Blog posts met tag boek

Wie was de man achter dat gevaarlijk uiterlijk van Jules Deelder?
Wat school er achter die zwarte maatpakken, dat met brillantine gelakte haar?
Een nieuw boek brengt de overleden dichter tot leven.

Opgebrand

Er zijn mensen die niet stokoud worden, maar die toch meer geleefd hebben dan menigeen die dat wel gegeven is. Jules Deelder was er zo een. De Nachtburgemeester van Rotterdam zette het leven naar zijn hand en haalde er alles uit wat er in zat. Dat is al iets om bewondering voor te hebben. ‘Beter opgebrand, dan uitgedoofd’, was zijn motto.

Verlegen
Hoe het kan dat een van nature timide jongetje zijn verlegenheid zó overschreeuwt, dat hij uitgroeit tot een unieke, volslagen eigenzinnige, onverstoorbare man?
In zijn boek over de dichter probeert Anton Slotboom het mysterie te ontrafelen.
Ik heb het met veel plezier verslonden. De zin van het leven ben je zelf – Het compromisloze leven van Jules Deelder brengt de vorig jaar overleden dichter namelijk bruisend tot leven.

Grote liefde
Ik was als meisje al gefascineerd door Deelder. Zijn eigenzinnige gedichten, zijn kennis van jazz en zijn uiterlijk. Daarachter was een hele wereld verborgen… Ook de ‘zachtheid’ die vrienden als wijlen Herman Brood, Bart Chabot en Loes Luca wel te zien kregen.

Zelf heb ik hem twee keer ontmoet, op een perspresentatie van het North Sea Jazz Festival en toen ik hem eens interviewde over zijn project Deelder Draait Door.
Ik was behoorlijk zenuwachtig, maar een gedeelde liefde voor jazz en mijn eigenwijze collectie jazzelpees sleepten me erdoorheen. ‘Een vrouw die echt van jazz houdt, dat zie je niet vaek.’
Jazz was zijn grote liefde, uiteindelijk was hij meer verslingerd aan het drummen, dan aan het dichten.

Sparta
De dichter kon grof zijn (‘Pleurt toch op man’, was een van zijn vriendelijkste uitingen in het plat Rotterdams), hij was zijn leven lang verslaafd aan verdovende middelen, smokkelde ze zelfs Colombia binnen.
Het zijn anekdotes die het boek van Slotboom spannend en speels maken, maar tussen de regels door lees je over die ‘andere’ Deelder, de ‘verborgen’ Deelder.
Over zijn kijk op leven en dood.
Nooit had hij gedacht de 75 te zullen halen, maar als ‘jong’ sterven er toch niet meer in zat, dan misschien toch maar tot het gaatje gaan? Voor dochter Ari en zijn Annemarie had hij wel gewild, voor hen had hij wel honderd willen worden, al wist hij dat met zijn leefwijze 75 al een behoorlijke mijlpaal was.
Van mij had hij ook nog wel een tijdje mogen genieten van zijn erelidmaatschap van Sparta en van zijn dagelijkse gin mét een wolkje tonic, zónder groente.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

More content below the advertising

Lees Raymann zoekt raad, levenslessen van een rasoptimist van Jörgen Raymann. Je hebt het in een weekeindje uit en wordt er absoluut vrolijk van.

Zoals ik vrolijk werd van de ontmoeting met deze intens hartelijke man. De cabaretier/presentator vertelde mij, zoals hij ook in zijn boek doet, onomwonden over het slechtste jaar uit zijn leven. In 2016 verloor hij door ‘ongelukkige’ investeringen heel veel geld. Tot overmaat van ramp werd zijn tv-show wegens tegenvallende kijkcijfers van de buis gehaald. Dan was er nog een vervelende medische ingreep ("Alles is weer helemaal in orde, hoor") waardoor hij even uit de running was.

Onvoorwaardelijke liefde
Alles wat vanzelfsprekend was, weelde en succes, viel weg. "Papa had even geen werk en geen geld meer." Maar zijn gezin bleef zijn anker. "Mijn vrouw Sheila en mijn dochters Melody en Jalisha hebben mij er doorheen gesleept. En onze labrador, al was het maar door de onvoorwaardelijke liefde die zo’n dier je geeft."

De lekkerste roti
Het lukte Raymann, de rasoptimist, het hoofd niet te laten hangen. Hij zette zijn schouders eronder, stelde orde op zaken. De Porsche werd ingeruild voor een Volvo ("Toen realiseerde ik me pas hoe luxe dat eigenlijk al is!"), de reizen iets minder exotisch en er werd vaker genoten van home made suppers. Boffen dat zijn Sheila de lekkerste roti ter wereld maakt. (De twee geven op aanvraag kookworkshops).  

Roem en rijkdom
Zijn diepe val heeft hem ook winst gebracht. Op het menselijke vlak. "Het heeft me nóg meer laten zien waar het eigenlijk om draait. Als je me vraagt waar ik in het leven echt trots op ben, dan zeg ik: mijn vrouw en kinderen. Door roem en rijkdom verander je ongemerkt. Op zeker moment betrap je jezelf er op dat je het gevoel hebt helemaal ‘de man’ te zijn. Zo van: Waarom moet ik hier in de rij staan, weten jullie niet wie ik ben?" Lachend: "Nou dat is helemaal weg, ik sta weer met mijn voeten op de grond." En: "Het heeft me ten goede veranderd."

Inspirerend
Ik kan dat alleen maar beamen. Als ik met hem praat bij Café Restaurant Dauphine, naast de studio’s van BNR, zit ik overduidelijk tegenover een gelukkig man. Een hartelijk en warm mens bij wie je je meteen op je gemak voelt. Raymann heeft raad gezocht, maar kan het ook heel goed zelf geven. Hij is dankbaar voor al het mooie en goede in zijn leven en dat straalt hij uit.

Ik ervaar het als een zeer inspirerende ontmoeting, die mijn dag ondanks de grijze Hollandse hemel zonnig maakt… Menselijk contact, daar gaat het om in het leven. "Vijftig zijn helpt ook", zegt hij en ook daar weet ik alles van. Raymann: "Ik ben nu nóg emotioneler." Schaterend: "Man, als mijn hond getrimd wordt, schiet ik al vol."

Volle agenda
Raymann is inmiddels weer een druk baasje. Zijn theateragenda is vol tot juni 2018, hij heeft daarnaast zijn eigen radioprogramma bij BNR, Ask me Anything (op werkdagen tussen 14.00 en 15.00 uur), gaat een aantal mooie tv-producties maken (nog geheim!) en geeft met een team motivational speeches bij grote bedrijven.   

The only way is up!

Dit weekend doen:

  1. Lekker eten: Als je Raymann’s levenslessen uit hebt, eet dan de (volgens de kenner zelf) beste roti (afgezien van die van Sheila) bij Roopram in Amsterdam Oost en De Pijp of ga naar Pomme, Raymann’s favoriete ‘Surinamer’ aan de Wittevrouwenstraat in Utrecht.
  2. Aan te raden leesvoer: 'De Dageraad' van Annejet van der Zijl, waar het verhaal begint van Sonny Boy, hoofdfiguur uit haar bestseller 'Op de Surinaamse plantage van de familie van Waldemar Nods'.
  3. Naar de film: Ontroerend en prachtig gefilmd Un Sac de Billes, over twee joodse jongetjes op de vlucht voor de vijand. Raymann houdt het er zeker niet droog bij.

Reacties (1)

Vierailija
1/1 | 

Wat mooi! (En lekker ook ?)

Marion Florusse is chef tekst/kunst & cultuur bij Nouveau, ze woont met man en zoon in Amsterdam en is een groot liefhebber van alles wat te maken heeft met theater, muziek, beeldende kunst, film en literatuur. “Wat is er mooier dan goede ervaringen op cultuurgebied delen met anderen? Op deze plek hoop ik dan ook van harte mensen te tippen als het gaat om niet te missen voorstellingen, concerten of tentoonstellingen. Maar soms is het ook gewoon fijn om je eigen gevoel over iets dat je raakt, opwindt of verbaast te toetsen aan anderen. Ik hoor dus graag van je…”

Archief