Blog posts met tag Blog Claudia

Mijn dochter is geboren in Amerika. Inmiddels zit ze op de Middelbare. Elf jaar oud is ze. Eind oktober wordt ze 12.

Ik ben een zogenaamde ‘nu of nooit’ moeder. Op mijn 39ste werd ik moeder. Net voor de kritische 40-grens die de Nederlandse justitie streng en strak als adoptiewet hanteert.

Elf jaar en 332 dagen geleden mocht ik een 6 dagen oude baby in mijn armen sluiten. Ik werd meteen overstelpt door liefde, en dat is in die elf jaar en 332 dagen alleen maar gegroeid en gegroeid. En toch zit er ook een bitterzoet randje aan dit verhaal.

Mijn mooie dag is voor haar een moeilijke dag

Want er is ook die andere moeder. Ik weet, néé stérker, ik vóél dat die andere moeder - aan de andere kant van de wereld – in oktober met extra veel gevoel en emotie terugdenkt aan twaalf jaar geleden. Toen ze beviel in een ziekenhuis ergens in Florida, en wist dat ze niet zelf dit kindje, deze prachtige dochter, zou opvoeden.

Mijn mooie dag is voor haar een emotioneel moeilijke dag.

“Hoe weet je eigenlijk dat de biologische moeder daar ook mee bezig is?” vroeg laatst een collega.

Diepe verbondenheid

Amerika is een zogenaamd open-adoptieland. Vakjargon voor: moeder/ouders bekend, contact mogelijk. Ik heb wel foto’s van de Amerikaanse moeder gezien, maar haar nooit lijfelijk ontmoet. En toch heb ik een diepe, diepe verbondenheid met haar. Door het vertrouwen dat ze mij en mijn man gaf door in te stemmen met ons als wensouders. Een beslissing die ze maakte aan de hand van onze ‘Dear BirthMother Letter’.

Elk jaar in oktober hebben we weer even contact. Administratief weliswaar, want zo werkt de Amerikaanse wet. Maar al twaalf jaar lang krijg ik rond de verjaardag van Fardau een mail van de Amerikaanse advocaat: “Birthmother called, askes for an update”.

En elk jaar als dit verzoek komt, ben ik blij. Blij, omdat er zo veel van mijn meisje, pardon óns meisje, wordt gehouden.

O, wat lijkt ze dan op 'Mama Amerika'

Ik verzamel de mooiste foto’s. Die met de grootste schaterlachen. En o, wat lijkt ze dan op “mama Amerika”. De hard lachende foto’s, die met dat gelukkige snoetje, die gaan op de post. Alsof ik wil onderstrepen dat Birthmother zich, ondanks haar diepe verdriet, geen zorgen hoeft te maken. Dat Fardau een glorieuze toekomst voor zich heeft. Waarbij ze misschien wel ooit president van Amerika wordt.

En ik doe er die foto van Moederdag bij. Die waarop Fardau twee eitjes had gebakken. “Een voor jou mama, en een voor mijn moeder in Amerika”.

Ooit hoop ik haar in het echt te zien

En ooit hoop ik haar, samen met onze dochter, in het echt te zien. Dit jaar waren we met ons gezinnetje daadwerkelijk in Amerika. Wens van mijn dochter. Ze wilde haar land van herkomst wel eens zien. Vooral dat wat ze kende van YouTube (“We móéten naar L.A. mama, daar woont Kim Kardashian”). Misschien volgend jaar wel Florida.

En voorlopig elk jaar in oktober én op Moederdag (én met de kerst, én als orkaan Florence over Florida raast) denken we aan ‘Mama Amerika’. Corrigeer, ik denk élke dag even aan haar.

Omdat ze mij het mooiste geschenk ooit gaf.

Het allermooiste.

Deze column verscheen eerder op Kekmama.nl. Omdat dit thema actueel blijft, en ik denk dat iedereen moederliefde herkent, plaats ik hem ook graag op Nouveau.nl.

Reacties (1)

Rose
1/1 | 

Wat mooi, gejankt want wij hebben vrienden die van hetzelfde bureau een zoon en dochter geadopteerd hebben. Zij wilden geen contact en niet de informatie van de moeder van hun dochter. Zij vonden het gedoe. Dat vindt ik voor hun dochter zo’n gemiste kans, zo verdrietig. Ik zeg ook ergens aan de andere kant loopt er een moeder die aan haar kind denkt. Dit vergeet je echt niet. (Zelf konden wij geen kinderen krijgen, na onderzoek gewoon pech).

More content below the advertising

Claudia: “Ik ben net terug van een wijnfietsweekend in Deidesheim, Duitsland. Met drie vriendinnen fietsen we van wijngaard naar wijngaard, en overal proeven we. En spugen we weer uit – zodat we door kunnen naar de volgende ‘winzer’.

Mijn vriendenclubje en ik komen hier nu al zo’n elf jaar, en raken nooit uitgekeken. Wijn is namelijk net als Parijs. Je bent ín of uit de mode. Natuurlijk kun je ook een tijdloze klassieker zijn. Maar sommige druiven zijn opeens hip & happening. Je hebt wijnen die plots front row mogen zitten. En jaargangen die met elegantie en souplesse over de catwalk schreien.

Ik tip daarom voor nu deze 7 wijnen:

1. Scheurebe. Een kruising tussen Sylvaner en de Riesling-druif. Daardoor een goede, lichte instapper voor beginnende wijndrinkers. Ontworpen door de Duitse onderzoeker Georg Scheu, en de laatste jaren aan een enorme opmars bezig. Juist omdat zijn frisheid nu zo in fashion is.

2. Riesling Sekt Brut. Bij mode horen bubbels. En die drink ik ook heel graag. Maar echte Franse champagne is prijzig. Sekt is betaalbaarder.

Duitse Sekthuizen proberen trouwens – a la designerhuizen – ook de beste bottelaars elders weg te halen. Reichsrat von Buhl lokte de keldermeester van Bollinger, en wordt daar nog steeds om “gehaat”.

3. Grauburgunder oftewel Pinot Gris oftwel Pinot Grigio. Sommige boeren gooien na het gistingsproces de donkere schil nog in het vat, zodat deze ’n trendy rosé uiterlijk krijgt.

4. Riesling. Altijd. Overal. Of het nou een trocken of een spätlese is, een Riesling betovert ALTIJD.

5. Spätburgunder. Een rode wijn? Jawohl. Ook bekend als de pinot noir. Wat niet iedereen weet, is dat je deze wijn gekoeld kunt drinken. Sterker: dan komt deze nog meer tot haar recht. Lekker bij een bbq als je rood bij vlees wilt.

6. Grüner Veltliner. Vergeet de chardonnay. Dat is een prima druif hoor, vooral als die in het noorden van Frankrijk groot is geworden, maar er zijn echt heel veel middelmatige chardonnay’s op de markt. Doe het niet. Schenk dan liever een Gruner Veltliner. Combineert bij veel gerechten. Bij de Hema hebben ze een uitstekende.

7. Pas du Tout. Na alle zes wijnen hiervoor even detoxen? Grapedistrict heeft een prima alcoholvrije bubbel.

En dan nog even dit. Vlakbij Deidesheim heeft Dr. Buerkin-Wolf een landgoed geopend: Englischen Garten. Honderden vierkante meters gras, bomen, vogels, lavendel. In strandstoelen, luxe zitjes, en duurzame bankjes wijnproeven met zicht over de velden. Als er een wijnhemel bestaat, ziet ‘ie er zo uit. Allemaal naar Deidesheim/Wachenheim dus.

Zum wohl!

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (1)

Nouveau Juni ligt nu in de winkel. Elke vier weken schrijft Claudia in haar editorial wat haar raakt tijdens het creatieproces:

“Lieve Claudia, misschien kunnen we het anders in het DeLaMar fotograferen, daar hebben Lex en ik ons 55 jarig huwelijk gevierd.”

Het werd niet bovengenoemd theater, maar een praktische fotostudio waarbij we helemaal konden uitpakken met Lex & Han, want over hen heb ik het.

Alexandra Radius en Han Ebbelaar. Legendarisch balletstel en idolen sinds mijn vroege jeugd.

Ademloos zat ik te kijken naar Mies Bouwman’s ‘In de Hoofdrol’ waarin zij uitvoerig in de schijnwerpers werden gezet. Halfslachtig probeerde ik daarna een pirouette uit te voeren, maar behalve dat ik een tafellamp omschopte, wervelde er weinig.

En toen zat ik opeens met dit iconische dansduo in het tv-programma ‘Tijd voor Max’. Na afloop sprintte ik op hen af en stelde de vraag die al 40 jaar op mijn lippen brandt: “Mag ik met jullie op de foto?” En dan blijken deze goden van de dansbühne hele lieve, bescheiden mensen waar opeens een warm contact mee ontstaat.

De fotografiedag was dan ook een feestje waarbij fotografe Wendelien Daan (wilde ik al heel lang mee werken) treffend ‘HanLex’ als iconen op de foto zette.

Daarover gesproken, ook een ander stel in deze Nouveau, Freek en Hella de Jonge (ander interview, pag 38), werden bijkans iconisch vastgelegd. Gemodelleerd naar de spaghettiscène uit Lady en de Vagebond (ideetje van fotografe Sacha de Boer).

En op het gevaar af dat ik doordraaf, maar ik ben u eenmaal een beetje energiek, denk aan de gesneuvelde tafellamp: De Nouveau Matinee. 14 juni.

Ook de Nouveau Matinee wordt ICONISCH. Ik zie u daar. Praten en dansen we ter plekke verder. Het Concertgebouw heeft veiligheidshalve alle tafellampen al verwijderd."

Meer informatie over de Nouveau Matinee

Reacties (0)

Claudia Straatmans (53) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017