Blog posts met tag Claudia Straatmans

Claudia:
Hallo, was je er bij vorige week? Toen ik mijn gewicht durfde te onthullen? Wil het best nog een keer zeggen hoor, werkt voor mij als een stok achter de deur. 67.1 kilo. Zal niet iedereen monsterlijk zwaar vinden, maar voor mij heeft het een signaalfunctie. Zo veel woog ik niet eerder, zelfs niet vóór mijn vorige sportvastkuur. Dus.

 
Nou wilde ik toch al af van mijn alcohol-afhankelijkheid - in december ging geen dag voorbij zonder bubbels – dus het optelsommetje is snel gemaakt. Ik ga met collega Wies Verbeek mee ‘Ik Passen’. Als ik dan toch bewust bezig ben, kan ik er net zo goed een eet-plan in gooien. Dat wordt The Vegan Switch. Van Fittergy het bedrijf dat ook sportvasten ontwikkelde, maar wat ik nu even te heftig vind. Marianne Dignum wordt weer mijn sportcoach voor intake en vetplooi-meting (the horror! Maar gelukkig kent ze mijn lichaam al).

Wat is The Vegan Switch? Tien dagen lang geen zuivel, geen vlees en vis. Wel heel veel groente en noten. Plus elke dag bewegen. Hoeft niet elke keer intensief, als je maar probeert aan 10.000 stappen per dag te komen. En o ja, alles moet binnen tien uur opgegeten zijn, intermittent fasting heet dat. 

Dag 1: De inname van dierlijke producten wordt afgebouwd. Magere dierlijke producten zoals bio kipfilet en kabeljauw mogen nog wel. Deze avond staat 150 g kip op het program. En verder: drie maaltijden per dag. Beslist geen tussendoortjes. En bij elke maaltijd een ondersteunende pil. Suppletie heet dat in jargon. 
Ik ben verslaafd aan latte macchiato, van Marianne mag ik de voorgeschreven 250 ml plantaardige melk van mijn havermout-ontbijt overhevelen naar mijn koffie. Late met havermelk. Heerlijk! Dan maar zompige havermout met water.

Dag 2: Niet veel veranderingen ten opzichte van gisteren. Belangrijkste is dat de kip van 150 naar 100 gram gaat, de hoeveelheid nootjes wordt juist opgeschroefd. Ik heb niet echt een hongergevoel, komt waarschijnlijk door de maagvullende kikkererwten bij twee van de drie maaltijden.

Dag 3: Vanaf vandaag krijg ik meer plantaardige dan dierlijke eiwitten binnen. De hoeveelheid plantaardig vezelrijk voedsel blijft toenemen, op naar 600 gram bloemkool.

Dag 4: De officiële laatste afbouwdag van dierlijke eiwitten. Deze ochtend ga ik ontbijten met mijn vriendinnen. Très Seks & the City. Vroeger hingen we tot laat aan de lampen, nu zitten we aan de kokosyoghurt. Wat dat betreft ben ik gezegend dat ik in Amsterdam woon, zo veel leuke vegantentjes. Aan mijn 10.000 stappen kom ik door ’s middags al lopend naar de winkel te gaan. Tijdens het passeren van Café Elsa’s zie ik drie schuimende bieren tegen elkaar op proosten. Verrek, het is collega Marion met haar gezin. Zien er zo gelukkig en gevoed uit. Voel me even het meisje met de zwavelstokjes.

Dag 5: De eerste volledig veganistische dag! Op een zondag! Normaal gaat om 17 uur het familiespel op tafel, de fles open en de gezinsbitterballen in de frituur. Ga nu maar even heel hard rennen op dat tijdstip.

Dag 6: “Heb je honger?” wordt mij veel gevraagd. Nee, want je eet best veel. Bloedsuikerspiegel blijft stabiel. Merk alleen dat ik veel snaai-cravings heb. Sportcoach Marianne is streng. Zelfs ‘n appel (toch de heilige graal bij New Fysics) mag niet als tussendoortje. Bomvol suiker en koolhydraten. De Kikkererwten komen mij ondertussen m’n neus uit. Dan maar eens bruine bonen. Bij de eerste hap deins ik ontsteld achteruit. Wat is dit voor iets smerigs? Blijkt dat er suikerstroop is toegevoegd. Suikerstroop! Why? Ik zeg maar zo: U moet niet de groenten van Hak hebben.

Dag 7: Een keer per jaar heb ik een dol etentje met Duitse wijnboeren, in de stad vanwege de Horecava. Moet ik nu toch echt afzeggen. Geen kat op ‘t spek binden. Daarvoor in de plaats ga ik naar de film. Fijn: drie uur onder de pannen! “Prep’ (ja als je een fitgirl pretendeert te zijn, heb je het over het preppen van food) ’s ochtends al mijn 600 gram spinazie – zodat ik meteen door kan van kantoor naar de film. “Yummie” appt dochter pesterig.

Dag 8: De werkweek is weer erg wurgend, vind nauwelijks een gaatje voor het verplichte uur beweging. Op puur veganistische dagen moet je eigenlijk heel intens sporten om de gifstoffen nog sneller te laten afvoeren, maar ik ben al blij als ik ’s avonds 21 uur mijn blokje om haal.
 
Mijn advies: doe dit vooral in arbeidsluwe weken. Geniet je ook meer van het spirituele effect, want ook al ben ik nog nauwelijks afgevallen, ik voel me wel spiritueel ‘gecleansed’. Of ben ik nu te zweverig van een overdosis kikkererwten? 

Ik moet nog twee dagen. Die vallen net in een weekend Antwerpen met de vriendinnen (Bourgondische types!). Ga ik dat redden? Volgende week donderdag 17 januari hier op Nouveau.nl de onthulling.

Voor nu alvast mijn tussentijdse conclusie:

  • Je eet eigenlijk heel veel. Enorme hoeveelheden. 600 gram spinazie. Maar wel maar drie x per dag, dus no no no tussendoor.
  • Stabiele bloedsuiker. Dus niet zo veel honger, maar wel af en toe trek (“zijn mindfucks van je reptielenbruin” houd ik mezelf maar voor).
  • Best te combineren met een gezin. Aardappelen – vleesje – groente, waarbij ik alleen de groente mag.
  • Nog niet afgevallen, best gek, want ik ben er heel…
  • Flatulent van geworden
  • Afgezien van dat lekkende knalpijpje voel ik me best lekker.
     

Reacties (0)

Claudia Straatmans (Hoofdredacteur Nouveau, 51)

Trouwe lezers van mijn blog weten het, afgelopen voorjaar ben ik heel wat kilo’s kwijt geraakt door sportvasten. Zonder ‘n pot chroomtabletten -vast getaped aan mijn lichaam - ging ik nergens naar toe. Opgeblazen vetcellen bleven zo op afstand.

Maar ja, toen kwam het feestseizoen. Elke avond bubbels en chocolade - er was geen chroomtablet tegenop gewassen. Voor ik het wist (ik wist het best hoor), zaten de ponden er weer aan.

Zoals Heintje Davids altijd weer terugkeert, of de houtstapel in Scheveningen hoger is dan afgesproken, zo is de vetrol altijd de vetrol die ook niet van wijken wil weten. ‘Hallo, daar was ‘ie weer’.

Bah!

Sportvasten dan maar?

Nee, dat trek ik niet in het koude januari. Wel heeft Fittergy, het bedrijf van sportvasten, een wat vriendelijker methode: The Vegan Switch. Tien dagen lang groente en noten en vooral heel veel wandelen, 10.000 stappen per dag.

Moet te doen zijn toch?

Ter voorbereiding hierop lees ik mijn sportvasten blogs nog eens terug (daarover straks meer).

Ook bij The Vegan Switch word je begeleid door een sportcoach. In mijn geval mijn eerdere sportvastencoach Marianne Dignum. Negen maanden na dato sta ik weer in haar kamertje. En ja hoor, er zit een bult op de plek van mijn buik, geen kind er in, wel extra kilo’s. 67,1 kilo. Slik!

Maanden geleden – voor het sportvasten – was dat “slechts” 66,5. GODSAMME. Aangekomen.

“Maar” zegt Marianne om het leed te verzachten, “je hebt gunstig vet, een percentage van 30.1 %”. Onder de vijftig jaar was dat om te janken geweest, hier valt leeftijdsdiscriminatie in het juiste bakje. Met dank aan mijn 51 jaar aan de goede kant. Taille/heupratio van 0.74 scoort helemaal punten.

Maar toch moet ik aan de bak. Vindt ook Marianne.

Heel streng hoeft het niet. Als ik de alcohol maar laat staan, en elke dag binnen 10 uur mijn drie maaltijden eet. Intermittent fasting heet dit ook wel.

Ik ga het doen, The Vegan Switch, vertel jullie er meer over in mijn volgende blog. Ter voorbereiding herlees ik mijn oude notities over sportvasten. Lezen jullie mee?

Het principe van sportvasten

Tien dagen lang sport je elke dag 30 minuten op een hartslag die de vetverbranding aanzwengelt (in mijn geval hartslag: 140-160). Je eet nagenoeg niks (twee afbouwdagen, vier sapdagen). Met als hoger doel om van een suiker- naar een vetverbranding te gaan. Of je deze switch maakt, zie je aan een paarse urinestrip (ketonen-uitstoot kleurt paars).

Dag 1: Op de eerste dag begin je met afbouwen, alle dierlijke eiwitten en vetten worden weggelaten. Wat in de praktijk neerkomt op een strak regime. Twee stuks fruit voor het ontbijt, een beetje sla voor de lunch. Daar mogen overigens wel 10 olijven bij. Ik neem meteen de grootste. En hierna, het is raar maar waar: 50 gram pistachenoten – met schil, die telt mee in het gewicht. Bummer.

Dag 2: Afbouwdag 2 nog minder vast voedsel (wel weer die gekke pistachenoten). En elke dag 30 min hardlopen.

Dag 3: Dit wordt verkocht als Afbouwdag, maar, slik, is een keiharde sappendag.

  • Ontbijt met 150 ml appelsap & 150 ml grapefruitsap.
  • Lunch: opgewarmde tomatensap.
  • Diner: opgewarmde groentesap.

Mijn houvast nu is de suppletie. Het pakket dat je meekrijgt van je sportvastcoach. Met o.a. magnesium en vitaminepillen en Metabolic Switch aardbei, een drankje dat vol zit met aminozuren. Ik giet het naar binnen alsof het champagne is. O, nee niet te snel drinken, krijg je prikkelingen van.

Dag 4: Officieel Vastendag 1. Alleen maar sap, sap, sap. Had ik het al gehad over de urinetest? Plassen over een strookje, en van lila naar lichtpaars gaan. Ik ben vandaag al bijna op vakje 3. Hoop vurig dat ik morgen vakje 5 heb, dan hoef ik namelijk niet sapdag 3, maar mag ik voorzichtig eerder starten met vast voedsel.

Vandaag al diverse manische momenten gehad (“I am the King”), maar ik weet: een downer ligt op de loer. Genoeg water blijven drinken is het devies.

Dag 5: Vastendag 2. Sap. In totaal over de dag: 300 ml. Ik zie al een vaag blokje onder mijn buikvet vandaan komen en krijg daar zo’n kick van. Nu nog sportcoach Marianne zien over te halen, en yes, yes, yes, ik plas een ‘purple rain’.

Kippenvel! Kan bijna niet slapen van opwinding. Een kiwi! Morgen! Paradijs!

Dag 6: Appel en kiwi. Snijd ze extra klein omdat ik ergens vrees dat mijn tanden niet meer zo veel bijtkracht hebben. Niet vergeten ook mijn aminozuur-drankje te maken. “Hè bah”, zegt mijn man, “ben je nou nog niet van dat weeïge spul af?” Nee. De suppletie (drankje & pillen) hoort elke dag.

Dag 7: De kiwi mag vanaf vandaag baden in 200 gram magere kwark. Ik blijf plassen over urinestrips. De ketonen-uitstoot moet namelijk weer gaan afnemen. Klein gênant momentje: mijn baas betrapt me op de wc met urinestrips in de hand. Het is dat ik al bijna 51 ben, dus zij snapt ook wel dat dit niet om een zwangerschap gaat.

Dag 8: Wat als ik vandaag nou wat minder kwark eet? Dan kan ik die eiwitten toch wel bij de Latte Macchiato tellen? Dat is namelijk waar ik die dagen het meest naar verlang: een kop koffie met schuim. Bij het tentje waar ik met Cynthia Abma koffie drink, hebben ze én geen haver- en geen magere melk. Ai, lastig.

Ga ik mijn net-verworven-best-platte-buik meteen teisteren met volle zuivel? Ja, dat doe ik (en bedenk: dan vanavond maar wat minder kip). Maar mijn lichaam roept mij zelf al tot de orde. Wat een vette troep! Ik geef de kop terug. Dat doe ik trouwens ’s avonds ook in het theater waar wijnvriendin Edith vanuit gewoonte twee wijn bestelt. Die ruil ik in voor een thee.

Dag 9: Hardlopen. Kwark met fruit. ‘s Middags 200 gram salade met tonijn, daarna 50 gram pistachenoten. Nog steeds geen hongerklop. Maar wel iets anders, iets veel venijnigers. Mijn lichte champagneverslaving komt opeens om de hoek kijken (9 dagen geen last van gehad).

Zaterdag borreltijd met gezin, dochter terug van schoolreis. Dat moet gevierd. Ach, 1 glaasje moet kunnen, is toch maar 60 kilocalorie? Jeetje wat smaakt dat goed. Enfin: 3 glazen verder.

En dus nu negen maanden verder weer wat ‘angespeckt’. Voor wie wel wil sportvasten hieronder de belangrijkste tips. Ik duik nu even in een spinazieberg. Tot volgende week!

SPORTVASTEN, IETS VOOR JOU?

  • Zou ik dit aanraden? Ja, maar zoek afleiding. En doe het alleen in een van tevoren zorgvuldig uitgezochte periode. Het liefst als je gezin niet in de buurt is.
  • Wat belooft het? 4 kilo er af. Dat klopt. Halszaak is nu om de 4 kilo er af te houden.
  • Wat kost het? Zo’n € 250 voor pakket met aminozuur-drankje, vitaminepillen én begeleiding van een sportvastencoach.

Conclusie: Marco Borsato werd er weer knap mee, ik ook - for the time being hè. Volgens oprichter Remco Verkaik is 1 x per jaar goed voor het onderhoud van je lichaam. Je lijf moet uitgedaagd blijven. Ik ga nu even voor de softe uitdaging: vegan, vegan, vegan.

Reacties (0)

Ik ben Claudia, 51 jaar, en ik loop voor groot onderhoud bij Agnieszka Kadula. De Poolse met de stevige handen. Zó. Wat kan die vrouw kneden. Hele vochtophopingen heeft ze al uit mijn gezicht weten te masseren.

Agnieszka is de bindweefselkoningin van Nederland. En ze doet nu ook lipplooien. Je weet wel, die ergerlijke lijnen boven de mond die we soms ook plooirokje of streepjescode noemen (alsof het dan minder bedreigend is).

Die plooien waar complete lippenstiften in verdwijnen.

Omdat mijn voorraad lipstick niet onuitputtelijk is, en omdat (ik beken!) ik ongelofelijk ijdel ben, geef ik me over aan de ‘eerste-lip-rimpel-weg-masseur-van-Nederland’.

Mijn Musculus Orbicularis Ortis is verslapt. Mijn wat?

Agnieszka’s salon Bodyfix heet een secret spot: een plek waar je struikelt over de Bekende Nederlanders. Via mond tot mond reclame. Want hoog van de toren blaast Bodyfix niet. Voor hen geen strak grachtenpand, dure Zuidlocatie of een bling-bling etalage. Sterker: de eerste keer kon ik het niet eens vinden, de buitenkant lijkt meer op zo’n typische Amsterdamse benedenwoning.

Quinty is fan van Bodyfix, Victoria, Chantal. En deze nederige Claudia.

Lees ook: De mooimakers van bekend Nederland. Top 5 beautysalons

Vandaag gaat A. op mijn verzoek met mijn mond aan de gang. Mijn Musculus Orbicularis Ortis is verslapt. Mijn wat? Ja, mijn Musculus Orbicularis Ortis. De bovenlip die je aanspant omdat je praat, drinkt, eet. De lip die bij rokers er uit ziet alsof je met een drone boven de Alpen vliegt.

Nou rook ik niet, maar ik kan toch moeilijk stoppen met eten en praten? Agnieszka pakt de handschoen op, want ze gaat inwendig. Ze pakt mijn lip tussen haar vingers, als een sandwich, en begint van binnen én van buiten de ronde spier te kneden.

Een techniek, zo vertelt ze, die ze heeft geleerd van massages bij mensen met een beroerte. Ook bij deze mensen wordt de lip van binnen gemasseerd om de zenuwlijnen met de hersens te stimuleren. En: voordat ik in me verlies in medische beweringen, ik lig hier toch vooral voor mijn eigen ijdelheid.

“Doet het pijn?” wordt me vaak gevraagd.

Ja. Dat doet het.

Maar het is te doen.

En zoals het Hollandse spreekwoord luidt: wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.

Dat begrijpen ze overal. Vooral in Polen.

In het kort:

Claudia Test: Liprimpel massage

Belooft: plooirokje bovenlip wat gladder maken.

Kost dat? € 240 voor 6 x of € 50 voor een losse massage van 30 minuten. Er wordt aangeraden minstens 6 behandelingen te nemen.

Wie? Agnieszka en haar Poolse dames van bodyfix.nl

Doen: Als je als een blije eikel naar buiten wil huppelen. Agnieszka’s massage-technieken laten je gloeien van energie.

Laten: Als je lekker door wil blijven roken.

Lees ook: Claudia test: De bindweefsel-massage

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (0)

De Volkskrant schreef er al over.

Er is iets in Duitsland wat de jeugd helemaal in zijn ban houdt, waar ze vet aan verslaafd zijn, ze schaffen er zelfs en masse klassieke Meindl schoenen voor aan.

Nou, dan lacht deze 51-jarige in haar vuistje. Dat wist ik natuurlijk al lang.

Shinrin-Yoku oftwel bosbaden heette in mijn tijd gewoon wandelen. En de voordelen die ik er al jaren van ondervindt, zijn opeens hip onder de jeugd van tegenwoordig:

1. Het is goedkoop. Je hebt geen dure kleding of andere zogenaamd essentiële apparatuur/ materiaal nodig. Heel anders dan bijvoorbeeld bij skiën waar je al honderden euro’s verder bent voordat je überhaupt op de piste staat.

2. Het kan overal. Zo je huis uit de paden op de lanen in. Ook vanuit een drukke binnenstad. En het goede nieuws: er is altijd wel ergens natuur, zelfs een verwaarloosd plantsoen heeft schoonheid, immers ‘beauty is in the eye of the beholder’.

3. Het inspireert. Het bos is een verbeeldingsparadijs voor ontwerpers. Mijn fantasie slaat in ieder geval helemaal op hol. Zie ik weer een boomstamvergroeiing waar Marcel Wanders een vaas van zou kunnen maken.

4. Het is filosofisch. Immanuel Kant liep elke dag exact dezelfde ronde in Kaliningrad en overpeinsde daar zijn ‘Kritik der reinen Vernunft’. Ik bedoel maar: wandelen leidt tot grote filosofische gedachten. Zoals:

5. Van wandelen val je af.

6. Koffie én appelgebak daarom toegestaan. En smaken nóg lekkerder als je net 19,6 km rondje Naardermeer achter de rug hebt. Tel daarbij op dat de zelfgebakken appeltaart van Stadzigt de lekkerste van Nederland is. En je begrijpt dat we alleen al voor deze appeltaart ons bed uitkomen.

7. Het verbindt. Hele gesprekken voer ik met mijn vriendinnen, dus:

8. Een dure psycholoog is niet meer nodig. Terwijl we lopen, onze issues doornemen, elkaar coachen op het levenspad, worden de problemen kleiner & kleiner. Psychiater Bram Bakker zweert bij hardlopen, maar coaching-sessies tijdens het wandelen – daar knappen wij weer van op.

9. Het beeldhouwt de bilspieren. Echt waar, met flik doorstappen trekken m’n bilspieren aan.

10. Helemaal digiproof. Een I-Phone houdt het aantal stappen* bij, dus zelfs puberdochter vindt het nu cool. Sterker: ze denkt dat wandelen helemaal alleen en speciaal is uitgevonden door… Apple.

En nou dacht ik, laat ik al die jonkies eens plezieren, met de allerbeste tips van mensen die weten waar Abraham de mosterd haalt, en mijn favorieten eens gaan delen. In een rubriek in Nouveau. ik noem het Wandelen met Wijn. Want na de inspanning de beloning, dat moet ook een millennial aanspreken.

Laat je ons weten waar jij graag ‘stapt’? (in de ochtend dan hè): Claudia.Straatmans@Sanoma.com

Reacties (0)

Claudia Straatmans (51) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017