Moet je je voorstellen, Kim Wilde op de toppen van haar roem. Jaren tachtig en de ene hit na de andere… Ze komt naar Nederland om haar platen te promoten, of liever gezegd de toen nog super geavanceerde cd en wat doet ze? Ze gaat naar de Keukenhof!

In de avond gaf ze ook concerten, in Paradiso, De Melkweg… Daar gingen ze met zijn allen uit hun dak op The Kids in America, Cambodia…

Ik was geen echte Kim Wilde-fan, maar leuk vond ik haar wel en ze kon nog echt zingen ook.

Maar haar achternaam deed ze geen eer aan, dat bleek wel toen ik haar een paar weken geleden interviewde.

Ik had gedacht dat ze zich in die opwindende eighties als een echte diva in het nachtleven van Amsterdam, Rotterdam of Utrecht zou hebben gestort, maar niets is minder waar. Nee, hoor, Kim ging na haar concerten meteen naar haar dure hotelmandje om de volgende dag fris op pad te kunnen in ons mooie landje.

En zo is het dus gekomen dat de natte droom van ontelbare mannen en jongens, verliefd werd op de bloembollen in Lisse.

Aliens

Als ik haar spreek (die stem is geen spat veranderd) gilt ze enthousiast als ik vraag wat ze zich het beste herinnert van haar bezoeken aan Nederland: ‘Your Keukenhof! I love it, all these beautiful colours.’

Nu moet ik bekennen dat ik zelf nog nooit een bezoek heb gebracht aan het summum van Hollands Glorie, maar ik krijg er op slag zin in. Want als Kim er nu nog lyrisch over is, weet ik blijkbaar niet wat ik mis.

Achtenvijftig is Kim inmiddels, nog altijd blond, beetje molliger dan vroeger en weer helemaal terug. Ze is een tijdje gestopt met zingen om zich te wijden aan een van haar grote liefdes, tuinieren. En dat verklaart natuurlijk ook die interesse in tulpen en hyacinten.

Verrassend is ook haar enorme passie voor science fiction (haar nieuwe cd heet niet zomaar Here Come The Aliens). Kim is ervan overtuigd dat ze al eeuwen onder ons zijn, die aliens. In haar eigen achtertuin heeft ze een soort brief encounter gehad met outer space. En nee, dat kwam niet door een wijntje teveel, want Kim drinkt al jaren geen druppel meer. ‘I feel a lot better now.’

Geen bollen maar ballen

Ze is gelukkiger dan ooit, zoals veel 50+-vrouwen, mezelf incluis. Kwestie van alle kwartjes zijn gevallen zijn en dingen die schitterend samenkomen. Ook op de bühne staan, vindt ze fijner dan ooit. ‘Ik voel me zelfverzekerder en geniet er veel meer van dan vroeger.’

Volgende maand begint haar tournee. Op het Haagse Parkpop is ze in juni al te zien, maar in november komt ze naar Nederland – waar ze inmiddels goede vrienden heeft - voor een clubtour.

Ze verheugt zich erop, al is er in het najaar geen bol te vinden in Nederland. Nou ja, er mogen dan geen bollen zijn, er zijn wel ballen, bitterballen wel te verstaan. Want dat is een andere hartstocht van de gelukkig getrouwde moeder van twee volwassen kinderen:

‘The first thing I will do is go to a café and order BITTERBALLS!’

Ja, en dat ga ik ook doen, nu meteen!

Beeld: Steve Ullathorne

Reacties (0)

Marion Florusse is chef tekst/kunst & cultuur bij Nouveau, ze woont met man en zoon in Amsterdam en is een groot liefhebber van alles wat te maken heeft met theater, muziek, beeldende kunst, film en literatuur. “Wat is er mooier dan goede ervaringen op cultuurgebied delen met anderen? Op deze plek hoop ik dan ook van harte mensen te tippen als het gaat om niet te missen voorstellingen, concerten of tentoonstellingen. Maar soms is het ook gewoon fijn om je eigen gevoel over iets dat je raakt, opwindt of verbaast te toetsen aan anderen. Ik hoor dus graag van je…”