Blog posts met tag Claudia Straatmans

Waarom ik verliefd ben op Tjitske Reidinga.

Claudia, hoofdredacteur Nouveau:

‘Waarom zetten jullie toch elke keer een Bekende Nederlandse vrouw op de cover?’ mailde een lezeres mij laatst. ‘Waarom geen buitenlands model, kunstwerk of een onbekende vrouw?’

Mijn antwoord naar haar toe was simpel: omdat het werkt.

Dat zie ik niet alleen aan de stijgende losse verkoop van Nouveau, ik hoor het ook in de enthousiaste reacties om me heen. BN’ers zijn herkenbaar, lijken benaderbaar. En brengen inspiratie én aspiratie.

Nu zal niet elke BN’er onmiddellijk aanspreken, maar iemand waar Nederland toch wel verliefd op moet zijn, is Tjitske Reidinga.

Ik wel in ieder geval.

We fotografeerden haar in Restaurant Merkelbach voor de cover van Nouveau.

Toevallig is dat bij mij om de hoek, maar Tjitske moest van de andere kant van de stad komen – zeker zo’n acht kilometer weg.

“Ben je hier met de taxi?” vroeg ik achteloos.

Nee hoor, Tjits (heb het gevoel dat ik Tjits mag zeggen) scheurt overal op haar fiets naar toe.

“Hij is elektrisch. En hij heeft ook fietstassen.”

Ergens straalt dat heel erg middelbare-vrouw-met grijs-haar uit (ik heb zelfs vriendinnen die om die reden fietstassen weigeren, en daardoor met boodschappen aan het stuur al een paar keer in een tramrail zijn gereden).

Niet bij Tjits.

Zij verheft fietstassen tot een hogere ridderorde.

Vervolgens begint ze met die heerlijke lijzige stem een gesprek met de fotografe en styliste: “Zijn jullie pubers ook zo wiebelig? De mijne liggen overal te fappen.”

Lacht mee als we het hebben over hormoonpillen en babybotox, en geeft eerlijk toe dat ze dat eng vindt.

Net zoals ze dapper zegt dat sommige van haar toneelstukken niet al te best waren. Dat de start van haar relatie met Peter pijnlijk was voor alle partijen.

Ook al is Tjitske officieel nog geen vijftig (drie jaartjes wachten) ze heeft wel die die Fun Fearless Fabulous Fifty Female uitstraling.

Een Pietje Bell op Hakken.

Dit soort vrouwen zet ik graag op de kaart én op de kaft.

Zeg nou zelf: ze is toch beeldig op onze cover?

Reacties (0)

More content below the advertising

Claudia: “Als je in Nederland volstaat met alleen een voornaam, sterker: als er een complete look naar je wordt vernoemd, ben je een grote. Een hele grote.

Leco.

Dé Lecolook.

Stukadoor van de sterren.

Nou ken ik Leco toevallig al heel lang, we schreden dezelfde tijd de mediawereld binnen. In het begin – en dat durf ik rustig te schrijven – vonden we elkaar helemaal niet zo top.

En toch, en toch, is er iets tussen ons gegroeid, ik kreeg veel waardering voor zijn enorme vakmanschap, zijn punctueel op tijd aanwezig zijn, de schoonheid en substantie die hij in zijn werk legde.

Herkende mijn eigen Stier-kenmerken in hem: niet lullen maar poetsen (in zijn geval letterlijk) en de wereld een stuk mooier willen maken.

Als we elkaar zo af en toe weer tegenkwamen (en dat was best vaak, want eerdere Nouveau-modellen als Quinty, Angela, Trijntje kunnen niet zonder hem), spraken we over onze missie die toevallig een gemeenschappelijke bleek te zijn:

Ageless Beauty op de kaart zetten.

Zoals Leco zelf ook zegt in het nummer dat Nouveau samen met hem maakte:

“Alles moet maar jong, jong, jong, in het huwelijk – je werk, op tv.” 

Waarom toch? Vragen Leco en ikzelf ons af.

Daarmee ga je voorbij aan de leuke generatie 50+, vinden wij beiden.

De generatie die als eerste mocht blijven werken, die niet hoefde te stoppen als ze gingen trouwen.

De generatie die financieel zelfstandig is.

De non-geraniumgeneratie.

Vrouwen die het leven willen plukken.

Females die fun fearless fabulous fifty zijn.

In de Nieuwe Nouveau laten we veel van dit soort Pietje Bell’s op hakken zien.

Merel Laseur bijvoorbeeld, nu 85, maar nog steeds met zelfspot: “Mijn lust tot reizen neemt volgens mijn dierbaren belachelijke vormen aan.”

Babette Cremer: “Het schip zinkt langzaam, maar humor helpt.”

Leontine Borsato, Caroline Tensen, Angela Groothuizen.

 

Leco, wie had dat 22 jaar gelee kunnen bedenken, toen je zo afkeurend naar mijn koeienrok keek, dat jij ooit nog eens mijn gasthoofdredacteur zou worden als pleitbezorger voor Ageless Beauty?

Vrouwen mooi maken, de kracht uit zichzelf laten halen. Daar sta jij voor. Met een lik verzorging, bindweefstelmassage van Agnieszka en wenkbrauwen van Roya, een ons zelfbewustzijn, en heel veel zelfspot.  

Maar wel zonder koeienrok.

Zeg ik dan nog maar even 😊”.

 

NOUVEAU AGELESS BEAUTIES ligt nu in de winkel

Reacties (1)

Bezoeker
1/1 | 

In mijn tijd als 50+ (ben nu 72) heb ik ook gewerkt, droeg ook naaldhakken (sinds mijn 18e) en was absolut geen geranium generatie. Dus hoezo de generatie die als eerst mocht blijven werken? En ik was werkelijk niet de enige!

Wijn is mijn lust en leven. Ik heb inmiddels zo veel flessen gedronken dat ik meen er ook wel een beetje verstand van te hebben. Woorden als ‘terroir’ en Grosse Gewachs rollen moeiteloos uit mijn mond – wel iets hikkeriger na een paar glaasjes by the way. ‘Welke wijn moet ik nu drinken?’ krijg ik vaak als vraag.

Mag ik je voor de zomer deze 7 soorten wijn tippen?

  1. Scheurebe. Een kruising tussen Sylvaner en de Riesling-druif. Daardoor een goede, lichte instapper voor beginnende wijndrinkers. Ontworpen door de Duitse onderzoeker Georg Scheu, en de laatste jaren aan een enorme opmars bezig. Juist omdat zijn frisheid nu zo in fashion is.
  2. Riesling. Heet niet voor niets ‘De Koningin onder de wijnen’. Neemt moeiteloos verschillende smaakgedaantes aan. Van mineralig bij een Kabinet tot een vollere vette uit de Spätlese pluk, dat is een latere druivenpluk waardoor de druif nog meer kan rijpen. Doordat Riesling zo veelzijdig is, gaat deze ook goed bij een Aziatische maaltijd, kan namelijk tegen veel zuren op. In Hong Kong zijn ze niet voor niets zo gek op Duitse wijnen.
  3. Grauburgunder oftewel Pinot Gris oftwel Pinot Grigio. Sommige boeren gooien na het gistingsproces de donkere schil nog in het vat, zodat deze ’n trendy rosé uiterlijk krijgt.
  4. Spätburgunder. Een rode wijn? Jawohl. Ook bekend als de pinot noir. Wat niet iedereen weet, is dat je deze wijn gekoeld kunt drinken. Sterker: dan komt deze nog meer tot haar recht. Lekker bij een bbq als je rood bij vlees wilt.
  5. Grüner Veltliner. Vergeet de chardonnay. Dat is een prima druif hoor, vooral als die in het noorden van Frankrijk groot is geworden, maar er zijn echt heel veel middelmatige chardonnay’s op de markt. Doe het niet. Schenk dan liever een Gruner Veltliner. Combineert bij veel gerechten. Bij de Hema hebben ze een uitstekende.
  6. Sekt. Betaalbaarder dan Champagne, en minstens zo goed. Reichsrat von Buhl bijvooreeld haalde de Franse keldermeester bij Bollinger weg, hij nam zijn eigen unieke gist mee naar de kelders van Deidesheim.
  7. Pas du Tout. Na alle zes wijnen hiervoor even detoxen? Grapedistrict heeft een prima alcoholvrije bubbel.


En ja, het klopt: bijna alle wijnen zijn Duits. Komt omdat ik fan ben van de goede prijs-kwaliteitverhouding én omdat je heel makkelijk even snel over de grens kunt inkopen. Mijn tip voor een weekend Duitsland: vlakbij Deidesheim heeft Dr. Buerkin-Wolf een landgoed geopend: Englischen Garten. Honderden vierkante meters gras, bomen, vogels, lavendel. In strandstoelen, luxe zitjes, en duurzame bankjes wijnproeven met zicht over de velden. Als er een wijnhemel bestaat, ziet ‘ie er zo uit.

Zo’n 5 uur rijden. Vind je dat te ver? Ga dan 30 mei tot 15 juni naar de Rieslingweken in aangesloten restaurants.  (duitsewijn.nl)

Zum wohl!

 

 

Reacties (0)

Heel Holland fietst. Maar Claudia wandelt. Elke week weer, meestal met vriendinnen, maar nu verkondigde opeens haar man: ik wil ook wel een keer mee. Dus hup daar gingen ze. Van Edam naar Volendam.

Claudia Straatmans, Hoofdredacteur Nouveau:
Trouwe lezers van mijn blog weten het al. Ik houd van wandelen. Je valt er van af, beweegt, ik kan met bomen knuffelen, en het is een topactiviteit om met vriendinnen te doen. Elke eerste vrijdagochtend van de maand gaat mijn wekker vroeg, heel vroeg. Soms om zes uur ’s ochtends al. Vriendinnen en ik doen namelijk aan dauwwandelen. De zon op zien komen brengt letterlijk en figuurlijk nieuw licht op zaken die we tijdens het wandelen bespreken.

We coachen elkaar door het leven, sluiten af met een goede Latte Macchiato, en kunnen om 11 uur weer aan het werk. Je begrijpt: deze eerste vrijdag van de maand is heilig voor mij & mijn vriendinnen. Ik wil veel vaker wandelen, ook in ander gezelschap, dus o la la, wat was ik laatst blij dat mijn man opeens zei: “Zeg, zullen we deze zondag ook eens de paden op de lanen in gaan”.

Vijf redenen waarom wandelen met je man voor een nieuwe dimensie zorgt:`

  1. HIJ MAG DE ROUTE BEPALEN Het liefst heb ik zelf de regie in handen, maar laat manlief maar bedenken dat hij de grote regisseur is. Mannen die denken dat zij de koers uitzetten, zijn tevreden mannen.
  2. JE KOMT NOG EENS ERGENS Van Edam naar Volendam bijvoorbeeld. Mijn vriendinnen en ik hadden het nooit bedacht, wij hechten aan stilte en natuur, maar manlief wil graag een eigentijdse versie van ‘Andere Tijden’ creëren, oude handelsplaatsen bekijken.
  3. JE CONVERSATIE GAAT JE KIND VOORBIJ Oké, de eerste 45 minuten ging het er over of onze dochter van twaalf écht wel alleen thuis kon zijn. Maar op een gegeven moment waren we daar ook wel over uitgeluld. Alle opties over mogelijke ongelukken, water over laptops, telefoons in wc’s, branden aan broodrooster – allemaal de revue gepasseerd.  Toen kwamen we toe aan iets anders, namelijk aan elkaar. “Zeg, hoe gaat het eigenlijk met jou?”
  4. MIJN MAN KENT NICK… OF WAS HET NOU SIMON? Als je Edam uitloopt over de lange IJsselmeerdijk richting Volendam, hoekie om, ligt daar een knettergrote boerderette aan je rechterhand. Zo’n opgetuigd toeters & bellen gebouw waarvoor je een jaaromzet à la Jan Smit of Nick en/of Simon moet hebben. Ik blijk niet de enige in mijn gezin met het Story-archief in mijn hoofd, mijn man blijkt ook zijn entertainment-pappenheimers te kennen. (N.B. We weten nog steeds niet wie er woont, Kirsten Schilder heb jij voor ons het brandende antwoord?).
  5. KIBBELING OP DE DIJK Gek is dat, realiseer ik me terwijl ik dit tik, met mijn vriendinnen lunch ik doorgaans licht, maar mijn man hoeft me maar aan te kijken, of ik heb al een vette bek gehaald bij de kibbelingkraam op De Dijk. Romantisch lunchen, dippen in elkaars ravigottesaus, mmmmm.

Jaloerse dochter bij thuiskomst: “Jullie hebben kibbeling gegeten zonder mij? Wat gemeen. Volgende keer wil ik mee”.

“Dat is prima”, antwoorden man & ik in koor. “Wel eerst 15 kilometer wandelen.”

Meer top wandelroutes willen weten? Kijk op STARTPAGINA.


 

Reacties (0)

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017