Blog posts met tag Claudia blogt

Zeshonderd gram spinazie op een dag, zeven eetlepels kikkererwten. Zet dat zoden aan de dijk? Ja, de kilo’s vliegen er af. Hoe veel?

Lees maar even mee.

Maar eerst over de methode die ik tien dagen lang heb gevolgd. En nee, dit is geen sponsored blog, ik wilde dit helemaal zelf. Weer even in het reine met mezelf komen.

De term vegan switch klonk mij als spruitjes in de oren.

Tien dagen lang geen zuivel, geen vlees en vis. Wel heel veel groente en noten. Plus elke dag bewegen. Hoeft niet elke keer intensief, als je maar probeert aan 10.000 stappen per dag te komen. En o ja, alles moet binnen tien uur opgegeten zijn, intermittent fasting heet dat. 

Er zijn vier afbouwdagen waarop je nog dierlijke eiwitten mag eten als kip of vis. Daarna vier vegan dagen: geen ei, geen zuivel, niksnie dierlijke eiwitten. Daarna weer 2 opbouwdagen waarbij je voorzichtig weer kip/vis toevoegt.

Dag 1: 150 g kip op het program, drie maaltijden per dag. Beslist geen tussendoortjes. En bij elke maaltijd een ondersteunende pil van de firma Fittergy die de vegan switch heeft bedacht. Marianne Dignum is de sportcoach die me ondersteunt.

Dag 2: Niet veel veranderingen ten opzichte van gisteren. Belangrijkste is dat de kip van 150 naar 100 gram gaat. Ik heb niet echt een hongergevoel, komt waarschijnlijk door de maagvullende kikkererwten bij twee van de drie maaltijden.

Dag 3 & 4: Vanaf vandaag krijg ik meer plantaardige dan dierlijke eiwitten binnen. De hoeveelheid plantaardig vezelrijk voedsel blijft toenemen, op naar 600 gram bloemkool.

Dag 5: De eerste volledig veganistische dag! Lekker veel kikkererwten. Na ja, lekker, ze komen me al een beetje de neus uit. Voel me bijna zelf een ‘frog’.

Dag 6, 7, 8: Wel drie maaltijden per dag, maar beslist geen tussendoortjes. Dan maar vroeg naar huis, om om 18 uur al aan de piepers (aardappelen mogen wel!) te kunnen. Met 600 gram spinazie er bij. Yummie, zegt dochter plagerig.

Dag 9: Voorzichtig weer wat dierlijk vet. Verheug me eigenlijk niet eens op het kippetje ’s avonds, zo goed voel ik me inmiddels bij vegan.

Dag 10: Officieel moet ik nu de lunch overslaan, schijn je de vetverbranding mee te prikkelen. Ik prikkel juist vooral mijn snaai-zin. Zit met mijn vriendinnen in de auto naar Antwerpen. Barbelijn heeft haar traditionele granola-cacaobollen gemaakt, de hongerklop vliegt mij aan, en ik zie mijn vingers in het cacaozakje graaien.

Mijn eerste faux pas deze tien dagen, want voor de rest heb ik het goed opgevolgd. Met beloning toe: 2 kilo minder op de weegschaal. Ik graai nog snel een granola-cacaobol!

Wat levert het mij op?

* 2 kilo er af. Geen idee voor hoe lang.

* Ongelofelijk schoon gevoel. In hoofd en darmen.

* Wat als nadeel heeft dat alles wat in de darmen komt, het ook snel wil verlaten.

* Kikkererwten veroorzaakt namelijk flatulentie.

* Bewustwording hoe goed vegan voor mij is, en dat meer mensen het zouden moeten doen.

* Realiseren dat ik mijn zendingsdrang niet aan mijn gezin opleg: “Zeg, ga jij even normaal doen” aldus man als ik steiger bij het zien van een scheut koeienmelk in de puree.

* Een mooie huid, krijg veel complimenten over mijn glow. Maar kan ook mijn nieuwe blusher zijn.

Maar al met al: vind het een heel prettige methode om je zelf even te resetten. En wat kilo’s kwijt te raken. Wil eigenlijk wel opnieuw (maar dat kan mijn man nog even niet aan).

More content below the advertising

Reacties (0)

De Solden in Antwerpen is een fenomeen. Hordes Nederlandse vrouwen zwieren er door de straten. Hoofdredacteur Claudia komt er net vandaan. In het tv-programma Koffietijd vertelde ze haar beste tips, hier deelt ze deze nog een keer.

Claudia: “Elk halfjaar ga ik met mijn vaste clubje vriendinnen naar de Solden in Antwerpen. Wat een feest.

Grote voordeel is dat het zo aan te reizen is, maar ook weer net ver genoeg weg ligt om tegenover het thuisfront te rechtvaardigen dat we béslíst moeten blijven slapen. Zodat we de volgende dag nog één keer kunnen shoppen. Waarbij soms de uitverkoop-korting in één nacht van 30 naar 50% korting is gegaan (tot verbazing van het winkelpersoneel zelf).

De Solden duurt nog tot 30 januari, in de laatste week gaat er maar liefst 70% van af.

Hoe kom jij nu thuis zonder een miskoop? Pak het aan als een militaire operatie!

Mijn tips tijdens de solden:

1. Maak van tevoren ’n lijst met wat je wilt hebben. Inkoppertje, ja, maar hoe vaak ik al niet de mist ben ingegaan door impuls-aankopen. Dus:

2. Kijk wat de voorjaars/zomermode wordt. Oriënteer je van tevoren op de komende S/S 2019 (zoals dat pleegt te heten) collecties. Wat je nu koopt, kun je dan doordragen. Alvast een tipje van de sluier: geel en beige blijft hot.

3. Maak een moodbard. Zelfs Máxima zit op Pinterest, en ‘pint’ daar haar favoriete kleuren en design bij elkaar. Te bewerkelijk? Kijk dan oldschool:

4. In je agenda. Welke events staan er op programma? Met het oog op het ABBA-concert 5 april schaften we allemaal glitter ABBA-truitjes aan. Bij Dries van Noten, dat dan weer wel.

5. Basics en klassiekers. Dit is de periode om dat afgeprijsde leren jasje aan te schaffen wat je áltijd zult blijven dragen. TIJDLOOS is het devies. Kun je je geen buil aan vallen. Zo ben ik blij dat Fran’s hysterische glitterrokje er toch niet meer was in mijn maat. Anders had ik ‘m maar een keer kunnen dragen. Met de carnaval.

6. Shop met je vriendinnen. Ze hebben een kritisch oog, kennen je kledingkast, roepen je tot de orde als je je zoveelste zwarte jurkje wilt kopen, komen soms met een suggestie die je in je koortsachtigheid zelf niet had bedacht, maar vooral: behoeden je voor miskopen. Want de belangrijkste soldenwet:

7. Bij twijfel niet doen. Zeker niet in de uitverkoop. Je kunt namelijk niet meer ruilen.

8. Budget. Geef jezelf van tevoren een budget, maak dat ook over naar je lopende rekening. Torn daar niet aan. Tenzij…

9. Deel met een vriendin. Voel je een overschrijding van je budget aankomen, deel aankopen met een vriendin voor het sussen van je geweten. Om deze reden mochten Elleke en ik toch allebei 1 Wouters & Hendrix oorbel. Het splitten van de rekening voelde als “wat hebben we een geld gewonnen”.

10. Omarm mode-jargon. Vlaamse verkoopsters die met een ijzeren gezicht zeggen dat ‘een kleedje ongesoldeerd‘ is, klinkt toch net wat charmanter dan: “Nee hoor, is gewoon de volle mep. Zéker voor u.”

11. Geduld. Niet alleen voor vriendinnen die willen passen, maar ook voor de geheime afprijzingen van de solden. Vaak scheelt een dag al 20% korting extra. De laatste week van de solden gaan de prijzen naar 70% afprijzing.

12. Slaap in Hotel Banks. Ons vertrekpunt voor de heilige driehoek: Steenhouwersvest/Nationalestraat/Lombardenvest. Niet alleen schitterend gelegen, ook een zeer Holland-minded-budget-beleid: van 16 tot 20 uur GRATIS Cava en tapas. GRATIS. Had ik dat al gezegd? Zie je wel dat de Solden helemaal niet duur hoeft te zijn :-).

13. Shop in de Nationalestraat en omgeving. Oké, nu een spervuur van onze favoriete adresjes.

De beste boetieks in de Steenhouwersvest:

  • New Step (met Barbies in de etalage, favoriete winkel Nicole Kidman)
  • Wouters en Hendrix
  • Thiron schoenen
  • Fred + Ginger
  • Diane von Fürstenberg

Niet te missen boetieks in de Nationalestraat:

  • Dries van Noten
  • Renaissance
  • Garde-robe
  • Jutka & Riska
  • Labels Inc
  • Baby Beluga

Fijne winkels in de Lombardenvest:

  • APC
  • Les Petites
  • ACNE
  • Essentiel

14. En eindig áltijd op de Graanmarkt. Zit niet alleen een van de allermooiste concept-stores van de Benelux: Graanmarkt 13, maar daaronder huist hét groente-restaurant van België. Lukt het een reservering te krijgen bij chef-kok Seppe Nobels, dan zweef je daarna de tent uit.

Liever wat voordeliger eten (lees: geld overhouden voor de Solden) treedt dan binnen bij buurman Bourla. Al járen het nostalgische adres voor garnalenkroketjes.

15. Plan meteen de volgende keer. In juli is er weer een Solden. Wij hebben het weekend van 5 juli al vastgelegd. Ander hotel dit keer: Hotel Franq op de Kipdorp, de nieuwste place to be werd ons ingefluisterd. Weer een reden om te gaan!

 

Reacties (0)

Claudia Straatmans (Hoofdredacteur Nouveau, 51)

Trouwe lezers van mijn blog weten het, afgelopen voorjaar ben ik heel wat kilo’s kwijt geraakt door sportvasten. Zonder ‘n pot chroomtabletten -vast getaped aan mijn lichaam - ging ik nergens naar toe. Opgeblazen vetcellen bleven zo op afstand.

Maar ja, toen kwam het feestseizoen. Elke avond bubbels en chocolade - er was geen chroomtablet tegenop gewassen. Voor ik het wist (ik wist het best hoor), zaten de ponden er weer aan.

Zoals Heintje Davids altijd weer terugkeert, of de houtstapel in Scheveningen hoger is dan afgesproken, zo is de vetrol altijd de vetrol die ook niet van wijken wil weten. ‘Hallo, daar was ‘ie weer’.

Bah!

Sportvasten dan maar?

Nee, dat trek ik niet in het koude januari. Wel heeft Fittergy, het bedrijf van sportvasten, een wat vriendelijker methode: The Vegan Switch. Tien dagen lang groente en noten en vooral heel veel wandelen, 10.000 stappen per dag.

Moet te doen zijn toch?

Ter voorbereiding hierop lees ik mijn sportvasten blogs nog eens terug (daarover straks meer).

Ook bij The Vegan Switch word je begeleid door een sportcoach. In mijn geval mijn eerdere sportvastencoach Marianne Dignum. Negen maanden na dato sta ik weer in haar kamertje. En ja hoor, er zit een bult op de plek van mijn buik, geen kind er in, wel extra kilo’s. 67,1 kilo. Slik!

Maanden geleden – voor het sportvasten – was dat “slechts” 66,5. GODSAMME. Aangekomen.

“Maar” zegt Marianne om het leed te verzachten, “je hebt gunstig vet, een percentage van 30.1 %”. Onder de vijftig jaar was dat om te janken geweest, hier valt leeftijdsdiscriminatie in het juiste bakje. Met dank aan mijn 51 jaar aan de goede kant. Taille/heupratio van 0.74 scoort helemaal punten.

Maar toch moet ik aan de bak. Vindt ook Marianne.

Heel streng hoeft het niet. Als ik de alcohol maar laat staan, en elke dag binnen 10 uur mijn drie maaltijden eet. Intermittent fasting heet dit ook wel.

Ik ga het doen, The Vegan Switch, vertel jullie er meer over in mijn volgende blog. Ter voorbereiding herlees ik mijn oude notities over sportvasten. Lezen jullie mee?

Het principe van sportvasten

Tien dagen lang sport je elke dag 30 minuten op een hartslag die de vetverbranding aanzwengelt (in mijn geval hartslag: 140-160). Je eet nagenoeg niks (twee afbouwdagen, vier sapdagen). Met als hoger doel om van een suiker- naar een vetverbranding te gaan. Of je deze switch maakt, zie je aan een paarse urinestrip (ketonen-uitstoot kleurt paars).

Dag 1: Op de eerste dag begin je met afbouwen, alle dierlijke eiwitten en vetten worden weggelaten. Wat in de praktijk neerkomt op een strak regime. Twee stuks fruit voor het ontbijt, een beetje sla voor de lunch. Daar mogen overigens wel 10 olijven bij. Ik neem meteen de grootste. En hierna, het is raar maar waar: 50 gram pistachenoten – met schil, die telt mee in het gewicht. Bummer.

Dag 2: Afbouwdag 2 nog minder vast voedsel (wel weer die gekke pistachenoten). En elke dag 30 min hardlopen.

Dag 3: Dit wordt verkocht als Afbouwdag, maar, slik, is een keiharde sappendag.

  • Ontbijt met 150 ml appelsap & 150 ml grapefruitsap.
  • Lunch: opgewarmde tomatensap.
  • Diner: opgewarmde groentesap.

Mijn houvast nu is de suppletie. Het pakket dat je meekrijgt van je sportvastcoach. Met o.a. magnesium en vitaminepillen en Metabolic Switch aardbei, een drankje dat vol zit met aminozuren. Ik giet het naar binnen alsof het champagne is. O, nee niet te snel drinken, krijg je prikkelingen van.

Dag 4: Officieel Vastendag 1. Alleen maar sap, sap, sap. Had ik het al gehad over de urinetest? Plassen over een strookje, en van lila naar lichtpaars gaan. Ik ben vandaag al bijna op vakje 3. Hoop vurig dat ik morgen vakje 5 heb, dan hoef ik namelijk niet sapdag 3, maar mag ik voorzichtig eerder starten met vast voedsel.

Vandaag al diverse manische momenten gehad (“I am the King”), maar ik weet: een downer ligt op de loer. Genoeg water blijven drinken is het devies.

Dag 5: Vastendag 2. Sap. In totaal over de dag: 300 ml. Ik zie al een vaag blokje onder mijn buikvet vandaan komen en krijg daar zo’n kick van. Nu nog sportcoach Marianne zien over te halen, en yes, yes, yes, ik plas een ‘purple rain’.

Kippenvel! Kan bijna niet slapen van opwinding. Een kiwi! Morgen! Paradijs!

Dag 6: Appel en kiwi. Snijd ze extra klein omdat ik ergens vrees dat mijn tanden niet meer zo veel bijtkracht hebben. Niet vergeten ook mijn aminozuur-drankje te maken. “Hè bah”, zegt mijn man, “ben je nou nog niet van dat weeïge spul af?” Nee. De suppletie (drankje & pillen) hoort elke dag.

Dag 7: De kiwi mag vanaf vandaag baden in 200 gram magere kwark. Ik blijf plassen over urinestrips. De ketonen-uitstoot moet namelijk weer gaan afnemen. Klein gênant momentje: mijn baas betrapt me op de wc met urinestrips in de hand. Het is dat ik al bijna 51 ben, dus zij snapt ook wel dat dit niet om een zwangerschap gaat.

Dag 8: Wat als ik vandaag nou wat minder kwark eet? Dan kan ik die eiwitten toch wel bij de Latte Macchiato tellen? Dat is namelijk waar ik die dagen het meest naar verlang: een kop koffie met schuim. Bij het tentje waar ik met Cynthia Abma koffie drink, hebben ze én geen haver- en geen magere melk. Ai, lastig.

Ga ik mijn net-verworven-best-platte-buik meteen teisteren met volle zuivel? Ja, dat doe ik (en bedenk: dan vanavond maar wat minder kip). Maar mijn lichaam roept mij zelf al tot de orde. Wat een vette troep! Ik geef de kop terug. Dat doe ik trouwens ’s avonds ook in het theater waar wijnvriendin Edith vanuit gewoonte twee wijn bestelt. Die ruil ik in voor een thee.

Dag 9: Hardlopen. Kwark met fruit. ‘s Middags 200 gram salade met tonijn, daarna 50 gram pistachenoten. Nog steeds geen hongerklop. Maar wel iets anders, iets veel venijnigers. Mijn lichte champagneverslaving komt opeens om de hoek kijken (9 dagen geen last van gehad).

Zaterdag borreltijd met gezin, dochter terug van schoolreis. Dat moet gevierd. Ach, 1 glaasje moet kunnen, is toch maar 60 kilocalorie? Jeetje wat smaakt dat goed. Enfin: 3 glazen verder.

En dus nu negen maanden verder weer wat ‘angespeckt’. Voor wie wel wil sportvasten hieronder de belangrijkste tips. Ik duik nu even in een spinazieberg. Tot volgende week!

SPORTVASTEN, IETS VOOR JOU?

  • Zou ik dit aanraden? Ja, maar zoek afleiding. En doe het alleen in een van tevoren zorgvuldig uitgezochte periode. Het liefst als je gezin niet in de buurt is.
  • Wat belooft het? 4 kilo er af. Dat klopt. Halszaak is nu om de 4 kilo er af te houden.
  • Wat kost het? Zo’n € 250 voor pakket met aminozuur-drankje, vitaminepillen én begeleiding van een sportvastencoach.

Conclusie: Marco Borsato werd er weer knap mee, ik ook - for the time being hè. Volgens oprichter Remco Verkaik is 1 x per jaar goed voor het onderhoud van je lichaam. Je lijf moet uitgedaagd blijven. Ik ga nu even voor de softe uitdaging: vegan, vegan, vegan.

Reacties (0)

Promotie

NOUVEAU in samenwerking met ARTSEN ZONDER GRENZEN

“Claudia heb jij een hele donkere Surinaamse man?” wordt mij wel eens gevraagd. Nee, dat heb ik niet. Wel een Friese man, nóg rossiger dan ik. Wij zijn de familie wit-wit-zwart.

Mijn dochter is gezegend met een huid van pure chocolade, ebbenhouten ogen, en dreadlocks tot ver over haar schouders.

Mijn dochter is geboren in Amerika. We mochten haar in onze armen sluiten toen ze zes dagen was.

Elk jaar rond haar verjaardag, en rond de kerst denk ik aan haar biologische moeder. De vrouw die zo dapper was om haar kind een beter leven te geven. Dat met bewustzijn en een groot hart deed, en ons elk jaar een brief schrijft hoe dankbaar zij is dat onze dochter een goed leven heeft.

Emotioneel en ontroerend, vind ik.

Juist ik ben HÁÁR dankbaar dat zij ons dit grote geschenk gaf.

Ik weet niet of het komt door de achtergrond van mijn dochter, doordat ik ouder word, de nodige butsen heb opgelopen, maar ik heb meer begrip voor mensen aan de andere kant van de wereld gekregen. En interesse.

Mijn dochters verre voorouders komen uit Haïti. Een land dat niet vooraan heeft gestaan toen levensgeluk en een kalme natuur werden uitgedeeld.

Als ik iets over Haïti hoor of lees, kruipt mij dat onder de huid.

Zoals de grote aardbeving in 2010 waarbij het halve land verwoest werd, mensen al jaren in tentenkampen wonen. In mensonterende omstandigheden. Ik kan de beelden niet eens zien zonder buikpijn te krijgen.

We leven in een periode van verharding, in een tijd van ‘ik kies voor mezelf'. Alsof het niet over mensen gaat die verderop proberen iets van hun leven te maken.

Ook zij hebben een droom, gevoel, willen een verheffende toekomst voor hun Kinderen. Alle Menschen sind Brüder, met een verschil: hun geboortewieg stond op een moeilijke plek.

Daarom ben ik bewust donateur van een club als Artsen zonder Grenzen. Hulpverleners die de wereld een stukje mooier en beter willen maken.

Vorig jaar zijn er 74.847 kinderen behandeld voor ondervoeding, is er 564.799.713 x schoon water geleverd, werden 1.002.172 malariapatienten behandeld en 3.291.142 medische consults verleend.

Artsen zonder Grenzen geeft een tijdschrift uit: Lifeline. Een inspirerend magazine met boeiende verhalen van AzG hulpverleners. Je leest wat hulpverleners drijft en wat ze aan bijzondere ervaringen opdoen. Lifeline informeert ook over nalaten. Wat jij nalaat voor de wereld kan een nieuw leven betekenen voor anderen. Klik hier om een gratis exemplaar aan te vragen.

De wereld een stukje mooier maken, dat wil ík graag nalaten. Een wereld waar mijn dochter veel meer kansen krijgt dan waar haar biologische moeder in Florida ooit van heeft kunnen dromen.

Mijn kleine grote meid wil dierenarts worden.

Ze oefent al flink op haar knuffels.

Maakt letterlijk en figuurlijk Elandje en Snoopy een stuk mooier.

En daarmee de wereld.

Zo geven we allemaal iets kostbaars door.

Dit is mijn kerstgedachte, en zoals de rijdende rechter zou zeggen, en “Daar mag u het mee doen”.

Reacties (0)

Claudia Straatmans (51) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017