Blog posts met tag fab fifty

Je hebt krimpers en je hebt zakkers.

Ik ben een zakker.

Ja, ga er maar aanstaan. Ik zak. Althans, mijn huid. Naar beneden. Behalve mijn tandvlees dan, dat trekt omhoog.

(Krimpers staat voor rimpels. Vaak zijn krimpers dun, wat iets sneller tot rimpelvorming leidt. Ik ben niet dun.)

Als 51-jarige heb ik ondertussen een dagtaak aan de ‘maintenance’. Hoe nu weer om te gaan met het grote uitzak-gebeuren?

Gelukkig hoorde ik van Agnieszka. De Poolse met de magische handen. Sterker: zoals Edward Scissorhands scharen aan de uiteinden van zijn armen had, zo heeft A. deegrollers op die plek zitten.

Agnieszka is professioneel bindweefsel-masseur. En mag ‘de sterren der aarde’ (zoals dat in Story heet) tot haar clientèle rekenen.

In Bekende Nederlander kringen-heet haar salon Bodyfix een secret spot: een plek waar tout Hillywood komt. Via mond-tot-mondreclame. Want hoog van de toren blaast Bodyfix niet. Voor hen geen strak grachtenpand, dure Zuidlocatie of een bling-bling etalage. Sterker: de eerste keer kan ik het niet eens vinden, de buitenkant lijkt meer op zo’n typische Amsterdamse benedenwoning.

Lees ook: Claudia wil een huid als een babykontje: 9x dit denkt ze tijdens haar 'cold laser'-behandeling

Maar als ik eenmaal op de massagetafel van de Poolse Agnieszka Kundula ligt, begrijp ik waar iedereen het over heeft. Wat kan die vrouw masseren. Of moet ik zeggen: deeg kneden? Agniezska start namelijk elke sessie met het zoeken naar het bindweefsel: is het verkleefd? Veel? Weinig? En past daar haar massagetechniek op aan.

Ik mag Agnieszka wel, dat helpt, daardoor vind ik het niet erg dat het pijn doet. Tussen mijn kreten door, probeer ik zo veel mogelijk vragen te stellen over het Hoe/Wat/Waarom. Daarom hier even in een notendop: intensieve massagetechniek stimuleert de bloedcirculatie, waardoor het bindweefsel gifstoffen gaat afvoeren.

Vooral handig om van cellulite af te komen. Je hebt vaste cellulite en waterige cellulite, en hoe gek het ook klinkt: de laatste is het lastigste.

Elke vrouw heeft het. Ook dunne sprieten. Het is genetisch bepaald. (En het komt zeker niet van het drinken van witte wijn, zoals Sonja Bakker claimt.) Omdat we met zijn allen steeds ouder worden, is de opeenhoping van vocht (oedeem) steeds vervelender. Dus wil je niet per se van je sinaasappelhuid af, maar wel van de pijn van de onderhuidse ontstekinkjes, dan is de Bodyfix-methode ook een manier.

De bindweefsel-methode is er ook voor het gezicht. Dan heet-ie 'diepbindweefsel' ( ja, ja). Dat heb ik nodig! Speciaal voor de ouder wordende huid heeft Agnieszka een techniek om alle spieren een aanhechtingen omhoog te halen. Helemaal pijnloos is het niet. En het kneden duurt wel twintig minuten, dus af en toe slaak ik een kreetje, of zeg maar gerust: een gil.

Maar het resultaat, menschen, echt waar: mijn huid geeft een glow waar een gloeilamp nog iets van kan leren. Ook kun je dit gewoon doen als je prikjes in je gezicht hebt laten zetten, de kneedmethode stimuleert namelijk het collageen.

En nee, ik heb geen aandelen, dit stuk is ook niet gesponsord. Ik ben oprecht enthousiast. Omhoog! Omhoog! Is mijn devies. Ik hoop dat Agnieszka snel een massage-methode voor mijn tanden ontwikkelt. Want dat mag juist wel zakken: mijn tandvlees.

Claudia Test: Diep Bindweefselmassage

Belooft: Gezicht strakker te maken.

Kost dat? 45 euro voor 30 min, 65 voor 50 min. Fijne prijzen, volgens Agnieszka mogelijk omdat ze niet op een bling-bling locatie zit. Er wordt aangeraden minstens 6 behandelingen te nemen.

Wie? Agnieszka en haar Poolse dames van bodyfix.nl

Kans op verkering? Ja. Niet in de zaak, maar als je naar buiten huppelt. Als gloeilampje trek je vliegen, dus ook mannen aan. Ook als je vijftig bent.

 

Reacties (0)

More content below the advertising

Hoofdredacteur Claudia Straatmans krijgt vaak de vraag: hoe houd jij alle ballen in de lucht? Werk, man, kind, vriendinnen, hobby’s. Claudia: “Even afgezien van dat het best een stomme vraag is (aan een man wordt zoiets nooit gevraagd), heb ik toch een paar antwoorden. Vooral tip 5 had je nóóit bedacht.”

Lees ook: Claudia's blog: 'Waarom ik het stiekem fijn vind om weer thuis te zijn'

1. LOSLATEN.
Durf los te laten. Ook in je werk. De allerbelangrijkste les. Je kunt niet meer alles zelf doen, moet vertrouwen op andere mensen. En als er heel af en toe een foutje in mijn blad sluipt of online staat, probeer ik daar geen slapeloze nacht van te hebben (heb als 50-jarige mijn slaap steeds harder nodig). Zoals een van mijn oud-hoofdredacteuren Karin Swerink ooit zei: “Durf fouten te maken.” Grote fouten wil ik natuurlijk niet maken, dus ik scan wel alle teksten voordat ze naar de drukkerij gaan. Voordeel van al jaren dezelfde ‘spier’ te trainen: snel teksten scannen kan ik als de snelste.

2. Time-management.
Vies woord? Welnee. Heb baat gehad bij Ernst van Dijks (bureau GIFT) mantra: zware klussen in de ochtend en vergaderen pas in de middag. Het energielevel van mensen is ’s ochtends hoger. Verzet de Himalya-bergen daarom in de voormiddag. Kijk bijvoorbeeld naar productieve schrijvers; die schrijven vaak van 9 tot 12 uur en gaan daarna iets anders doen. Martin Bril stond er zelfs om bekend dat hij slechts een half uur nodig had voor zijn Volkskrant-column, daarna ging hij de stad in om zich te verwonderen/verbazen over wat hij nu weer als inspiratie tegen zou komen.

3. De natuur.
Een blik op de bomen voor mijn huis, en ik voel me al zen. De natuur heelt.

4. Ga nergens naar toe. Behalve naar wat je echt leuk vindt.
Klinkt als een makkelijke tip. Is het niet, zeker niet als je zo veel werkgerelateerde uitnodigingen krijgt. In deze baan - als je wild & vrijgezel bent - kun je elke avond wel bij een opening van een envelop staan. Voor mij daarom de checklist: is het een adverteerder? Is het nodig voor mijn blad? Bij 2 x ‘JA’ vraag ik altijd of er ook vriendinnen uit het vak gaan. Het nuttige met het aangename verenigen heet dat. En anders zit ik toch echt liever op de bank, want…

5. Hendrik Groen.
De maandagavond: bankhangen. Eerst al het heerlijk kneuterige Bed & Breakfast (die interieurs, waar koop je dat nu meubelfabriek Oisterwijk failliet is?) En daarna mijn hoofdmaaltijd: Hendrik Groen. Een stel bejaarden in een verzorgingshuis, klinkt niet sexy, is het wel. Ik moet er onbedaarlijk om lachen. Om André van Duin, die horkerig de een na de andere wijn naar achteren gooit, om Kees Hulst en zijn grote witte onderbroeken, om Olga Zuiderhoek die met 1 pruik transformeert van Fiep (Penoza) naar Eefje.
En dan die twee draken van ouwe taarten (Annemarie Prins en Nienke Sikkema). Als een Waldorf en Statler (The Muppet Show) zitten ze te stoken, te roddelen en te ontwrichten. Bejaarde Patsy & Edina’s zeg maar. Hendrik Groen is slow tv. Van oude mensen door oude mensen voor oude mensen. En het scoort. Omdat het met klasse, aandacht en de beste mensen is gemaakt. Dat iets niet hips scoort, dat geeft me eigenlijk de meeste rust van allemaal.

Reacties (0)

Woensdagochtend. Mijn sportochtend. Maar afgelopen weken leek het wel alsof de duvel met de woensdagochtend speelde. De regenduvel wel te verstaan. Met bakken kwam het uit de hemel. Een zondvloed op ‘mijn’ woensdag. Hoe moest dat nou met mijn bootcamp IN DE BUITENLUCHT? Zeiknat aankomen, zeiknat sporten, zeiknat wegfietsen – geef mijn portie maar aan fikkie.

Maar toen was daar opeens collega Wies: “Waarom sport je niet met mij?” Warm en beschut in een Fit for Free-filiaal aan de Nieuwe Looiersstraat, Amsterdam. Alleen: met een collega sporten die jou vooral kent met hoge hakken en kokerrokken? En je nog nooit zonder make-up en met platte schoenen heeft gezien?

Ik moest wel even over iets heen stappen.

Lees ook: Claudia's blog: 'De hobby die me bijna mijn huwelijk kostte'

Maar ja, je wilt sporten of niet. Deze keer niet met buitenlucht-trainer Elske, maar collega Wies in de rol van Personal Trainer. Ik geef je graag nog een paar tips waardoor je toch in je MAINTENANCE blijft.

1. ONDERDEEL VAN JE ROUTINE. Blok het sporten in je agenda. Simpel, maar waar. Vaste afspraak, elke woensdagochtend. Al drie jaar lang. En als het regent, dan naar Fit for Free. Want ik weet: als ik de woensdag skip, dan ga ik rest week ook niet.

2. TRAININGSMAATJE. Eerst had ik Yeliz, toen Anita, en nu Dionne, en op regendagen dus Wies. Ik kan niet meer zonder trainingsmaatje. Niet alleen voor de gezelligheid en het splitten van de kosten. Maar vooral: ik durf Dionne/Wies niet af te zeggen. Stok achter de deur heet zoiets ook wel.

3. PERSONAL TRAINER DELEN. Zoek een sportschool waar je in een groepje bij een Personal Trainer (of PT in hippe kringen) kunt. Dat kan ook bij Fit for Free. Wies deed me alle oefeningen voor die ze van haar PT had gekregen.

4. DE GLOW, DE GLOW. IK. STOP. ER. MEE. NU. Denk ik om 9.02 al, als mijn trainingsuurtje koud 2 minuten is ingegaan. Lig ik daar weer als een Oompa Loompa op zo’n Swiss Ball (en maar proberen mijn kruis bij elkaar te houden), of maak ik een hernia-trekkende squat. Maar om 10 uur heb ik een glow waar geen blusher tegenop kan. Nooit krijg ik zo veel complimenten over mijn huid als op den woensdag. Ook Wies die zei: “Je kunt er best mee door.” (Dat is Twents voor: ziet er goed uit).

5. FIT FOR FREE KOST GEEN DROL. Echt niet, € 11,99 is praktisch niks. Kun je wel alles voor doen. Lesjes, apparaten, skippyballen, planken.

6. KOFFIE. Eigenlijk kan dat sporten me gestolen worden. Ik sport om koffie te drinken. Een Latte Macchiatto na een work-out is goddelijker dan een windvlaag op een snikhete dag. Wies wist om de hoek bij Fit for Free nog wel een leuke koffietent. Bleken ze ook nog ’n Holtkamp-taartje te hebben….

7. NOU MOET IK VOLGENDE WEEK WEL WEER. Dat Holtkamp-taartje van de heupen af hoelahoepen. Gewoon weer zonder make-up. Dat weegt minder.

 

Reacties (0)

Hoofdredacteur Claudia heeft een ‘weddingseason’ achter de rug, maar dan met vriendinnen die allemaal 50 werden. En dat uitbundig vierden. Net als Claudia zelf trouwens. Claudia: Mijn #FabFifty feest was weergaloos, precies zoals ik het wilde, met een karaoke-versie Paradise by the dashboard light met 16 zingende vriendinnen als hoogtepunt.

Na de pret weer even de contemplatie, want: hoe nu verder? Nog meer carrière maken en hoger die berg op? Of de verdieping in? Meer aarden, meer inhoud?

En ondertussen kijk ik met een half oog naar Tros Radar en zie door het beeld flitsen: '50 plus heeft minder dan 3% kans op werk'.

Volgens werkgevers zouden we niet flexibel zijn, te veel ziek, niet willen leren, te veel geld willen verdienen.

Wat een onzin.

Mag ik in deze blog even laten zien hoe flexibel de Nouveau-redactie (bijna allemaal 50+) is? Neem het maken van de nieuwe Nouveau, die komende donderdag in de winkel ligt.

Lees ook: Claudia's blog: 'Het mooie aan 50 zijn? Weten dat het altijd wel goed komt (ook als het niet goed komt)'

Tijdens mijn laatste vakantie in ons Friese familiehuis was het koud, veel te kil voor de meimaand die al volop bezig was. In de zon hadden we moeten zitten, maar in plaats daarvan warmden we ons binnen aan de open haard. Dat gaf eigenlijk ook niet, want ik was helemaal geboeid door Benedict Wells Het einde van de eenzaamheid. Een fenomenaal boek waarvan mijn hart vanzelf ging gloeien.

Dit is wat een goed verhaal kan doen. Je meenemen naar een andere wereld, je letterlijk verwarmen, je optillen boven de werkelijkheid uit.  Dus toen ik kil en klam terugkwam op de Nouveau-burelen, wilde ik maar een ding: warmte. Een blad waar de hitte & zon van afstraalt. Door veel blauw, geel licht én hartverwarmende verhalen.

We organiseerden een relatieverhaal met Rik Launspach en Marjolein Beumer. Gefotografeerd op hun prachtige Achterhoekse boerderij in de streek die “groen gekust is door de zon” (en ik kan het weten, mijn moeder woont er naast, en daar op ‘de deel’ was mijn roemruchte schuurfeest). We meanderen mee met de agenda’s van Isa Hoes en Medina Schuurman, zodat we hen toch konden fotograferen, nét voor Isa’s lange vakanties.

Er werd een modeserie afgekeurd, en een nieuwe aangekocht – omdat de lezeres daar veel meer van zou opknappen.

Hoezo niet flexibel? Wij leren hier elke dag. Dit blog is dan ook meteen een shout-out voor mijn collega’s Marion, Annemarie, Wies, Cilla, Inge, Margreet en Kim.

Dat weet ik als 50-plusser namelijk nog het allerbeste: een cirkel van vrouwen haalt het beste in je naar boven.

Paradise by the colleague-light, zeg maar.

 

 

Reacties (1)

Vierailija
1/1 | 

Dat bedoel ik maar. Afgelopen april ben ik met 50 jaar (inmiddels 51 ?) aangenomen bij de KLM als stewardess. Mijn droombaan en ik ben dan ook super gemotiveerd. Mijn kinderen zijn 16 en 18 en redden zich prima. Nog een voordeel ...ik hoef niet meer uit het werkproces ivm zwangerschapsverlof ?. En ik heb de nodige levenservaring

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017