Blog posts met tag afvallen

Claudia:
Hallo, was je er bij vorige week? Toen ik mijn gewicht durfde te onthullen? Wil het best nog een keer zeggen hoor, werkt voor mij als een stok achter de deur. 67.1 kilo. Zal niet iedereen monsterlijk zwaar vinden, maar voor mij heeft het een signaalfunctie. Zo veel woog ik niet eerder, zelfs niet vóór mijn vorige sportvastkuur. Dus.

 
Nou wilde ik toch al af van mijn alcohol-afhankelijkheid - in december ging geen dag voorbij zonder bubbels – dus het optelsommetje is snel gemaakt. Ik ga met collega Wies Verbeek mee ‘Ik Passen’. Als ik dan toch bewust bezig ben, kan ik er net zo goed een eet-plan in gooien. Dat wordt The Vegan Switch. Van Fittergy het bedrijf dat ook sportvasten ontwikkelde, maar wat ik nu even te heftig vind. Marianne Dignum wordt weer mijn sportcoach voor intake en vetplooi-meting (the horror! Maar gelukkig kent ze mijn lichaam al).

Wat is The Vegan Switch? Tien dagen lang geen zuivel, geen vlees en vis. Wel heel veel groente en noten. Plus elke dag bewegen. Hoeft niet elke keer intensief, als je maar probeert aan 10.000 stappen per dag te komen. En o ja, alles moet binnen tien uur opgegeten zijn, intermittent fasting heet dat. 

Dag 1: De inname van dierlijke producten wordt afgebouwd. Magere dierlijke producten zoals bio kipfilet en kabeljauw mogen nog wel. Deze avond staat 150 g kip op het program. En verder: drie maaltijden per dag. Beslist geen tussendoortjes. En bij elke maaltijd een ondersteunende pil. Suppletie heet dat in jargon. 
Ik ben verslaafd aan latte macchiato, van Marianne mag ik de voorgeschreven 250 ml plantaardige melk van mijn havermout-ontbijt overhevelen naar mijn koffie. Late met havermelk. Heerlijk! Dan maar zompige havermout met water.

Dag 2: Niet veel veranderingen ten opzichte van gisteren. Belangrijkste is dat de kip van 150 naar 100 gram gaat, de hoeveelheid nootjes wordt juist opgeschroefd. Ik heb niet echt een hongergevoel, komt waarschijnlijk door de maagvullende kikkererwten bij twee van de drie maaltijden.

Dag 3: Vanaf vandaag krijg ik meer plantaardige dan dierlijke eiwitten binnen. De hoeveelheid plantaardig vezelrijk voedsel blijft toenemen, op naar 600 gram bloemkool.

Dag 4: De officiële laatste afbouwdag van dierlijke eiwitten. Deze ochtend ga ik ontbijten met mijn vriendinnen. Très Seks & the City. Vroeger hingen we tot laat aan de lampen, nu zitten we aan de kokosyoghurt. Wat dat betreft ben ik gezegend dat ik in Amsterdam woon, zo veel leuke vegantentjes. Aan mijn 10.000 stappen kom ik door ’s middags al lopend naar de winkel te gaan. Tijdens het passeren van Café Elsa’s zie ik drie schuimende bieren tegen elkaar op proosten. Verrek, het is collega Marion met haar gezin. Zien er zo gelukkig en gevoed uit. Voel me even het meisje met de zwavelstokjes.

Dag 5: De eerste volledig veganistische dag! Op een zondag! Normaal gaat om 17 uur het familiespel op tafel, de fles open en de gezinsbitterballen in de frituur. Ga nu maar even heel hard rennen op dat tijdstip.

Dag 6: “Heb je honger?” wordt mij veel gevraagd. Nee, want je eet best veel. Bloedsuikerspiegel blijft stabiel. Merk alleen dat ik veel snaai-cravings heb. Sportcoach Marianne is streng. Zelfs ‘n appel (toch de heilige graal bij New Fysics) mag niet als tussendoortje. Bomvol suiker en koolhydraten. De Kikkererwten komen mij ondertussen m’n neus uit. Dan maar eens bruine bonen. Bij de eerste hap deins ik ontsteld achteruit. Wat is dit voor iets smerigs? Blijkt dat er suikerstroop is toegevoegd. Suikerstroop! Why? Ik zeg maar zo: U moet niet de groenten van Hak hebben.

Dag 7: Een keer per jaar heb ik een dol etentje met Duitse wijnboeren, in de stad vanwege de Horecava. Moet ik nu toch echt afzeggen. Geen kat op ‘t spek binden. Daarvoor in de plaats ga ik naar de film. Fijn: drie uur onder de pannen! “Prep’ (ja als je een fitgirl pretendeert te zijn, heb je het over het preppen van food) ’s ochtends al mijn 600 gram spinazie – zodat ik meteen door kan van kantoor naar de film. “Yummie” appt dochter pesterig.

Dag 8: De werkweek is weer erg wurgend, vind nauwelijks een gaatje voor het verplichte uur beweging. Op puur veganistische dagen moet je eigenlijk heel intens sporten om de gifstoffen nog sneller te laten afvoeren, maar ik ben al blij als ik ’s avonds 21 uur mijn blokje om haal.
 
Mijn advies: doe dit vooral in arbeidsluwe weken. Geniet je ook meer van het spirituele effect, want ook al ben ik nog nauwelijks afgevallen, ik voel me wel spiritueel ‘gecleansed’. Of ben ik nu te zweverig van een overdosis kikkererwten? 

Ik moet nog twee dagen. Die vallen net in een weekend Antwerpen met de vriendinnen (Bourgondische types!). Ga ik dat redden? Volgende week donderdag 17 januari hier op Nouveau.nl de onthulling.

Voor nu alvast mijn tussentijdse conclusie:

  • Je eet eigenlijk heel veel. Enorme hoeveelheden. 600 gram spinazie. Maar wel maar drie x per dag, dus no no no tussendoor.
  • Stabiele bloedsuiker. Dus niet zo veel honger, maar wel af en toe trek (“zijn mindfucks van je reptielenbruin” houd ik mezelf maar voor).
  • Best te combineren met een gezin. Aardappelen – vleesje – groente, waarbij ik alleen de groente mag.
  • Nog niet afgevallen, best gek, want ik ben er heel…
  • Flatulent van geworden
  • Afgezien van dat lekkende knalpijpje voel ik me best lekker.
     

Reacties (0)

Claudia Straatmans (Hoofdredacteur Nouveau, 51)

Trouwe lezers van mijn blog weten het, afgelopen voorjaar ben ik heel wat kilo’s kwijt geraakt door sportvasten. Zonder ‘n pot chroomtabletten -vast getaped aan mijn lichaam - ging ik nergens naar toe. Opgeblazen vetcellen bleven zo op afstand.

Maar ja, toen kwam het feestseizoen. Elke avond bubbels en chocolade - er was geen chroomtablet tegenop gewassen. Voor ik het wist (ik wist het best hoor), zaten de ponden er weer aan.

Zoals Heintje Davids altijd weer terugkeert, of de houtstapel in Scheveningen hoger is dan afgesproken, zo is de vetrol altijd de vetrol die ook niet van wijken wil weten. ‘Hallo, daar was ‘ie weer’.

Bah!

Sportvasten dan maar?

Nee, dat trek ik niet in het koude januari. Wel heeft Fittergy, het bedrijf van sportvasten, een wat vriendelijker methode: The Vegan Switch. Tien dagen lang groente en noten en vooral heel veel wandelen, 10.000 stappen per dag.

Moet te doen zijn toch?

Ter voorbereiding hierop lees ik mijn sportvasten blogs nog eens terug (daarover straks meer).

Ook bij The Vegan Switch word je begeleid door een sportcoach. In mijn geval mijn eerdere sportvastencoach Marianne Dignum. Negen maanden na dato sta ik weer in haar kamertje. En ja hoor, er zit een bult op de plek van mijn buik, geen kind er in, wel extra kilo’s. 67,1 kilo. Slik!

Maanden geleden – voor het sportvasten – was dat “slechts” 66,5. GODSAMME. Aangekomen.

“Maar” zegt Marianne om het leed te verzachten, “je hebt gunstig vet, een percentage van 30.1 %”. Onder de vijftig jaar was dat om te janken geweest, hier valt leeftijdsdiscriminatie in het juiste bakje. Met dank aan mijn 51 jaar aan de goede kant. Taille/heupratio van 0.74 scoort helemaal punten.

Maar toch moet ik aan de bak. Vindt ook Marianne.

Heel streng hoeft het niet. Als ik de alcohol maar laat staan, en elke dag binnen 10 uur mijn drie maaltijden eet. Intermittent fasting heet dit ook wel.

Ik ga het doen, The Vegan Switch, vertel jullie er meer over in mijn volgende blog. Ter voorbereiding herlees ik mijn oude notities over sportvasten. Lezen jullie mee?

Het principe van sportvasten

Tien dagen lang sport je elke dag 30 minuten op een hartslag die de vetverbranding aanzwengelt (in mijn geval hartslag: 140-160). Je eet nagenoeg niks (twee afbouwdagen, vier sapdagen). Met als hoger doel om van een suiker- naar een vetverbranding te gaan. Of je deze switch maakt, zie je aan een paarse urinestrip (ketonen-uitstoot kleurt paars).

Dag 1: Op de eerste dag begin je met afbouwen, alle dierlijke eiwitten en vetten worden weggelaten. Wat in de praktijk neerkomt op een strak regime. Twee stuks fruit voor het ontbijt, een beetje sla voor de lunch. Daar mogen overigens wel 10 olijven bij. Ik neem meteen de grootste. En hierna, het is raar maar waar: 50 gram pistachenoten – met schil, die telt mee in het gewicht. Bummer.

Dag 2: Afbouwdag 2 nog minder vast voedsel (wel weer die gekke pistachenoten). En elke dag 30 min hardlopen.

Dag 3: Dit wordt verkocht als Afbouwdag, maar, slik, is een keiharde sappendag.

  • Ontbijt met 150 ml appelsap & 150 ml grapefruitsap.
  • Lunch: opgewarmde tomatensap.
  • Diner: opgewarmde groentesap.

Mijn houvast nu is de suppletie. Het pakket dat je meekrijgt van je sportvastcoach. Met o.a. magnesium en vitaminepillen en Metabolic Switch aardbei, een drankje dat vol zit met aminozuren. Ik giet het naar binnen alsof het champagne is. O, nee niet te snel drinken, krijg je prikkelingen van.

Dag 4: Officieel Vastendag 1. Alleen maar sap, sap, sap. Had ik het al gehad over de urinetest? Plassen over een strookje, en van lila naar lichtpaars gaan. Ik ben vandaag al bijna op vakje 3. Hoop vurig dat ik morgen vakje 5 heb, dan hoef ik namelijk niet sapdag 3, maar mag ik voorzichtig eerder starten met vast voedsel.

Vandaag al diverse manische momenten gehad (“I am the King”), maar ik weet: een downer ligt op de loer. Genoeg water blijven drinken is het devies.

Dag 5: Vastendag 2. Sap. In totaal over de dag: 300 ml. Ik zie al een vaag blokje onder mijn buikvet vandaan komen en krijg daar zo’n kick van. Nu nog sportcoach Marianne zien over te halen, en yes, yes, yes, ik plas een ‘purple rain’.

Kippenvel! Kan bijna niet slapen van opwinding. Een kiwi! Morgen! Paradijs!

Dag 6: Appel en kiwi. Snijd ze extra klein omdat ik ergens vrees dat mijn tanden niet meer zo veel bijtkracht hebben. Niet vergeten ook mijn aminozuur-drankje te maken. “Hè bah”, zegt mijn man, “ben je nou nog niet van dat weeïge spul af?” Nee. De suppletie (drankje & pillen) hoort elke dag.

Dag 7: De kiwi mag vanaf vandaag baden in 200 gram magere kwark. Ik blijf plassen over urinestrips. De ketonen-uitstoot moet namelijk weer gaan afnemen. Klein gênant momentje: mijn baas betrapt me op de wc met urinestrips in de hand. Het is dat ik al bijna 51 ben, dus zij snapt ook wel dat dit niet om een zwangerschap gaat.

Dag 8: Wat als ik vandaag nou wat minder kwark eet? Dan kan ik die eiwitten toch wel bij de Latte Macchiato tellen? Dat is namelijk waar ik die dagen het meest naar verlang: een kop koffie met schuim. Bij het tentje waar ik met Cynthia Abma koffie drink, hebben ze én geen haver- en geen magere melk. Ai, lastig.

Ga ik mijn net-verworven-best-platte-buik meteen teisteren met volle zuivel? Ja, dat doe ik (en bedenk: dan vanavond maar wat minder kip). Maar mijn lichaam roept mij zelf al tot de orde. Wat een vette troep! Ik geef de kop terug. Dat doe ik trouwens ’s avonds ook in het theater waar wijnvriendin Edith vanuit gewoonte twee wijn bestelt. Die ruil ik in voor een thee.

Dag 9: Hardlopen. Kwark met fruit. ‘s Middags 200 gram salade met tonijn, daarna 50 gram pistachenoten. Nog steeds geen hongerklop. Maar wel iets anders, iets veel venijnigers. Mijn lichte champagneverslaving komt opeens om de hoek kijken (9 dagen geen last van gehad).

Zaterdag borreltijd met gezin, dochter terug van schoolreis. Dat moet gevierd. Ach, 1 glaasje moet kunnen, is toch maar 60 kilocalorie? Jeetje wat smaakt dat goed. Enfin: 3 glazen verder.

En dus nu negen maanden verder weer wat ‘angespeckt’. Voor wie wel wil sportvasten hieronder de belangrijkste tips. Ik duik nu even in een spinazieberg. Tot volgende week!

SPORTVASTEN, IETS VOOR JOU?

  • Zou ik dit aanraden? Ja, maar zoek afleiding. En doe het alleen in een van tevoren zorgvuldig uitgezochte periode. Het liefst als je gezin niet in de buurt is.
  • Wat belooft het? 4 kilo er af. Dat klopt. Halszaak is nu om de 4 kilo er af te houden.
  • Wat kost het? Zo’n € 250 voor pakket met aminozuur-drankje, vitaminepillen én begeleiding van een sportvastencoach.

Conclusie: Marco Borsato werd er weer knap mee, ik ook - for the time being hè. Volgens oprichter Remco Verkaik is 1 x per jaar goed voor het onderhoud van je lichaam. Je lijf moet uitgedaagd blijven. Ik ga nu even voor de softe uitdaging: vegan, vegan, vegan.

Reacties (0)

Bijna was dit blog er niet geweest. BIJNA. Slap als een vaatdoek was ik, niet in staat om 1 vinger op het toetsenbord neer te laten komen. En toch: hallo hier blog. Tegenover de downers, stonden namelijk uppers van heb ik mij jou daar. Nee, ik zit niet aan de coke, ben ook niet bipolair, maar heb wel de extremen opgezocht.

Ik ga sportvasten

Tien dagen vasten terwijl je elke ochtend 30 minuten hardloopt. Een pittige kuur om je lichaam de switch van suiker- naar vetverbranding te laten maken.

“Jij bent toch slank?” reageerde een moeder toen ik ietwat wiebelig op het schoolplein stond en verklaarde dat dat door het sportvasten kwam (moest me bijna aan haar vasthouden).

Ja. Ik ben slank. Prima BMI. Goed gespierde benen en armen, maar voordat je een hekel aan me krijgt: ik heb een buik. Een pens, kun je rustig zeggen. Een menopauze-gedrocht dat niet weg te branden is.

Toen ook mijn dochter mij plagend wees op nieuwe vetrollen, stond ik al in de Fittergy-kliniek, samen met collega Inge vd Steeg, om het momentum te pakken. Het moest NU gebeuren. Zou ik mooi klaar zijn voor de Pasen (blijf een katholiek meisje). En viel het gelijk met het schoolkamp van mijn dochter (niet koken voor het gezin).

Dus daar ging ik

Of eigenlijk: daar lag ik. Onder de zogenoemde Dexa-scan, die je hele vetpercentage opmeet. Vluchten kan niet meer. Ontmaskerd werd ik. De door mij opgegeven 65 kilo bleek keihard 66,5 te zijn. Wel had ik gunstig vet. Ja, u hoort het goed: gunstig vet, zo’n 24,1 kilo. En omdat ik nu in het bakje 50+ zit, was dat opeens uitstekend voor de peer-groep. Tot zo ver de voordelen van 50+. Want hard aan de bak dat moest ik. Dat wilde ik.

Dag 1: Afbouwdag

Op de eerste dag begin je met afbouwen, alle dierlijke eiwitten en vetten worden weggelaten. Wat in de praktijk neerkomt op een strak regime. Twee stuks fruit voor het ontbijt, een beetje sla voor de lunch. Daar mogen overigens wel 10 olijven bij. Ik neem meteen de grootste.

En hierna, het is raar maar waar: 50 gram pistachenoten – met schil, die telt mee in het gewicht. Bummer. ’s Avonds een beetje rijst en gewokte groenten. Ik ben wiebelig (maar misschien ook omdat ik dochter mis). Het tikken van een belangrijk artikel lukt niet goed, mijn hersens hebben koolhydraten nodig als brandstof. En die krijgen ze niet.

Verlangend kijk ik om de minuut op de klok, heb mezelf namelijk om 16 uur een massage beloofd. ’s Avonds naar een film van drie uur. Mooi, onder de pannen!

Dag 2: Tweede afbouwdag

Ha! Al 1,5 kilo kwijt. Zal wel vocht zijn, en bovendien is mijn weegschaal onbetrouwbaar (zie boven), maar toch krijg ik hier vleugels van. Ook al is het de guurste week sinds vijf jaar, ik loop toch maar mooi 30 minuten hard. Wel met muts en handschoenen, maar het is zo vroeg dat niemand deze kabouter Plop ziet.

Voel dat ik ook vandaag énorm de zinnen moet verzetten, anders word ik gek. Afbouwdag 2, nog minder vast voedsel (wel weer die gekke pistachenoten).

Mijn man gaat klussen bij vrienden in Groningen. Ik rijd met hem mee, en stap het Groninger Museum in. Afleiding! Alhoewel. Ik zie overal eten in. Overal. Zelfs in kaalgeplukte landschaps-schilderijen. Als mijn man appt over opgehangen plankjes, lees ik (serieus!): KAASPLANKJE. Help, dit gaat niet goed.

Krijg appje van mijn sportcoach Marianne Dignum dat ik een espresso mag. Wat een upper! De lekkerste espresso die ik in 51 jaar heb gedronken.

 Claudia & Inge en de Hemelse Espresso

Dag 3: Derde afbouwdag (maar eigenlijk eerste sapvastdag)

Dit wordt verkocht als Afbouwdag, maar, slik, is een keiharde sapdag. Ontbijt met 150 ml appelsap & 150 ml grapefruitsap. Lunch: opgewarmde tomatensap. Diner: opgewarmde groentesap.

Mijn houvast nu is de suppletie. Het pakket dat je meekrijgt van je sportvastcoach. Met o.a. magnesium en vitaminepillen en Metabolic Switch aardbei, een drankje dat vol zit met aminozuren. Ik giet het naar binnen alsof het champagne is. O, nee niet te snel drinken, krijg je prikkelingen van.

Verder voel ik me best goed. Ook al zijn mijn benen zwaar van het sporten. Dus boek ik snel weer een massage, bij mijn eigenste Sylvia.

Dag 4: Vastendag 1

Alleen maar sap, sap, sap. Had ik het al gehad over de urinetest? Plassen over een strookje dat verkleurt, en dan van lila naar lichtpaars gaan. Ik ben vandaag al bijna op vakje 3.

Hoop vúrig dat ik morgen vakje 5 heb, dan hoef ik namelijk niet sapdag 3, maar mag ik voorzichtig eerder starten met vast voedsel. Vandaag al diverse manische momenten gehad (“I am the King”), maar ik weet: een downer ligt op de loer. Genoeg water blijven drinken is het devies.

Dag 5: Vastendag 2

Sap. In totaal over de dag: 300 ml. Ik zie al een vaag blokje onder mijn buikvet vandaan komen en krijg daar zo’n kick van. Jeetje wat ben ik goed bezig, denk ik even heel ijdel. (Veroordeel me trouwens niet, emoties schieten op deze dagen meerdere kanten op). Ik ga vást vakje 5 plassen!

En dan morgen al aan de opbouwdag in plaats van nóg een vastendag. Maar dan: het ontluisterende resultaat: vakje 4. Hoe ik ook tuur en door oogleden knijp, kan er niet meer van maken. Vakje 4. Teleurgesteld app ik coach Marianne een foto van de urinestrip. Het antwoord van Marianne blijft beangstigend lang uit….

Cliffhanger!

Volgende week ben ik er weer. Misschien als schim van mezelf, misschien als een verlicht iemand die de hemel heeft gekust, en toch in een kiwi mocht happen (onderschat nooit de aantrekkingskracht van een kiwi).

Urinestrips blijven in mijn Dior-tasje, terwijl ik droom van een purple rain. Wish me luck.

Tot volgende week
 

Reacties (0)

Nouveau’s Claudia heeft een gezond gewicht, maar wel een buik. En daar wil ze van af. Maar hoe?

“Mijn papa heeft een dikke buik, en mijn moeder dikke billen” zei mijn dochter altijd. Maar sinds een tijdje kwam daar nog een extra zin bij: “Mama, jij hebt ook best een buik”. Ai. Spijker op de kop. Dat klopt. Ik heb een bolling ter hoogte van mijn navel. Ik sport. Ik eet gezond. Na ja, gezond, mijn dessert in de vorm van een halve zak marshmallows én 6 blokjes Tony Chocoloney krijgt vast geen eervolle vermelding in een Rens Kroes boek. Soms wel 10 blokjes Tony zelfs. Als ik vond dat het een zware werkdag was geweest. Kappen daarmee, riep mijn innerlijke criticus.

Maar hoe kom ik uit die groef die zich als een naald in mijn avondritueel heeft vastgezet?
Collega Kim zei: “Jij moet NewFysic” (nee, ze heeft geen aandelen), om daaraan toe te voegen dat zij al 20 pakjes boter kwijt was. Dat hielp haar: visualiseren in boter. De boterberg op mijn buik, die wilde ik laten smelten, dus op een dinsdag zat ik bij Esther van NewFysic. Wat ik vooral kende van de appeltjes en van Máxima. En als het Máxima kon lukken (ik weet uit betrouwbare bron dat ze van champagne houdt, net als ik) dan moest ik toch ook wel koninklijk sterk zijn?

Eerste opsteker: de appeltjesdag duurt maar tot 16 uur. Daarna mag je een gewone maaltijd.
Tweede opsteker: Je eet gewoon drie keer per dag, met drie tussendoortjes. Wel alles mager en suikervrij, uiteraard.
Derde opsteker: je krijgt supplementen mee om je hongergevoel te onderdrukken.
Vierde opsteker: Fatblockers. Mocht je onverhoopt toch de fout in gaan, dan zijn er de ‘no regret’-supplementen.
Vijfde opsteker: als ik magere melk gebruik mag ik heus wel eens een cappuccino.

Na de intake en de uitleg komt het weegmoment. Mijn BMI is goed. Wist ik ook eigenlijk wel. Mijn gewicht klopt, het is mijn figuur dat er steeds meer Michelin-achtig uit begon te zien: dunne benen & armen, wel een flinke romp. Maar ja, ik zit zoals Esther al zei, in de menopauze-categorie. En dan houdt het op. Althans, zo lijkt het. Want boekjes reppen over: “hoopt het vet zich op de verkeerde plaatsen op”.  Ik houd mijn buik in. Zo ver ben ik al gezonken, dat ik mijn buik inhoud bij iemand die me van mijn buik wil afhelpen. Een fikse 81 centimeter is het.

En dan plots voel ik de competitiedrift in mij opvlammen. AF! ER AF! Met die centimeters. Ik ga me aan NF houden.
De eerste dagen ben ik roomser dan de Paus. Dat betekent dat ik niet kan mee eten met mijn gezin. Ik kook 40 gram zilvervliesrijst apart, terwijl man & kind aan gewone spaghetti zitten. Doordeweeks moet ik ook wel serieus bezig, want ik vrees het gastronomische weekend dat op stapel staat. Met vriendin Karin ga ik naar Ierland. Officieel om te wandelen, maar met Karin - die bevriend is met Jonnie Boer en Sergio Herman - kun je dan niet op een kale cracker gaan zitten knabbelen.

Even probeer ik Esther er van  te overtuigen dat ik toch echt later moet starten met NF, maar ze reageert kordaat met: “Waarom zou je in de vakantie opeens de boel de boel laten?”
Dus doe ik een beetje van dit, en laat ik een beetje van dat. Ik weiger het brood bij de Ierse restaurants, maar klok wel samen met Karin een fles champagne weg. Terwijl ik heus wel weet dat de 'vier glazen van NF' niet betekent: per dag, maar vier per een week. Ik drink er extra veel water achteraan. De no regret-supplementen blijven in mijn tas, want ik ben mordicus tegen drugs - ook deze. Maar toch vind ik mezelf best stom, want over vijf dagen word ik bij Esther op het matje geroepen, na ja, op haar weegschaal dan. Godsamme, ben ik op mijn vijftigste zowaar zenuwachtig.

Esther slaakt een kreetje. Even denk ik dat ik ben aangekomen. Maar nee hoor: 2,5 kilo kwijt, waarvan één pond vet. Een pak boter is weggesmolten. Van mijn buik is 3 centimeter af, joehoe!!! Nu wil ik doorrrrrr. Over twee weken heb ik weer een weegmoment bij Esther. Ik zal haar eens versteld doen staan!

De Tony Chocoloney repen liggen al weken onaangeroerd in de la.

(Lees je mee op maandag 3 juli of het Claudia gelukt is nog meer pakjes boter te doen wegsmelten?)

 

Reacties (0)

Claudia Straatmans (51) is Hoofdredacteur Nouveau en houdt van wandelen, wijn, man & dochter én van haar vriendinnen. "Samen met andere vrouwen wandelen, Duitse rieslings uitproberen en vooral met heel veel zelfspot onszelf onder de loep nemen, dat is geloof ik waar ik voor geboren ben. 

Archief

2018
2017