Een week geleden was het zover: het ‘boerkaverbod’ ging in. Sindsdien zie ik het elke dag minimaal vier keer voorbijkomen, op Facebook bijvoorbeeld. Officieel gaat het verbod over alle gezichtsbedekking, waaronder boerka, bivakmuts en integraalhelm, maar iets in mij wil daar niet helemaal aan. Iets in mij denkt dat het in de basis toch vooral om die boerka gaat en dat de helm en de bivakmuts erbij gekomen zijn om het ‘erdoor’ te krijgen.

Nuance is ver te zoeken

Iedereen die op Facebook zit, weet het: elke poging tot nuance is vergeefs. Het is zwartwit, en hard tegen hard. Zo ook met het boerkaverbod. Het regent reacties van mensen die het allemaal ontzettend eenvoudig vinden: je past je maar aan en anders rot je maar op. Het is onderdrukking, en daar maken we nu een einde aan. En het is precies dat laatste wat in mijn ogen helemaal niet zo eenvoudig is.

Mensen bedenken hoe religie eruitziet

Natuurlijk, er is geen God die je vraagt je hoofd kaal te scheren, je nagels in alle kleuren van de regenboog te lakken, of een hoofddoek of boerka te dragen. Dat soort dingen wordt bedacht door mensen, mánnen, die daarmee uitdrukking willen geven aan hun idee van geloof. Daarbij zijn ze ervan uitgegaan dat mannen hun dierlijke oprispingen niet in bedwang kunnen houden. Dat mannen onbeschaafd, onaangepast en onopgevoed zijn, en dat ze oprecht geloven dat een vrouw een lustobject is dat hen ter beschikking staat. En ‘dus’ moeten vrouwen zich maar compleet bedekken. Want de man zó in verleiding brengen, dat kan niet. Dan deug je niet als vrouw. 

Is dat oké? Ben ik het daar mee eens?

Niet eens misschien en niet eens een heel klein beetje.

Maar…. Het is al tientallen jaren de cultuur, hun sociale samenleving en het gaat daar al generaties lang zo. Daardoor duurt het ook generaties lang voor dit veranderd is. Dat gaat langzaam, stapje voor stapje, en het meeste en snelste resultaat wordt geboekt, als het van binnenuit gebeurt. 

Als ‘buitenstaander’ nu rücksichtslos een boerkaverbod er doorheen drukken, heeft helemaal geen nut. Sterker nog, het kan voor die vrouwen een heel akelig averechts effect hebben. Want wij kijken 10 seconden naar die boerka, maar die vrouw moet de resterende 23 uur en 59 minuten door. Ze moet ook weer naar huis waar ze wordt geconfronteerd met mannen die haar daardoor kunnen zien als ‘slet’, als ‘ordinair’. Zonder die gezichtsbedekkende kleding is ze voor hen loslopend wild, kan ze verstoten worden, mishandeld en verkracht.

Is dát dan wat we willen? 

Volgens mij niet. Die mannen moeten worden (her-)opgevoed. Door hun moeders, maar vooral door hun mannelijke rolmodellen, hun vaders, broers, en neven. En dat gaat niet van vandaag op morgen.

Ik heb geen pasklare oplossing, was het maar zo’n feest, maar domweg de boerka uit het straatbeeld bannen en denken dat daarmee ook die cultuur en gedachtegang verdwijnt? Dat is pas echt dom en kortzichtig. 

More content below the advertising

Reacties (0)

Sylvia (1973). Geboren in het Gooi, wonend en werkend in het Heuvelland van Zuid-Limburg. Getrouwd met de liefde van haar leven, voor wie ze tien jaar geleden naar het Limburgse is verhuisd. Hij is ondernemer met een bedrijf in het zuiden, dus verhuizen was voor hem geen optie. Op deze plek en op haar eigen website sylvia.nl vertelt ze over haar leven. Sylvia neemt zichzelf niet heel serieus en niet alle mensen begrijpen haar humor, wat regelmatig tot allerlei vermakelijke misverstanden leidt.

Archief

2019
2018
2017
More content below the advertising