Blog posts met tag Marion Florusse

Vandaag wordt Alexandra Radius 80 jaar en kan ze terugblikken op een prachtige carrière en een leven vol liefde met haar man Han Ebbelaar.  

Vandaag is Alexandra Radius 80 jaar geworden. Een mijlpaal voor de altijd elegante sterdanseres van Het Nationale Ballet en vele andere gezelschappen daarvoor. Haar man Han Ebbelaar wordt volgende jaar 80 en ergens tussen die twee verjaardagen in – dit najaar – komt een boek uit over het leven van Lex en Han.

Han en Alexandra op een hotelkamer in Amerika, 1969

Levensdans heet dat. Heel toepasselijk, want toen de ballerina in 1959 voor het eerst een pas de deux danste met Han, begon voor het tweetal met recht een dans voor het leven.

Alexandra Radius en Han Ebbelaar zijn legendarisch. Samen dansten ze in binnen- en buitenland jarenlang de sterren van de hemel. Ze schitterden in de grootste balletten en waren de muze van meesterchoreograaf Hans van Manen.

Alexandra in 1963 (c) Nationaal Archief

Dat Alexandra zo groots carrière maakte, was voor haar nooit vanzelfsprekend. Volgens de norm was ze namelijk te klein om bij het Corps de Ballet te komen. Haar danslerares, de befaamde Nel Roos,  maakte zich zorgen.

Er was maar één oplossing: 'Lexje' zoals ze haar noemde, moest solist worden. Maar dat betekende nóg harder werken, nóg meer knokken en nóg meer discipline.

Ze had het en ze kon het. 'Lexje' wérd solist. Ze knokte zich een weg naar de top, waar ze straalde. Ze was misschien klein, haar talent en uitstraling waren groots.

Alexandra en Han in 1979, met prinses Beatrix

In het boek Levensdans lees je alles over de jeugd, liefdes, twijfels en de succesvolle loopbaan van de Grande Dame van het ballet en haar levensdanspartner Han Ebbelaar. Bijna zestig jaar zijn ze gelukkig getrouwd, ze verbouwden na hun actieve danscarrière eigenhandig hun huis in Frankrijk. Alexandra stortte met haar ranke armen beton, zaagde balken ('We hadden zoiets nog nooit gedaan, maar het lukte'). Bij hun geliefde vak bleven ze betrokken door onder andere de stichting Dansersfonds '79 op te richten.

Vuur voor de dans, liefde voor elkaar, het is er allebei nog, het straalt van ze af.   

Van harte gefeliciteerd Alexandra, je bent nog altijd een elegante, krachtige beauty. Blijf dat nog vele jaren, naast je grote liefde Han Ebbelaar.

PS Levensdans verschijnt komend najaar bij uitgeverij Brandt

Reacties (0)

More content below the advertising

Marion Florusse stort zich in Borgen 4 – Power & Glory, en is vanaf de eerste aflevering verkocht.

Roem & macht

De vorige drie seizoenen van Borgen over de eerste (fictieve) vrouwelijke minister president van Denemarken heb ik verslonden.

Ik niet alleen, wereldwijd was de Deense serie een enorm succes. En nu is er dan seizoen 4, dat de subtitel Power & Glory kreeg.

Strijd & charisma

Je kunt Borgen 4 volgen zonder de eerste seizoenen te hebben gezien, maar dan duurt het wel even voordat je er echt ‘in’ komt. Maar waarom zou je eigenlijk? De vorige series zijn nog te zien op Netflix en echt meer dan de moeite waard.

In Borgen 4 Power & Glory is het grootste deel van de cast uit de vorige delen gewoon weer terug. Maar de charismatische hoofdrolspeelster Sidse Babett Knudsen die weer tekent voor de rol van de ambitieuze Birgitte Nyborg, steelt de show.

Was ze in de vorige reeksen minister-president, Borgen 4 speelt zich wat jaren later af. Haar kinderen zijn de deur uit. Birgitte is inmiddels minister van Buitenlandse Zaken onder een vroegere, vrouwelijke collega. Een vrouw die Birgitte maar al te graag laat voelen dat zij nu de baas is. De ervaren Birgitte raakt in Power & Glory verstrikt in een internationale machtsstrijd als er een grote olievondst wordt gedaan in Groenland en dat brengt haar in conflict met haar eigen regering.

Ambitie & chocola

Daarnaast worstelt Birgitte zwaar met de overgang. Een vrouw van vlees en bloed. Een vrouw die heel stoer roept hoe fijn het is om alleen te leven en met niemand meer rekening te hoeven houden nu haar kinderen de deur uit zijn.

Maar soms zijn er toch die ‘lege’ eindjes van doorgewerkte avonden en een zweem van nostalgie. Ze is bevriend gebleven met haar ex-man, maar als hij vertelt dat hij en zijn nieuwe liefde een kind krijgen, is er toch even – je voelt het als kijker bijna fysiek - die steek in haar hart.

Voor Birgitte is de tijd van een gezin met kinderen voorgoed voorbij. Haar zoon en dochter hebben hun eigen leven en problemen. Haar rest de ambitie, de opvliegers en de schrale troost die ze vindt in dozen chocolade.  Maar vergis je niet: de oprechte liefde voor haar werk is geen afleidingsmanoeuvre.

Sober & meeslepend

De toon van Borgen 4 – Power & Glory waarin weer fantastisch wordt geacteerd, is iets soberder en zwaarder dan in de voorgaande delen. De verhaallijnen, ook over bijvoorbeeld journaliste Katrine Fønsmark (Birgitte Hjort Sørensen), slepen je ondanks dat volledig mee.

Scherp blijf je ook. Bijvoorbeeld door jezelf te betrappen op denken (en voelen) in stereotypen. Als Birgitte bijvoorbeeld ‘maar’ kort op het verjaardagsdiner van haar zoon blijft en haar assistent eropuit stuurt om een cadeau voor hem te kopen. Wat vind je daar eigenlijk van? En waarom? Vinden we dat soort dingen van mannen niet al eeuwen doodgewoon? Borgen 4 - Power & Glory is een echte must see in 8 afleveringen. Nu op Netflix!

Foto's (c) Netflix

 

Reacties (1)

Wie wil dat nou niet, aan het handje lopen van Arsène Lupin? Vanaf 23 juli kun je je door de inspirator van de Netflix-serie laten coachen. Het boek 'Doe en denk als Arsène Lupin' laat je in het hoofd kruipen van het populaire personage en helpt je nog meer uit je leven te halen. Ik dacht eigenlijk meteen aan Omar Sy. Als dit de manier is om dichtbij hém te komen, dan ben ik vóór.

Maak het onmogelijke mogelijk

Doe en denk als Arsene Lupin! Zo heet het boek van Stephane Garnier die slim inhaakt op de enorme Lupin-rage. In zijn boek 'leert hij je te denken als Arsene Lupin. Dat komt neer op het onmogelijke te realiseren door het onvoorstelbare te bedenken.'

Dat klinkt al goed. In Netflix-kraker Lupin raadpleegt de meer dan charmante hoofdfiguur Babacar Diop de boeken over Lupin. Hij laat zich erdoor inspireren om op elegante wijze uit de meest lastige parketten te komen. Na een juwelenroof in het Louvre bijvoorbeeld, maar dit terzijde.

Een boef om van te houden

Arsène is altijd zelfverzekerd met een air van gewicht en houdt zich alleen bezig met list en bedrog als het voor de goede zaak is. Kijk, daar zijn we dol op, een ‘boef’ om van te houden.

En wat houden we van hem!  

Dat blijkt wel uit het enorme succes van de tweede reeks. Lupin is een van de meest bekeken en gewaardeerde Netflix-series ever. Meer dan 70 miljoen huishoudens keken ernaar.

Out of the box

Dat kijkgedrag zit m natuurlijk niet alleen in het gedachtengoed van de serie. Het heeft alles te maken met de hoofdrolspeler. Omar Sy is een enorme publiekslieveling. Al sinds zijn glansrol in de film Intouchables. Een beer van een kerel met een meer dan aantrekkelijke fysiek en een onweerstaanbare glimlach.

Hem gun je de wereld, de liefde met de moeder van zijn ook al aanbiddelijke Netflix-zoon Raoul en de gerechtigheid die hij zoekt. Vind je de oplossingen in de serie ook vaak zo kinderlijk eenvoudig? Bedenk dan dat het karakter Arsene Lupin dateert uit 1905, toen het leven nog eenvoudig was. Toen was wat Lupin deed het ultieme out of the box denken.

Omar et moi

In 'Doe en denk als Arsene Lupin' krijg je tools om te doen wat Lupin in zijn tijd deed. Zijn intelligentie net iets anders laten werken. Logisch denken, maar wel op een manier die ingaat tegen het gangbare. Lijkt me goed, niet te gangbaar gaan denken.

Dat dreigen we in de hectiek van het leven wel eens te vergeten, dus als dit boek daarbij een handje helpt, prima! En als het werkt, zitten Omar en ik binnenkort tegenover elkaar terwijl ik hem zijn XL-shirt van het puike lijf vraag.

Klopt, Sy heeft (afgezien van een mooie vrouw en drie kinderen) een bloedhekel aan interviews. Hij spreekt nauwelijks Engels en ik niet echt verleidelijk Frans… Maar met een beetje buiten de kaders denken moet het toch lukken om hem te strikken en met weinig woorden iets moois te bewerkstelligen. Ik hoef me alleen maar in het boek van Stéphane Garnier te verdiepen en me af te vragen: hoe zou Lupin Omar binnenhengelen?

Doe en denk als Arsène Lupin verschijnt op 23 juli bij Kosmos en kost 16 euro.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

Reacties (0)

Alsof ik kennis heb gemaakt met de échte Vincent van Gogh. Zo voel ik me na het zien van At Eternity’s Gate waarin Willem Dafoe de tragische schilder speelt.

De gelijkenis – voor zover je kunt afleiden uit de zelfportretten - is treffend.

Understated speelt Dafoe de rol van verguisde kunstenaar, te vroeg geboren, zijn tijd ver vooruit en hopeloos onbegrepen. ‘Ik schilder voor mensen die nog niet geboren zijn,’ filosofeert hij in de film die de laatste tien jaar van Vincent's leven belicht.

Geplaagd door angsten en depressies schildert hij landschappen en portretten in een realiteit waar de wereld om hem heen nog niet aan toe is.

Oog in oog met de eeuwigheid

Ga niet naar deze film als je hoopt op romantiek in Van Gogh-tinten, want je wordt niet vrolijk van Julian Schnabel's rauwe portret van de schilder. Vincent leidt een eenzaam en arm bestaan. Zelfs zijn vooruitstrevende vriend en vakgenoot Gauguin begrijpt zijn kleurgebruik en bijna manische gedrevenheid niet.

Meest ontroerende moment in de film is de scene waarin zijn broer Theo hem opzoekt in het ziekenhuis. De broers liggen samen in bed en Vincent legt als een onschuldig kind zijn hoofd op Theo’s borst, hem smekend of hij niet wat langer kan blijven.

De eenzaamheid schreeuwt oorverdovend uit deze film waarin honger, kou en angst onnadrukkelijk aanwezig zijn. Alleen als hij de zon tegemoet rent, door de bloemrijke velden van Arles, glimlacht Vincent terug naar het leven. Daar waar hij oog in oog staat met de eeuwigheid, Eternity’s Gate – het schilderij dat Vincent twee maanden voor zijn dood schilderde.

Willem Dafoe verdient een vette Oscar voor zijn ingetogen vertolking, voor zijn gave om zich over te geven, zijn kunst van het weglaten, zijn dienstbaarheid aan de rol en zijn totale gebrek aan ijdelheid op het doek.

Wilde seks

Van mij had Willem Dafoe al een Oscar mogen krijgen voor zijn rol in Platoon(1986). Zijn sterfscène, de armen wijd uitgespreid, doorzeefd met kogels. Het Adagio voor Strijkers van Samuel Barber eronder... het staat op mijn netvlies gegrift. 

Ik geef toe dat ik een zwak heb voor Dafoe, die ik twintig jaar geleden mocht interviewen in Amsterdam. Daar werd ik niet teleurgesteld. Want wat een aardige, benaderbare man. Dol op zijn vak en zich bijna niet bewust van zijn aantrekkingskracht die ook op het witte doek altijd sluimerend aanwezig is.

Ik begrijp niet dat de Française bij wie Vincent een kamertje huurt hem niet de kleren van het lijf rukt als hij oppert dat ze misschien bij hem zou kunnen blijven… Maar in plaats van wilde seks te hebben met een van de grootste kunstenaars aller tijden, wijst ze hem op de huurachterstand die hij bij haar heeft. Wie is er dan eigenlijk gek?

Kers op Dafoe's taart

Dafoe, inmiddels 63, heeft meesterlijke griezels gespeeld, soms een held en vaak schijnbaar doodgewone mannen, zoals in The Florida Project. Maar zijn Van Gogh is de voorlopige kers op Willem Dafoe’s taart.

Daar kan geen Bradley Cooper en ook geen Rami Malek tegenop, al zou ik de laatste het beeldje alleen al gunnen om de liefde waarmee hij Freddie Mercury tot leven heeft weten te brengen in Bohemian Rhapsody. Maar het verbleekt bij de van alle glamour ontdane prestatie van Dafoe.

Of de gerechtigheid op 24 februari zal zegevieren of niet, met At Eternity’s Gate is er in feite een nieuwe Van Gogh ontstaan, een grootse ontdekking in filmvorm waardoor je voorgoed anders naar hem en zijn werk gaat kijken.

Vanaf 7 februari in de bioscoop.

BONUSTIP van een heel ander kaliber: Cats

Van 2 t/m 7 april komt de musical Cats terug in Nederland, in het Rotterdamse Luxor Theater. Deze originele West Ende-versie met Britse cast speelde vorig jaar en begin dit jaar voor uitverkochte zalen in Nederland. Nog niet gezien? Ga dan zeker op jacht naar kaarten. Want aan deze voorstelling klopt alles!

Ik heb ademloos gekeken en geluisterd en dat terwijl ik allesbehalve een musical-fanaat ben. Deze productie ademt vanaf het eerste ogenblik magie en dat is wat theater maakt tot wat het hoort te zijn.

Adem voor de geest.

Reacties (0)

Marion Florusse is chef tekst/kunst & cultuur bij Nouveau, ze woont met man en zoon in Amsterdam en is een groot liefhebber van alles wat te maken heeft met theater, muziek, beeldende kunst, film en literatuur. “Wat is er mooier dan goede ervaringen op cultuurgebied delen met anderen? Op deze plek hoop ik dan ook van harte mensen te tippen als het gaat om niet te missen voorstellingen, concerten of tentoonstellingen. Maar soms is het ook gewoon fijn om je eigen gevoel over iets dat je raakt, opwindt of verbaast te toetsen aan anderen. Ik hoor dus graag van je…”

Archief