Blog posts met tag Claudia

Elk jaar tik ik zo ongeveer dezelfde editorial. 

Als de mussen van het dak vallen, maken wij namelijk het septembernummer. Traditioneel een editie bomvol nieuwe najaarsmode. 

Terwijl we zelf gekleed zijn in het luchtigste van het luchtigste (wel met stijl natuurlijk, de kantoordresscode is heilig bij Nouveau) passeren de coltruien, de lange broeken, en – nieuw dit jaar, terug van weggeweest – de DIKKE zwarte panty.

'Een dikke panty? Ik moet er niet aan denken' roep ik dan tegen coördinator mode Anita. Terwijl ik heus wel weet dat er een moment komt dat ik weer kijk naar een nieuwe designertas in plaats van naar een verkoelende ventilator.

Zo natuurlijk zoals de seizoenen verglijden, zo was ook de shoot met Trijntje Oosterhuis voor de cover van de nieuwste Nouveau.

Maandagochtend in de Hermitage. Trijntje ging als een gewone leuke moeder van drie kinderen de Peter de Grote omkleedkamer in. Ze kwam er uit als een Grande Dame in blauw. Van deze ruimte – waar Leco voor ingetogen chique make-up had gezorgd en Maureen Powell voor prinsessenjurken – was het nog even lopen naar de majestueuze Kerkzaal. 

En wat er toen gebeurde, je had er bij moeten zijn, plotseling pure magie.

Trijntje begon te zingen.

Galmende gangen.

Een fenomenale stem.

Zo maar even zingen om in de mood voor de fotoshoot te komen.

Kippenvel.

Het was geen maandagochtend, we waren in ‘n parallel universum. 

Alsof we in Arena di Verona stonden.

Kijk, zo mooi kunnen kunst, cultuur en andere vrouwen wezen. 

En dat is precies mijn missie met Nouveau. Iedereen een warm & kunstzinnig hart onder de riem steken. 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

More content below the advertising

Reacties (0)

Ik ben net terug uit Sint-Petersburg. Was daar op een perstrip die de Hermitage organiseerde ter ere van de komende septembertentoonstelling Juwelen! Pracht en praal aan het Russische Hof. Onmisbare drijvende kracht achter onze persreis was Swetlana. Een Russin in dienst van Hermitage Amsterdam die als een echte curlingmoeder het pad smetteloos vlak voor ons effende. Haar officiële beroepstitel: liaison officer. Volgens Swetlana, die perfect Nederlands spreekt, is deze term onvertaalbaar. Ja, verbinding zit er in, maar het is veel meer dan dat.

En toen dacht ik aan onze eigen Inge van der Steeg-Spaan. Ook een verbindingsofficier, maar ook veel meer dan dat. Officieel staat ze in het colofon als producer, maar waar was Inge niet bij het Caroline de Bruijn-nummer dat nu in de winkel ligt? Onvermoeibaar fietste ze van Hoofddorp naar Bloemendaal om te checken of de covershoot met Caroline wel goed ging. Weliswaar met de elektrische fiets, maar toch: 20 kilometer heen, 20 kilometer terug. Op haar vrije dag! 

En dat was nog niet alles, want twee dagen later hadden we een fotografiedag met Femke van der Laan, de vrouw die weduwe werd na het overlijden van haar geliefde man, burgemeester Eberhard, en daar in DWDD SummerSchool over vertelt. Met een enorm pak kleding ging Inge langs in de studio bij Femke, waarbij Inge opeens ook nog in de rol van stylist schoot. Daarnaast verzorgt ze elke week twee nieuwsbrieven, waaronder de CultuurNieuwsbrief waarvoor ze agenda’s van musea afschuimt. En ze is onze technische vrouw als er digitale zaken geregeld moeten worden voor Nouveau online.

Ooit had ze een 9 voor wiskunde op de middelbare school, dus ze kan vast uitrekenen hoeveel banen ze eigenlijk in één heeft.

Inge, of je nou producer of verbindingsofficier bent, onze liaison met jou is heel intens. 

Maar wat ik vooral wil zeggen: geef elkaar vaker een compliment.

Be kind to others and compassionate to yourself. 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in

 

Reacties (0)

(Nee niet op een man – ze is al getrouwd – maar op deze strakke Zweed)

Claudia Straatmans, hoofdredacteur Nouveau:

Trouwe lezers van mijn blog weten het wel. Claudia is een beetje dom geweest, ze liet zich leiden door haar portemonneetje en koos een elektrische auto toen haar bedrijf een nieuw leasecontract voorlegde. Maar 4% bijtelling. Sindsdien heb ik laadstress, de actieradius van de beloofde 200 kilometer valt nogal tegen ('Maar mevrouw, u rijdt ook te hard' zei de garage doodleuk tegen me).

En toen kwam VOLVO, een prachtig mooi Zweeds bedrijf met een voorstel: 'Wil jij, Claudia, niet eens een proefrit maken met een Volvo XC40, en daar alles mee doen wat naar jouw lifestyle geurt?'

De Volvo XC40 is een stoere SUV met urban uitstraling. Slim design, robuuste vorm. Stoer, en vooral veilig. Safety for all zit in het DNA van Volvo. Ze hebben zich niet voor niets voorgenomen dat vanaf 2020 niemand meer mag omkomen of zwaargewond raken in een nieuwe Volvo.

Ik werd smoorverliefd op deze ruwe bolster, blanke pit. 

En mijn vriendinnen ook. 

En wel hierom:

1.   

Wandelen

Dauwwandelen, ik doe het zo graag. En nu konden vriendinnen én hond ruimschoots mee. Leenhond Scott zat hoog, als een prins in de kofferbak. Zweeds design is intuïtief ontworpen. Moet de hoedenplank plaats maken voor Scott? Via een vernuftig systeem schuiven we deze onder de bodem. Ook geinig: vriendin J. kon haar tasje aan het dashboardkastje hangen waar in één beweging een tassenhaak uitpiept. 

2.   

Kind met fiets ophalen

'Aaaaa mamma, je hebt zo’n vette bak, kom je mij even van school halen?' Haar fiets past er net niet helemaal in. Een stukje stuur stak buiten de wagen. Moest ik vroeger met touwtjes de klep op zijn plek houden, deze Volvo klemt intuïtief op de fiets. Safety voor alles.

3.   

Wijn halen

Het liefst was ik nog even naar Duitsland gescheurd om ter plekke wijn in te kopen, maar tussen droom en daad staan praktische bezwaren (of in elk geval een echtgenoot die mij ook weleens wilde zien), dus ging ik nu mijn wijnvoorraad ophalen bij mijn plaatselijke MarkvandeWijn.nl. Heel urban op het Java-eiland in Amsterdam. Er passen wel dertig dozen wijn in de kofferruimte, dus nam ik ook meteen de bestelling voor buurvrouw E. mee.

4.   

Moedertje opzoeken

Mijn moeder wordt binnenkort tachtig. Wilde de uitnodigingen voor haar feest maken. Woont diep in de Achterhoek. Normaal vlekken in de nek of ik dat wel haal heen en weer (in principe net niet, zodat ik de eerstvolgende Fast-Ned moet uitrekenen). Nu kon ik zorgeloos die kant op. En Johan (mijn moeders vriend) ook nog een proefritje aanbieden. Die het machtig mooi vond. Vooral het open dak dat nog verder naar achteren kantelde dan zijn eigen ‘luxe wagen’.


5.   

Haal- en brengdienst

Zie punt 2. Het bleef natuurlijk niet alleen bij een fiets. De volgende dag moesten ook even alle vriendinnetjes van de middelbare naar huis gebracht. Een kluwen puberbenen op de achterbank. 

Tja, en nu ben ik verliefd. Maar nog getrouwd met een ander (waarvan ik de stoelverkoeling wel weer fijn vind, die hebben de Zweden wel, daar is het nooit heet, zo zie je maar: elke partner heeft wel een benefit). 

Mijn huidige leasecontract loopt tot 2021. 

Geeft niet. Want eigenlijk wil ik toch vooral elektrisch. Omdat ik vind dat dat gepast is in deze tijd. En laat nu net deze XC40 vrij komen. In elektrische uitvoering. Eind 2020 op de markt.

Niet eerder? Ik zei toch: bij Volvo is SAFETY in de naam gebeiteld. Pas elektrisch als ook écht alles klopt. En klopt. En dat de beloofde actieradius ook echt tot op de millimeter nauwkeurig loopt.

De Volvo XC40 start bij € 40.975, Claudia reed in een Inscription-uitvoering van € 65.000. Private lease mogelijk vanaf € 549.

 

Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Reacties (1)

Ik heb hier al vaker over geblogd: hormonen. En ik blijf erover schrijven. Omdat ik vind dat iedereen goed voorgelicht moet zijn. Er is namelijk een remedie om de overgang opvlieger-vrij door te komen, en dat is met hormoonsuppletie. Maar als ik er positief over schrijf - hormonen hebben me namelijk écht af­geholpen van het nachtzweten - merk ik dat ik veel lezeressen tegen de borst stuit.

Ze zijn mordicus tegen, ook al blijf ik altijd vriendelijk uitleggen dat ik heus wel weet wat ik doe. Heb de risico’s voor mezelf goed onderzocht.

Al die heftige reacties, het lijkt wel of hormonen de nieuwe ruggenprik zijn. Ik slik Femoston in de lage dosering (0,5/2,5 mg) en dat heeft me een aantal dingen gebracht:

1. GEEN NACHTZWETEN MEER

Nachtenlang zweten, zweten, zweten. Dekbed af, dekbed op. Ik had er bijna een gespierde arm van ontwikkeld, zo vaak gooide ik de deken woest van me af. DAT.WILDE.IK.NIET.MEER.

2. BYE RODE KOP EN OPVLIEGERS

Ik kon niet eens meer een vergadering leiden zonder dat ik mezelf rook, laat staan dat mensen het aan me zagen: ‘n bezwete snor. Ik lijk Anton uit De Luizenmoeder wel.

3. NIEUWSGIERIGHEID NAAR RECENTE WETENSCHAPPELIJKE INFORMATIE

Ik lees nu alles wat los en vast zit over de overgang, en ben daardoor weer een stukje wijzer geworden.

4. KENNISMAKEN MET DE HUISARTS

Op naar de dokter. Waar ik verder nooit kom. Dus als ik er ben, is het wel een dingetje. Ik had een vrouwelijke arts, misschien scheelde het, dat weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat ze openstond voor HST (Hormoon Substitutie Therapie). Er werd naar mijn dossier en familiegeschiedenis gekeken. Gevraagd of er borstkanker in de familie zit. Met HST is er namelijk een licht verhoogde kans op deze nare ziekte. Volgens onderzoek van tien jaar geleden. Onder zestig-plussers. Deze uitkomsten kun je niet lineair-extrapoleren naar een vijftigjarige, aldus mijn huisarts: “Die halve procent extra risico weegt niet op tegen één verbeterde levenskwaliteit vanwege eindelijk weer eens goed slapen.”

5. HET WERKT!

Ik slaap weer, mijn haren krullen als in mijn jonge jaren, en de nare klotsende oksels zijn ook verleden tijd.

Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die dit onzin vinden. Die tegen zijn. Die geloven dat de natuur haar gang moet gaan. Dat ik maar een minder stressvol beroep moet kiezen. Dat ik te makkelijk over risico’s heen stap. Maar hé, dat is ook zo fijn van 51 jaar zijn. I don’t care. Lekker van me af laten glijden. Zoals André Hazes al zong: "Ik leef mijn eigen leven.” Zonder opvliegers, deze keer.

Meepraten? Mail naar claudia.straatmans@sanoma.com

Lees ook: Wandelen, wijn en wilde krullen: Claudia doet een rondje Bellopad


Elke week het laatste nieuws ontvangen in je mailbox? Het beste van Nouveau.nl, Máxima en cultuur voor leuke vrouwen met stijl. Schrijf je in
 

Reacties (2)

Bezoeker
1/2 | 

Vooral doen waar jij je goed bij voelt! Leven is te kort om niet lekker in je vel te zitten, dus als hormoonsuppletie je daar bij helpt..., why not.

Claudia Straatmans (52) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017