Blog posts met tag blog

Elk jaar tik ik zo ongeveer dezelfde editorial. 

Als de mussen van het dak vallen, maken wij namelijk het septembernummer. Traditioneel een editie bomvol nieuwe najaarsmode. 

Terwijl we zelf gekleed zijn in het luchtigste van het luchtigste (wel met stijl natuurlijk, de kantoordresscode is heilig bij Nouveau) passeren de coltruien, de lange broeken, en – nieuw dit jaar, terug van weggeweest – de DIKKE zwarte panty.

'Een dikke panty? Ik moet er niet aan denken' roep ik dan tegen coördinator mode Anita. Terwijl ik heus wel weet dat er een moment komt dat ik weer kijk naar een nieuwe designertas in plaats van naar een verkoelende ventilator.

Zo natuurlijk zoals de seizoenen verglijden, zo was ook de shoot met Trijntje Oosterhuis voor de cover van de nieuwste Nouveau.

Maandagochtend in de Hermitage. Trijntje ging als een gewone leuke moeder van drie kinderen de Peter de Grote omkleedkamer in. Ze kwam er uit als een Grande Dame in blauw. Van deze ruimte – waar Leco voor ingetogen chique make-up had gezorgd en Maureen Powell voor prinsessenjurken – was het nog even lopen naar de majestueuze Kerkzaal. 

En wat er toen gebeurde, je had er bij moeten zijn, plotseling pure magie.

Trijntje begon te zingen.

Galmende gangen.

Een fenomenale stem.

Zo maar even zingen om in de mood voor de fotoshoot te komen.

Kippenvel.

Het was geen maandagochtend, we waren in ‘n parallel universum. 

Alsof we in Arena di Verona stonden.

Kijk, zo mooi kunnen kunst, cultuur en andere vrouwen wezen. 

En dat is precies mijn missie met Nouveau. Iedereen een warm & kunstzinnig hart onder de riem steken. 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

Reacties (0)

More content below the advertising

Ik heb hier al vaker over geblogd: hormonen. En ik blijf erover schrijven. Omdat ik vind dat iedereen goed voorgelicht moet zijn. Er is namelijk een remedie om de overgang opvlieger-vrij door te komen, en dat is met hormoonsuppletie. Maar als ik er positief over schrijf - hormonen hebben me namelijk écht af­geholpen van het nachtzweten - merk ik dat ik veel lezeressen tegen de borst stuit.

Ze zijn mordicus tegen, ook al blijf ik altijd vriendelijk uitleggen dat ik heus wel weet wat ik doe. Heb de risico’s voor mezelf goed onderzocht.

Al die heftige reacties, het lijkt wel of hormonen de nieuwe ruggenprik zijn. Ik slik Femoston in de lage dosering (0,5/2,5 mg) en dat heeft me een aantal dingen gebracht:

1. GEEN NACHTZWETEN MEER

Nachtenlang zweten, zweten, zweten. Dekbed af, dekbed op. Ik had er bijna een gespierde arm van ontwikkeld, zo vaak gooide ik de deken woest van me af. DAT.WILDE.IK.NIET.MEER.

2. BYE RODE KOP EN OPVLIEGERS

Ik kon niet eens meer een vergadering leiden zonder dat ik mezelf rook, laat staan dat mensen het aan me zagen: ‘n bezwete snor. Ik lijk Anton uit De Luizenmoeder wel.

3. NIEUWSGIERIGHEID NAAR RECENTE WETENSCHAPPELIJKE INFORMATIE

Ik lees nu alles wat los en vast zit over de overgang, en ben daardoor weer een stukje wijzer geworden.

4. KENNISMAKEN MET DE HUISARTS

Op naar de dokter. Waar ik verder nooit kom. Dus als ik er ben, is het wel een dingetje. Ik had een vrouwelijke arts, misschien scheelde het, dat weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat ze openstond voor HST (Hormoon Substitutie Therapie). Er werd naar mijn dossier en familiegeschiedenis gekeken. Gevraagd of er borstkanker in de familie zit. Met HST is er namelijk een licht verhoogde kans op deze nare ziekte. Volgens onderzoek van tien jaar geleden. Onder zestig-plussers. Deze uitkomsten kun je niet lineair-extrapoleren naar een vijftigjarige, aldus mijn huisarts: “Die halve procent extra risico weegt niet op tegen één verbeterde levenskwaliteit vanwege eindelijk weer eens goed slapen.”

5. HET WERKT!

Ik slaap weer, mijn haren krullen als in mijn jonge jaren, en de nare klotsende oksels zijn ook verleden tijd.

Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die dit onzin vinden. Die tegen zijn. Die geloven dat de natuur haar gang moet gaan. Dat ik maar een minder stressvol beroep moet kiezen. Dat ik te makkelijk over risico’s heen stap. Maar hé, dat is ook zo fijn van 51 jaar zijn. I don’t care. Lekker van me af laten glijden. Zoals André Hazes al zong: "Ik leef mijn eigen leven.” Zonder opvliegers, deze keer.

Meepraten? Mail naar claudia.straatmans@sanoma.com

Lees ook: Wandelen, wijn en wilde krullen: Claudia doet een rondje Bellopad


Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Reacties (2)

Bezoeker
1/2 | 

Vooral doen waar jij je goed bij voelt! Leven is te kort om niet lekker in je vel te zitten, dus als hormoonsuppletie je daar bij helpt..., why not.

“Kun je wel een natuurwandeling maken als je in de grote stad woont?”, wordt mij vaak gevraagd. Natuurlijk kan dat, het is even zoeken, soms moet je kruisende spoor- en autowegen voor lief nemen, maar daar tussenin is er in Nederland nog steeds natuur.

'Beauty is in the eye of the beholder' is dan ook mijn mantra als ik onder de rook van Amsterdam wil lopen. Ik zie wél de panoramische veengronden, en wend mijn blik af bij de witte steenpuist die de uitbreiding van Wilnis blijkt te zijn. Het twintig kilometer lange Bellopad is uitgestippeld door twee enthousiaste mannen die er ook meteen een goede site bij hebben gelanceerd, en loopt langs de oude bielzen van spoorweg Uithoorn-Nieuwersluis. De trein is er al lang niet meer, gebleven zijn een paar schattige stationnetjes (waar de bejaarde vrouw van de laatste spoorwachter in mag wonen). En er zijn Hollandse veengronden, heel veel veengronden.

Eerst de Demmerikse Polder, daarna de Vinkeveense Plassen. Tijdens het lopen mijmeren we over ‘oude mensen, de dingen die voorbijgaan’, daar is dit landschap een uitgelezen inspiratiebron voor. Wij kiezen er trouwens voor om de route van Mijdrecht naar Abcoude te nemen (en niet andersom), zodat we bij De Witte Dame uitkomen, een heerlijke pleisterplaats in een jawel… oud station.

Doen: Als je op korte afstand van Amsterdam een stevige (20 km) wandeling wilt maken door Hollands cultuurlandschap, met links en rechts een duikelende fuut in het veenwater.

Laten: Als je wilt verdwijnen in de natuur. Daarvoor doorkruisen te veel (spoor)wegen dit stuk Randstad.

Hoe wandel je dit dan?

4 uur wandelen, 20 km

Gebied: Bellopad van Mijdrecht naar Abcoude (of andersom).

Vervoer ter plekke: Check bellopad.nl voor busnummers. Wij reden met 2 auto’s, dropten 1 bij De Witte Dame, reden met de andere naar Mijdrecht, en haalden deze na afloop weer op. In Abcoude stopt trouwens om de negen minuten een trein.

Horeca:

  • Restaurant Harbour Club Vinkeveen. Wel een beetje ordi-chic, maar met aardig personeel, ook voor ons: wandelaars met vieze veenmodder-schoenen. We sterkten aan met een grote schaal Fruit de Mer en bubbels, en zweefden daarna door naar Baambrugge.
  • Boerderij Lindehoff Baambrugge. Befaamd adres voor kaas en biologisch vlees.
  • Eindpunt (of beginpunt) De Witte Dame in Abcoude. Schitterend gerenoveerd, heerlijke tonijnpizza, en in de zomer een topterras.

En ook nog

Op de Groenlandsekade loop je langs een deel van het leven van André Hazes sr., eerst langs zijn villa, daarna volgt zijn stamkroeg De Plashoeve.

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

Reacties (0)

Heel Holland fietst, maar Claudia wandelt liever. Altijd in stijl. Altijd met een glas stuivende Riesling, of een schuimende Latte Machiatto toe.

Claudia: “Mijn motto is niet voor niets: wandelen, wijn en wilde krullen. Deze maand neem ik je mee naar Marken, het voormalige eiland bij Monnickendam.

Want soms heb je zin in een onvervalst Hollands landschap waar de wind over je heen jaagt, je eindeloze wateren ziet, en on top of ook nog getrakteerd wordt op klederdracht toe. Zo’n ‘Holland for beginners’ is het rondje Marken.

Toeristen zijn dol op dit voormalige eiland en ook ik kan er goed stappen. Letterlijk wel te verstaan, want het cyclische gegeven dat de cirkel rond is, is nergens meer bewaarheid dan op dit ronde eiland. Linksom- of rechtsom, iets anders is er niet. Rondje rond de kerk zou je deze route ook wel kunnen noemen.

Voor mij is dat hoogmisgebouw de plaatselijke vuurtoren, Paard van Marken geheten. Idyllischer krijg je het bijna niet. Een markant wit pand in 1839 gebouwd op het fundament van een vierkante vuurbaak.

Deze toren is overigens ook alleen maar bereikbaar te fiets of te voet, ik zeg: te voet, want dan pak je meteen deze leuke wandelroute, startend en eindigend aan het begin van Marken (na de weg die het verbindt met vasteland).

Je loopt op de oude zeedijk, en komt langs kleurige houten buurtjes – op terpen gelegen – waar je je prima kunt voorstellen hoe het visserijleven honderd jaar geleden er uit zag. Verdwalen kan niet, de dijk blijft keurig tien kilometer lang heten ‘Wandelroute rond Marken over de Dijk’. Waarom moeilijk doen als het zo simpel kan?

Je kunt deze wandelroute verlengen door nog even over de strekdam te paraderen, van waaruit verderop Volendam als een échte diva ligt te shinen.

Doen: Als je Gerrit Hiemstra-achtige weerverbazingen wilt delen. De wolken, de zon, vergezichten, het verandert continu als een schilderij.

Laten: Als je van bomen en beschutting houdt. Dat is er hier gewoon niet.

En nog even praktisch

Duur: 3 uur wandelen

Gebied: Marken. Het voormalige eiland. Te bereiken via die ene toegangsweg, de zeedijk, kunstmatig aangelegd.

Looproutes: 10 km, ankerpunt is vuurtoren witte olifant.

Vervoer ter plekke: Parkeren in het dorp of in de berm bij het start/eindpunt van deze route. Er rijden overigens ook bussen vanuit Monnickendam. Extra leuk: vanuit Volendam kun je ook met de boot.

Horeca:

  • Restaurant Land en Zeezicht, niet per se om het interieur - dat is zeg maar toeristisch Hollands - maar je zit er fijn buiten, op schapenvachtjes (“idee van mijn vrouw” aldus de uitbater). Havenbuurt 6
  • De Taanketel, Havenbuurt 1. Op verwarmde stoelkussens naar bootjes kijken. Prima koffie.

En ook nog:

Dwaal nog even door de kerkbuurt, veel minder toeristisch dan bij de haven. En mooi!

Zin om meer van de omgeving te doen, en zelfs te ‘starspotten’? Uitdam, met zijn beroemdste inwoners Katja Schuurman en Freek van Noortwijk, is nabij (wij zagen ooit met eigen ogen dat het inderdaad allemaal one-happy-family is met Igoné en Thijs er bij).

Reacties (0)

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017