Blog posts met tag Ballet

Afgelopen zondag werd Alexandra Radius 80 jaar en kan ze terugblikken op een prachtige carrière en een leven vol liefde met haar man Han Ebbelaar.  

Afgelopen zondag is Alexandra Radius 80 jaar geworden. Een mijlpaal voor de altijd elegante sterdanseres van Het Nationale Ballet en vele andere gezelschappen daarvoor. Haar man Han Ebbelaar wordt volgende jaar 80 en ergens tussen die twee verjaardagen in – dit najaar – komt een boek uit over het leven van Lex en Han.

Han en Alexandra op een hotelkamer in Amerika, 1969

Levensdans heet dat. Heel toepasselijk, want toen de ballerina in 1959 voor het eerst een pas de deux danste met Han, begon voor het tweetal met recht een dans voor het leven.

Alexandra Radius en Han Ebbelaar zijn legendarisch. Samen dansten ze in binnen- en buitenland jarenlang de sterren van de hemel. Ze schitterden in de grootste balletten en waren de muze van meesterchoreograaf Hans van Manen.

Alexandra in 1963 (c) Nationaal Archief

Dat Alexandra zo groots carrière maakte, was voor haar nooit vanzelfsprekend. Volgens de norm was ze namelijk te klein om bij het Corps de Ballet te komen. Haar danslerares, de befaamde Nel Roos,  maakte zich zorgen.

Er was maar één oplossing: 'Lexje' zoals ze haar noemde, moest solist worden. Maar dat betekende nóg harder werken, nóg meer knokken en nóg meer discipline.

Ze had het en ze kon het. 'Lexje' wérd solist. Ze knokte zich een weg naar de top, waar ze straalde. Ze was misschien klein, haar talent en uitstraling waren groots.

Alexandra en Han in 1979, met prinses Beatrix

In het boek Levensdans lees je alles over de jeugd, liefdes, twijfels en de succesvolle loopbaan van de Grande Dame van het ballet en haar levensdanspartner Han Ebbelaar. Bijna zestig jaar zijn ze gelukkig getrouwd, ze verbouwden na hun actieve danscarrière eigenhandig hun huis in Frankrijk. Alexandra stortte met haar ranke armen beton, zaagde balken ('We hadden zoiets nog nooit gedaan, maar het lukte'). Bij hun geliefde vak bleven ze betrokken door onder andere de stichting Dansersfonds '79 op te richten.

Vuur voor de dans, liefde voor elkaar, het is er allebei nog, het straalt van ze af.   

Van harte gefeliciteerd Alexandra, je bent nog altijd een elegante, krachtige beauty. Blijf dat nog vele jaren, naast je grote liefde Han Ebbelaar.

PS Levensdans verschijnt komend najaar bij uitgeverij Brandt

Reacties (0)

More content below the advertising

Igone is met Thijs, Thijs Römer, maar onze nationale ballettrots was óók met Marijn Rademaker. Wat ze met hém had, had ze met niemand. Met knappe Marijn had ze ‘zo’ haar Thijs bedrogen, ware het niet dat de blonde god van de herenliefde is. (Igone: ‘Als Marijn geen homo was, dan zou ik het wel weten…’)

Dat neemt niet weg dat elke samenwerking van Igone en Marijn spetterde van de intimiteit, sensuele spanning en… liefde. Geen gespeelde liefde volgens Marijn: ‘Kussen en omhelzingen worden nogal eens door dansers gefaket. Omdat hun vriendje dat dan niet goed vindt of zoiets. Maar als je de dynamiek verbreekt, klopt het niet meer. Je kunt het niet half doen, dan wordt het nep.’

‘We hebben een verliefdheid zonder seks,’ zei Igone over ‘de andere man’ in haar leven.

Maar dat is nu allemaal voorbij. Voorgoed. Igone is, althans op de planken, haar ‘tweede liefde’ kwijt.

Marijn kampte al jaren met blessures en afgelopen september danste hij met pijn in het hart zijn laatste pas de deux met Igone.

Die voorstelling markeerde het einde van een meer dan bijzonder samenwerking. Want Igone en Marijn waren as close as close can get en het gedroomde danspaar; de Alexandra Radius en Han Ebbelaar van deze tijd.

Kwetsbaar

En nu heeft Igone een nieuwe liefde. Al is Marijn niet uit haar leven verdwenen. De twee blijven bevriend (‘We bellen elkaar wel drie keer per dag op’) en afgelopen zaterdag maakte Marijn zijn achter de schermen-debuut als assistent balletmeester voor La Dame Aux Camélia’s. Dus ook in haar vak is Igone nog een beetje met hem samen.

Maar in de spotlights moest Marijn het afgelopen zaterdag overlaten aan Daniel Camargo, die nu Igone in zijn armen hield, kuste, liftte, ronddraaide…

Of Igone met hem net zo’n klik heeft als met Marijn… Het kan bijna niet, maar dat zoiets de prestaties niet in de weg staat, werd op de première heel mooi duidelijk.

Igone en haar nieuwe partner dansten werkelijk de sterren van de hemel. Opwindend, ontroerend, virtuoos, maar ook heel kwetsbaar en dat maakte diepe indruk.

Tranen

Zelfs mijn puberzoon hield het bijna niet droog op het einde. (Wie neemt er nou een puber mee naar een drie uur durend klassiek ballet zul je denken… Ja, ik dus, en hij vond het ‘indrukwekkend en verrijkend’). Dat is een cadeautje, vind ik.

Bij mij liepen de tranen over mijn wangen toen Igone haar sterfscene speelde. Ook tijdens het daverende slotapplaus kon ik de tranen niet echt tegenhouden… De blijdschap en opluchting straalde van Igone en haar nieuwe partner af en dat was heel erg ontroerend.

Natuurlijk was er een intensief repetitieproces aan deze dansontlading voorafgegaan, maar dat het zó raak zou zijn en dat het publiek het paar zó zou omarmen, dat was natuurlijk niet te voorzien.

Hij gaf haar zijn bloemen, zij gaf hem een innige kus én haar vertrouwen.

Nog te zien t/m 4 november

operaballet.nl

Reacties (0)

Marion Florusse is chef tekst/kunst & cultuur bij Nouveau, ze woont met man en zoon in Amsterdam en is een groot liefhebber van alles wat te maken heeft met theater, muziek, beeldende kunst, film en literatuur. “Wat is er mooier dan goede ervaringen op cultuurgebied delen met anderen? Op deze plek hoop ik dan ook van harte mensen te tippen als het gaat om niet te missen voorstellingen, concerten of tentoonstellingen. Maar soms is het ook gewoon fijn om je eigen gevoel over iets dat je raakt, opwindt of verbaast te toetsen aan anderen. Ik hoor dus graag van je…”

Archief