernietigd kapitaal over de afgelopen vijf jaar loopt op tot een adembenemend bedrag van meer dan 90 miljoen pond.

Burberry vernietigde de kleding etc. om te voorkomen dat alles wat ‘over’ was van een bepaald seizoen, illegaal op de markt zou komen tegen een veel lagere prijs. En hoe rot het ook is, vernietigen, lees: ‘verbranden’, is domweg goedkoper dan recyclen. Dat verklaart dus ook dat Burberry nooit een uitverkoop heeft. Er gaat nooit iets ‘in de sale’.

Op sociale media ging het helemaal los

Over de aantallen mensen die geen kleding hebben, en/of geen geld voor een jas, voor schoenen etc. En al die mensen hebben gelijk. Dat snappen ze bij Burberry ook. Zelfs een gerenommeerd Brits merk als dit, zal op een gegeven moment toch echt verantwoording moeten afleggen. Niet aan hun aandeelhouders die winst willen, maar wel aan de maatschappij.

In alle eerlijkheid: Ik wist niet dat ze dit deden. Is dat dom? Ja, eigenlijk wel, want ook ik heb me heus weleens afgevraagd waarom er nooit uitverkoop was, nooit eens een leuk voordeeltje. Ik besteedde er verder alleen geen aandacht aan. Dacht: ‘Het zal wel’.

Ook ik heb de klassieke Burberry trench coat, een shawl, een portemonnee enzovoort. Een aantal mensen verbrandde uit protest hun Burberry-items (vraag me niet wat dáár de toegevoegde waarde van is, want je doet dan precies hetzelfde) en een aantal mensen schonk hun kleding aan Oxfam Novib (dat snap ik al beter.)

Mijn oma zei weleens ‘Beter dan halve gekeerd dan ten hele gedwaald’. Daar hou ik me nu bij Burberry dan maar aan vast. En ik hoop dat het wordt gecontroleerd door een echt onafhankelijke partij.

Niet alleen Burberry

Toch schrok ik ook best even van de woorden van de Nederlandse modeontwerper Ronald van der Kemp. Hij zei in een interview met de NOS dat niet alleen luxemerken al tientallen jaren op deze schandalige wijze hun luxe imago bewaken. Ook goedkopere confectiemerken verbranden collecties. Ik vind dat nogal wat.

Juist nu we elke dag praten over armoede, over dat er steeds meer voedselbanken komen, dat er mensen onder het minimuminkomen moeten leven, wordt er aan de andere kant voor tónnen aan kapitaal vernietigd.

Ik vraag me wel af hoe we in vredesnaam nog kunnen weten wat een goede keuze is qua fashionmerk. En als je principieel bent, mag je dan ook het parfum van Burberry niet meer gebruiken? En dat helpt alleen als duizenden mensen het doen.

Maar feit is dat de meeste mensen helemaal niet wíllen weten welk verhaal er achter hun kleding schuil gaat. Want de mensen die het hardst schreeuwen? Daar zie ik heel veel posts over hoe lekker veel ze weer hebben geshopt bij de Action, de Primark en de H&M.

En, als ik dan even héél eerlijk ben:

Ik heb meer moeite met bedrijven met aimabele arbeidsomstandigheden, waar mensen onder ernstig beroerde omstandigheden een shirt in elkaar zetten dat hier vervolgens voor € 3,50 wordt verkocht, dan dat een bedrijf ervoor kiest om z’n eigen (!) collectie in de fik te steken.

Stoppen met bont

Waar ik oprecht blij mee ben, is dat ze óók stoppen met het gebruik van bont. En dat is met grote dank aan de nieuwe hoofdontwerper: Riccardo Tisci. Tot zijn aantreden, gebruikte Burberry onder andere wasberen-, konijnen- en vossenbont. Dit wordt nu ‘uitgefaseerd’. In alle eerlijkheid: Dié kleding mag van mij dus acuut alsnog in de verbrandingsoven.

Maar we kijken naar de positieve kant: Ze stoppen ermee! Burberry volgt hiermee het voorbeeld van onder andere Gucci en Versace, en dat is een goede zaak!

Helaas heeft een aantal merken zoals het akelige Goldbergh en Woolrich nog niet het licht gezien. Daar moeten ze nog een keer hard met hun neus op de feiten worden gedrukt. Bijvoorbeeld door de video, met Stella McCartney als verteller, te kijken. Let op! Deze video bevat echt harde, schokkende beelden. Dus denk nog even na voor je op de link klikt. 

Dat moet je gewoon niet willen (ver)kopen

Ik kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat je na het kijken daarvan nog steeds met droge ogen durft te beweren dat er niks mis is met het dragen van bont, of dat het hetzelfde is als leren schoenen. Want dat is het dus niet.

Normaal gesproken ben ik heel erg van het idee: ‘De consument bepaalt de vraag’, dus als die nu even gezond nadenkt, dan komt het vanzelf goed en stopt ook een Goldbergh met de verkoop van bont.

Maar in dit geval maak ik graag een uitzondering: Het moet domweg niet meer worden aangeboden. Het is zó overbodig, en zó gruwelijk. Ook (of juist) als ondernemer heb je verantwoordelijkheden, niet alleen voor je medewerkers, ook voor de producten die je verkoopt. En bont? Dat moet je gewoon niet willen verkopen (!).

 

Reacties (0)

Sylvia (1973). Geboren in het Gooi, wonend en werkend in het Heuvelland van Zuid-Limburg. Getrouwd met de liefde van haar leven, voor wie ze tien jaar geleden naar het Limburgse is verhuisd. Hij is ondernemer met een bedrijf in het zuiden, dus verhuizen was voor hem geen optie. Op deze plek en op haar eigen website www.sylvia.nl vertelt ze over haar leven. Sylvia neemt zichzelf niet heel serieus en niet alle mensen begrijpen haar humor, wat regelmatig tot allerlei vermakelijke misverstanden leidt.

Archief

2018
2017