Blog posts met tag wijn

Heel Holland fietst, maar Claudia wandelt liever. Altijd in stijl. Altijd met een glas stuivende Riesling, of een schuimende Latte Machiatto toe.

Claudia: “Mijn motto is niet voor niets: wandelen, wijn en wilde krullen. Deze maand neem ik je mee naar Marken, het voormalige eiland bij Monnickendam.

Want soms heb je zin in een onvervalst Hollands landschap waar de wind over je heen jaagt, je eindeloze wateren ziet, en on top of ook nog getrakteerd wordt op klederdracht toe. Zo’n ‘Holland for beginners’ is het rondje Marken.

Toeristen zijn dol op dit voormalige eiland en ook ik kan er goed stappen. Letterlijk wel te verstaan, want het cyclische gegeven dat de cirkel rond is, is nergens meer bewaarheid dan op dit ronde eiland. Linksom- of rechtsom, iets anders is er niet. Rondje rond de kerk zou je deze route ook wel kunnen noemen.

Voor mij is dat hoogmisgebouw de plaatselijke vuurtoren, Paard van Marken geheten. Idyllischer krijg je het bijna niet. Een markant wit pand in 1839 gebouwd op het fundament van een vierkante vuurbaak.

Deze toren is overigens ook alleen maar bereikbaar te fiets of te voet, ik zeg: te voet, want dan pak je meteen deze leuke wandelroute, startend en eindigend aan het begin van Marken (na de weg die het verbindt met vasteland).

Je loopt op de oude zeedijk, en komt langs kleurige houten buurtjes – op terpen gelegen – waar je je prima kunt voorstellen hoe het visserijleven honderd jaar geleden er uit zag. Verdwalen kan niet, de dijk blijft keurig tien kilometer lang heten ‘Wandelroute rond Marken over de Dijk’. Waarom moeilijk doen als het zo simpel kan?

Je kunt deze wandelroute verlengen door nog even over de strekdam te paraderen, van waaruit verderop Volendam als een échte diva ligt te shinen.

Doen: Als je Gerrit Hiemstra-achtige weerverbazingen wilt delen. De wolken, de zon, vergezichten, het verandert continu als een schilderij.

Laten: Als je van bomen en beschutting houdt. Dat is er hier gewoon niet.

En nog even praktisch

Duur: 3 uur wandelen

Gebied: Marken. Het voormalige eiland. Te bereiken via die ene toegangsweg, de zeedijk, kunstmatig aangelegd.

Looproutes: 10 km, ankerpunt is vuurtoren witte olifant.

Vervoer ter plekke: Parkeren in het dorp of in de berm bij het start/eindpunt van deze route. Er rijden overigens ook bussen vanuit Monnickendam. Extra leuk: vanuit Volendam kun je ook met de boot.

Horeca:

  • Restaurant Land en Zeezicht, niet per se om het interieur - dat is zeg maar toeristisch Hollands - maar je zit er fijn buiten, op schapenvachtjes (“idee van mijn vrouw” aldus de uitbater). Havenbuurt 6
  • De Taanketel, Havenbuurt 1. Op verwarmde stoelkussens naar bootjes kijken. Prima koffie.

En ook nog:

Dwaal nog even door de kerkbuurt, veel minder toeristisch dan bij de haven. En mooi!

Zin om meer van de omgeving te doen, en zelfs te ‘starspotten’? Uitdam, met zijn beroemdste inwoners Katja Schuurman en Freek van Noortwijk, is nabij (wij zagen ooit met eigen ogen dat het inderdaad allemaal one-happy-family is met Igoné en Thijs er bij).

More content below the advertising

Reacties (0)

Claudia: “Ik ben net terug van een wijnfietsweekend in Deidesheim, Duitsland. Met drie vriendinnen fietsen we van wijngaard naar wijngaard, en overal proeven we. En spugen we weer uit – zodat we door kunnen naar de volgende ‘winzer’.

Mijn vriendenclubje en ik komen hier nu al zo’n elf jaar, en raken nooit uitgekeken. Wijn is namelijk net als Parijs. Je bent ín of uit de mode. Natuurlijk kun je ook een tijdloze klassieker zijn. Maar sommige druiven zijn opeens hip & happening. Je hebt wijnen die plots front row mogen zitten. En jaargangen die met elegantie en souplesse over de catwalk schreien.

Ik tip daarom voor nu deze 7 wijnen:

1. Scheurebe. Een kruising tussen Sylvaner en de Riesling-druif. Daardoor een goede, lichte instapper voor beginnende wijndrinkers. Ontworpen door de Duitse onderzoeker Georg Scheu, en de laatste jaren aan een enorme opmars bezig. Juist omdat zijn frisheid nu zo in fashion is.

2. Riesling Sekt Brut. Bij mode horen bubbels. En die drink ik ook heel graag. Maar echte Franse champagne is prijzig. Sekt is betaalbaarder.

Duitse Sekthuizen proberen trouwens – a la designerhuizen – ook de beste bottelaars elders weg te halen. Reichsrat von Buhl lokte de keldermeester van Bollinger, en wordt daar nog steeds om “gehaat”.

3. Grauburgunder oftewel Pinot Gris oftwel Pinot Grigio. Sommige boeren gooien na het gistingsproces de donkere schil nog in het vat, zodat deze ’n trendy rosé uiterlijk krijgt.

4. Riesling. Altijd. Overal. Of het nou een trocken of een spätlese is, een Riesling betovert ALTIJD.

5. Spätburgunder. Een rode wijn? Jawohl. Ook bekend als de pinot noir. Wat niet iedereen weet, is dat je deze wijn gekoeld kunt drinken. Sterker: dan komt deze nog meer tot haar recht. Lekker bij een bbq als je rood bij vlees wilt.

6. Grüner Veltliner. Vergeet de chardonnay. Dat is een prima druif hoor, vooral als die in het noorden van Frankrijk groot is geworden, maar er zijn echt heel veel middelmatige chardonnay’s op de markt. Doe het niet. Schenk dan liever een Gruner Veltliner. Combineert bij veel gerechten. Bij de Hema hebben ze een uitstekende.

7. Pas du Tout. Na alle zes wijnen hiervoor even detoxen? Grapedistrict heeft een prima alcoholvrije bubbel.

En dan nog even dit. Vlakbij Deidesheim heeft Dr. Buerkin-Wolf een landgoed geopend: Englischen Garten. Honderden vierkante meters gras, bomen, vogels, lavendel. In strandstoelen, luxe zitjes, en duurzame bankjes wijnproeven met zicht over de velden. Als er een wijnhemel bestaat, ziet ‘ie er zo uit. Allemaal naar Deidesheim/Wachenheim dus.

Zum wohl!

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (1)

Om te beginnen alvast een spoiler alert: ik ben niet heel januari droog doorgekomen. Maar er gloort weer hoop voor de laatste dagen van deze maand, want ik heb een wondermiddeltje ontdekt. Een soort zalving voor de ziel én lever. Mijn geheim? Lees dan vooral verder.

Vriendin Susan doet het elk jaar: geen druppel alcohol in januari. Dat wilde ik ook. Vorig jaar deed ik al een halfslachtige poging (niet gelukt), maar deze keer zou ik het anders aanpakken. En ik had een stok achter de deur. Een fikse. Mijn man is namelijk gestopt met roken. Uit solidariteit hoorde ik mezelf al roepen: ik doe met je mee. Op alcoholgebied dan. Wijn, Sekt en Champagnes zijn namelijk mijn grote zwaktes. Gaat de man roken, nip ik nog eens extra uit een glas.

Maar geen sigaretten voor hem, en dus ook geen alcohol voor mij. 

De begindagen van mijn week gaan altijd goed. Maar ja, dan komt die vrijdag. Die vermaledijde vrijdag die in mijn hersens staat geprogrammeerd als 'vrij', als ontspanning, als plezier, als verzetje. Meer dan vijftig jaar reptielbrein verander ik niet in een moment (ja, zelfs als baby was ik al dol op de vrijdag).

Wijnbar

En tja, afgelopen vrijdag.

Wat moet ik er over zeggen?

Naast dat ik niet een beetje dom was, maar HEUL dom. Wie gaat er nu in een alcoholloze maand naar een wijnbar? Kat op het spek binden. Maar ik zat daar hoor. Met vriendin Edith. "Even" na het werk wat drinken. Dat het 'wat drinken' niet de aanbevolen Kefir was, was ons in 1 seconde duidelijk. Er bestaat een grens aan gefermenteerd en 'je darmflora knapt hier enorm van op'. Die grens heet: genieten.

Het was gewoon NIET LEKKER.

En tja, toen was het einde zoek. Want als je omringd wordt door duizenden flessen wijn, en als de sommelier begint over een buitenkansje oesters met zelf geplukte daslook, dan reageert het reptielenbrein maar op 1 manier: daar moet een bubbeltje bij. Ik snoerde mijn innerlijke criticus de mond: 1 glas champagne moet toch kunnen? Vier glazen verder rolden we naar buiten.

Schaamte. Mijn man niet onder ogen durven komen. Maar ook: een nieuw actieplan. Neergaan, en weer opstaan. Door een terugvalletje laat ik me toch niet van mijn pad afbrengen? Op naar de Albert Heijn.

Alcoholvrije wijn

In de Allerhande stonden alcoholvrije wijnen te shinen. En ik heb ze nu allemaal geprobeerd. De Viverty Sparkling met een bubbel. Door de Allerhande omschreven als: met een licht zoetje. Tja, en daar wringt het hem nu: ik houd niet van zoet. Kurkdroog moet mijn bubbel zijn (vrees dat de uitdrukking niet voor niets kurkdroog is, dat impliceert toch: alcohol).

Daarna ging de Free Feather Wit open. Geproduceerd in Bernkastel-Kues. Dat klinkt al goed, dé wijnplaats van de Moezel. Deze wijn is gemaakt met behulp van Chardonnay-druiven, die later weer ge-onalcoholiseerd zijn (volgt u het nog?). De Free Feather is oké. Maar ik zoek nog even door naar een fijne bubbel.

Gelukkig was daar vriendin Patricia, die zich ook melde in het Dry January app-groepje. Bij Grape District moesten ze ’n goede hebben: PasDuTout Mousseux. Kost € 7,99. Alleen die prijs geeft me al vertrouwen (de Viverty was € 4,99). Ik ben klaar voor deze vrijdag. Gewapend en wel met de PasDuTout in de koelkast.  Ik wil niet nog een keer struikelen.

En de volgende vrijdag? Ha, dan is het al 2 februari.

Meepraten over Dry January en alcohol? Mail: claudia.straatmans@sanoma.com, en wie weet zien we jouw mening terug op ons nieuwe opinie-platform: NouVISIE.

Reacties (0)

Heel Holland Fietst.

Maar niet hoofdredacteur Claudia. Zij wandelt.

Elke week weer.

Soms wat korter, dan weer wat langer.

Een keer in de maand: dauwwandelen. Opstaan terwijl het nog donker is, zodat we de zon zien opgaan bij het Naardermeer, of in de Waterleidingduinen.

En minstens twee keer per jaar met vriendinnen een wandelweekend weg. Wat in werkelijkheid een wijnwandelweekend is. Er wordt net zo veel gedronken als dat er kilometers worden gemaakt (alhoewel: 29 glazen wijn – ook ik trek dat niet).

Maar wat ik maar wil zeggen: er moet ook wat te genieten zijn. Zonder lekker eten & drinken is het wandelen voor mij “kaal”. Sterker: zonder beloning/worst trekt dit keffertje geen sprintje.

Lees ook: Claudia's blog: De hobby die me bijna mijn huwelijk kostte

En ondertussen ken ik de leukste adresjes. Want waar een wijn is, is een wandelweg. Vanaf nu ga ik ze met jullie delen. Als wandelvriendinnen onder mekaar, zeg maar.

Neem nu: Der Ahr in Duitsland.

Op drie uur rijden van Utrecht.

Perfect dus voor een last-minute weekendje weg. Net voor de file over de A61 naar Duitsland scheuren, en net voor het avondeten aankomen.

Mijn all-time favorite is Hotel Hohenzollern. Sinds mijn dochter daar ooit het gesteven tafellinnen vol kliederde met verse viltstiften en hun reactie was: “Gibt nichts”, kunnen ze bij mij niet meer stuk. (Ook niet voor vriendin Karin, die een beetje verliefd is op eigenaar Torsten, meer een Bert van der Veer dan een sexy adonis, maar zijn waanzinnige wijnkelder maakt alles goed).

Hohenzollern kost zo’n € 110 per nacht. Als de budgetten in mijn vriendenclub anders zijn, slapen we ook wel eens in Zur Saffenburg in Mayschoss (1 persoonskamers voor € 43).

Hohenzollern ligt Am Silberberg. Eenmaal aangekomen gooien we onze balkondeuren open, staren naar het grote klooster in het dal, de groene bergen in de verte en nemen onze eerste slok Sekt van het huis. (Schloss Vaux).

Daarna dineren in het uitstekende restaurant. Maar ook: op tijd naar bed, want morgenochtend begint het serieuze werk.

Hohenzollern ligt aan de RotWeinWanderWeg, een 40 kilometer lange slingerende weg tussen de wijnranken door. Mooi, maar soms een beetje toeristisch. Zeker in september/oktober als er wijnfeesten zijn. Een goed alternatief is dan Der Ahrsteig. Vanuit Hohenzollern daal je af naar het plaatsje Walporzheim. Van daaruit volg je de bordjes. 17 kilometer klimmen (het heet niet voor niets ahrsteig!) en dalen richting Bad Neuenahr.

Ergens halverwege staat een beeldig Lourdeskapelletje, even bidden en door. Goed lunchadres op deze route: Brogsitter Sanct Peter. Ach, overal is het leven als Gott im Deutschland. Langs de Rotweinwanderweg staan etablissementen als Förster’s Weinterrassen, kunstig opgeschilderd door een of andere plaatselijke Hundertwasser.

Der Ahr is het gebied van de Spätburgunder (Pinot Noir). Vind ik ook lekker hoor, maar ik drink vooral Riesling. De knisperende witte wijn die zo veel gedaantes kan aannemen, van strak mineraal naar vol rond. Alleen: Der Ahr is geen Riesling-gebied. Wordt wel verbouwd hoor, maar mooiere, complexere Rieslings kun je beter in Die Nahe of Der Pfalz (binnenkort ook in Claudia’s wijnwandeltips) kopen.

Wel heeft WinzergenossenSchaft Mayschoss een goede Riesling-Sekt waar ze maar € 10,99 voor vragen. En verder komen de beste Spätburgunders ter wereld van plaatselijke winzers als Jean Stodden, Kriechel, Meyer-Näkel. Gewoon even vanuit de RotweinWanderWeg naar beneden afdalen, en proeven maar. En in elke plaats beneden in het dal stopt het treintje, om je weer terug naar Hohenzollern, of welk hotel dan ook te brengen.

Terwijl ik dit tik denk ik: potverdorie, het water loopt me alweer in de mond, ik voel bijna het knisperende van de boombladeren onder mijn voeten. Waarom zit ik hier, en niet daar? Zwaar tijd om weer eens te gaan. Toch vriendin Karin de foto van Torsten maar eens als worst voorhouden.

 

Claudia’s wandeltips:

Gebied: Der Ahr in Duitsland. Het gebiedje tussen Bad Neuenahr en Altenahr.

Hoe ver rijden? Op drie uur rijden van Utrecht. Bij Venlo de A61 nemen en daarna afslag 34.

Looproutes: De Ahrsteig is 17 kilometer, klinkt niet lang, maar houd rekening met een lichte stijging en daling tijdens het lopen. De Ahrsteig sluit aan op de RotweinWanderweg, deze is 40 kilometer lang. Je kunt deze in etappes lopen.

Drank: Overal. Je loopt letterlijk tussen de druivenstokken. Op broeierige dagen soms beetje bedwelmd door geuren.

Kans op verkering? Ja, als je van bejaarden en van geblokte blousjes houdt.

Calorieverbranding: stijgwerk staat garant voor 400 kilocalorieën per uur.

 

Reacties (0)

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017