Blog posts met tag 50

Hoofdredacteur Claudia neemt je mee op haar vijftigers-reis.

“En? Hoe bevalt het, vijftig?” Op het plein word ik aangesproken door een vader van school. Hoe het bevalt? Dat klinkt een beetje alsof ik net een nieuwe jas of motor heb gekocht en aan het uitproberen ben. Zo van: niet goed getest, dan brengen we het terug. Maar terug kan natuurlijk niet, alleen maar vooruit (en niet vergeten in het NU te leven, Straatmans). Maar ik weet natuurlijk dondersgoed waarom schoolvader mij aanschiet. Hij wordt zelf over een paar weken Abraham, en als ik me niet vergis, hikt hij een beetje tegen een midlife aan.

En tja, aan deze leeftijd hangt toch iets ‘doomed’. Alleen de naam al: Abraham of Sara. Brrrrr. Ook statistisch kom je opeens in een ander bakje. We hebben een eigen partij (Henk Krol), zijn niet meer interessant voor reclamebureaus (de 'boodschappers' zijn 20-49 jaar, wat ik overigens óntzettend kortzichtig vind, ik sta stijf van de impulsaankopen), en krijgen over een paar jaar Centerparcs-korting. Vijftigers zijn toch een beetje zielig, lijkt het.

Ja, hoe bevalt het? Echt niet anders dan een paar weken terug, toen ik nog een dartelende veertiger was. Ben wel iets dikker dan een jaar gelee. Je taille verdwijnt na je vijftigste, is zo’n volksgezegde. (“Waar heeft ie zich dan verstopt”, zou mijn dochter zeggen). Maar ik vermoed dat mijn nieuwe verslaving aan Tony Chocoloney daar ook debet aan is.

En dan heb ik nu zo maar die leuke Daphne aan de lijn (in de betekenis van telefoon). Zij doet aan EMS-training. Dat wil ik ook. Met elektroden op mijn lijf de menopauze-ophopen weg zien te werken. Ach, eigenlijk maakt het mij ook helemaal niet zo veel uit. Vind het veel bijzonderder dat mijn lijf nog steeds er is. Dat, en een fikse scheut zelfvertrouwen & uitgebalanceerdheid.

Want dat bevalt prima aan 50 zijn. Je zelf durven uit te spreken. Weten dat de soep vaak niet zo heet wordt gegeten, dat het altijd wel goed komt (zelfs als het niet goed komt) en dat je veel dingen toch niet kunt veranderen.

Zoals het weer bijvoorbeeld. Voor mijn weiland-feest zaterdag is regen voorspeld. Ik visualiseer gewoon dat de zon schijnt. Immers: na 17 uur schijnt in de Achterhoek áltijd de zon.

Als niet in het echt, dan wel in ons hart.

Wij vijftigers weten immers: na regen komt zonneschijn.

Tot bij de volgende FabFifty. Groetjes, Claudia

Reacties (0)

More content below the advertising

Hoofdredacteur Claudia wordt over ’n paar weken 50 jaar, en vindt dit haar beste jaren ooit. “Mijn verjaardag zelf valt net in de meivakantie. Da’s een beetje onhandig, de meeste vriendinnen zijn dan met hun gezin weg (ikzelf trouwens ook). Om die reden vier ik het een paar weken later. Is de kans op warmer weer ook net wat groter."

"In een weiland, daar wil ik namelijk mijn feest. Al van jongs af aan had ik een droom: witte lange tafels, groene grasvelden, knalgele zonsondergang, eindeloze horizon. Met mijn huwelijk is dat niet gelukt, omdat we stiekem trouwden, maar nu ga ik het écht doen. Een weidefeest, met daarna dansen in de schuur. Laat ik nou de mazzel hebben dat mijn moeder op een boerderij woont. Een echte. Zo een uit Boer zoekt Vrouw. Mijn moeder vond ooit Johan, en kreeg er zijn boerderij bij. En ik de perfecte locatie voor mijn 50ste. Daar doe ik het! Maar, met wie?"

Bevriende collega Ellyne wil weten hoe ik tot mijn selectieproces ben gekomen? “Dat is toch niet interessant”, antwoordde ik. Maar volgens Ellyne (die op 'mijn' feestdag zelf in het huwelijk treedt – ook in de Achterhoek, zo leuk is het daar dus) kan het anderen helpen: how to invite.

Lees ook: Met deze vriendin deelt Máxima lief en leed

  1. 16 vriendinnen. In mijn hoofd ben ik mijn tafelspeech al aan het schrijven. Welke vrouwen hebben mij gevormd? Met wie heb ik zulke intense gespreken dat ik daar een groeisprongetje van maakte? Ik kom tot een groep van 16 lifechanging vriendschappen.
  2. Niet een te grote groep. En die 16, dat vond ik mooi zat. Ik wil geen te grote groep, van een centraal tafelgesprek kan ik namelijk zo enorm genieten.
  3. Geen stress. Fijn als iedereen elkaar al een beetje kent, of makkelijk anschlüss heeft, anders – ik ken mezelf – ga ik proberen te verbinden en het gesprek op gang te houden. En vooral: in de gaten houden of iedereen het wel naar haar zin heeft. Stressssssss!
  4. Geen mannen. Een kwart van de vriendinnen is gescheiden of manloos, en een aantal partners ken ik niet zo goed. Met mannen erbij krijg je een heel andere dynamiek. Vrouwenenergie, dat is wat ik wil.
  5. Wijn. Op mijn feestje alleen maar vrouwen die van wijn houden – en/of spa. Hoef ik niks anders in huis te halen. Mijn Duitse wijnboer is al voor komen rijden met de meest fantastische Rieslings.
  6. Wandelen. Voordat we de Riesling en de Sekt ontkurken, stappen we eerst door het Achterhoekse coulissenlandschap, met – verrassing – achter het huis van wijlen Jos Brink mijn eigen man met pop-up wijnbarretje. Al mijn 16 vriendinnen hebben zich ingetekend op de combinatie wandelen met wijn. Spitze!
  7. Nog maar een keer: geen stress. Yes, al eerder genoemd, maar blijft een dingetje. Zeker nu vriendin Karin heeft laten vallen dat ze een perstrip naar Seoul heeft laten schieten voor mijn feestje. Maar volgens Karin is vriendschap belangrijker dan heel Korea.
    In mijn ergste stress herhaal ik dat mantra: “Vriendschap boven Korea”. Dussssss, nog 5 weken te gaan…..

Reacties (0)

Nog 4 maanden, 4 dagen en 53 minuten en dan wordt hoofdredacteur Claudia 50. Daar kijkt ze enorm naar uit, al was het alleen al omdat ze nu nog 4 maanden, 4 dagen & 53 minuten heeft om onderstaande doelen te bereiken. Claudia: “Anita Witzier zei ooit: ik zit steeds beter in mijn vel, ook al gaat dat vel steeds losser zitten.” En zo is het maar net.

1. Ik zeg wat ik vind. Ik ben nu toch op een leeftijd gekomen waarbij ik niet meer om de hete brij heen hoef te draaien? Zachte heelmeesters, stinkende wonden, zoiets. Als ik iets niet wil, laat ik dat weten. Zoals laatst tegen vriendin B., die voorstelde onze 50ste verjaardag samen te vieren. “Nee”, riep ik verschrikt. “Wil ik niet. Ik wil dat mijn verjaardag om mij draait.” Ik geloof dat dat er iets te bot uitkwam, dus aan de presentatie moet ik nog wel even iets doen. (En vriendin B., ik houd van je, dat weet je hè).

2. Het leven is te kort om slechte wijn te drinken. En ja, dat geldt ook voor middelmatige wijn. Er is fonkelende betaalbare Duitse wijn, waarom dan een perzikdrank drinken die ze Chardonnay uit Zuid-Afrika noemen. Tuurlijk, er zijn ook goede Chardonnays uit Zuid-Afrika, maar die kosten echt meer dan € 3,50. Je kunt toch niet verwachten dat een fles voor zo weinig geld over de wereld vliegt? Dat van die slechte drank is ook meteen m’n voorbehoedmiddel. Bij slechte wijn drink ik gewoon niet. (Lees: fonkelende Duitse wijnen zijn heel erg mijn valkuil).

3. Mijn kind is tien. Zelfstandig genoeg om van school naar huis te fietsen en zich daar te vermaken. Geen stress meer om de dwingende eindklok van de naschoolse te halen. Ik geniet maar even lekker van deze fase, voordat je het weet komt de dwarse puberteit er aan.

4. Dat mijn man eerlijk, lief en betrouwbaar is waardeer ik.

5. Ik leer elke dag iets nieuws. Al is het maar hoe het ‘share’-knopje van Musical.Ly werkt.

6. Joehoe. Ik heb vriendinnen die ook al om 18.30 uur in een restaurant willen zitten. Zoals vriendin Ella al zei: “Door al dat idiote late afspreken eet je van de honger alvast het brood én het mandje op."

7. Ook al zit het vel losser, ik heb nu de financiële mogelijkheid om goede crèmes te betalen om dat losse vel te beteugelen.

8. Af en toe heb ik nog een jaloerse bui. Als een ander wel voor een baan, klus, kus gevraagd is, en ik niet. Maar net zoals de mode: je bent vanzelf wel weer een keer in. Weet ik nu.

9. En ik blijf doorgaan met de wereld een beetje mooier maken, door een relativerende lach, een knipoog en wat zelfspot. Lees je nog 4 maanden, 4 dagen, 53 minuten mee? Op naar de big 5-0.

Reacties (0)

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017