Blog posts met tag wandelen

Heel Holland fietst, maar Claudia wandelt liever. Altijd in stijl. Altijd met een glas stuivende Riesling, of een schuimende Latte Machiatto toe.

Claudia: “Mijn motto is niet voor niets: wandelen, wijn en wilde krullen. Deze maand neem ik je mee naar Marken, het voormalige eiland bij Monnickendam.

Want soms heb je zin in een onvervalst Hollands landschap waar de wind over je heen jaagt, je eindeloze wateren ziet, en on top of ook nog getrakteerd wordt op klederdracht toe. Zo’n ‘Holland for beginners’ is het rondje Marken.

Toeristen zijn dol op dit voormalige eiland en ook ik kan er goed stappen. Letterlijk wel te verstaan, want het cyclische gegeven dat de cirkel rond is, is nergens meer bewaarheid dan op dit ronde eiland. Linksom- of rechtsom, iets anders is er niet. Rondje rond de kerk zou je deze route ook wel kunnen noemen.

Voor mij is dat hoogmisgebouw de plaatselijke vuurtoren, Paard van Marken geheten. Idyllischer krijg je het bijna niet. Een markant wit pand in 1839 gebouwd op het fundament van een vierkante vuurbaak.

Deze toren is overigens ook alleen maar bereikbaar te fiets of te voet, ik zeg: te voet, want dan pak je meteen deze leuke wandelroute, startend en eindigend aan het begin van Marken (na de weg die het verbindt met vasteland).

Je loopt op de oude zeedijk, en komt langs kleurige houten buurtjes – op terpen gelegen – waar je je prima kunt voorstellen hoe het visserijleven honderd jaar geleden er uit zag. Verdwalen kan niet, de dijk blijft keurig tien kilometer lang heten ‘Wandelroute rond Marken over de Dijk’. Waarom moeilijk doen als het zo simpel kan?

Je kunt deze wandelroute verlengen door nog even over de strekdam te paraderen, van waaruit verderop Volendam als een échte diva ligt te shinen.

Doen: Als je Gerrit Hiemstra-achtige weerverbazingen wilt delen. De wolken, de zon, vergezichten, het verandert continu als een schilderij.

Laten: Als je van bomen en beschutting houdt. Dat is er hier gewoon niet.

En nog even praktisch

Duur: 3 uur wandelen

Gebied: Marken. Het voormalige eiland. Te bereiken via die ene toegangsweg, de zeedijk, kunstmatig aangelegd.

Looproutes: 10 km, ankerpunt is vuurtoren witte olifant.

Vervoer ter plekke: Parkeren in het dorp of in de berm bij het start/eindpunt van deze route. Er rijden overigens ook bussen vanuit Monnickendam. Extra leuk: vanuit Volendam kun je ook met de boot.

Horeca:

  • Restaurant Land en Zeezicht, niet per se om het interieur - dat is zeg maar toeristisch Hollands - maar je zit er fijn buiten, op schapenvachtjes (“idee van mijn vrouw” aldus de uitbater). Havenbuurt 6
  • De Taanketel, Havenbuurt 1. Op verwarmde stoelkussens naar bootjes kijken. Prima koffie.

En ook nog:

Dwaal nog even door de kerkbuurt, veel minder toeristisch dan bij de haven. En mooi!

Zin om meer van de omgeving te doen, en zelfs te ‘starspotten’? Uitdam, met zijn beroemdste inwoners Katja Schuurman en Freek van Noortwijk, is nabij (wij zagen ooit met eigen ogen dat het inderdaad allemaal one-happy-family is met Igoné en Thijs er bij).

More content below the advertising

Reacties (0)

De Volkskrant schreef er al over.

Er is iets in Duitsland wat de jeugd helemaal in zijn ban houdt, waar ze vet aan verslaafd zijn, ze schaffen er zelfs en masse klassieke Meindl schoenen voor aan.

Nou, dan lacht deze 51-jarige in haar vuistje. Dat wist ik natuurlijk al lang.

Shinrin-Yoku oftwel bosbaden heette in mijn tijd gewoon wandelen. En de voordelen die ik er al jaren van ondervindt, zijn opeens hip onder de jeugd van tegenwoordig:

1. Het is goedkoop. Je hebt geen dure kleding of andere zogenaamd essentiële apparatuur/ materiaal nodig. Heel anders dan bijvoorbeeld bij skiën waar je al honderden euro’s verder bent voordat je überhaupt op de piste staat.

2. Het kan overal. Zo je huis uit de paden op de lanen in. Ook vanuit een drukke binnenstad. En het goede nieuws: er is altijd wel ergens natuur, zelfs een verwaarloosd plantsoen heeft schoonheid, immers ‘beauty is in the eye of the beholder’.

3. Het inspireert. Het bos is een verbeeldingsparadijs voor ontwerpers. Mijn fantasie slaat in ieder geval helemaal op hol. Zie ik weer een boomstamvergroeiing waar Marcel Wanders een vaas van zou kunnen maken.

4. Het is filosofisch. Immanuel Kant liep elke dag exact dezelfde ronde in Kaliningrad en overpeinsde daar zijn ‘Kritik der reinen Vernunft’. Ik bedoel maar: wandelen leidt tot grote filosofische gedachten. Zoals:

5. Van wandelen val je af.

6. Koffie én appelgebak daarom toegestaan. En smaken nóg lekkerder als je net 19,6 km rondje Naardermeer achter de rug hebt. Tel daarbij op dat de zelfgebakken appeltaart van Stadzigt de lekkerste van Nederland is. En je begrijpt dat we alleen al voor deze appeltaart ons bed uitkomen.

7. Het verbindt. Hele gesprekken voer ik met mijn vriendinnen, dus:

8. Een dure psycholoog is niet meer nodig. Terwijl we lopen, onze issues doornemen, elkaar coachen op het levenspad, worden de problemen kleiner & kleiner. Psychiater Bram Bakker zweert bij hardlopen, maar coaching-sessies tijdens het wandelen – daar knappen wij weer van op.

9. Het beeldhouwt de bilspieren. Echt waar, met flik doorstappen trekken m’n bilspieren aan.

10. Helemaal digiproof. Een I-Phone houdt het aantal stappen* bij, dus zelfs puberdochter vindt het nu cool. Sterker: ze denkt dat wandelen helemaal alleen en speciaal is uitgevonden door… Apple.

En nou dacht ik, laat ik al die jonkies eens plezieren, met de allerbeste tips van mensen die weten waar Abraham de mosterd haalt, en mijn favorieten eens gaan delen. In een rubriek in Nouveau. ik noem het Wandelen met Wijn. Want na de inspanning de beloning, dat moet ook een millennial aanspreken.

Laat je ons weten waar jij graag ‘stapt’? (in de ochtend dan hè): Claudia.Straatmans@Sanoma.com

Reacties (0)

Elke week tippen Chef Lifestyle Wies en ik elkaar de leukste wandelroutes. Deze kende Wies nog niet. Maar nu ook speciaal voor jou. Duits wandelgeluk. Snel aan te rijden.

HET GEBIED

Der Ahr in Duitsland.

Op slechts drie uur rijden van Utrecht (en lezeres Annemieke Stolk, maar twee uur van Almelo).

Perfect dus voor een last-minute weekendje weg. Net voor de file over de A61 naar Duitsland scheuren, en net voor het avondeten aankomen.

HET HOTEL

Mijn all-time favorite is Hotel Hohenzollern. Sinds mijn dochter daar ooit het gesteven tafellinnen vol kliederde met verse viltstiften en hun reactie was: “Gibt nichts”, kunnen ze bij mij niet meer stuk.

Ook niet bij vriendin Karin, die een beetje verliefd is op eigenaar Torsten, meer een Bert van der Veer dan een sexy adonis, maar zijn waanzinnige wijnkelder maakt alles goed. Hohenzollern kost zo’n € 110,- per nacht.

Maar soms slapen we in Zur Saffenburg in Mayschoss (1 persoonskamers voor € 43,-) als we wat meer op de budgetten moeten letten. .

Hohenzollern ligt Am Silberberg. Eenmaal aangekomen, gooien we onze balkondeuren open, staren naar het grote klooster in het dal, de groene bergen in de verte en nemen onze eerste slok Sekt van het huis (Schloss Vaux).

Daarna dineren in het uitstekende restaurant. Maar ook: op tijd naar bed, want morgenochtend begint het serieuze werk.

DE WANDELING

Hohenzollern ligt aan de RotWeinWanderWeg, een 40 kilometer lange slingerende weg tussen de wijnranken door. Mooi, maar soms een beetje toeristisch. Zeker in september/oktober als er wijnfeesten zijn.

Een goed alternatief is dan Der Ahrsteig. Vanuit Hohenzollern daal je naar het plaatsje Walporzheim. Van daaruit volg je de bordjes te volgen. 17 kilometer klimmen (het heet niet voor niets ahrsteig!) en dalen richting Bad Neuenahr.

Ergens halverwege staat een beeldig Lourdeskapelletje, even bidden en door.

DE LUNCH

Goed lunch-adres op deze route: Brogsitter Sanct Peter. Vooral de binnentuin is heerlijk relaxt. Ik nam er een gebakken zalm op een zuurkoolsausje, en had nog nooit zo’n knapperige vis geproefd.

Langs de Rotweinwanderweg staan ook etablissementen als Förster’s Weinterrassen, kunstig opgeschilderd door een of andere plaatselijke Hundertwasser.

DE WIJN

Der Ahr is het gebied van de Spätburgunder (Pinot Noir). Vind ik ook lekker hoor, maar ik drink vooral Riesling. De knisperende witte wijn die zo veel gedaantes kan aannemen, van strak mineraal naar vol rond.

Alleen: Der Ahr is geen Riesling-gebied. Wordt wel verbouwd hoor, maar mooiere, complexere Rieslings vind je in Die Nahe of Der Pfalz.

Wel heeft WinzergenossenSchaft Mayschoss een goede Riesling-Sekt waar ze maar € 10,99 voor vragen. En verder komen de beste Spätburgunders ter wereld van plaatselijke winzers als Jean Stodden, Kriechel, Meyer-Näkel.

Gewoon even vanuit de RotweinWanderWeg naar beneden afdalen, en proeven maar. En in elke plaats beneden in het dal stopt het treintje, om je weer terug naar Hohenzollern, of welk hotel dan ook te brengen.

Nog even in ein Kurz und Knapp:

Gebied: Der Ahr in Duitsland. Het gebiedje tussen Bad Neuenahr en Altenahr.

Hoe ver rijden? Op drie uur rijden van Utrecht. Bij Venlo de A61 nemen, en daarna afslag 34.

Looproutes: De Ahrsteig is 17 kilometer, klinkt niet lang, maar houd rekening met een lichte stijging en daling tijdens het lopen. De Ahrsteig sluit aan op de RotweinWanderweg, deze is 40 kilometer lang. Je kunt deze in etappes lopen.

Drank: Overal. Je loopt letterlijk door de druivenstokken. Op broeierige dagen soms beetje bedwelmd door geuren.

Kans op verkering? Ja, als je van bejaarden en van geblokte blousjes houdt.

Calorieverbranding: stijgwerk staat garant voor 400 kilocalorie per uur.

En Wies, wat wordt jouw wandeltip aan mij volgende week?

Reacties (3)

Bezoeker

Zo leuk. Ik lees graag je verhalen vooral je tips zeker als wijnliefhebber. Ik zal volgend jaar maar in de auto stappen en een paar van de leuke routes gaan rijden/wandelen.

Bezoeker

Leuk al die tips (en dan ook nog gepersonaliseerd (-: ) Een weekend in het najaar staat gepland! Hartelijke groet, Annemieke

“Laatst vertelde een jonge collega mij besmuikt dat ze een nerdhobby had. “Een wat?” vroeg ik haar nog. “Een nerdhobby” zei ze. Omdat Collega bij een lustvol, stoer, stout weekblad werkt, dacht ik aan erotische toestanden of nachtenlang videogamen,  maar nee: het prozaïsche antwoord was: “wandelen”. Alleen kon ze dat niet delen met haar mede-twintigers, want wie houdt er nu van wandelen?”.

Nou, ik dus.

En ik niet alleen. Het lijkt wel of er opeens een groep leuke, coole 50+ vrouwen is die massaal uitkomen voor het geluk dat wandelen heet. Een beetje zoals je vroeger opeens Abba tóch goed mocht vinden, omdat dj Rob Stenders zijn zegen had gegeven.

Wandelen is HOT, en helemaal 2018. WANT:

  1. Het is goedkoop. Je hebt geen dure kleding of andere zogenaamd essentiële apparatuur/ materiaal nodig. Heel anders dan bijvoorbeeld bij skiën waar je al honderden euro’s verder bent voordat je überhaupt op de piste staat. (Wandelen in ski-gebieden is overigens ook top, zie de foto).
  2. Het kan overal. Zo je huis uit de paden op de lanen in. Ik had het geluk dat ik afgelopen kerstweken met mijn gezin in een Fries boshuisje zat, maar ook in de grote stad kun je alle kanten op. En het goede nieuws: er is altijd wel ergens natuur, zelfs een verwaarloosd plantsoen heeft schoonheid, immers ‘beauty is in the eye of the beholder’.
  3. Het inspireert. Het bos is een verbeeldingsparadijs voor ontwerpers. Mijn fantasie slaat in ieder geval helemaal op hol. Zie ik weer een boomstamvergroeiing waar Marcel Wanders een vaas van zou kunnen maken.
  4. Het is filosofisch. Immanuel Kant liep elke dag exact dezelfde ronde in Kaliningrad en overpeinsde daar zijn ‘Kritik der reinen Vernunft’. Ik bedoel maar: wandelen leidt tot grote filosofische gedachten. Zoals:
  5. Van wandelen val je af.
  6. Koffie én appelgebak daarom toegestaan. En smaken nóg lekkerder als je net 19,6 km rondje Naardermeer achter de rug hebt. Tel daarbij op dat de zelfgebakken appeltaart van Stadzigt de lekkerste van Nederland is. En je begrijpt dat we alleen al voor deze appeltaart ons bed uitkomen.
  7. Het verbindt. Ja, het bed uitkomen dus. Liefst lopen vriendin Doret en ik om 7 uur al onze wandelrondes. De zon zien opkomen is namelijk magisch. (En veul spiritueler dan vroeger toen je de disco uitrolde).
  8. Je ziet nog eens een vos. Zoals D. & ik dus die ochtend bij het Naardermeer.
  9. Het beeldhouwt de bilspieren. Echt waar, met flik doorstappen trekken m’n bilspieren aan.
  10. Een dure psycholoog is niet meer nodig. Terwijl we lopen, onze issues doornemen, elkaar coachen op het levenspad, worden de problemen kleiner & kleiner. Psychiater Bram Bakker zweert bij hardlopen, maar coaching-sessies tijdens het wandelen – daar knappen wij weer van op.
  11. Helemaal digiproof.  Een IPhone houdt het aantal stappen* bij, dus zelfs puberdochter vindt het nu cool. Sterker: ze denkt dat wandelen helemaal alleen en speciaal is uitgevonden door… Apple.
    (En o ja, Edith, je vroeg het mij al eerder, maar het stappen-appje* is die witte, met dat rode hartje).

Op Nouveau.nl deel ik regelmatig mijn favoriete wandelroutes. Laat je ons weten waar jij graag ‘stapt’? (in de ochtend dan hè): Claudia.Straatmans@Sanoma.com

Reacties (0)

Claudia Straatmans (51) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017