Vorige week was het weer zo ver. Ik moest voor mijn jaarlijkse controle naar de huidarts. Het is iedere keer weer spannend, maar het hoort er gewoon bij.

Onderweg naar mijn afspraak gaan mijn gedachten zes jaar terug. Elk jaar ga ik met Ank, Moniek en Magda een dagje naar de sauna. We kennen elkaar via onze kinderen en daarnaast is Ank mijn buurvrouw.

Lelijk plekje

Zittend in het bubbelbad zegt Ank opeens: “Wat heb jij een lelijk plekje op je rug, het lijkt wel een hele zwarte moedervlek. Heb je dat al een keer laten onderzoeken?” Ik moet heel eerlijk zeggen; op dat moment kwam het niet bij mij binnen. Mijn hele lichaam zit onder de vlekjes. Dat is het voordeel/nadeel van een lichte huid met sproeten…

Ik vond het wel een beetje vervelend dat ze het zei. Ank ziet er altijd heel verzorgd uit - zelfs in haar joggingoutfit - en is meer met haar uiterlijk bezig dan ik. We wonen meer dan dertig jaar naast elkaar, maar ze heeft er nog nooit onverzorgd uit gezien. Ben stiekem best een beetje jaloers op haar.

We hadden een heel fijne dag en ik heb er verder niet meer over nagedacht wat Ank had gezegd.

Voelt niet goed

De dag na ons bezoek aan de sauna vestigt  Ank via WhatsApp nog eens de aandacht op het plekje op mijn rug en dat ik het echt moet laten onderzoeken. Ik maak toch maar een afspraak met de huisarts en kan dezelfde dag bij hem terecht.

Mijn huisarts denkt dat het niets is, maar geeft mij een verwijskaart voor het ziekenhuis. Ik maak gelijk een afspraak en kan over vier weken terecht. Ik weet niet wat het is, maar het voelt niet goed. Ik wil gelijk naar een dokter en ga rondbellen. Dezelfde middag heb ik een afspraak met een huidarts in Amstelveen.

Eigenlijk geeft zij hetzelfde aan als mijn huisarts en denkt dat het niets is. Ik voel me ontzettend opgelaten, omdat ik zo heb aangedrongen om nog dezelfde dag de afspraak te hebben. De huidarts haalt het plekje weg en voor de zekerheid wordt het opgestuurd naar het laboratorium.

Melanoom

Twee dagen later krijg ik de uitslag en stort mijn wereld in. Het blijkt toch niet zo onschuldig als het leek; het is een MELANOOM met een Breslow-dikte van 1 mm. Ik moet dezelfde dag weer naar de huidarts en er wordt meer weggesneden en ook dieper om te kijken of er uitzaaiingen zijn.

Ik leef de dagen erna in een roes. Na een week krijg ik de uitslag: geen uitzaaiingen! De vlag gaat uit.

APK-keuring

Alleen ben ik nu wel iemand die een aan kanker gerelateerde aandoening heeft gehad. Het eerste jaar moet ik dan ook elke drie maanden langskomen en worden er preventief meerdere plekjes weggehaald. Geen melanomen meer maar wel onrustige plekjes. Hierna ga ik eenmaal per jaar en noem het mijn jaarlijkse APK-keuring.

Het blijkt dat ik aan alle kanten een risicogroep ben:

  • Een lichte huid, die snel verbrandt (klopt)
  • Rood/rossig haar (klopt)
  • Veel moedervlekken (klopt)
  • Zonverbranding, vooral in de jeugd (wie smeerde er nou vroeger?)
  • Soms is er een erfelijke aanleg (klopt).

Wat ik heb geleerd van deze periode is dat ik altijd een zonnebrand in mijn tas heb met een SPF 50.

Weer een plekje weggehaald

Mijn jaarlijkse controle is inmiddels geweest en er is een plekje weggehaald. Net het verlossende telefoontje gehad van mijn huidarts; het plekje is onschuldig.

Twijfel jij ook aan een vlekje? Ga naar de dokter en laat het onderzoeken of kijk op www.stichtingmelanoom.nl voor meer informatie.

P.S. Ank, ik ben je heel dankbaar dat je zo aandrong om het te laten onderzoeken, I love you.

Reacties (0)

Inge van der Steeg werkt als Uitvoerend Producer bij Nouveau.
"Ik woon samen met man en zoon in Hoofddorp. Zolang ik me kan herinneren is afvallen onderdeel van mijn leven. Noem een dieet en ik kan je er alles over vertellen. De laatste paar jaren is mijn gewicht zo toegenomen dat ik er echt iets aan moet doen. De komende weken maak ik jullie deelgenoot van mijn strijd tegen de kilo’s."

Archief

2018